Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
το θηρίο και τ’ ανάποδό του
Λίγα λεπτά αφού απαγγείλουν Ελύτη, θα πουλήσουν την Κασσιόπη, θα σκάψουν τις Σκουριές, θα κάνουν γκολφ τη μισή ακτογραμμή. Σε μερικούς μόνο μήνες θα ποζάρουν για κάποιο περιοδικό σε κάποια ιδιωτική παραλία στο Σούνιο ή σε κάποιο κυκλαδίτικο σοκάκι. Με ροζ μαγιό και κομποσκοίνι. Καμαρωτοί και μαυρισμένοι ως Έλληνες. Θηρία σκέτα.
 
Του βυτίου

Την Παρασκευή περνώντας απ’ το Σύνταγμα κοιτάγαμε τις εξέδρες που είχαν στηθεί για την παρέλαση. Μια άνοστη άσπρη μεταλλική κατασκευή και μικρή ύβρις. Οι ξύλινες καφέ καρέκλες του καφενείου στημένες για κάτι εντελώς ανάποδο απ’ το σκοπό τους, δηλαδή τη φιλοξενία μεθυσμένων και αμπελοφιλοσοφούντων κώλων. Σκέφτηκα προς στιγμή να γεμίζαμε την εξέδρα με αυτοκόλλητα απ’ αυτά που κυκλοφορούν με το σιγά μην φοβηθώ. Μαλακία όμως, θα έβαζαν τίποτα ταλαίπωρους υπάλληλους του δήμου ή κανένα κωλοφάνταρο να τα κάνει όλη τη βαρετή δουλειά.

Μέσα στο ΣΚ, διαγώνιες γρήγορες ματιές στην επικαιρότητα και κυρίως στα της Κύπρου. Παράξενη φράση: «εθνική τραγωδία». Όσοι δεν πολυχρησιμοποιούν τη λέξη έθνος, όσοι δυσκολεύονται να προσδιοριστούν περήφανα λόγω καταγωγής, βιώνουν την τραγωδία. Όσοι κάθε τρεις λέξεις πετάνε τη λέξη πατρίδα ή έθνος, όσοι κρατάνε την καρδιά τους μπροστά στη γαλανόλευκη με καμάρι, δεν βιώνουν σχεδόν ποτέ την πραγματικότητα ως τραγωδία.

Μας κυκλώνουν οι αντιφάσεις. Με λύσσα, με μίσος οι εδώ θιασώτες της σκληρής λιτότητας των άλλων  χαμογελούν με τα ενδεχομένως φριχτά αποτελέσματα ενός (έτσι κι αλλιώς λειψού) όχι. Οι άνθρωποι που λένε τους κύπριους αδέρφια μας, οι άνθρωποι που δεν διστάζουν να μιλήσουν για dna της φυλής, οι ίδιοι άνθρωποι τώρα απευθύνουν τελεσίγραφα στην Κύπρο. Λίγα λεπτά αφού απαγγείλουν Ελύτη, θα πουλήσουν την Κασσιόπη, θα σκάψουν τις Σκουριές, θα κάνουν γκολφ τη μισή ακτογραμμή. Σε μερικούς μόνο μήνες θα ποζάρουν για κάποιο περιοδικό σε κάποια ιδιωτική παραλία στο Σούνιο ή σε κάποιο κυκλαδίτικο σοκάκι. Με ροζ μαγιό και κομποσκοίνι. Καμαρωτοί και μαυρισμένοι ως Έλληνες. Θηρία σκέτα.

Το ΣΚ περνάει σαν τρένο από πάνω μας. Εκνευρισμός και ύστερα επιστροφή στη γνωστή απελπισία. Δεν υπάρχει τίποτα πια. Δεν ξέρω πια τι να γράψω. Δεν αισθάνομαι ότι έκανα ότι έπρεπε να κάνω, δεν ήμουν αυτός που έπρεπε. Τον τελευταίο καιρό νιώθω ότι έχω χάσει το δικαίωμα να μιλάω. Λίγο πιο πριν, είχαν χαθεί απ’ τα δάχτυλά μου οι ίδιες οι λέξεις.

Φλυαρίες.

«να φτύσω μέσα με θυμό που οι νέες εποχές
με κάνουνε να μοιάζω με κρετίνο»

Σήμερα το πρωί στο Περιστέρι, λίγο ο ήλιος, λίγο κάποιες σκέψεις για ένα ταξίδι, όλα μοιάζουν λίγο πιο όμορφα, επιτέλους λίγο πιο ανοικτά στο μέλλον. Βγάζω το κινητό, περιμένοντας στη διάβαση. Δεν προλαβαίνω να γράψω το sms που θέλω, ο ηλικιωμένος άντρας με το παπί περνάει (μάλλον) με κόκκινο μπροστά μου, ο ταξιτζής δίπλα έχει ξεκινήσει, ένα σιγανό μπαμ, ένα σώμα στον αέρα, μια περιστροφή, το σώμα στην άσφαλτο. Το αίμα τρέχει απ’ το κεφάλι, ένα παιδί πετάγεται από κάποιο μαγαζί διπλά, έχει το κινητό ήδη στο αυτί, καλεί ασθενοφόρο. Μιλώντας κάνει το σταυρό του. «Έχει χτυπήσει το κεφάλι του, είναι μεγάλος άνθρωπος, ελάτε γρήγορα».

«Μην τον κουνάτε» φωνάζουν κάποιοι. Απ’ τα αυτοκίνητα πίσω, που έχουν σχηματίσει ήδη ουρά από πίσω, βγαίνουν κεφάλια απ’ τα παράθυρα να δουν τι συμβαίνει. Ο ηλικιωμένος άντρας, κάνει μια κίνηση να σηκώσει λίγο το κεφάλι. Δεν γίνεται, δεν τον αφήνουν, του λένε κάτσε όπως είσαι, έρχεται γιατρός. Δεν ακούγεται τίποτα, μόνο μερικά «τί έγινε».

Τα αμάξια έχουν σταματήσει, ένα λεωφορείο κλείνει τον κεντρικό δρόμο. Αν αντέχεις αντιλαμβάνεσαι ότι ακούγεται μόνο ένας περίεργος ήχος. Κάτι μεταξύ αναστεναγμού, πόνου και γρυλίσματος. Ο ηλικιωμένος άντρας βγάζει ασταμάτητα τον πόνο του.

Πολλά χρόνια πριν, με πήγαινε η μάνα μου σε ένα αποκριάτικο πάρτι, ένα παιδί με μηχανάκι πέρασε το στοπ, τον χτυπήσαμε, έσκασε πάνω στο παρ μπριζ. Φοβήθηκα τότε, αλλά νομίζω, όσο μπορώ να θυμηθώ ούτε στο 1/10 απ’ όσο τρόμαξα σήμερα.

Μετά από λίγα λεπτά, φεύγοντας απ’ το σημείο, συνεχίζοντας για τη δουλειά, επειδή όλα πρέπει να συνεχίζονται και τίποτα δεν μπορεί να διακόψει αυτή τη ροή, έπιασα τον εαυτό μου να τρέμει. Θυμήθηκα τη μάνα μου που λέει ότι παθαίνει στομαχικό ίλιγγο. Μέχρι σήμερα δεν ήξερα ακριβώς τι ήταν. Έπιασα το κινητό, αντί για το θριαμβευτικό ανοιξιάτικο sms, ήθελα να στείλω πέντε έξι μηνύματα που να λένε «προσέχετε μουνόπανα». Στη δουλειά μετά, πρέπει να ανέπνεα τόσο βαριά, που με κοιτούσαν περίεργα.

Τίποτα δεν είμαστε, ένα δευτερόλεπτο, ένα βαθύ πορτοκαλί κι ύστερα το πιο εύθραυστο απ’ τα εύθραυστα θηρία. Το σώμα έτοιμο διαρκώς να γίνει σμπαράλια. Τίποτα δεν είμαστε, μόνο ένα γρύλισμα που έρχεται απ’ το ματωμένο δρόμο.

Στην επιστροφή δεν ήθελα να μπω στο λεωφορείο. Περπάτησα δεκαπέντε λεπτά και μέτρησα 7 αγοράζω χρυσό, περίπου τόσα αντιφασιστικά συνθήματα και αμέτρητα κλειστό, ενοικιάζεται, στη μισή τιμή / εκποίηση. Στο σημείο του ατυχήματος, αυτοκίνητα περνούσαν κανονικά, δύο κορίτσια περίμεναν στη διάβαση, το αίμα δε φαινόταν πουθενά, μόνο το ίχνος του φρεναρίσματος.

Στη δουλειά πέτυχα μια παλιά συμφοιτήτρια. Τότε λέγαμε πόσο όμορφη ήταν, αν και κάπως σοβαροφανής και ατσαλάκωτη. Σήμερα, δεν μπορούσα καν να γελάσω με τις τότε κουβέντες της παρέας. Να υπάρχει άραγε κάπου αυτός ο ωραίος, ο μαγικός τόπος που δεν σε συντρίβει διαρκώς με γρυλίσματα και όλων των ειδών τις απελπισίες; Μπορεί αυτή η άνοιξη να πει και κάτι για τη ζωή;

Πηγή: Το βυτίο


το βυτίο
RED
Notebook
1 Απριλίου 2013 - 8:47 πμ | το βυτίο
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Επιτάφιος που μπορεί να γίνει Ανάσταση
Αδάμος Ζαχαριάδης
18/04/2014
 
 
Περί Κυπριακού και άλλων τινών
Σία Αναγνωστοπούλου
18/03/2014
 
 
Ο ΣΥΡΙΖΑ και το Κυπριακό: Ένα κείμενο θέσεων και προτάσεων
Σπύρος Απέργης, Νάσος Θεοδωρίδης
8/03/2014
Μια προσπάθεια συμβολής στην πολιτική της Αριστεράς, στη νέα φάση του κυπριακού προβλήματος
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 12:52 am  
  Αυτός και το σακίδιο
Σίσσυ Βελισσαρίου
 
     
  Τι είναι αλήθεια το Ποτάμι και τι η μαγευτική TVpersona που μετά βδελυγμίας απαρνείται το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα και τα παιδιά του «κομματικού σωλήνα»; Τι συμβολίζει αλήθεια το σακίδιο που η TVpersona αγόγγυστα κουβαλά;
     
 
  24 Μαΐου 2014 - 12:18 am  
  Καμίνης και μεταναστευτικό: η μεταμόρφωση
Ελένη Τάκου
 
     
  Επειδή «τα στερνά τιμούν τα πρώτα», περίμενα λίγη νηφαλιότητα σε ζητήματα αρχής, που ήταν άλλωστε κατεξοχήν ζητήματα της δικής του ατζέντας. Και γι’ αυτό έγραφα την επομένη του πρώτου γύρου ότι «προσωπικά στη μάχη της επόμενης Κυριακής δεν βλέπω μία μάχη ανάμεσα στη “μνημονιακή λαίλαπα” και τον “αντιμνημονιακό λαϊκισμό”. Βλέπω μία μάχη ανάμεσα σε δυο δημοκρατικές δυνάμεις, με τα κουτσά, τα στραβά και τα καλά τους. Και μια ευκαιρία να συζητήσουμε ίσως μια φορά νηφάλια τι θέλουμε για την πόλη μας, για τον τόπο μας». Αυτά τη Δευτέρα. Και την επόμενη μέρα ανοίγεις την τηλεόραση και σου πέφτει ο ουρανός στο κεφάλι
     
 
  22 Μαΐου 2014 - 1:11 pm  
  «Η ευρωπαϊκή Αριστερά διανύει περίοδο αισιοδοξίας»
Χριστόφορος Κάσδαγλης
 
     
  Έξι συν ένας υποψήφιοι για την Ευρωβουλή κλήθηκαν από το ThePressproject να δώσουν απάντηση σε ένα διαφορετικό ερώτημα που αφορά την ειδικότητα του καθενός, όπως προκύπτει από τα βιογραφικά τους. Οι έξι συμμετέχουν στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ο έβδομος στο «αδελφό» ψηφοδέλτιο «Europa Anderes» στην Αυστρία.
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:29 pm  
  Ο αντιφασισμός είναι στην ψυχή του ΣΥΡΙΖΑ
Σωτήρης Μάρταλης
 
     
  Tο κόμμα των Μπαλτάκων, των Κρανιδιώτηδων και των Πλεύρηδων έχει το θράσος να κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ για συνεργασία με τους νεοναζί. Η ακροδεξιά κυβέρνηση των Φαρμακονησιών και των στρατοπέδων συγκέντρωσης, οι δήμαρχοι που απαγόρευαν αντιφασιστικές διαδηλώσεις και συναινούσαν σε φασιστικά λουκέτα σε παιδικές χαρές, οι δημοσιογράφοι που ήλπιζαν στη «σοβαρή» πλευρά της Χρυσής Αυγής, εγκαλούν τώρα τον ΣΥΡΙΖΑ για φιλο-φασιστική ψηφοθηρία!
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr