Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
[στήλες] Ο μπόγιας του «προδομένου λαού»
Του Δημήτρη Γκιβίση
 

Πριν από αρκετά χρόνια, ένα χαρακτηριστικό πρόσωπο της ελληνικής κοινωνίας ήταν ο μπόγιας, o τύπος που μάζευε με ένα φορτηγό τα αδέσποτα σκυλιά και τα πήγαινε κάπου απόμερα για να τους ρίξει φόλα. Οι παιδικοί μας τσακωμοί, τότε που συνηθίζαμε να λέμε ο ένας στον άλλον «θα φέρω τον μεγάλο μου αδελφό για να σε βαρέσει», και εκείνος απαντούσε «και εγώ τoν ξάδερφό μου που είναι μεγαλύτερος», θυμάμαι ότι σταματούσαν αμέσως στην απειλή του γείτονα «ησυχάστε γιατί θα φωνάξω τον μπόγια να σας μαζέψει». Kαθώς ο μπόγιας με το πέρασμα του χρόνου εξαφανίστηκε, ένας καινούριος μπόγιας φαίνεται ότι ξανάρχεται στο συλλογικό υποσυνείδητο. Η νέα τρομερή απειλή είναι «θα φωνάξω τη Χρυσή Αυγή».

Τα παραδείγματα επαναλαμβανόμενα: Ο δήμαρχος Σύμης το είπε για να φύγουν οι «λαθρομετανάστες» από το νησί. Ο διευθυντής ενός Δημοτικού στην Πάτρα, για να πιέσει τους υπεύθυνους να διορθώσουν τα κτιριακά προβλήματα του σχολείου. Οι έμποροι με τις αναδουλειές, για να διαλυθεί η διαδήλωση των μουσουλμάνων στην Αθήνα. Η Ομοσπονδία Μικροπωλητών για να εκδιωχτούν οι μετανάστες από τις λαϊκές. Και διάφοροι γραφικοί παραθρησκευτικοί, για να σταματήσει η παράσταση Corpus Christi...

Κοινός παρονομαστής όλων αυτών των περιπτώσεων μοιάζει να είναι η «αγανάκτηση». Μια ιδιότυπη αγανάκτηση, αυτή των ανορθολογικά απελπισμένων, των μη προνομιούχων, αυτή που πληγώνει το υπογάστριο των «από κάτω», που αναρωτιούνται οικτίροντας τους πάντες «γιατί φτάσαμε ως εδώ;». Παράλληλα, πολλές φορές είδαμε να γίνονται Πρώτο Θέμα διάφορες ευφάνταστες ιστορίες για ανθρώπους που φώναξαν την ΧΑ και είδαν το φως το αληθινό: ιδιοκτήτες που τους άδειασαν το κατειλημμένο από μετανάστες σπίτι τους, ασθενείς των οποίων το γιατρό ξυλοφόρτωσε η ΧΑ γιατί ζήτησε φακελάκι, γέροι που εξασφάλισαν φύλαξη για να παίρνουν άφοβα την σύνταξη από το ΑΤΜ, γριές που τις περνούν στο απέναντι πεζοδρόμιο. Η απειλή «θα φωνάξω την Χρυσή Αυγή» μοιάζει να λειτουργεί πλέον σαν το θαυματουργό βοτάνι που θεραπεύει πάσα νόσο και πάσα μαλακία.

Είναι προφανές ότι όλα τα παραπάνω αποτελούν μια παραδοχή του αυτονόητου: η ΧΑ δεν είναι πολιτικό κόμμα (sic), όπως προσπαθούν να την παρουσιάσουν διάφοροι καθεστωτικοί κύκλοι. Όλο και περισσότερο δείχνει να ταυτίζεται με την αστυνομία, αφού αμφότερες καλούνται να επέμβουν για να αποκαταστήσουν την «ομαλότητα» (σημ.: η ταύτιση γίνεται ισχυρότερη αν αναλογιστούμε τις επαναλαμβανόμενες περιπτώσεις που δρουν από κοινού, ως αλληλοσυμπληρούμενοι μηχανισμοί καταστολής, ενώ όπως έδειξαν και οι εκλογές, συνηθισμένο είναι και το φαινόμενο χρυσαυγίτες και αστυνομικοί να είναι τα ίδια πρόσωπα).

Πέρα από την αποδοκιμασία μας, ωστόσο, το ερώτημα παραμένει: γιατί ο «απλός κόσμος» θέλει να φωνάξει τη Χρυσή Αυγή;. Ένας βασικός λόγος θεωρώ πως είναι ότι, σε αντίθεση με τα παραδοσιακά κόμματα της ελληνικής ακροδεξιάς (ΕΠΕΝ, Ελληνικό Μέτωπο, ΛΑΟΣ, κλπ.) που επιδίδονταν κυρίως σε «ακτιβισμούς» συμβολικού χαρακτήρα με την ανάδειξη στοιχείων του φαντασιακού του ακροδεξιού ακροατηρίου, η ΧΑ δρα σχεδόν αποκλειστικά, και σίγουρα με πολύ άγριο τρόπο, στο επίπεδο του πραγματικού: του δικού της, αλλά και πολλών άλλων ακόμα, κανιβαλικού πραγματικού. Έτσι, οι καθημερινές της δράσεις γίνονται άμεσα αντιληπτές. Και από εμάς, μα κυρίως από αυτούς που σπεύδουν να τις αναζητήσουν, και που όλα δείχνουν ότι θα συνεχίσουν να τις αναζητούν, καθώς η κοινωνική πόλωση εντείνεται και η κρίση τους περιθωριοποιεί. Αλλά και από τον «απλό κόσμο», που έχει εθιστεί να αναθέτει παθητικά σε άλλους όσα τον αφορούν (ανάγκες, ζωές, δικαιώματα, κλπ). Παράλληλα, όσα κάνει η ΧΑ φαίνεται να είναι απόλυτα συνεπή με τις προεκλογικές της διακηρύξεις, και αυτό τής δίνει πόντους αξιοπιστίας απέναντι στους «τριακόσιους», που όπως κραυγάζει μουντζώνοντάς τους ο «λαός», είναι ψεύτες και αναξιόπιστοι όσον αφορά τις υποσχέσεις τους.

Προφανώς, όλα αυτά είναι αποκρουστικά, σκοταδιστικά, μισαλλόδοξα. Όμως για τους απελπισμένους που στέκονται στην ουρά της πλατείας Συντάγματος για ένα κιλό πατάτες, με την ελληνική ταυτότητα να αποτελεί το διαβατήριο για την ικανοποίηση της πείνας τους, αρκεί ότι η ΧΑ παράγει «κοινωνικό» έργο. Ένα έργο, μάλιστα, που γίνεται αποδεκτό από τον «απλό κόσμο» για έναν επιπλέον λόγο. Γιατί παρόλο που η ίδια η ΧΑ είναι δημιούργημα του βαθέους κράτους, και λειτουργεί ως το μακρύ του χέρι αποκλειστικά επί των αδυνάτων, ο «απλός κόσμος» επικροτεί το γεγονός ότι δημιουργεί «δομές» που εκλαμβάνονται σα να λειτουργούν έξω από το κράτος, το «κράτος - μπουρδέλο», όπως συνηθίζει να λέει και ο «λαός», ως αδιαφοροποίητο σύνολο. Στα μάτια του οι χρυσαυγίτες φαντάζουν ως οι μόνοι που τού συμπαραστέκονται έμπρακτα όταν όλα γύρω του καταρρέουν, όταν συλλήβδην οι επάρατοι «πολιτικοί», όχι μόνο τον εξοντώνουν καθημερινά, αλλά κυρίως, προδίδουν την εμπιστοσύνη με την οποία τους περιέβαλε όλα τα προηγούμενα χρόνια ο «λαός».

Το «θα φωνάξω την Χρυσή Αυγή», λοιπόν, είτε ως απειλή είτε ως έκκληση, φαίνεται να είναι απολύτως συμβατό με τις πάγιες αντιχειραφετητικές πρακτικές και αντιλήψεις του «απλού κόσμου». Η ΧΑ μοιάζει σα να είναι ο κολλητός του, ο βουλευτής του, το κονέ του, το βύσμα του που πάντα ξηγιόταν για πάρτη του, που τον χτυπούσε στην πλάτη ελεημονώντας τον. Ενώ λοιπόν είναι προφανές ότι η ΧΑ είναι μια νεοναζιστική συμμορία τραμπούκων, η συσσωρευμένη αγανάκτηση από αυτό που απλοϊκά αποκαλείται «σύστημα», μπορεί να κάνει τον διαχρονικά αναζητούντα σωτήρες «προδομένο λαό» να στέκεται παγερά αδιάφορος μπροστά τον τρόμο που η συμμορία αυτή σπέρνει. Παράλληλα, να μπορεί και να του δημιουργεί την αίσθηση ενός καινούριου «συνανήκειν», μιας αυθεντικής αντισυστημικότητας: μια ομάδα κρούσης έτοιμη να δράσει αποτελεσματικά και προς όφελός του όταν κληθεί.

Οδηγούμαστε, έτσι, στο τραγελαφικό φαινόμενο της λεκτικής άρνησης της αντιπροσώπευσης από την μια («να καεί-να καεί το μπουρδέλο η Βουλή»), και συγχρόνως της τυφλής υποταγής- πρόσκλησης στον φύρερ Μιχαλολιάκο, που δεν αντιμετωπίζεται ως «πολιτικός», αλλά ως ένας τιμωρός που έρχεται από το υπερπέραν. Ως ο νέος φαντασιακός μπόγιας του «προδομένου λαού». 

Υ.Γ.: Επειδή μόνο τα συμπεράσματα δεν φτάνουν, σύντομα θα επανέλθω με σκέψεις σχετικά με το πώς μπορούμε να απαντήσουμε.
 

Aπό σήμερα και κάθε Κυριακή, ο Δημήτρης Γκιβίσης γράφει στο Red Notebook




Δημήτρης Γκιβίσης
RED
Notebook
13 Οκτωβρίου 2012 - 11:30 pm | Δημήτρης Γκιβίσης
 
Σχόλια
Μπορείτε να αναφέρετε υβριστικά σχόλια ή εκτός των όρων χρήσης με το αντίστοιχο κουμπί στο πάνω δεξί μέρος κάθε σχολίου. Η άσκοπη χρήση της δυνατότητας μπορεί να οδηγήσει στον αποκλεισμό σας από το σχολιασμό
Σχόλιο από: Παρατηρητικος

Οι χρυσαυγιτες παντως προφανως και δεν ειναι ετσι,οπως παρουσιαζεται η εξωτερικη τους εμφανιση στη φωτο. 200 ατομα ειναι ολοι κ ολοι οι μαχιμοι καθε εμφανισιακων προσοντων.Το βιντεο απο τη κυψελη (επιθεση στη τανζιανικη κοινοτητα) το αποδεινυει οπως και τοσες φωτογραφιες.Αυτες οι φωτο δημιουργουνε ενα φαντασιακο που φοβιζει ενα χ κοσμο.Το μισο φαντασιακο το δημιουργουνε οι ιδιοι βαζοντας καποιους γεροδεμενους στις φωτογραφιες τους και και το αλλο μισο αλλοι/ες,
 
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Αν ήμουν Πειραιώτης
Στρατής Μπουρνάζος
24/05/2014
Ακριβώς σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις αξίζει πάνω απ’ όλα να σκεφτόμαστε και να παίρνουμε θέση. Γιατί προφανώς δεν υπάρχει δίλημμα όταν το ερώτημα είναι «Κάλλιο πλούσιος και υγιής ή πτωχός και ασθενής;». Ούτε στον Βόλο όπου αντίπαλος του Μπέου είναι ο Μαργαρίτης Πατσιαντάς του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε στον Πειραιά θα είχαμε δίλημμα αν αντίπαλος του Μώραλη-Μαρινάκη ήταν όχι μόνο ο Δρίτσας, αλλά ένας υποψήφιος του ΚΚΕ ή ένας οποιοσδήποτε δεξιός, πολλώ δε μάλλον ένας ευπρεπής δεξιός τύπου Κουμουτσάκου. Τώρα όμως;
 
 
Η ΝΔ το χειρότερο το κράταγε για το τέλος: ξανάφερε τη Χρυσή Αυγή στο προσκήνιο
Δημήτρης Χριστόπουλος
23/05/2014
Η ανάδειξη της Χρυσής Αυγής σε ρυθμιστή των εκλογών στην πρωτεύουσα και το Λεκανοπέδιο Αττικής αποτελεί στίγμα που δεν θα ξεθωριάσει εύκολα
 
 
Kαμιά ελευθερία στους εχθρούς της
Δημήτρης Τρίμης
3/05/2014
Δημοσιογράφοι και τεχνικοί μαζί με τις ενώσεις τους οφείλουν να εμποδίσουν όσα ΜΜΕ επιχειρήσουν με πρόσχημα τον πλουραλισμό και τις επιταγές του ΕΣΡ να προβάλουν υποψήφιους της Χρυσής Αυγής
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 1:24 pm  
  Αν ήμουν Πειραιώτης
Στρατής Μπουρνάζος
 
     
  Ακριβώς σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις αξίζει πάνω απ’ όλα να σκεφτόμαστε και να παίρνουμε θέση. Γιατί προφανώς δεν υπάρχει δίλημμα όταν το ερώτημα είναι «Κάλλιο πλούσιος και υγιής ή πτωχός και ασθενής;». Ούτε στον Βόλο όπου αντίπαλος του Μπέου είναι ο Μαργαρίτης Πατσιαντάς του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε στον Πειραιά θα είχαμε δίλημμα αν αντίπαλος του Μώραλη-Μαρινάκη ήταν όχι μόνο ο Δρίτσας, αλλά ένας υποψήφιος του ΚΚΕ ή ένας οποιοσδήποτε δεξιός, πολλώ δε μάλλον ένας ευπρεπής δεξιός τύπου Κουμουτσάκου. Τώρα όμως;
     
 
  24 Μαΐου 2014 - 1:14 am  
  Για την εξουσία στην Ελλάδα το κύριο είναι να μην έρθουν οι κόκκινοι
Συνέντευξη του Χρήστου Λάσκου στο alterthess.gr
 
     
  Ενόψει των εκλογών της 25ης Μαϊου, και στο πλαίσιο του προεκλογικού διαλόγου, το alterthess.gr έθεσε σε υποψήφιους/ες eυρωβουλευτές ερωτήσεις σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης, την κρίση στην Ελλάδα και την άνοδο του φασισμού . Ο Χρήστος Λάσκος, υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ, απαντά
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:33 pm  
  Η ΝΔ το χειρότερο το κράταγε για το τέλος: ξανάφερε τη Χρυσή Αυγή στο προσκήνιο
Δημήτρης Χριστόπουλος
 
     
  ι νεοναζί επανέρχονται, και μάλιστα στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής, χωρίς καλά-καλά να κάνουν τίποτα οι ίδιοι. Το κάνει με τον πιο αποδοτικό τρόπο γι’ αυτoύς η Νέα Δημοκρατία, με τρόπο πολιτειακά άφρονα
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:39 pm  
  Τασία Χριστοδουλοπούλου: H κυβέρνηση της Αριστεράς θα δημιουργήσει ντόμινο
Συνέντευξη στον Αδάμο Ζαχαριάδη
 
     
  Η ευρωπαϊκή Αριστερά τονίζει ότι οι μεταναστευτικές ροές θα συνεχιστούν, ιδίως όσο συνεχίζονται ο πόλεμος, η φτώχεια και η περιβαλλοντική καταστροφή. Επιμένουμε λοιπόν ότι σε υπερεθνικά προβλήματα, δεν υπάρχουν εθνικές λύσεις. Ζητάμε, έτσι, τη ριζική τροποποίηση του Ευρωπαικού Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου, προς την κατεύθυνση της αναλογικής κατανομής των ροών σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αναθεώρηση της δομής του Σένγκεν, που προβλέπει ελεύθερη κυκλοφορία με κλειστά εξωτερικά σύνορα, άρα απαγόρευση κυκλοφορίας για τους μη νόμιμα διαμένοντες.
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr