Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
Ορχάν Παμούκ
Αντί να πει αυτό που ο κόσμος όλος βλέπει, συγκροτεί έναν δήθεν περίτεχνο λόγο, που θεωρείται ότι τα λέει όλα χωρίς να λέει τίποτα. Αυτά κάνει ο Παμούκ και ευτυχώς δεν μας αφορούν. Εμείς εδώ δεν είμαστε σαν τους Τούρκους...
 
Του Κώστα Γαβρόγλου

 Πέντε μέρες αφού άρχισαν τα γεγονότα στην Πόλη και η αστυνομία είχε εξαντλήσει την βαναυσότητά της χωρίς να καταφέρει να κάμψει τον κόσμο, ο μοναδικός τούρκος νομπελίστας εδέησε να μιλήσει. Πέντε μέρες μετά. Όταν πια είχε γίνει σαφές ότι το πείσμα των πολιτών, σχεδόν σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Τουρκίας, είχε κερδίσει την πρώτη μάχη. Πέντε μέρες μετά, θα περίμενε κανείς ότι η δήλωσή του δεν θα ήταν κάτι βιαστικό, θα είχε ο άνθρωπος τον χρόνο να σκεφτεί και να αποφασίσει, όχι μόνο για το τι θα πει αλλά και για το τι δεν θα πει.

Η δήλωση του Παμούκ αρχίζει με μια προσωπική του ιστορία, που ο ίδιος θεωρεί ως απαραίτητη για να καταλάβουμε πώς άρχισαν τα γεγονότα και πώς “οι γενναίοι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τα πνιγηρά δηλητηριώδη δακρυγόνα.” Μας μιλάει, λοιπόν, για το βιβλίο που γράφει με αναμνήσεις από την Πόλη, για την καστανιά που ευτυχώς υπάρχει ακόμη έξω από το σπίτι που μεγάλωσε, αφού, όταν ήταν μικρός, ο δήμαρχος ήθελε να την κόψει αλλά την προστάτεψε η οικογένεια του Παμούκ. Μας μιλάει για το Ταξίμ που είναι σαν την καστανιά, που είχε παλιά έναν στρατώνα και αργότερα ήταν το κέντρο συναυλιών και συνεστιάσεων∙ είχε, επίσης, ένα μίνι-γήπεδο ποδοσφαίρου και μία γκαλερί. Μας θυμίζει ότι εκεί γίνονταν τη δεκαετία του 1970 διαδηλώσεις, πως το 1977 σκοτώθηκαν 42 άτομα και πως ο ίδιος παρακολουθούσε με “περιέργεια διαδηλώσεις από αριστερά, δεξιά, εθνικιστικά, συντηρητικά, σοσιαλιστικά, σοσιαλδημοκρατικά κόμματα όλων των ειδών.” Ευτυχώς η περιέργεια μάλλον σε καλό του βγήκε, μιας και τον έκανε έναν αντικειμενικό παρατηρητή των πραγμάτων που συμβαίνουν γύρω του, και όχι έναν εμπαθή τύπο που πιστεύει σε αρχές και μάχεται για αυτές.

Για να μην θεωρηθεί ότι αλλοιώνεται το νόημα όσων γράφει στη συνέχεια, παραθέτω το υπόλοιπο της δήλωσής του:

«Όπως γνωρίζετε όλοι έχει προγραμματιστεί, στον μόνο χώρο πρασίνου στο κέντρο, να ανεγερθεί ένα συνηθισμένο εμπορικό κέντρο. Εκατομμύρια άνθρωποι θυμούνται το πάρκο. Θα υπάρξουν σημαντικές αλλαγές στον τομέα αυτό και κοπή δέντρων. Όλες αυτές οι αλλαγές γίνονται χωρίς να ερωτηθούν οι κάτοικοι της Ισταμπούλ, κι αυτό είναι τεράστιο λάθος. Αυτή η απερίσκεπτη πολιτική οφείλεται στον αυταρχικό και καταπιεστικό χαρακτήρα της διακυβέρνησης Ερντογάν. Το να βλέπω τους ανθρώπους να μην παραιτούνται εύκολα από τις αναμνήσεις τους αλλά και από το δικαίωμά τους να προβαίνουν σε εκδηλώσεις πολιτικής διαμαρτυρίας μου δίνει ελπίδα.»

Όλη η ιστορία, λοιπόν, οφείλεται στο ότι δεν ρωτήθηκαν οι κάτοικοι για το κόψιμο των δένδρων. Τα παιδιά του δημοτικού, πέντε μέρες μετά την έναρξη των διαδηλώσεων, θα έγραφαν κάτι πιο ουσιώδες. Τόσες εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές στις άλλες πόλεις και σε κυριολεκτικά χιλιάδες συνοικίες, για τα δένδρα του Ταξίμ πνίγονται στα δακρυγόνα και τραυματίζονται χωρίς έλεος από τους εκτοξευτήρες νερού; Μα ακριβώς το ίδιο λέει και ο Ερντογάν. “Λίγα δέντρα κόπηκαν, αλλά φυτεύτηκαν σε όλην την Τουρκία 2.5 δισεκατομμύρια ρίζες, ποιος είναι ο πιο μεγάλος λάτρης του πρασίνου αυτοί ή εγώ;”, ρωτάει το πλήθος σε κάθε του ομιλία ο πρωθυπουργός. Μήπως θα έπρεπε να το σκεφτεί ξανά ο Παμούκ και να μην κατηγορεί για απερισκεψία τον Ερντογάν; Υπουργοί, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας και διάφοροι άλλοι κυβερνητικοί παράγοντες που ζητάνε συγγνώμη από τους διαδηλωτές για τον τρόπο που έδρασε η αστυνομία, έναν και μόνο στόχο έχουν: να μην ξεφύγει η δημόσια συζήτηση από τα δέντρα. Αυτό δεν μας λέει και ο Παμούκ;

Από το σύνολο της δήλωσης του Παμούκ απουσιάζει η λέξη αστυνομία. Τα πνιγηρά αέρια που αναφέρει η δήλωσή του, οι τραυματισμοί που δεν αναφέρει, οι εγκληματικοί εκτοξευτήρες νερού που, επίσης, δεν αναφέρει δεν τον προβλημάτισαν; Μάλλον όχι, μιας και για τους καθεστωτικούς η αστυνομία είναι το κράτος, και το κράτος είναι κάτι ιερό. Παλαιότερα, στις μέρες της απόλυτης κεμαλικής ηγεμονίας, έβλεπε κανείς παντού πινακίδες που έγραφαν “είμαστε ταγμένοι στον θεό και στο κράτος.” Αυτός ήταν ένας από τους πολλούς τρόπους που χρησιμοποιούσαν οι κεμαλιστές, για να εμπεδώσουν την σχεδόν μεταφυσική ισχύ τού κράτους. Δεν είχες το δικαίωμα να βρεις τίποτα μεμπτό στον στρατιωτικό, στον αστυνόμο, στον χωροφύλακα. Και, κυρίως, δεν είχες το δικαίωμα να βρεις ποτέ λάθη στη συμπεριφορά του κράτους. Με αυτά μεγάλωσε ο Παμούκ, σε αυτά πιστεύει.

Γιατί, όμως, ασχολούμαστε με τον Παμούκ; Για έναν και σημαντικό λόγο: τους ανθρώπους σαν τον νομπελίστα Παμούκ τους χρεωνόμαστε όλες και όλοι∙ αποτελούν, στη συνείδηση ενός τεράστιου κομματιού της κοινωνίας, τη δημόσια εικόνα και έκφραση όσων διαβάζουν λογοτεχνία και σέβονται τον πολιτισμό. Οι όποιες σιωπές και ξεσπάσματα των λογής “Παμούκ”, είναι στη συνείδηση του κόσμου και δικές μας σιωπές και ξεσπάσματα.

Αναρωτιέται κανείς τι είχε να φοβηθεί ο αυτοεξόριστος Παμούκ και δεν έγραψε κάτι με ραχοκοκαλιά, κάτι με κάποια σοβαρή ανάλυση των γεγονότων, κάτι αιχμηρό, και ας διαφωνούσε κανείς μαζί του. Το χλιαρό και άνευρο κείμενό του είναι που εξοργίζει. Γιατί, όμως, το έκανε; Είναι δυνατόν να μην μπορεί να καταλάβει έστω και ορισμένες επιφανειακές πτυχές των γεγονότων;

Μήπως δεν ήθελε να τις καταλάβει; Μήπως εκπροσωπεί, και αυτός, εκείνον τον τύπο που συναντάμε όλο και πιο συχνά; Τον καθεστωτικό διανοούμενο; Αυτόν που φαίνεται ολίγον θυμωμένος, ολίγον οργισμένος, ο οποίος αντί να μιλήσει για κάτι συγκεκριμένο, με έναν τρόπο που να μην θίγει την αξιοπρέπεια του αναγνώστη, προσπαθεί πάντοτε να “πρωτοτυπήσει” με ιστοριούλες, «αισθητικές» αναλύσεις, «ευαισθησίες» και άλλα πολλά;

Αντί να πει αυτό που ο κόσμος όλος βλέπει, συγκροτεί έναν δήθεν περίτεχνο λόγο, που θεωρείται ότι τα λέει όλα χωρίς να λέει τίποτα. Αυτά κάνει ο Παμούκ και ευτυχώς δεν μας αφορούν. Εμείς εδώ δεν είμαστε σαν τους Τούρκους... 

Πηγή: Αναγνώσεις της Κυριακάτικης Αυγής


Κώστας Γαβρόγλου
RED
Notebook
22 Ιουνίου 2013 - 10:07 πμ | Κώστας Γαβρόγλου
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Η Θεοδώρα από την πόλη Σόμα
Άννα Χατζησοφιά
16/05/2014
Η Θεοδώρα γεννήθηκε στη Σόμα. Κοριτσάκι, μόλις που περπατούσε ήταν, αυτή και η δίδυμη αδελφή της η Μαρία, όταν έγινε η Καταστροφή. Με την κούκλα στο χέρι έφυγαν από την Πατρίδα, με Π κεφαλαίο πάντα στις διηγήσεις της, που ήταν πολλές παρότι τα πράγματα που θυμόταν ήταν μεταξύ πραγματικότητας και αφήγησης της πραγματικότητας.
 
 
Η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ για το θάνατο των Τούρκων εργατών: Οι κοινοί αγώνες των εργαζομένων θα νικήσουν
15/05/2014
Ο θάνατος περισσότερων από 350 Τούρκων εργατών, από έκρηξη στο ανθρακωρυχείο της πόλης Σομά, αποτελεί τη μεγαλύτερη εργατική τραγωδία στη σύγχρονη ιστορία και θυμίζει εικόνες άλλων εποχών κι άλλων αιώνων. Δεν έχουμε να κάνουμε μ’ ένα ατύχημα. Έχουμε να κάνουμε με τον ίδιο τον πυρήνα του καπιταλισμού, με τη λογική που θέλει τις ανθρώπινες ζωές να είναι ένας ακόμη αριθμός στα λογιστικά μιας επιχείρησης και τα κέρδη των λίγων να είναι ο νόμος που ορίζει τα πάντα, ακόμα και τη ζωή και το θάνατο.
 
 
Οργή κατά Ερντογάν για την τραγωδία στο ορυχείο
15/05/2014
Οργισμένες διαμαρτυρίες κατά του πρωθυπουργού της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχουν ξεσπάσει στην Σόμα, όπου βρίσκεται και το ορυχείο που κατέρρευσε παρασέρνοντας στο θάνατο εκατοντάδες ανθρώπους. Σύμφωνα με τελευταίες αναφορές οι νεκροί είναι πάνω από 230, ενώ περισσότεροι από 120 ανθρακωρύχοι παραμένουν εγκλωβισμένοι στα έγκατα της γης. Αντικυβερνητικές διαδηλώσεις και συγκρούσεις σημειώνονται και σε άλλες πόλεις της Τουρκίας.
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 12:52 am  
  Αυτός και το σακίδιο
Σίσσυ Βελισσαρίου
 
     
  Τι είναι αλήθεια το Ποτάμι και τι η μαγευτική TVpersona που μετά βδελυγμίας απαρνείται το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα και τα παιδιά του «κομματικού σωλήνα»; Τι συμβολίζει αλήθεια το σακίδιο που η TVpersona αγόγγυστα κουβαλά;
     
 
  24 Μαΐου 2014 - 12:18 am  
  Καμίνης και μεταναστευτικό: η μεταμόρφωση
Ελένη Τάκου
 
     
  Επειδή «τα στερνά τιμούν τα πρώτα», περίμενα λίγη νηφαλιότητα σε ζητήματα αρχής, που ήταν άλλωστε κατεξοχήν ζητήματα της δικής του ατζέντας. Και γι’ αυτό έγραφα την επομένη του πρώτου γύρου ότι «προσωπικά στη μάχη της επόμενης Κυριακής δεν βλέπω μία μάχη ανάμεσα στη “μνημονιακή λαίλαπα” και τον “αντιμνημονιακό λαϊκισμό”. Βλέπω μία μάχη ανάμεσα σε δυο δημοκρατικές δυνάμεις, με τα κουτσά, τα στραβά και τα καλά τους. Και μια ευκαιρία να συζητήσουμε ίσως μια φορά νηφάλια τι θέλουμε για την πόλη μας, για τον τόπο μας». Αυτά τη Δευτέρα. Και την επόμενη μέρα ανοίγεις την τηλεόραση και σου πέφτει ο ουρανός στο κεφάλι
     
 
  22 Μαΐου 2014 - 1:11 pm  
  «Η ευρωπαϊκή Αριστερά διανύει περίοδο αισιοδοξίας»
Χριστόφορος Κάσδαγλης
 
     
  Έξι συν ένας υποψήφιοι για την Ευρωβουλή κλήθηκαν από το ThePressproject να δώσουν απάντηση σε ένα διαφορετικό ερώτημα που αφορά την ειδικότητα του καθενός, όπως προκύπτει από τα βιογραφικά τους. Οι έξι συμμετέχουν στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ο έβδομος στο «αδελφό» ψηφοδέλτιο «Europa Anderes» στην Αυστρία.
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:29 pm  
  Ο αντιφασισμός είναι στην ψυχή του ΣΥΡΙΖΑ
Σωτήρης Μάρταλης
 
     
  Tο κόμμα των Μπαλτάκων, των Κρανιδιώτηδων και των Πλεύρηδων έχει το θράσος να κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ για συνεργασία με τους νεοναζί. Η ακροδεξιά κυβέρνηση των Φαρμακονησιών και των στρατοπέδων συγκέντρωσης, οι δήμαρχοι που απαγόρευαν αντιφασιστικές διαδηλώσεις και συναινούσαν σε φασιστικά λουκέτα σε παιδικές χαρές, οι δημοσιογράφοι που ήλπιζαν στη «σοβαρή» πλευρά της Χρυσής Αυγής, εγκαλούν τώρα τον ΣΥΡΙΖΑ για φιλο-φασιστική ψηφοθηρία!
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr