Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
Ο Δεκέμβρης του ’08, παράθυρο στο μέλλον
Η κοινωνία δεν κατέρρευσε με τα μνημόνια
 
Της Έλσας Παπαγεωργίου

Τον Δεκέμβρη του 2008 δεν τον έζησα στην Αθήνα, δεν τον έζησα στην Ελλάδα. Στις 6 Δεκέμβρη το βράδυ, γύρισα σπίτι μου μετά από τα γενέθλια φίλης. Η Αθήνα είχε αρχίσει να καίγεται. Κανείς δεν απαντούσε στα τηλέφωνα, ήταν όλοι στο δρόμο. Το αρχικό σοκ και την άρνηση,  καθώς και το απέραντο αίσθημα μοναξιάς διαδέχθηκαν, όσο πέρναγαν οι μέρες, η συνειδητοποίηση των γεγονότων και οι δράσεις αλληλεγγύης στα εξεγερμένα κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας.

Μιας κοινωνίας που ανέδυε πια χωρίς καμιά αμφιβολία την οσμή της αποσύνθεσης. Η φούσκα της ψεύτικης ευμάρειας  και το πρόσχημα του ευρωπαϊκού προσανατολισμού έσπαγε κάτω από τις ριπές του όπλου του Κορκονέα καθώς οι σφαίρες διαπερνούσαν το σώμα του δεκαπεντάχρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, προεικονίζοντας το μέλλον της ελληνικής νεολαίας. Η φωτογραφία του Κώστα Τσιρώνη έδωσε μορφή σε αυτό που επρόκειτο να ακολουθήσει. Να ζεις, να αγωνίζεσαι και να ονειρεύεσαι με το όπλο του ματατζή να σε σημαδεύει.

Όχι,  δεν είχαν άλλα παιδιά τη μοίρα του Αλέξη. Η μητέρα του το γνωρίζει περισσότερο από τον καθένα. Και της οφείλουμε απεριόριστο σεβασμό. Όμως, οι συνθήκες της δολοφονίας του Αλέξη και η ίδια η πράξη, από μόνη της,  έγιναν αντιληπτά με τον μόνο τρόπο που θα μπορούσαν να γίνουν: ήταν ένας από εμάς, θα μπορούσα να είμαι εγώ. Η νεολαία ήταν η πρώτη που αισθάνθηκε και εξέφρασε αυτή την τόσο οδυνηρή αλήθεια. Είχε κάθε λόγο,  όπως έδειξε η συνέχεια.

Τόνοι μελάνι χύθηκαν για να καταδείξουν και  να στηλιτεύσουν τη βία της εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008. Λιγότεροι ασχολήθηκαν με το να καταλάβουν τον ασκό που άνοιγε η μεγαλύτερη και πιο αποτρόπαια έκφραση της αστυνομικής βίας τα τελευταία χρόνια, με την εν ψυχρώ δολοφονία ενός παιδιού, ένα Σάββατο βράδυ στο κέντρο της πόλης. Ένα κράτος που σάπιζε όρθιο. Με αστυνομικούς να παίρνουν το νόμο στα χέρια τους για να εκτελέσουν ένα παιδί. Με διεφθαρμένη πολιτική ηγεσία, με διαπλεκόμενους εκδότες και πουλημένους κονδυλοφόρους, με παρασιτικό κεφάλαιο και τυχοδιώκτες τραπεζίτες. Με 600 ευρώ βασικό μισθό.

Η κοινωνία δεν κατέρρευσε με τα μνημόνια. Με τα μνημόνια καταρρέουν τώρα οι άνθρωποι και ότι κατάφεραν να δημιουργήσουν. Η κοινωνία, σαν εγγυητικό πλαίσιο διαβίωσης και υπόσχεση διασφάλισής του, κατέρρευσε όταν δεν είχε πια τίποτα άλλο να κάνει, παρά τα στραβά μάτια μπρος την ιερή συμμαχία της μάσας, της μίζας και της καταστολής που εγγυόταν από τότε την επερχόμενη καταστροφή. Ο Δεκέμβρης του ’08 ήταν η τρύπα που άνοιξε στο παρόν για να δούμε μερικές σεκάνς από το μέλλον. Η δολοφονία του Αλέξη ήταν το Συμβάν, όπως θα έλεγαν κάποιοι, που την προκάλεσε.

Η επίθεση στην Κωσταντίνα Κούνεβα ήρθε με τη σειρά της να προεικονίσει μια άλλη όψη αυτής της καταστροφής. Αυτής που αφορούσε το μέλλον της εργατικής τάξης σε αυτή τη χώρα. Ότι χτυπήθηκε στο πρόσωπο και το κορμί της Κωσταντίνας είναι αυτό που σήμερα κοίτεται απονεκρωμένο ανάμεσα στα συντρίμμια της μνημονιακής Ελλάδας.

Η τελευταία μάχη που έδωσε η Κωσταντίνα στη δουλειά της ήταν να πάρουν η ίδια και οι συνάδελφοι και οι συναδέλφισσες το δώρο των Χριστουγέννων. Αυτό που φέτος καταργήθηκε οριστικά, μετά τις δραστικές μειώσεις των τελευταίων ετών. Η γενιά που τώρα βγαίνει στην αγορά εργασίας δεν θα μάθει ποτέ την ύπαρξη και τη χρήση του. Και σε αντίθεση με το παρελθόν που λέγαμε τι τράβηξαν αυτοί και αυτές που αγωνίστηκαν για αυτά που εμείς απολαμβάνουμε, αυτά για τα οποία η Κωσταντίνα αγωνίστηκε ήταν αυτά που εμείς χάσαμε.

Αυτό ήταν ο Δεκέμβρης του 08, ένα παράθυρο στο μέλλον. Όποιος τόλμησε να κοιτάξει από αυτό κατάλαβε ότι δεν επρόκειτο για συγκυριακή εκτροπή της ομαλότητας. Ότι η επιστροφή στην τάξη ήταν πια αδύνατη. Γιατί δεν υπήρχε τάξη. Δεν υπήρχε πια τίποτα παρά μόνο προφάσεις και προσχήματα που κάποιοι πάλευαν να κρατήσουν προσπαθώντας να κλείσουν αυτό το παράθυρο. Για λίγο, όπως φάνηκε από την πρώτη κιόλας στιγμή, με την επανάληψη της ιστορίας ως φάρσα, με την εκλογή Παπανδρέου. Η τραγωδία ακολούθησε αμέσως μετά.  

Υπήρξε και μια ακόμη διάσταση σε αυτό το παράθυρο, την οποία πολλοί προσπάθησαν να παγιδεύσουν μέσα στην τόσο γενική όσο και στενή έννοια της βίας. Αυτή των επαναλαμβανόμενων μαζικών και αποφασιστικών κινητοποιήσεων όπως και των εκατοντάδων δράσεων αλληλεγγύης που πραγματοποιήθηκαν σχεδόν σε όλο τον κόσμο. Οι πράξεις αυτές, αυθόρμητες στο μεγαλύτερο μέρος τους, ανέδειξαν τη δύναμη αλλά και τις αδυναμίες της οργής.

 Ανέδειξαν τη σημασία και τη βαρύτητα της αυτοοργάνωσης, σπάζοντας σε όσους και όσες συμμετείχαν, κάθε αυταπάτη και εξειδανίκευση της ιδιότητας του καταπιεσμένου.  Σε πολλά επίπεδα- και ταυτοχρόνως.

Δεν υπήρξα ποτέ θιασώτης της φουτουριστικής άποψης «να γίνει τέχνη κι ας χαθεί ο κόσμος».  Κι ο Δεκέμβρης έκλεισε αρκετά φουτουριστικά, προς ανακούφιση αυτών που τον φοβήθηκαν. Είναι, ίσως, καιρός να ξανακοιτάξουμε από αυτό το παράθυρο, να ξαναγυρίσουμε στα ίχνη του εγκλήματος και της εξέγερσης, να δούμε το παρόν μας όχι με τους όρους της εξαίρεσης και της προσωρινότητας, που επιχειρούν να μας επιβάλλουν, αλλά μιας συνέχειας που απαιτεί ρήξη για να σωθεί ο κόσμος.  



Έλσα Παπαγεωργίου
RED
Notebook
6 Δκεμβρίου 2012 - 6:12 pm | Έλσα Παπαγεωργίου
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Το κράτος γίνεται συνένοχος σε ένα δουλεμπόριο
Συνέντευξη της Κωνσταντίνας Κούνεβα στην Ιωάννα Δρόσου
13/05/2014
Θέλω να πιστεύω ότι η υποψηφιότητά μου εκπροσωπεί τον κόσμο της δουλειάς, τους ανθρώπους που πέφτουν θύματα εργοδοτικής βίας και αυθαιρεσίας, τους μετανάστες που υφίστανται διακρίσεις και ρατσισμό και στη δουλειά και στην καθημερινότητά τους, τους γονείς που μεγαλώνουν χωρίς σύντροφο τα παιδιά τους
 
 
Κωνσταντίνα Κούνεβα
8/05/2014
Υποψήφια ευρωβουλευτής ΣΥΡΙΖΑ
 
 
Διεύρυνση με τους παράγοντες ή με τους πολίτες;
Αγγέλικα Σαπουνά
23/03/2014
Ο απόηχος από τους άστοχους χειρισμούς στις περιπτώσεις των Βουδούρη και Καρυπίδη δεν έχει ακόμη κοπάσει και νέα αγκάθια ξεφυτρώνουν. Προχθές ναυάγησε για δεύτερη φορά το αίτημα της συντριπτικής πλειονότητας των μελών του ΣΥΡΙΖΑ Φθιώτιδας να μην είναι υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης του ΣΥΡΙΖΑ για τη Φθιώτιδα ο νυν –εν ενεργεία– αντιπεριφερειάρχης του ΠΑΣΟΚ, Δημήτρης Τιμπλαλέξης.
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 1:24 pm  
  Αν ήμουν Πειραιώτης
Στρατής Μπουρνάζος
 
     
  Ακριβώς σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις αξίζει πάνω απ’ όλα να σκεφτόμαστε και να παίρνουμε θέση. Γιατί προφανώς δεν υπάρχει δίλημμα όταν το ερώτημα είναι «Κάλλιο πλούσιος και υγιής ή πτωχός και ασθενής;». Ούτε στον Βόλο όπου αντίπαλος του Μπέου είναι ο Μαργαρίτης Πατσιαντάς του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε στον Πειραιά θα είχαμε δίλημμα αν αντίπαλος του Μώραλη-Μαρινάκη ήταν όχι μόνο ο Δρίτσας, αλλά ένας υποψήφιος του ΚΚΕ ή ένας οποιοσδήποτε δεξιός, πολλώ δε μάλλον ένας ευπρεπής δεξιός τύπου Κουμουτσάκου. Τώρα όμως;
     
 
  24 Μαΐου 2014 - 1:14 am  
  Για την εξουσία στην Ελλάδα το κύριο είναι να μην έρθουν οι κόκκινοι
Συνέντευξη του Χρήστου Λάσκου στο alterthess.gr
 
     
  Ενόψει των εκλογών της 25ης Μαϊου, και στο πλαίσιο του προεκλογικού διαλόγου, το alterthess.gr έθεσε σε υποψήφιους/ες eυρωβουλευτές ερωτήσεις σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης, την κρίση στην Ελλάδα και την άνοδο του φασισμού . Ο Χρήστος Λάσκος, υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ, απαντά
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:33 pm  
  Η ΝΔ το χειρότερο το κράταγε για το τέλος: ξανάφερε τη Χρυσή Αυγή στο προσκήνιο
Δημήτρης Χριστόπουλος
 
     
  ι νεοναζί επανέρχονται, και μάλιστα στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής, χωρίς καλά-καλά να κάνουν τίποτα οι ίδιοι. Το κάνει με τον πιο αποδοτικό τρόπο γι’ αυτoύς η Νέα Δημοκρατία, με τρόπο πολιτειακά άφρονα
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:39 pm  
  Τασία Χριστοδουλοπούλου: H κυβέρνηση της Αριστεράς θα δημιουργήσει ντόμινο
Συνέντευξη στον Αδάμο Ζαχαριάδη
 
     
  Η ευρωπαϊκή Αριστερά τονίζει ότι οι μεταναστευτικές ροές θα συνεχιστούν, ιδίως όσο συνεχίζονται ο πόλεμος, η φτώχεια και η περιβαλλοντική καταστροφή. Επιμένουμε λοιπόν ότι σε υπερεθνικά προβλήματα, δεν υπάρχουν εθνικές λύσεις. Ζητάμε, έτσι, τη ριζική τροποποίηση του Ευρωπαικού Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου, προς την κατεύθυνση της αναλογικής κατανομής των ροών σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αναθεώρηση της δομής του Σένγκεν, που προβλέπει ελεύθερη κυκλοφορία με κλειστά εξωτερικά σύνορα, άρα απαγόρευση κυκλοφορίας για τους μη νόμιμα διαμένοντες.
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr