Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
Η πολιτική διαφωνία με το «Αριστερό Ρεύμα»
Σήμερα περισσότερο από άλλοτε είναι αναγκαία η σύνθεση των διαφορετικών απόψεων μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ. Η σύνθεση είναι προϊόν της ανάγκης να αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες ο ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ. Χωρίς την σύνθεση δεν θα υπάρξει η παραγωγή πολιτικής που είναι απαραίτητη από θέσεις κυβερνητικής ευθύνης
 
Του Αντώνη Βασιλείου

Η πολιτική διαφωνία του Α.Ρ. έχει βασικά τρεις άξονες:

* Ο πρώτος αφορά το λεγόμενο plan B (έξοδος από ευρώ και ΕΕ – εθνική αναδίπλωση)
* Ο δεύτερος αφορά την πολιτική των συμμαχιών που την περιορίζει σε ανοίγματα αποκλειστικά προς ΚΚΕ – ΑΝΤΑΡΣΥΑ και
* Ο τρίτος αφορά την οργανωτική δομή του ΣΥΡΙΖΑ – επιδιώκεται η διατήρηση των συνιστωσών, που κατά την γνώμη μου συνιστά διατήρηση των μηχανισμών αναπαραγωγής βουλευτικών εδρών και στελεχικών θέσεων εντός του ΣΥΡΙΖΑ.

Πρέπει να αναφέρουμε ότι μετά από 2,5 χρόνια συζητήσεων μέσα στην Αριστερά, η άποψη εξόδου από το ευρώ ηττήθηκε τόσο μέσα στην Αριστερά, όσο και στην κοινωνία αλλά και στο κίνημα. Η ήττα αυτή σφραγίστηκε στις εκλογές της 6ης Μαΐου, ενώ η άποψη της μονόπλευρης πολιτικής συμμαχίας ηττήθηκε στις εκλογές της 17ης Ιουνίου, όπου η συρρίκνωση των ποσοστών του ΚΚΕ και η εκλογική εξαφάνιση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ την κατέστησαν άνευ νοήματος.

Ακριβώς επειδή ηττήθηκαν και οι δύο απόψεις του ρεύματος, γίνεται προσπάθεια επαναφοράς από το παράθυρο, μέσω της παρέμβασης στην διακήρυξη του ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ. Γίνεται δηλαδή προσπάθεια επαναφοράς της γραμμής της ήττας. Επαναφορά κόντρα στην γραμμή που μας οδήγησε σε εκλογική νίκη που δεν υπήρξε στην παγκόσμια Αριστερά άλλο ανάλογό της. Δυστυχώς ο 3ος άξονας των επιδιώξεων του Α.Ρ., δεν έχει ηττηθεί ακόμη. Στο Ηράκλειο και την Θεσσαλονίκη διατηρεί οργανωτικά ερείσματα τέτοια, που προσπαθεί να τα αξιοποιήσει και να ακυρώσει την ανάδειξη νέων στελεχών, που συντάσσονται με την γραμμή της νίκης, την γραμμή της Αριστερής Ενότητας.

Α. Για τον πρώτο άξονα. Γραμμή ενάντια στο ευρώ, εθνική αναδίπλωση


Η γραμμή του plan B όπως την ονόμασε πρόσφατα και ο Αλαβάνος, επιστρέφει στο προσκήνιο με ένα κινδυνολογικό τέχνασμα. Λέει ότι επέρχεται μια μεγάλη καταστροφή (ένας μεγάλος σεισμός ένα τσουνάμι μάλλον δεν είναι στην συλλογιστική της άποψης αυτής). Υπονοεί σαφώς κατάρρευση της ευρωζώνης και έτσι κι’ αλλιώς θα επιστρέψουμε στην δραχμή. Άρα να ξεκινήσουμε ένα πρόγραμμα επιστροφής στη δραχμή.

Το θέμα της κρίσης από την πλευρά των δυνάμεων της εργασίας δεν είναι ένα τεχνικό θέμα. Δεν είναι θέμα άσκησης νομισματικής πολιτικής. Δεν υπάρχει ένα μαγικό εργαλείο που ξαφνικά θα κάνει καλύτερα τα πράγματα. Είναι θέμα ταξικής σύγκρουσης, πολιτικής σύγκρουσης και γενικά είναι θέμα αλλαγής των συσχετισμών.

Όσα τεχνικά μέσα και αν περάσουν (νέο νόμισμα, κοπή πληθωριστικού χρήματος, ευρωομόλογο, απευθείας χρηματοδότηση κρατών, μηχανισμός τελευταίας καταφυγής, ολική ή μερική διαγραφή του χρέους) και αν εφαρμοστούν, η κρίση θα είναι παρούσα. Δεν θα εξαφανιστεί, διότι δεν είναι απλώς κρίση χρέους που μετατρέπει την Ελλάδα σε αποικία χρέους, αλλά είναι πρωτίστως κρίση κοινωνική, πολιτική, κρίση εθνικής ανεξαρτησίας, κρίση της δημοκρατίας κρίση διατροφική κλπ.

Το αριστερόμετρο υπάρχει. Μόνο που δεν είναι ένα θεωρητικό εργαλείο αλλά λειτουργεί στην πράξη. Η αριστερή άποψη ή πολιτική τακτική κρίνεται από το πόσο βοηθά στην αλλαγή των συσχετισμών, στην αλλαγή των όρων διεξαγωγής της ταξικής πάλης υπέρ των δυνάμεων της εργασίας.

Τι θα γίνει αν πάμε σε εθνικό νόμισμα και γίνει υποτίμηση του νομίσματος; Απλώς απαξιώνονται όλα τα περιουσιακά στοιχεία των εργαζομένων. Οι ελίτ που έχουν μεγάλες περιουσίες στο εξωτερικό ή αν τις έχουν στο εσωτερικό με ένα πάτημα του κουμπιού θα τις βγάλουν έξω και έτσι θα επωφεληθούν από την υποτίμηση, διότι θα συγκεντρώσουν στα χέρια τους ακόμη μεγαλύτερο πλούτο, και μάλιστα πολύ εύκολα λόγω της υποτίμησης.

Ο μισθός των εργατών θα μειωθεί σε διεθνές νόμισμα σε ποσοστό όσο και η υποτίμηση. Δηλαδή αν η υποτίμηση έναντι του δολαρίου είναι 50%, ακριβώς τόση θα είναι και η μείωση του μισθού. Αυτό θα σημαίνει και μείωση του μισθού σε εθνικό νόμισμα τουλάχιστον 30 – 40%. Θα υποβαθμιστεί λοιπόν η αγοραστική δύναμη του λαού. Αυτό θα συμβεί για δύο βασικούς λόγους:

i. Διότι τα κυριότερα στοιχεία του πάγιου κεφαλαίου (πρώτες ύλες, μηχανήματα κλπ) είναι εισαγόμενα και

ii. Διότι εισαγόμενα είναι και πλείστα όσα καταναλωτικά προϊόντα, και κυρίως αυτά που αφορούν την διατροφή (60 – 70%).

Άρα πρόκειται για το ίδιο αντιδραστικό πρόγραμμα της εσωτερικής υποτίμησης που μας επιβλήθηκε από την τρόικα με τα μνημόνια. Η εσωτερική υποτίμηση λοιπόν που μας επέβαλλαν εξωτερικά, επιστρέφει με τον μανδύα μιας δήθεν «αριστερής» ανάλυσης. Η ταξική ανάλυση μας πείθει ότι πρόκειται για συντηρητική άποψη.

Προσπαθούν να μας πείσουν και οι δύο απόψεις ότι είναι δυνατό να ανακάμψει η ελληνική οικονομία και κατά συνέπεια η κοινωνία, αν υποβαθμιστεί η αξία της εργατικής δύναμης, και αδυνατίσει η θέση του εργάτη. Θα ανακάμψει δηλαδή όσο πιο ασύδοτος και αχαλίνωτος είναι ο καπιταλισμός.

Παράδειγμα προς κατανόηση: Οι εξαγωγείς είναι συγκεκριμένοι και έχουν ονοματεπώνυμο. Είναι ο Στασινόπουλος στα μέταλλα, ο Βαρδινογιάννης στα πετρελαιοειδή, οι φαρμακοβιομήχανοι, η Grecotel με τα all inclusive κλπ. Αν αυτοί αυξήσουν τα κέρδη τους, λόγω της υποτίμησης θα μας δώσουν πίσω τους μισθούς και τα δικαιώματά μας; ΟΧΙ. Θα μας κάνουν επιπλέον περικοπές, επειδή θα είμαστε σε ακόμη πιο αδύνατη θέση. Αυτό δείχνει η διεθνής εμπειρία. Επομένως δεν τρώμε το παραμύθι ότι είναι δυνατό με τεχνικά μέσα να αλλάξουν τα πράγματα.

Εμείς έχουμε ένα διαφορετικό πρόγραμμα που λέει ότι θα κάνουμε το παν για να προστατεύσουμε τους μισθούς, τις συντάξεις, τα δικαιώματα, το δημόσιο χώρο και την δημόσια περιουσία και το περιβάλλον. Αυτό είναι το σχέδιο, είναι ένα σχέδιο το σχέδιο Α, και όποια φυσική ή οικονομική καταστροφή και αν γίνει εμείς από αυτό θα ξεκινήσουμε. Θα αρχίσουμε προστατεύοντας αυτούς που έχουν ανάγκη. Το σχέδιό μας είναι η ασπίδα κοινωνικής προστασίας.

Δεν είναι δυνατό ένα τεχνικό μέσο όπως το νέο νόμισμα, η απομόνωση της χώρας και το κλείσιμο στο εσωτερικό να λύσει το πρόβλημα της επιβίωσης και της εξόδου από την κρίση. Το κλείσιμο είναι και κλείσιμο απέναντι στα κινήματα άλλων χωρών. Δεν θα πάμε με την δική μας αστική τάξη, να κάνουμε πόλεμο στην αστική τάξη της Ισπανίας και της Πορτογαλίας υποτιμώντας την δραχμή, κάτω από τα όρια της αξίας των δικών τους νομισμάτων και ενισχύοντας την αστική τάξη της Γερμανίας. Ακόμη και αν αυτό είναι καλή λύση, τότε αν έχει αποτέλεσμα σε λίγο θα το υλοποιήσει και η Ισπανία και η Πορτογαλία, και έτσι η σχετική ανταγωνιστικότητα της ελληνικής έναντι της ισπανικής και πορτογαλικής οικονομίας θα τεθεί και πάλι σε νέα βάση. Εν τω μεταξύ η ανταγωνιστικότητα της γερμανικής οικονομίας θα αυξάνει την απόστασή της από τις δικές μας. Θα έχουμε να καλύψουμε μεγαλύτερο δρόμο και με μεγαλύτερες δυσκολίες. Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας θα πρέπει να τεθεί στην βάση της προώθησης των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της δικής μας οικονομίας, με ταυτόχρονη στροφή στην ποιότητα και την τεχνολογία. Ανάμεσα στον ανταγωνισμό ποιότητας και ανταγωνισμό τιμής, εμείς πρέπει να επιλέξουμε τον ανταγωνισμό ποιότητας, τουλάχιστο στην παρούσα φάση, διότι ο ανταγωνισμός τιμής είναι καταλυτικά υπέρ των αναδυόμενων οικονομιών (Κίνα, Ινδία, Βραζιλία, Τουρκία κλπ). Για να μπορείς να τις αντιμετωπίσεις στα σοβαρά, πρέπει το βιοτικό επίπεδο του ελληνικού λαού να πέσει στα επίπεδα αυτών των χωρών. Μας προβάλλουν λοιπόν ως όραμα την Βουλγαρία την Τουρκία κλπ. Μόνο αφού ανακάμψει η παραγωγή και τεθεί σε άλλη βάση, και αφού κατακτήσει σημαντικό μερίδιο στις αγορές, τότε μπορεί να πας και σε ανταγωνισμό τιμής αλλά σε ποιοτικά πια προϊόντα όπου η χαμηλότερη τιμή θα προέρχεται από την νέα τεχνολογία και την αύξηση της παραγωγικότητας, με ταυτόχρονη αναβάθμιση της αξίας της εργατικής δύναμης .

Εν πάση περιπτώσει εμείς πρέπει να δώσουμε λύση που θα πλήξει την ασυδοσία και την εξουσία του κεφαλαίου και θα ενισχύσει την πλευρά της εργασίας. Θα είμαστε ενάντια σε κάθε πρόγραμμα fast track που τάχατες προωθεί την ευελιξία και καταργεί την γραφειοκρατία, διότι ο πραγματικός σκοπός του είναι η ενίσχυση του κεφαλαίου και ο περιορισμός των δικαιωμάτων των εργαζομένων με ταυτόχρονη κατάργηση των όρων περιβαλλοντικής προστασίας και διαφύλαξης του δημόσιου πλούτου.

Αντίρρηση 1η.
Μας λένε ότι η επιλογή να μείνουμε στο ευρώ είναι και επιλογή της άρχουσας τάξης. Άρα συντασσόμαστε με αυτήν;

ΟΧΙ. Αυτό δεν είναι επιχείρημα. Η αστική τάξη θέλει και άλλα πράγματα, όπως το κοινοβούλιο την αστυνομία κλπ. Όμως τα θέλει για να εξυπηρετήσει τους σκοπούς της. Να επεκτείνει την κυριαρχία της και όταν αυτό δεν γίνεται γρήγορα ή προβάλλονται εμπόδια παρακάμπτει και το κοινοβούλιο. Όπως ακριβώς θέλουμε το κοινοβούλιο για να κάνουμε κάτι άλλο, να το χρησιμοποιήσουμε ως εργαλείο εξόδου από την κρίση με μια κυβέρνηση συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ με άλλες δυνάμεις, που θα εφαρμόσει ένα φιλολαϊκό αντιμνημονιακό  πατριωτικό πρόγραμμα, με τον ίδιο τρόπο θέλουμε το ευρώ, να εξυπηρετήσει τους δικούς μας σκοπούς. Πρέπει να αποκαταστήσουμε την Ευρώπη της αλληλεγγύης ενάντια στον Γερμανικό οικονομικό εθνικισμό, να επιβάλλουμε τον μηχανισμό τελευταίας καταφυγής κλπ, να γίνει διεθνής διάσκεψη, για να αντιμετωπιστεί όχι μόνο το ελληνικό χρέος αλλά όλων των χωρών της Ευρώπης, να υπάρξει απευθείας χρηματοδότηση κρατών μελών χωρίς διαμεσολάβηση τραπεζών η κερδοσκοπικών μηχανισμών, να εγγυηθεί η ΕΚΤ τα ομόλογα κλπ.

Αντίρρηση 2η. Μας λένε ότι η δομή και η αρχιτεκτονική του ευρώ, εξαρχής ήταν φτιαγμένη με τέτοιο τρόπο, που θα αξιοποιούσε την αντίσταση των χωρών της ευρωζώνης στην υποτίμηση και στον πληθωρισμό, ώστε να ταιριάζει ευκολότερα η πολιτική της λιτότητας.  Δηλαδή η ευρωζώνη εξαρχής είχε νεοφιλελεύθερο προσανατολισμό.

Η ευρωζώνη και η ΕΕ είναι τόσο νεοφιλελεύθερη όσο και η Ελλάδα. Η πολιτική της ΤΙΝΑ (there is no alternative) της Θάτσερ, είναι εφικτή μόνο αν το οι λαϊκοί αγώνες είναι σε καταστολή και το εργατικό κίνημα σε λήθαργο. Τα πάντα μπορεί να αλλάξουν με αγώνες. Το πραγματικό ερώτημα λοιπόν είναι, «είναι δυνατή η αλλαγή των ταξικών συσχετισμών στην Ευρώπη;»

Πρέπει πρώτα απ’ όλα να τους αλλάξουμε στην χώρα μας. Αν αυτό γίνει τότε θα είναι το παράδειγμα για να ξεκινήσει ένα δημοκρατικό και κοινωνικό ντόμινο στην Ευρώπη. Ήδη αυτό συμβαίνει. το έδειξε η πανευρωπαϊκή απεργία στις 14 Νοέμβρη. Το ποσοστό 27% του ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ και η επικείμενη κυβέρνηση της Αριστεράς, δίνουν άλλη αίγλη στον ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ. Η επίσκεψη Τσίπρα στην Καταλωνία δεν ήταν τυχαία. Ενίσχυσε την Αριστερά με την παρουσία του. Το ποσοστό της Αριστεράς ως σύνολο εκτινάχτηκε στο 27%, από 14% και με κόμματα εκτός βουλής που τώρα μπήκαν στην βουλή. Ενισχύθηκε η ταξική άποψη ενάντια στην εθνικιστική και αποσχιστική άποψη για ανεξάρτητη Καταλωνία. 

Β. Για τον δεύτερο άξονα: Συμμαχία μόνο με ΚΚΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Στην παρέμβαση του Α.Ρ. στην προγραμματική διακήρυξη του ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ αναφέρεται ότι «η συμμαχία με το ΚΚΕ – ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν είναι μια υπόθεση απλών εκφωνήσεων και τεχνασμάτων, αλλά κεντρικής πολιτικής, που καθορίζει την αποτελεσματική, αξιόπιστη και νικηφόρα διέξοδο από την κρίση». Στην συνέχεια η πρόταση αναφέρεται σε ένα ελάχιστο συνεκτικό προγραμματικό πλαίσιο.

Η αντίρρησή μου εδώ, είναι στο ότι η συμμαχία πρέπει να είναι πρωτίστως κοινωνική, και όχι πολιτική ή προγραμματική. Το πολιτικό έπεται του κοινωνικού. Όσα κόμματα δεν αντέχουν την κοινωνική συμμαχία, ή θα αναγκαστούν να προσαρμοστούν ή θα εξαφανιστούν. Το ΚΚΕ καιρό τώρα βρίσκεται στο επίκεντρο αυτής της δίνης. Απομονώνεται από την κοινωνία, μιλά εξ’ ονόματος ενός ανύπαρκτου λαϊκού κινήματος ενάντια στα μονοπώλια που δεν κατονομάζει και λοιδορεί κάθε κοινωνικό αγώνα που δεν εντάσσεται στο πλαίσιο της επιρροής του. Η συρρίκνωσή του στις εκλογές της 17ης Ιουνίου, αντανακλούν αυτή την τάση απομόνωσης από την κοινωνία. Δεν μπορούμε να περιμένουμε πότε θα αλλάξει στάση η σ. Παπαρήγα, ο σ. Μαΐλης ο σ. Γόντικας κλπ. Δεν θα εξαρτούμε την πολιτική μας από αυτό. Ούτε θα είναι προϋπόθεση η επιδίωξη της συμφωνίας με αυτούς για να αποδεχτούμε την πολιτική συμμαχιών του ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ.

Πρέπει να πάμε με τα κινήματα αντίστασης, τα κινήματα αλληλεγγύης τα κινήματα δεν πληρώνω, τα κινήματα κατά των ΒΑΠΕ, τα κινήματα αυτοοργάνωσης ανά συνοικία, να υποστηρίξουμε τα αιτήματά τους, χωρίς την πρόθεση να τα καθοδηγήσουμε, αλλά με σαφή πρόθεση να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις να αναπτυχθούν και να συνεργαστούν στο βαθμό που είναι εφικτό. Σε αυτά τα κινήματα δεν χωράνε ιδεολογικοί διαχωρισμοί. Ούτε οι αριστερές ή δεξιές καταβολές έχουν σημασία.

Τα κινήματα αυτά θα πολιτικοποιηθούν μέσα από τρία κανάλια:

1ο κανάλι.
Η συνεργασία των κινημάτων μεταξύ τους ή ο συντονισμός της δράσης τους. Αυτό θα γίνει με κοινές διεκδικήσεις ενάντια στις μνημονιακές πολιτικές.

2ο κανάλι.
Η συνεργασία των κινημάτων με το συνδικαλιστικό και εργατικό κίνημα. Υπάρχουν δυσκολίες σε αυτό διότι τα τριτοβάθμια όργανά τους είναι πουλημένα, αλλά δεν θα κάτσουμε με σταυρωμένα τα χέρια.  Στα δευτεροβάθμια όργανα όπως στο Ηράκλειο πνέει ήδη αυτός ο άνεμος της ανατροπής της κατάστασης. Ωστόσο έχουμε ακόμη πολύ δρόμο να διανύσουμε.

3ο κανάλι. Τα κινήματα αποκτούν πολιτικό προσανατολισμό, αν υπάρξει πολιτικός φορέας, που θα υποστηρίξει πολιτικά τα αιτήματά τους. Και ναι υπάρχει αυτός ο πολιτικός φορέας και είναι ο ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ που θα υποστηρίξει πολιτικά και αν πάρει την κυβέρνηση και οικονομικά τα αιτήματά τους. Αυτή θα είναι και η βάση στήριξης της επερχόμενης κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ.

Δεν μπορεί εμείς να βάζουμε διαιρετικές τομές στην κοινωνία όπως το σχήμα δεξιά – αριστερά. Θα κυβερνήσουμε μαζί με τον λαό, για τον λαό. Τα κινήματα αυτά θα είναι και η βάση ανασυγκρότησης ή οικοδόμησης του νέου ΣΥΡΙΖΑ. Μπορεί να είσαι αριστίνδην μέλος του ΣΥΡΙΖΑ επειδή αρθρογραφούσες χρόνια με αριστερή χροιά στην πέννα σου αλλά για να είσαι στέλεχος που προβάλλεται πρέπει να μπουν και άλλα κριτήρια. Πρέπει να είναι αριστερή – ταξική και ανιδιοτελής η χροιά της συμμετοχής σου στα κινήματα. Οι ηγετικές φυσιογνωμίες θα αναδειχτούν μέσα από αυτά. Όχι με διορισμό. Δεν μπορεί να αναδείχνεται κάποιο στέλεχος επειδή θέλει συνεργασία με ΚΚΕ – ΑΝΤΑΡΣΥΑ και έτσι εξασφαλίζει ένα «αριστερό» προφίλ. Αυτοί κατά την γνώμη μου πρέπει να αποκλειστούν. Επίσης να περιοριστούν στο ελάχιστο στελέχη που συμβάλλουν στην εσωκομματική λειτουργία αλλά δεν έχουν συμμετοχή στην ανάπτυξη κινημάτων.  Να αναδειχτούν στελέχη που έχουν αποδοχή στα κινήματα που συμμετείχαν ή βοήθησαν να αναπτυχθούν και έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξή τους. Γιατί αυτοί θα είναι οι αποδεκτοί από την κοινωνία και αυτοί θα είναι το πρόσωπο του κόμματος στην κοινωνία, αυτοί θα είναι το αυτί και το μάτι του κόμματος στην κοινωνία. Αυτοί θα εξασφαλίζουν την γείωση του κόμματος στην κοινωνία που ήθελε ο αγαπημένος μας σ. Γ. Μπανιάς.

Εν κατακλείδι, η κοινωνική στροφή στην πολιτική των συμμαχιών, πρέπει να συνοδεύεται με κοινωνική στροφή στην πολιτική ανάδειξης στελεχών. Θα λυπηθώ πολύ αν αυτό δεν περάσει αλλά θα δώσω όλες μου τις δυνάμεις για να περάσει και να αναπτυχθούν ακόμη περισσότερα κινήματα. Δεν θα καταβάλλω τα όπλα. Θα επανέλθω.

Γ. Ο τρίτος άξονας: η διατήρηση των συνιστωσών
 
Η διατήρηση των συνιστωσών, σημαίνει πρακτικά.

α. Οργανωτική υπονόμευση της γραμμής της πλειοψηφίας, δηλαδή της γραμμής της νίκης, και μηχανική υποστήριξη της αναπνοής  της γραμμής της ήττας.

β. Ηθελημένη υπονόμευση του συνθήματος «ΣΥΡΙΖΑ παντού», μειωμένη εμπιστοσύνη του ΣΥΡΙΖΑ προς το λαϊκό παράγοντα, αποστροφή από την κοινωνία και  εσωστρέφεια.

γ. Επιστρέφει από το παράθυρο η γραμμή της ανάθεσης, σε βάρος της γραμμής της συγκυβέρνησης με τον λαό που υιοθετείται από τα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ.

δ. Σημαίνει και προσπάθεια επιβολής ποσοστώσεων, τόσο στην εκπροσώπηση στα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και διανομής της κρατικής επιχορήγησης, ή ακόμη και νομής της επερχόμενης κυβερνητικής εξουσίας, πράγμα που θα πυροδοτήσει νέους κύκλους αντιπαράθεσης.

ε. Σημαίνει ότι κάθε συνιστώσα θα μετατραπεί σε μηχανισμό αναπαραγωγής των στελεχών της, άρα υποχώρηση της άμεσης δημοκρατίας, και εμπλοκή της διαδικασίας μετατροπής του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα σύγχρονο Αριστερό, δημοκρατικό, μαζικό, ριζοσπαστικό, οικολογικό, κοινωνικά γειωμένο κόμμα. Για 1η φορά το αποκάτω (κινήματα, μαζικοί λαϊκοί αγώνες κλπ) συνδυάζεται με το αποπάνω κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και εμείς το κλωτσάμε. Επιμένουμε στα στεγανά για τις μάζες ώστε να μην μολύνουν την γραμμή της κάθε συνιστώσας με τις «μιαρές» απόψεις τους.

στ. Η Αριστερά χάνει το μεγάλο της πλεονέκτημα. Ως χώρος που οραματίζεται το μέλλον της κοινωνίας, είναι λίκνο παραγωγής νέων απόψεων και ιδεών. Οι πολλές απόψεις της Αριστεράς είναι ο πλούτος της. Αν οι απόψεις συντεθούν και οι συνιστώσες απόψεις  δώσουν συνισταμένη, η άποψη αυτή θα έχει εξασφαλισμένη ευρύτατη κομματική στήριξη τεράστια λαϊκή απήχηση και πολλαπλασιαστική δυναμική στην κοινωνία. Οι συνιστώσες αντίθετα θα διατηρούν τα έστω και περιορισμένα στεγανά στις απόψεις, θα παρεμποδίζουν την επικοινωνία και την ώσμωση των απόψεων, επειδή θα οργανώνονται και σαν ιδεολογικοπολιτικά ρεύματα.

ζ. Θα έχουμε το οξύμωρο σχήμα, να είμαστε κατά των φυλετικών, των ταξικών διακρίσεων και σεβασμού των σεξουαλικών προτιμήσεων αλλά θα είμαστε υπέρ των ιδεολογικών διακρίσεων. Αλήθεια πόσο υλιστικό ηχεί αυτό στα αυτιά μας;

Εν κατακλείδι. Σήμερα περισσότερο από άλλοτε είναι αναγκαία η σύνθεση των διαφορετικών απόψεων μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ. Η σύνθεση είναι προϊόν της ανάγκης να αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες ο ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ. Χωρίς την σύνθεση δεν θα υπάρξει η παραγωγή πολιτικής που είναι απαραίτητη από θέσεις κυβερνητικής ευθύνης. Δεν θα είναι έρμαιο η κοινωνία στις προσπάθειες εξισορρόπησης της επιρροής των συνιστωσών, στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ. Η κοινωνία το ανέχεται όταν είσαι αξιωματική αντιπολίτευση, και το ανεχόταν όταν είμαστε στο 4,5%. Δεν το συγχωρεί όμως όταν θα είσαι πρωταγωνιστής. Ένας από τους λόγους που δεν νικήσαμε την ΝΔ ήταν και αυτός. Δεν θα περιμένουν οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα να τα βρουν οι συνιστώσες.

Να σταματήσει η παιδική χαρά με το αλαλούμ των διαφορετικών δηλώσεων και προσεγγίσεων. Την αδυναμία αυτή την έχουμε, όχι στο βαθμό που παρουσιάζεται, αλλά στο βαθμό που τα καθεστωτικά ΜΜΕ καιροφυλακτούν να την διογκώσουν υπέρμετρα, και να πλήξουν την επιρροή του κόμματος. Μήπως πρέπει να πάρουμε μέτρα για το ποιοι θα εμφανίζονται και τι θα δηλώνουν. Ή μήπως πρέπει να εμπιστευτούμε τα στελέχη μας, διότι η μεγαλύτερη ευθύνη θα τα οδηγήσει σε μεγαλύτερη αυτοσυγκράτηση; Το ερώτημα αυτό δεν το έχω απαντήσει. Περιμένω να το απαντήσετε εσείς!

 

 



Αντώνης Βασιλείου
RED
Notebook
12 Δκεμβρίου 2012 - 7:40 pm | Αντώνης Βασιλείου
 
Σχόλια
Μπορείτε να αναφέρετε υβριστικά σχόλια ή εκτός των όρων χρήσης με το αντίστοιχο κουμπί στο πάνω δεξί μέρος κάθε σχολίου. Η άσκοπη χρήση της δυνατότητας μπορεί να οδηγήσει στον αποκλεισμό σας από το σχολιασμό
Σχόλιο από: Γιάννης Τζιάλλας

Πρέπει να αναφέρουμε ότι μετά από 2,5 χρόνια συζητήσεων μέσα στην Αριστερά, η άποψη εξόδου από το ευρώ ηττήθηκε τόσο μέσα στην Αριστερά, όσο και στην κοινωνία αλλά και στο κίνημα.

Τι σημαίνει “αυτή η άποψη ηττήθηκε μέσα στην Αριστερά”; Ακόμα κι αν η άποψη αυτή είναι μειοψηφική στον ΣΥΡΙΖΑ, αυτό δείχνει πως έχει ξοφλήσει πολιτικά; Η ιστορία μας έχει δείξει το αντίθετο, αφού πολλές φορές μειοψηφικές απόψεις στις κορυφές των κομμάτων τις Αριστεράς αποδείχθηκαν πλειοψηφικές στην κοινωνία και μάλιστα σε περιόδους πυκνού ιστορικού χρόνου, όπως αυτή που διανύουμε σήμερα. Ο σφος Βασιλείου (όπως και πριν απο αυτόν ο σφος Μηλιός), όμως, αμέσως σπεύδει να προκαταβάλει και την άποψη της κοινωνίας λέγοντας πως η άποψη αυτή ηττήθηκε και στην κοινωνία.

Αναρωτιέμαι:

Πότε έγινε ειλικρινής και αδιαμεσολάβητος πολιτικός διάλογος χωρίς λαθροχειρίες και διαστρεβλώσεις για να ενημερωθεί η κοινωνία για την ένταξη της χώρας στην ευρωζώνη και για τις επιπτώσεις που θα είχε αυτή η ένταξη; Ποτέ.

Πότε το σύστημα και τα καθεστωτικά ΜΜΕ έπαψαν έστω και για μια στιγμή να τρομοκρατούν τον ελληνικό λαό με το επιχείρημα πως έξοδος από το ευρώ, τάχα, θα σημάνει την ολοκληρωτική του καταστροφή; Ποτέ.

Ακόμα, όμως, και μέσα σε αυτές τις συνθήκες πλήρους τρομοκρατίας, σε δημοσκόπηση της εταιρείας Pulse για την εφημερίδα Το Ποντίκι (http://topontiki.gr/article/35448) τον Μάιο του 2012, το 53% των ερωτηθέντων επιθυμούσε “παραμονή στο ευρώ με θυσίες μέχρι ενός ορίου, αλλιώς επιστροφή σε δικό μας νόμισμα”. Από τότε μέχρι σήμερα μέσα σε διάστημα 7 μηνών σε έρευνα της VPRC που έγινε στις 6 Νοεμβρίου για την εφημερίδα “Η Ελλάδα Αύριο” (http://www.hellada.gr/politics/2768-2012-11-06-17-59-03.html), το 70% των ερωτηθέντων φαίνεται να πιστεύει πως “η παραμονή της χώρας στο ευρώ δεν πρέπει να γίνει κάτω από οποιαδήποτε οικονομική και κοινωνική θυσία”. Στην τελευταία δημοσκόπηση της MRB (http://www.inews.gr/261/erevna-tis-MRB--poio-komma-proigeitai--poios-einai-o-katalliloteros-gia-prothypourgospikanes.htm) στο ερώτημα αν θα πρέπει η χώρα να παραμείνει στο ευρώ τηρώντας τα συμφωνηθέντα του μνημονίου και της Δανειακής Σύμβασης, απαντά θετικά μόνο το 16,8% των πολιτών.

Εμείς σε όλον αυτόν το κόσμο πώς απαντάμε; Διακηρύσσοντας πως το θέμα “ευρώ ή εθνικό νόμισμα” έχει κλείσει;

Θα μπορούσα να γράψω πάρα πολλά για το παραπάνω άρθρο, αλλά δεν θέλω να κουράσω. Άλλωστε είναι σίγουρο πως το Αρ. Ρεύμα και η Αρ. Πλατφόρμα, όπως πολιτικά εκφράστηκε στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, θα απασχολήσουν πολλούς-ες το επόμενο διάστημα.
Σχόλιο από: markos

Αλλο Μαρξισμός και άλλο ,,αριστερό,, ρεύμα.
Σχόλιο από: Lazaros

Καλημέρα. Δεν είμαι μέλος του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, ούτε κάποιου άλλου κομματισκού σχηματισμού, και ούτε ήμουν ποτέ. Παρόλα αυτά πάντα στις όσες (περίπου 6-7) εκλογικές αναμετρήσεις έχω ψηφίσει ψήφιζα το κόμμα, είτε ως ΣΥΡΙΖΑ, είτε Συνασπισμό παλαιότερα κλπ. Θα είμαι πολύ σύντομος γιατί έτσι κι αλλιώς νομίζω αυτά που θα γράψω είναι τα προφανή.

Εγώ δεν θα πω ότι το Αριστερό Ρεύμα έχει δίκιο (παπάρια δίκιο έχει, όσο έχει το ΚΚΕ), αλλά εθελοτυφλεί όποιος δεν αντιλαμβάνεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μετατρέπεται στο ΠΑΣΟΚ. Επειδή τους ξέρω καλά τους ΠΑΣΟΚους, τα ίδια έλεγαν κι αυτοί. Δήθεν αριστερός λόγος (ακόμα και μεταξύ τους παραμυθιάζονταν) και στην πράξη όλα τα αντίθετα. Και -το πιο σημαντικο- στις προσωπικές τους επιλογές όλα τα αντίθετα. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να το παίζει αθώα περιστερά για την διαφθορά πχ, γιατί όσο διαρκούσε το πελατειακό πάρτυ μια χαρά συμμετείχε και ο ΣΥΡΙΖΑ στη διασπάθιση δημόσιου χρήματος για όποιον ξέρει 5 πράγματα.

Αν ήμουν στον ΣΥΡΙΖΑ (κι αυτό είναι ίσως και το μόνο μου αμάρτημα, ότι ποτέ δεν πίστεψα ότι θα μπορούσε κάτι ναλλάξει στα σοβαρά γιαυτό ποτέ δεν συμμετείχα) θα συμμετείχα με όλες μου τις δυνάμεις στην μάχη με τους ΠΑΣΟΚους που έχουν βρει καταφυγιο εκεί σήμερα. ΠΑΣΟΚους είτε στην ιστορία τους, είτε στην φιλοσοφία τους.

Ετσι κι αλλιώς αυτός ο εμφύλιος είναι απλά θέμα χρόνου να ξεσπάσει, αλλά φοβάμαι ότι οι ΠΑΣΟΚοι απλα θα σαρώσουν τους αλλους.

Γιαυτό λοιπόν και δεν πρόκειται να ξαναψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ για δύο πολύ απλούς λόγους: 1) για να μην είμαι κομμάτι της ανόδου στην εξουσία ενός ακόμη ΠΑΣΟΚ, και 2) για να μην είμαι κι εγώ ένας από τους αγανακτισμένους μαλάκες που θα σας κυνηγάνε για να μπείτε στο ελικόπτερο. Γιατί έτσι πως πάνε πράγματα, το ελικόπτερο το έχετε στο τσεπάκι. Πολύ εύκολα.

Όσο τώρα για το άρθρο αυτό καθεαυτό, δεν είναι άσχημο. Αλλά πληζ, όχι άλλη επίκκληση στην νίκη και την εκτόξευση των ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι επιχείρημα αυτό, τόσο δύσκολο είναι να το καταλάβετε? Το τα πάντα για τη νίκη το εφαρμοζουν πιστά 3 δεκαετίες ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, τόσο ίδιοι θέλετε να γίνετε?

Αυτά, φιλικούς χαιρετισμούς από έναν απογοητευμένο.
Σχόλιο από: Ανδρέας

Εδώ το ίδιο το ευρώ ετοιμάζεται για την ηρωική έξοδο και κάποιοι βασιλικότεροι του βασιλέως θα αγωνίζονται ακόμη για την παραμονή στο ευρώ και την αριστερά των σαλονιών βεβαίως βεβαίως...
Σχόλιο από: Ανδρέας

Εδώ το ίδιο το ευρώ ετοιμάζεται για την ηρωική έξοδο και κάποιοι βασιλικότεροι του βασιλέως θα αγωνίζονται ακόμη για την παραμονή στο ευρώ και την αριστερά των σαλονιών βεβαίως βεβαίως...
Σχόλιο από: Ανδρέας

Εδώ το ίδιο το ευρώ ετοιμάζεται για την ηρωική έξοδο και κάποιοι βασιλικότεροι του βασιλέως θα αγωνίζονται ακόμη για την παραμονή στο ευρώ και την αριστερά των σαλονιών βεβαίως βεβαίως...
Σχόλιο από: Ανδρέας

Εδώ το ίδιο το ευρώ ετοιμάζεται για την ηρωική έξοδο και κάποιοι βασιλικότεροι του βασιλέως θα αγωνίζονται ακόμη για την παραμονή στο ευρώ και την αριστερά των σαλονιών βεβαίως βεβαίως...
Σχόλιο από: οχι στη δεξια στροφη

ποια ακριβως γραμμη εχει ηττηθει οταν το 50% εχει αρνητικη αποψη για την ε.ε.? http://i48.tinypic.com/2hxlet3.jpg
Σχόλιο από: Ηλίας Β. Μακρής

Ως περιφερειολόγος θα συμφωνήσω με τις θέσεις περί ΕΕ και €, που διατυπώνει ο αρθρογράφος που διαφωνεί με τις θέσεις του Αριστερού Ρεύματος, αλλά και με πολλά άλλα από αυτά που γράφει. Όμως:
Η ζωντάνια των τάσεων μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ, αντίθετα από την μέχρι σήμερα ομογένεια των κομμάτων εξουσίας, αποτελεί εγγύηση για την διαφοροποιημένη πορεία από την εκφυλιστική πορεία του πάλαι ποτέ ΠΑΚ που μετεξελίχτηκε σε ΠΑΣΟΚ. Αλλά, αυτό που μπορεί να αποτελεί το ισχυρό χαρτί(ΕΓΓΥΗΣΗ) για την ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ του ΣΥΡΙΖΑ, το ίδιο ακριβώς μπορεί να αποτελέσει και την άδοξη διάλυσή του. Συνεπώς, αποτελεί ζητούμενο για το χώρο η ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ, ανάμεσα σε τάσεις και κυβερνητική λογική, κάτι που με τη σειρά του αποτελεί χαρακτηριστικό της ΩΡΙΜΟΤΗΤΑΣ. Εγώ ως απλό κομματικό μέλος της περιφέρειας το μόνο που έχω να πω είναι ότι τα πρόσωπα που ηγούνται ΟΛΩΝ των τάσεων είναι στελέχη πρώτης γραμμής με εμπειρία και φυσικά καλούνται να αναλάβουν τις ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ τους. Το λαϊκό μήνυμα είναι ΣΑΦΕΣΤΑΤΟ, το στοίχημα της κυβέρνησης της Αριστεράς που ΔΕΝ θα αλλοτριωθεί είναι και θα παραμένει ΠΑΝΤΑ ΑΝΟΙΧΤΟ και ας μη ξεχνάμε ότι οι ΟΙ ΠΑΝΤΕΣ ΚΡΙΝΟΜΑΣΤΕ. ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ!!!!
Σχόλιο από: λιτσα

Δημαρίτικη-λογική,,ευχαριστούμε,,δεν-θα-πάρουμε!!!Και-μάλλον-δεν-ξέρετε-ότι-το-ευρώ-η-πλειοψηφία-του-κόσμου-τόχει-γραμμένο!!
Σχόλιο από: geonats

Πρωτος αξονας
Για να διαπραγματευτεις πρεπει να εχει ενα σχεδιο για εκτος ευρω που να ειναι ανταγωνιστικο. Αντι να υποσχεσαι λεφτα που ετσι κι αλιως δεν υπαρχουν καλυτερα να προπαγανδιζεις την ποιοτητα ζωης που υπσχεται η αριστερα. Πιστευω με μια αριστερη κυβερνηση οτι:
Δε θα ρωτησω και κανεναν για να μου δωσει πισω τα δικαιωματα μου.
Η ευρωπη (το εωρωπαικο κεφαλαιο) χρησιμοποιησε το διεθνισμο για να στησει το ευρω και θα το χρησιμοποιει οσο την συμφερει. για να στηθει η αλλη ευρωπη πρεπει να καταρευσει αυτη.
Μη ξεχναμε πως στην ευρωπη εχει καταργηθει η αρχη της ομοφωνιας και το ευρωπαικο κεκτημενο ειναι ελαστικο.
Δευτερος Αξονας.
συμμαχια κοινωνικη-συμμαχια στο δρομο
ο Συριζα του 30% εχει καταφερει να κατεβασει μια φορα ενα αξιολογο μπλοκ (10 χιλ) στην πορεια που εγινε πριν το νομοσχεδιο στο οποιο διαστημα εχουν γινει κι αλλες πορειες οι οποιες εχουν παει ακλαφτες στηριζονται απο ανταρσυα αντιεξουσιαστες συνιστωσες και ΚΚΕ.
Μην υποτμαμαι τη προγραμματικη συμφωνια. Η λυση εντοσ εωρω ειναι πιο κοντα με κουβελη.
Παραμετρος απλη αναλογικη:
Με απλη αναλογικη γιατι ο συριζα να ειναι ενιαιος?

Σχόλιο από: J.S.

δε συμφωνω με το ΑΡ σε αρκετα θεματα κ κυριως στη θεση εξω απο το ευρω κτλ. ΑΛΛΑ. πρεπει ο συριζα να παρει μια θεση για το νομισμα που ανακλα την αναλυση του (ταξικη - διεθνιστικη). Δλδ καμια θυσια για το ευρω, παλευουμε για αλλη ευρωπη, καμια προσκολληση (αλλα ουτε και φετιχοποιηση) σε κανενα τεχνικο μεσο (ειτε ευρω ειτε ΕΕ). Δλδ ουτε οικονομκστικες στρατηγικες (νεο νομισμα που θα τα λυσει ολα) , ουτε ορκους πιστης στο ευρω. Προσηλωση στην μαρξιστκη αντιθεση εργασιας-κεφαλαιου, και χαραξη πολιτικης με βαση τις καθημερινες συνθηκες.
 
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Αν ήμουν Πειραιώτης
Στρατής Μπουρνάζος
24/05/2014
Ακριβώς σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις αξίζει πάνω απ’ όλα να σκεφτόμαστε και να παίρνουμε θέση. Γιατί προφανώς δεν υπάρχει δίλημμα όταν το ερώτημα είναι «Κάλλιο πλούσιος και υγιής ή πτωχός και ασθενής;». Ούτε στον Βόλο όπου αντίπαλος του Μπέου είναι ο Μαργαρίτης Πατσιαντάς του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε στον Πειραιά θα είχαμε δίλημμα αν αντίπαλος του Μώραλη-Μαρινάκη ήταν όχι μόνο ο Δρίτσας, αλλά ένας υποψήφιος του ΚΚΕ ή ένας οποιοσδήποτε δεξιός, πολλώ δε μάλλον ένας ευπρεπής δεξιός τύπου Κουμουτσάκου. Τώρα όμως;
 
 
Η ΝΔ το χειρότερο το κράταγε για το τέλος: ξανάφερε τη Χρυσή Αυγή στο προσκήνιο
Δημήτρης Χριστόπουλος
23/05/2014
Η ανάδειξη της Χρυσής Αυγής σε ρυθμιστή των εκλογών στην πρωτεύουσα και το Λεκανοπέδιο Αττικής αποτελεί στίγμα που δεν θα ξεθωριάσει εύκολα
 
 
«Η ευρωπαϊκή Αριστερά διανύει περίοδο αισιοδοξίας»
Χριστόφορος Κάσδαγλης
22/05/2014
Έξι συν ένας υποψήφιοι για την Ευρωβουλή κλήθηκαν από το ThePressproject να δώσουν απάντηση σε ένα διαφορετικό ερώτημα που αφορά την ειδικότητα του καθενός, όπως προκύπτει από τα βιογραφικά τους. Οι έξι συμμετέχουν στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ο έβδομος στο «αδελφό» ψηφοδέλτιο «Europa Anderes» στην Αυστρία.
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 1:24 pm  
  Αν ήμουν Πειραιώτης
Στρατής Μπουρνάζος
 
     
  Ακριβώς σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις αξίζει πάνω απ’ όλα να σκεφτόμαστε και να παίρνουμε θέση. Γιατί προφανώς δεν υπάρχει δίλημμα όταν το ερώτημα είναι «Κάλλιο πλούσιος και υγιής ή πτωχός και ασθενής;». Ούτε στον Βόλο όπου αντίπαλος του Μπέου είναι ο Μαργαρίτης Πατσιαντάς του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε στον Πειραιά θα είχαμε δίλημμα αν αντίπαλος του Μώραλη-Μαρινάκη ήταν όχι μόνο ο Δρίτσας, αλλά ένας υποψήφιος του ΚΚΕ ή ένας οποιοσδήποτε δεξιός, πολλώ δε μάλλον ένας ευπρεπής δεξιός τύπου Κουμουτσάκου. Τώρα όμως;
     
 
  24 Μαΐου 2014 - 1:14 am  
  Για την εξουσία στην Ελλάδα το κύριο είναι να μην έρθουν οι κόκκινοι
Συνέντευξη του Χρήστου Λάσκου στο alterthess.gr
 
     
  Ενόψει των εκλογών της 25ης Μαϊου, και στο πλαίσιο του προεκλογικού διαλόγου, το alterthess.gr έθεσε σε υποψήφιους/ες eυρωβουλευτές ερωτήσεις σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης, την κρίση στην Ελλάδα και την άνοδο του φασισμού . Ο Χρήστος Λάσκος, υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ, απαντά
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:33 pm  
  Η ΝΔ το χειρότερο το κράταγε για το τέλος: ξανάφερε τη Χρυσή Αυγή στο προσκήνιο
Δημήτρης Χριστόπουλος
 
     
  ι νεοναζί επανέρχονται, και μάλιστα στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής, χωρίς καλά-καλά να κάνουν τίποτα οι ίδιοι. Το κάνει με τον πιο αποδοτικό τρόπο γι’ αυτoύς η Νέα Δημοκρατία, με τρόπο πολιτειακά άφρονα
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:39 pm  
  Τασία Χριστοδουλοπούλου: H κυβέρνηση της Αριστεράς θα δημιουργήσει ντόμινο
Συνέντευξη στον Αδάμο Ζαχαριάδη
 
     
  Η ευρωπαϊκή Αριστερά τονίζει ότι οι μεταναστευτικές ροές θα συνεχιστούν, ιδίως όσο συνεχίζονται ο πόλεμος, η φτώχεια και η περιβαλλοντική καταστροφή. Επιμένουμε λοιπόν ότι σε υπερεθνικά προβλήματα, δεν υπάρχουν εθνικές λύσεις. Ζητάμε, έτσι, τη ριζική τροποποίηση του Ευρωπαικού Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου, προς την κατεύθυνση της αναλογικής κατανομής των ροών σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αναθεώρηση της δομής του Σένγκεν, που προβλέπει ελεύθερη κυκλοφορία με κλειστά εξωτερικά σύνορα, άρα απαγόρευση κυκλοφορίας για τους μη νόμιμα διαμένοντες.
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr