Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
Βουνό ή θάλασσα;
Της Μαρίας Μπαλάφα
 
Παρακολουθώντας τον τρόπο που παρουσιάζονται οι δημοσκοπήσεις μετά τις κυπριακές εξελίξεις δεν θέλει και πολύ να καταλήξει κανείς στο συμπέρασμα ότι δημοσιογράφοι–αναλυτές–μνημονιακοί εκπρόσωποι θα έστελναν τον Ιονέσκο με τα έργα του παραμάσχαλα να αυτοπυρποληθεί στο Σύνταγμα.

ΚΙ όλη αυτή η πρεμούρα να μας πουν  ότι, πλέον, γίναμε «ευρωσκεπτικιστές», γιατί καταρρέει δημοσκοπικά η πίστη στο ευρώ... Δεν χρειάζεται να βλέπεις Μπόργκεν για να καταλάβεις τι θέλουν.  Πάντα αρκεί το κρυόκωλο γέλιο του Πρετεντέρη.

Μα σαφώς πέρα από το δικαιολογημένο φόβο του κόσμου (του ίδιου κόσμου που θεωρεί ότι πρέπει να απολυθούν δημόσιοι υπάλληλοι ή ότι οι μετανάστες θα πρέπει να απελαθούν) επί της ουσίας ρίχνουν τον προβολέα πάνω στο ΣΥΡΙΖΑ. Για μια ακόμη φορά θέλουν να τον κλείσουν να παίξει μπάλα στο συγκεκριμένο κόρνερ, για να κερδίσει χρόνο, να παίξει στις καθυστερήσεις ο αστισμός.

Και είναι πολύ άδικο για το ΣΥΡΙΖΑ να μπει σε μια περίοδο εσωτερικού –ανούσιου – διαλόγου, αντί να δουλεύει μαζί με το λαό για την ανατροπή της τρικομματικής κυβέρνησης και των πολιτικών της φτώχειας και της εξαθλίωσης. Είναι πραγματικά άδικο με όλη αυτή τη διαδρομή να εμπλακεί ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια συζήτηση για «ταμπού» και «φετίχ», στέλνοντας τον Φρόιντ στο ντιβάνι.

Προφανώς σ’ έναν πολιτικό οργανισμό ζώντων κι ουχί τεθνεώτων είναι αέναος ο εσωτερικός διάλογος, αλλά παίρνεις και το feedback της κοινωνίας, που σου λέει «σταμάτα ένα λεπτό, σε θέλω».

Λένε αυτοί, που (ξανά) ξεπούλησαν τον κυπριακό λαό, ότι δεν γίνεται να καταργηθούν τα Μνημόνια, γιατί αυτό θα οδηγήσει τη χώρα εκτός ευρώ. Λένε,  σύντροφοι και άλλα τμήματα της Αριστεράς, πως δεν μπορεί να υπάρξει αποτελεσματική διαπραγμάτευση εντός της ευρωζώνης. Αυτή η συνάντηση, η ταύτιση στο τελικό συμπέρασμα, δεν είναι κι ευχάριστη. Η κυπριακή υπόθεση και τα αποτελέσματά της αναδεικνύουν μια σειρά ζητημάτων ως κεντρικά, που σε καμιά περίπτωση δεν είναι το «ευρώ – δραχμή».

Η κεντροαριστερά μας τελείωσε, πέθανε, καπούτ. Βάρεσε μπιέλα. Η αφωνία του Ολάντ όλες τις μέρες και η δήλωσή του μετά, ότι δεν είναι ένας σοσιαλιστής πρόεδρος, αλλά πρόεδρος της Γαλλίας, λέει, απλά,  ότι απλά δεν θα πάει στο ραντεβού με όσους τον περίμεναν ως Μεσσία. Λέει όμως κι ένα τεράστιο μπράβο σ’ όσους από τα 90’s λένε ότι η σοσιαλδημοκρατία είναι ξοφλημένη πολιτικά, δεν μπόρεσε να κρατήσει καμιά γραμμή άμυνας, αλλά υποτάχθηκε προθύμως στο νεοφιλελευθερισμό. Και ήρθε η ώρα, επιτέλους, να αποκαλύψει ο Μπίστης το μυστικό στο Φώτη- κι ας σωριαστεί.

Από εδώ και πέρα στο πεδίο των συγκρούσεων θα είναι οι νεοφιλελεύθεροι (εσωτερικού και εξωτερικού) από τη μια μπάντα και οι ριζοσπαστικές δυνάμεις της Αριστεράς και του κόσμου της εργασίας από την άλλη. Έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Μάη και του Ιούνη ότι ανατροπή στην Ελλάδα είναι ταυτόχρονα και μήνυμα στην Ευρώπη. Και πόσο δίκιο είχε! Όλους αυτούς τους μήνες, από το αποτέλεσμα των εκλογών και με το ΣΥΡΙΖΑ πολύ κοντά στην ανάληψη της διακυβέρνησης, έχουν συμβεί μια σειρά γεγονότων στη γειτονιά μας, που το επιβεβαιώνουν. Από το αποτέλεσμα των εκλογών στην Ιταλία (συμφωνούμε/διαφωνούμε με το υποκείμενο), το «όχι» της κυπριακής βουλής, μέχρι τις κινητοποιήσεις σε Πορτογαλία και Ισπανία και τις πολιτικές εξελίξεις στην Σλοβενία και τη Βουλγαρία δείχνουν ότι, τελικά, το ταυτόχρονα σε πολλές χώρες είναι πιο εφικτό από το «σε μία μόνο χώρα».

Κι όπου, μέσα στην Ευρώπη, το επόμενο διάστημα, γίνει το αποφασιστικό βήμα (εμείς θέλουμε να είναι η ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση) σε καμιά χώρα της Ευρώπης – του Νότου σίγουρα – το ξημέρωμα δεν θα μοιάζει με όλα τ’ άλλα.

Μάθαμε, επίσης, μετά τα τελευταία γεγονότα, ότι η βαθιά συστημική κρίση του καπιταλισμού τον οδηγεί να τρώει τα νύχια του, τις σάρκες του. Βάζει χέρι στα δικά του ιερά και όσια και παίζει αμπάριζα με τους ανταγωνισμούς στο εσωτερικό του. Είναι πασιφανές ότι με τις καταθέσεις στην Κύπρο και τον ευρύτερο σχεδιασμό για την καταστροφή του περιφερειακού τραπεζικού συστήματος στην ευρωζώνη, το χρηματοπιστωτικό σύστημα έχει βγει από τον Πύργο κι αναζητά φρέσκο αίμα, ζεστά– μυρωδάτα λεφτάκια. Και γι’ αυτό όλα τ’ άλλα, περί πλυντηρίων, ηθικών κανόνων και εναρμονισμού, είναι νηπιακά ψεματάκια.

Είναι, επίσης, προδήλως εμφανές ότι αυτό που επιδιώκουν σήμερα οι ελίτ είναι η διάλυση της Ευρωζώνης ή, καλύτερα,  ο περιορισμός της. Και περιμένουν ποια χώρα θα τσιμπήσει πρώτη. Λέει ο ευρωπαίος νεοφιλελευθερισμός, που περνάει κρίση μέσης ηλικίας: «Σ’ ευχαριστώ για τα ωραία χρόνια που περάσαμε μαζί, αλλά δεν πάει άλλο. Σου έχω ετοιμάσει μια καλή επιταγή και σου εύχομαι μ’ ένα καλό παιδί».

Και τι κάνει η άλλη; Παίρνει την επιταγή και φεύγει; Η σωστή μεσόγεια, πάντως, βάζει τα χέρια στη μέση, ανοίγει και τα παράθυρα ν’ ακούει η γειτονιά και κάνει μια ωραιότατη υστερία:  Ποιος νομίζεις, ότι είσαι ρε αλήτη; Μού φαγες τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου, την περιουσία του πατέρα μου, και ζητάς να φύγω; Εδώ θα μείνω και στα πάρω όλα, κινητά – ακίνητα – playmobil.

Θέλησαν να μας πείσουν, ακόμα, ότι δεν μπλοφάρει η Ε.Ε. Βγαίνει μπλόφα στο pas a volonte, στον κούκο μονό. Φυσικά και βγαίνει, ειδικά όταν κρατάς δυο άσσους στο χέρι και υπάρχουν άλλοι δύο άσσοι στο τραπέζι. Αρκεί στην παρτίδα να μην κάθονται κάτι νυσταλέοι τύποι, σαν εκείνους των μεταμεσονύκτιων εκπομπών του Diamond Texas.

Αλλά, αδέρφια, όποιος έχει παίξει μια φορά πόκα(ή μια παρτίδα stratego, έστω) ξέρει ότι ακολουθείς όλες τις τεχνικές επεξεργασίας και στησίματος της μπλόφας, αλλά δεν τη συζητάς σε συνέδρια. Έχεις την πολιτική νομιμοποίηση και τα εργαλεία για να προχωρήσεις.

Και σπουδαιότερο πολιτικό εργαλείο για το ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει από την ίδια τη Διακήρυξη της Συνδιάσκεψης στο σύνολό της και, φυσικά, το επίμαχο σημείο του «καμιά θυσία για το ευρώ».

Οπότε τι; Τα ίδια θα λέμε;


Κι αν δεν βγει η μπλόφα; Η χαρτοπαικτική εμπειρία λέει ότι βγαίνει, γιατί ο αντίπαλος δεν ξέρει ότι κρατάς δύο άσσους στο χέρι: κίνημα και συμμαχίες.

Κίνημα σημαίνει ότι όσο μια πολιτική ηγεσία διαπραγματεύεται εξ ονόματος του λαού, ο λαός δεν περιμένει να μάθει το αποτέλεσμα από την τηλεόραση. Βρίσκεται στους δρόμους, στις πλατείες και είναι τόσο δυναμικό, που η όποια ηγεσία να μην μπορεί να επιστρέψει αν δεν καταφέρει τη νίκη.

Συμμαχίες σημαίνει μια πρόσφατη εικόνα από την κηδεία του Τσάβες: Ηγέτες όπως η Κριστίνα Φερνάντες ντε Κίρχνερ, ο Ραφαέλ Κορρέα, ο Έβο Μοράλες και ο Πέπε Μουχίκα όχι μόνο έδειχναν, αλλά ήταν συντετριμμένοι, γιατί έχασαν έναν ηγέτη που στήριξε με όλα τα μέσα τους λαούς των χωρών τους όταν έπρεπε να πάρουν ριζοσπαστικές (δύσκολες) αποφάσεις.

Κίνημα και συμμαχίες είναι η απάντηση, όποια κι αν είναι η ερώτηση


Βέβαια, ούτε σκληρό πόκερ έπαιξαν με την Κύπρο, ούτε μπλόφαραν. Το πολύ – πολύ να έπαιξαν σκηνές από ρομαντική κομεντί. Ο Αναστασιάδης είναι πανί από το ίδιο νεοφιλελεύθερο – μνημονιακό τόπι. Δεν ξεχνιέται ο τρόπος που εγκαλούσε τον Σαμαρά για το Μνημόνιο I. Άρα, δεν επρόκειτο να διαπραγματευτεί με κανένα, όπως το ίδιο κάνουν η τρικομματική κυβέρνηση στην Ελλάδα, αλλά και οι συντηρητικές κυβερνήσεις της Ιβηρικής.

Τι άλλο κοινό έχουν αυτές οι τέσσερις μνημονιακές κυβερνήσεις; εκφράζουν το παλιό και σάπιο πολιτικό σύστημα, βρίσκονται στην περιδίνηση μικρών και μεγάλων σκανδάλων, ευάλωτες στα ντόπια κεφάλαιά τους, που γράφουν επιπλέον σελίδες στα Μνημόνια.

Η παραίτηση Σαρρή στην Κύπρο δείχνει ότι ήταν υπουργός α λα καρτ, ένας Υπουργός Ειδικού Σκοπού, που ως κύρια αποστολή είχε να κλείσει, να καθαρίσει το θέμα «Marfin Laiki».

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει να πει πολύ περισσότερα στον κόσμο και να οργανώσει μαζί του την ανατροπή, αντί να συζητά πάνω στο διαρκές ψευτοδίλημμα «βουνό ή θάλασσα».

 Άλλωστε, έχει απαντηθεί προ πολλού: Σαμοθράκη.




Μαρία Μπαλάφα
RED
Notebook
3 Απριλίου 2013 - 11:12 πμ | Μαρία Μπαλάφα
 
Σχόλια
Μπορείτε να αναφέρετε υβριστικά σχόλια ή εκτός των όρων χρήσης με το αντίστοιχο κουμπί στο πάνω δεξί μέρος κάθε σχολίου. Η άσκοπη χρήση της δυνατότητας μπορεί να οδηγήσει στον αποκλεισμό σας από το σχολιασμό
Σχόλιο από: Φιλίστωρ

Δεν είναι θέμα να μας βγει η μπλόφα, αγαπητή Μαρία. Σε αυτά τα θέματα, είτε έχεις χαρτί, είτε δεν έχεις.
Εμείς σα ΣΥΡΙΖΑ (και σαν κοινωνία) έχουμε χαρτί για ν ανεβάσουμε το στοίχημα; Προσωπικά πιστεύω ότι έχουμε, αρκεί να δούμε τι ακριβώς αποφασίσαμε στην πρόσφατη Πανελλαδική Συνδιάσκεψη. Παραθέτω:

«Ενδέχεται να διατυπωθούν κατά τη διαπραγμάτευση απειλές, ίσως και εκβιασμοί, περί διακοπής της χρηματοδότησης, περί εξόδου από το ευρώ, ίσως και άλλα. Αλλά, όπως ήθελε να συμπυκνώσει το σύνθημα που χρησιμοποιήσαμε καμιά θυσία για το ευρώ, απόλυτη προτεραιότητα για μας είναι η αποτροπή της ανθρωπιστικής καταστροφής και η ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών, και όχι η υπαγωγή σε υποχρεώσεις που άλλοι ανέλαβαν υποθηκεύοντας τη χώρα. Κατά συνέπεια, δεσμευόμαστε ότι θα αντιμετωπίσουμε το ενδεχόμενο τέτοιων απειλών ή εκβιασμών με όλα ανεξαιρέτως τα όπλα που μπορούμε να επιστρατεύσουμε ενώ είμαστε ήδη έτοιμοι να αναμετρηθούμε ακόμη και με τη χειρότερη έκβαση. Είμαστε βέβαιοι ότι σε μια τέτοια απευκταία περίπτωση ο ελληνικός λαός θα μας στηρίξει ανεπιφύλακτα.»

Το μόνο που θα έπρεπε να αλλάξει σήμερα στη διατύπωση -μετά την εμπειρία της Κύπρου- είναι ότι το ενδεχόμενο των εκβιασμών δεν είναι ενδεχόμενο. Είναι βεβαιότητα. Κατά τα λοιπά, η διατύπωση της Πανελλαδικής ισχύει αυτολεξεί.
Σχόλιο από: Redish

Το άρθρο διατρέχεται από μια βασική παραδοχή: Ότι οι χώρες του πυρήνα έχουν αποφασίσει να σμικρύνουν την ευρωζώνη.

Τούτο όμως θα τους στερούσε την άμεση και αδιαμεσολάβητη πρόσβαση σε έναν τεράστιο στρατό εργατικού δυναμικού από τις χώρες της ευρωπεριφέρειας, τις οποίες και ελέγχουν απόλυτα μέσα από τις δομές ΟΝΕ και τα μνημόνια. Συγχρόνως ένα πιο μικρό ευρώ θα βάραγε αμέσως ανατίμηση, με δυσμενή αποτελέσματα για τη Γερμανία και τους δορυφόρους της στον παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας.

Εν ολίγοις το άρθρο πάσχει από πολιτική φτώχεια.

Όπως όμως και να έχει ακόμα και όσοι στερούνται πολιτικής διορατικότητας καλούνται να εξηγήσουν για ποιό λόγο αποφεύγουν να δεσμευθούν πολιτικά στο σύνθημα πάσει θυσία καμία θυσία για το ευρώ και κυρίως γιατί αρνούνται να παλέψουν να γίνει κεντρικό σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ. Και να μην παρεαμένει απλά κρυμένο μέσα στη Διακήρυξη, ανάμεσα σε γραμμές, την ύπαρξη των οποίων γνωρίζει ΜΟΝΟ το κομματικό ακροατήριο;
Σχόλιο από: b-caris

Ολα τα euro μαζεύονται στις γερμανικές τράπεζες.
Στις άλλες πέφτει \κούρεμα \.
Αλήθεια πόσο \ ευρωπαική \ είναι μία λύση εντός τις Ο.Ν.Ε. ?
Σχόλιο από: TNS

Άραγε έχει γίνει κάποια -έστω ΜΙΑ- προσέγγιση κομμάτων άλλων κατακτημένων χωρών για οργάνωση κοινής αντίστασης?
Ή νομίζουμε ότι η θαυματουργή λύση θα βγει από εθνικές κάλπες, κάνοντας τα ευρωζόμπι να το βάλουν στα πόδια?
 
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Μύθοι και πραγματικότητες για τη σύνθεση ψηφοφόρων ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ
ArhsX
20/01/2014
Έχει μετακινηθεί σχεδόν όλο το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ; Έχουν μεταπηδήσει στον ΣΥΡΙΖΑ οι «κακοί» ΠΑΣΟΚοι και οι ευνοημένοι δημόσιοι υπάλληλοι; Υπάρχει ροή ή άλλη συσχέτιση μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσής Αυγής; Θα άλλαζε το εκλογικό αποτέλεσμα αν «κλειδώναμε τους παππούδες μέσα την Κυριακή των εκλογών»; Και, τέλος, απευθύνεται ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως πρόσφατα υποστήριξε επιφανής δημοσιογράφος, σε «καθυστερημένους»;
 
 
Υποβρύχια δημοκρατία
Χρή­στος Κα­ρα­γιαν­νί­δης
13/01/2014
Του Χρή­στου Κα­ρα­γιαν­νί­δη
 
 
Σκύλοι Αγίων
Μαρία Μπαλάφα
8/01/2014
Κι όταν λέμε "πάει ο παλιός ο χρόνος", γιατί δεν γινόμαστε λίγο πιο συγκεκριμένοι; Πού πάει; Υπάρχει ένας κόσμος με vintage ξεφυλλισμένα ημερολόγια; Με σημειώσεις στα περιθώρια; Με ωρολόγια προγράμματα; Και καλά πάει, τι παίρνει μαζί του; Κι ο χρόνος αλλάζει για όλους την ίδια στιγμή;
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 1:24 pm  
  Αν ήμουν Πειραιώτης
Στρατής Μπουρνάζος
 
     
  Ακριβώς σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις αξίζει πάνω απ’ όλα να σκεφτόμαστε και να παίρνουμε θέση. Γιατί προφανώς δεν υπάρχει δίλημμα όταν το ερώτημα είναι «Κάλλιο πλούσιος και υγιής ή πτωχός και ασθενής;». Ούτε στον Βόλο όπου αντίπαλος του Μπέου είναι ο Μαργαρίτης Πατσιαντάς του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε στον Πειραιά θα είχαμε δίλημμα αν αντίπαλος του Μώραλη-Μαρινάκη ήταν όχι μόνο ο Δρίτσας, αλλά ένας υποψήφιος του ΚΚΕ ή ένας οποιοσδήποτε δεξιός, πολλώ δε μάλλον ένας ευπρεπής δεξιός τύπου Κουμουτσάκου. Τώρα όμως;
     
 
  24 Μαΐου 2014 - 1:14 am  
  Για την εξουσία στην Ελλάδα το κύριο είναι να μην έρθουν οι κόκκινοι
Συνέντευξη του Χρήστου Λάσκου στο alterthess.gr
 
     
  Ενόψει των εκλογών της 25ης Μαϊου, και στο πλαίσιο του προεκλογικού διαλόγου, το alterthess.gr έθεσε σε υποψήφιους/ες eυρωβουλευτές ερωτήσεις σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης, την κρίση στην Ελλάδα και την άνοδο του φασισμού . Ο Χρήστος Λάσκος, υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ, απαντά
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:33 pm  
  Η ΝΔ το χειρότερο το κράταγε για το τέλος: ξανάφερε τη Χρυσή Αυγή στο προσκήνιο
Δημήτρης Χριστόπουλος
 
     
  ι νεοναζί επανέρχονται, και μάλιστα στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής, χωρίς καλά-καλά να κάνουν τίποτα οι ίδιοι. Το κάνει με τον πιο αποδοτικό τρόπο γι’ αυτoύς η Νέα Δημοκρατία, με τρόπο πολιτειακά άφρονα
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:39 pm  
  Τασία Χριστοδουλοπούλου: H κυβέρνηση της Αριστεράς θα δημιουργήσει ντόμινο
Συνέντευξη στον Αδάμο Ζαχαριάδη
 
     
  Η ευρωπαϊκή Αριστερά τονίζει ότι οι μεταναστευτικές ροές θα συνεχιστούν, ιδίως όσο συνεχίζονται ο πόλεμος, η φτώχεια και η περιβαλλοντική καταστροφή. Επιμένουμε λοιπόν ότι σε υπερεθνικά προβλήματα, δεν υπάρχουν εθνικές λύσεις. Ζητάμε, έτσι, τη ριζική τροποποίηση του Ευρωπαικού Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου, προς την κατεύθυνση της αναλογικής κατανομής των ροών σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αναθεώρηση της δομής του Σένγκεν, που προβλέπει ελεύθερη κυκλοφορία με κλειστά εξωτερικά σύνορα, άρα απαγόρευση κυκλοφορίας για τους μη νόμιμα διαμένοντες.
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr