Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
[στήλες] Η προτεραιότητα
Όσο επιμένουμε να λέμε την ιστορία ξεκινώντας από τους φράχτες, η ήττα θα μοιάζει το επικρατέστερο σενάριο
 

Του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου

Η κρίση αλλάζει ριζικά τον τρόπο που ρέει ο χρόνος και που εμείς αντιλαμβανόμαστε τη ροή αυτή. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να το δει κανείς: επιβράδυνση της οικονομικής μεγέθυνσης και επιτάχυνση του «πολιτικού»∙ θυσία του σήμερα χάριν ενός απροσδιόριστου μέλλοντος∙ αποθέωση του τώρα χωρίς φροντίδα ή υπόσχεση για το αύριο∙ αδυναμία ακόμα και για την πιο βραχυπρόθεσμη πρόβλεψη, και, την ίδια στιγμή, εγκατάσταση στην καθημερινότητα ενός αποκρουστικού παρελθόντος, για να καθυστερήσει μέχρι ματαίωσης η οργάνωση του μετά.

Δεν είναι φιλοσοφικό το ενδιαφέρον της παρατήρησης. Κάθε πολιτική εξαρτάται από μια ορισμένη αντίληψη και «ανάγνωση» του χρόνου («χτες ήταν νωρίς, αύριο θα είναι αργά»), και κάθε λανθασμένη ανάγνωση (αναβολή αυτού που πρέπει για όταν «ωριμάσουν οι συνθήκες» ή, αντίθετα, μονομερής «επιτάχυνση της ιστορίας») συνδέεται συνήθως με ήττες.

Μια τέτοια λανθασμένη ανάγνωση κρύβει, νομίζω, ο αυτοπεριορισμός της Αριστεράς σε ρόλο αφηγήτριας των δεινών της κρίσης. Προφανώς, η ενίσχυση του νεοναζισμού στην κοινωνία και στο κράτος, ο καταιγιστικός αυταρχισμός και το καθεστώς οικονομικής έκτακτης ανάγκης, δεν συνιστούν ακριβώς μείγμα που ενισχύει την αισιοδοξία για το σοσιαλιστικό αύριο. Ανάμεσα στα άλλα, όμως, το μείγμα αυτό λειτουργεί και ιδεολογικά. Και το αποτέλεσμα, εν προκειμένω, είναι να ξεχνάμε πως σε κάθε ιεραρχική κοινωνία, κάθε φορά που σηκώνεται ένας φράχτης, είναι γιατί κάποιος προϋποθέτει την ύπαρξη ενός ή περισσότερων αλτών. Το αποτέλεσμα, για να το πω όπως το σκέφτομαι, είναι ότι εμμένοντας στην περιγραφή των καταστροφών, συνηθίζουμε να ξεχνάμε την προτεραιότητα των αγώνων που «πρέπει» να καταστραφούν και τη δική μας πολιτική ευθύνη να αντιστρέψουμε τη δυναμική της καταστροφής στο έδαφος, ακριβώς, των αγώνων. 

Ακριβώς η προτεραιότητα των αγώνων (ακόμα κι αν δεν είναι ανά πάσα στιγμή προσιτή στην εμπειρία) εξηγεί τον «οχυρωματικό», «προληπτικό» και εν τέλει αμυντικό χαρακτήρα της κρατικής βίας, που τα τελευταία χρόνια αποχαλινώνεται. Ακριβώς η προτεραιότητα αυτή, που πλέον είναι προσιτή στην εμπειρία, απομυστικοποιεί τη στρατηγική του εκφασισμού και αποκαλύπτει το στόχο και τα (δυνητικά) όριά της:  ας θυμηθούμε ότι η φλυαρία περί «έκτακτης ανάγκης» ξεκινά, στην Ελλάδα, από την εξέγερση του Δεκέμβρη, όταν δηλαδή γίνεται φανερό ότι η οχύρωση είναι ανεπαρκής κι ότι οι άλτες έχουν στο μεταξύ βελτιωθεί. Ακριβώς η προτεραιότητα αυτή, για να το θέσω μ’ ένα ιστορικό παράδειγμα, εξηγεί γιατί τα χρόνια της επαναστατικής «Κόκκινης Διετίας» στην Ιταλία είναι για το Μουσολίνι τα χρόνια της «σοσιαλδημαγωγίας» - και αντίστοιχα εξηγεί γιατί, όταν η Κόκκινη Διετία φτάνει σε αδιέξοδο, ο «λαϊκιστής» Μουσολίνι ανακαλύπτει τη γοητεία του (οικονομικού) «αντικρατισμού». Ακριβώς αυτή η προτεραιότητα, για να καταλήγουμε στα τρέχοντα, υποχρεώνει τους νεοναζί να καταγγέλλουν το Μνημόνιο και να διαλέγουν άλλα σημεία επαφής με το σύστημα: τη «δημόσια τάξη», που περιφρουρεί το Μνημόνιο, και την εναντίωση στους «εργατοπατέρες», που οργανώνουν τις κινητοποιήσεις εναντίον του (εξ ου και στις απεργίες δεν υπάρχει, ευτυχώς, χώρος για τη Χρυσή Αυγή).

Είναι για όλους αυτούς τους λόγους που, όσο επιμένουμε να λέμε την ιστορία ξεκινώντας από τους φράχτες, όσο αρνούμαστε να συνδέσουμε την «αυτονόμηση» της αστυνομίας με την αυτονόμηση της κοινωνίας από τους πολιτικούς της προϊστάμενους, όσο εξαντλούμε την ανάλυση στο «μπλοκάρισμα» του πολιτικού επιπέδου (αφήνοντας εκτός συζήτησης την οργάνωση της κοινωνίας που είτε θα το ξεμπλοκάρει είτε θα το ξαναφτιάξει απ’ την αρχή), θα υπάρχουν πάντα οι εξής κίνδυνοι: Βραχυπρόθεσμα, θα τείνουμε προς μια βελτιωμένη εκδοχή του ΚΚΕ («έρχονται θύελλες»), και ως εκ τούτου, θα νιώθουμε εσαεί ψυχολογικά και πολιτικά ανέτοιμοι. Μεσοπρόθεσμα, θα αντιλαμβανόμαστε τη δημοκρατία όπως η δεξιά του ΚΚΕ Εσωτερικού: σαν αποτέλεσμα ενός επιδέξιου συμβιβασμού με τις κορυφές. Όμως, εδώ και χρόνια δεν είμαστε πια εκεί. Χώρια που, εδώ και χρόνια, αυτά έχουνε χάσει και τα δύο.



Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος
RED
Notebook
3 Νεμβρίου 2012 - 9:17 pm | Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος
 
Σχόλια
Μπορείτε να αναφέρετε υβριστικά σχόλια ή εκτός των όρων χρήσης με το αντίστοιχο κουμπί στο πάνω δεξί μέρος κάθε σχολίου. Η άσκοπη χρήση της δυνατότητας μπορεί να οδηγήσει στον αποκλεισμό σας από το σχολιασμό
Σχόλιο από: τζόνι

Νομίζω ότι ο προσδιορισμός σου της κρατικής βίας ως οχυρωματικού, προληπτικού και αμυντικού χαρακτήρα είναι ατυχής, τη στιγμή που εξωθεί το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας στην εξαθλίωση και το θάνατο.
 
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Αν ήμουν Πειραιώτης
Στρατής Μπουρνάζος
24/05/2014
Ακριβώς σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις αξίζει πάνω απ’ όλα να σκεφτόμαστε και να παίρνουμε θέση. Γιατί προφανώς δεν υπάρχει δίλημμα όταν το ερώτημα είναι «Κάλλιο πλούσιος και υγιής ή πτωχός και ασθενής;». Ούτε στον Βόλο όπου αντίπαλος του Μπέου είναι ο Μαργαρίτης Πατσιαντάς του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε στον Πειραιά θα είχαμε δίλημμα αν αντίπαλος του Μώραλη-Μαρινάκη ήταν όχι μόνο ο Δρίτσας, αλλά ένας υποψήφιος του ΚΚΕ ή ένας οποιοσδήποτε δεξιός, πολλώ δε μάλλον ένας ευπρεπής δεξιός τύπου Κουμουτσάκου. Τώρα όμως;
 
 
Καμίνης και μεταναστευτικό: η μεταμόρφωση
Ελένη Τάκου
24/05/2014
Της Ελένης Τάκου
 
 
Η ΝΔ το χειρότερο το κράταγε για το τέλος: ξανάφερε τη Χρυσή Αυγή στο προσκήνιο
Δημήτρης Χριστόπουλος
23/05/2014
Η ανάδειξη της Χρυσής Αυγής σε ρυθμιστή των εκλογών στην πρωτεύουσα και το Λεκανοπέδιο Αττικής αποτελεί στίγμα που δεν θα ξεθωριάσει εύκολα
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 1:24 pm  
  Αν ήμουν Πειραιώτης
Στρατής Μπουρνάζος
 
     
  Ακριβώς σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις αξίζει πάνω απ’ όλα να σκεφτόμαστε και να παίρνουμε θέση. Γιατί προφανώς δεν υπάρχει δίλημμα όταν το ερώτημα είναι «Κάλλιο πλούσιος και υγιής ή πτωχός και ασθενής;». Ούτε στον Βόλο όπου αντίπαλος του Μπέου είναι ο Μαργαρίτης Πατσιαντάς του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε στον Πειραιά θα είχαμε δίλημμα αν αντίπαλος του Μώραλη-Μαρινάκη ήταν όχι μόνο ο Δρίτσας, αλλά ένας υποψήφιος του ΚΚΕ ή ένας οποιοσδήποτε δεξιός, πολλώ δε μάλλον ένας ευπρεπής δεξιός τύπου Κουμουτσάκου. Τώρα όμως;
     
 
  24 Μαΐου 2014 - 1:14 am  
  Για την εξουσία στην Ελλάδα το κύριο είναι να μην έρθουν οι κόκκινοι
Συνέντευξη του Χρήστου Λάσκου στο alterthess.gr
 
     
  Ενόψει των εκλογών της 25ης Μαϊου, και στο πλαίσιο του προεκλογικού διαλόγου, το alterthess.gr έθεσε σε υποψήφιους/ες eυρωβουλευτές ερωτήσεις σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης, την κρίση στην Ελλάδα και την άνοδο του φασισμού . Ο Χρήστος Λάσκος, υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ, απαντά
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:33 pm  
  Η ΝΔ το χειρότερο το κράταγε για το τέλος: ξανάφερε τη Χρυσή Αυγή στο προσκήνιο
Δημήτρης Χριστόπουλος
 
     
  ι νεοναζί επανέρχονται, και μάλιστα στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής, χωρίς καλά-καλά να κάνουν τίποτα οι ίδιοι. Το κάνει με τον πιο αποδοτικό τρόπο γι’ αυτoύς η Νέα Δημοκρατία, με τρόπο πολιτειακά άφρονα
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:39 pm  
  Τασία Χριστοδουλοπούλου: H κυβέρνηση της Αριστεράς θα δημιουργήσει ντόμινο
Συνέντευξη στον Αδάμο Ζαχαριάδη
 
     
  Η ευρωπαϊκή Αριστερά τονίζει ότι οι μεταναστευτικές ροές θα συνεχιστούν, ιδίως όσο συνεχίζονται ο πόλεμος, η φτώχεια και η περιβαλλοντική καταστροφή. Επιμένουμε λοιπόν ότι σε υπερεθνικά προβλήματα, δεν υπάρχουν εθνικές λύσεις. Ζητάμε, έτσι, τη ριζική τροποποίηση του Ευρωπαικού Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου, προς την κατεύθυνση της αναλογικής κατανομής των ροών σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αναθεώρηση της δομής του Σένγκεν, που προβλέπει ελεύθερη κυκλοφορία με κλειστά εξωτερικά σύνορα, άρα απαγόρευση κυκλοφορίας για τους μη νόμιμα διαμένοντες.
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr