Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
Κίνδυνος θάνατος
Έτσι, οι ρατσιστικές ιδέες προσλαμβάνουν εντελώς άλλη δυναμική όταν παύουν να είναι διάχυτες και αποκτούν συγκεκριμένο πολιτικό, ιδεολογικό, πρακτικό οργανωτή: μια συμμορία με κοινοβουλευτική εκπροσώπηση και απήχηση.
 
Πιστεύαμε, παλιότερα, ότι η δράση της Χρυσής Αυγής έπληττε κυρίως τους μετανάστες. Μετά, και άλλες ομάδες: ρομά, ομοφυλόφιλους, «αντιφρονούντες». Έπειτα, τη δημοκρατία, την κοινωνία, τον πολιτισμό μας. Σήμερα, απειλεί την ίδια τη ζωή. Δεν είναι σχήμα λόγου, επιβεβαιώνεται καθημερινά, από τις εφόδους και τα μαχαιρώματα μέχρι το τραγικό περιστατικό της Σπάρτης (τραγικό, όχι μόνο λόγω του νεκρού, αλλά και επειδή, αν δεν υπήρχε αυτός ο νεκρός, ίσως να είχαμε περισσότερους). Κίνδυνος Θάνατος, λοιπόν.Όμως, αν από τη μια συμφωνούμε εύκολα ότι χρειάζεται άμεση δράση εναντίον του ακροδεξιού αφηνιασμού, από την άλλη δυσκολευόμαστε να πούμε ποια πρέπει να είναι αυτή. Ασφαλώς, τη δυσκολία αυτή δεν μπορούμε να την προσγράψουμε στα δυνατά μας χαρτιά, ωστόσο, μερικές φορές, η αναγνώρισή της μπορεί να είναι πιο δημιουργική από τις έτοιμες ρετσέτες. Σ’ αυτό αποσκοπούν και οι σκέψεις που ακολουθούν.

Σημείο πρώτο. Ξενοφοβία, ομοφοβία, σεξισμός, εθνικισμός και ρατσισμός υπήρχαν ασφαλώς, ισχυροί και διάχυτοι, στην ελληνική κοινωνία τα προηγούμενα χρόνια. Είναι λάθος να το παραβλέπουμε, καθώς η Χρυσή Αυγή αρδεύεται από τη δεξαμενή αυτή, αλλά είναι ακόμα μεγαλύτερο λάθος να θεωρήσουμε ότι δεν υπάρχει ουσιώδης διαφορά. Το έχω διαβάσει αρκετές φορές: η ελληνική κοινωνία πάντα είχε πολλή «μαυρίλα», απλώς τώρα που άλλαξαν διάφορα (κατέρρευσε λ.χ. το πελατειακό σύστημα) πήρε τη σκυτάλη η Χρυσή Αυγή.

Το λάθος έγκειται, πρωτίστως, στο ότι δεν υπάρχει ένα αδιατάρακτο ιστορικό και ιδεολογικό συνεχές. Κάποιες κρίσιμες στιγμές, ορισμένα ρεύματα γίνονται ηγεμονικά — και μετά δεν ξεμπερδεύεις εύκολα μαζί τους: κατεξοχήν παράδειγμα, οι αριστερές ιδέες στα χρόνια της Αντίστασης. Έτσι, οι ρατσιστικές ιδέες προσλαμβάνουν εντελώς άλλη δυναμική όταν παύουν να είναι διάχυτες και αποκτούν συγκεκριμένο πολιτικό, ιδεολογικό, πρακτικό οργανωτή: μια συμμορία με κοινοβουλευτική εκπροσώπηση και απήχηση. Με λίγα λόγια, το 7% που ψήφισε (και το 10 ή 12% που λέει ότι θα ψηφίσει) Χρυσή Αυγή δεν είναι (όλοι) φασίστες, μπορεί όμως κάλλιστα να γίνουν. Αυτό, άλλωστε, είναι το στοίχημα, και για τη Χρυσή Αυγή και για εμάς: όχι μόνο αν οι τετρακόσιες χιλιάδες ψηφοφόροι γίνουν πεντακόσιες και εννιακόσιες χιλιάδες, αλλά και αν αυτές οι χιλιάδες γίνουν ακροδεξιοί, Χρυσαυγίτες, φασίστες (και δεν το εννοώ οργανωτικά). Η Χρυσή Αυγή θα επιδιώξει, με κάθε τρόπο, να αποκτήσει δεσμούς μ’ αυτό τον κόσμο, κι εμείς πρέπει, επίσης με κάθε τρόπο, να τους διαρρήξουμε.

Σημείο δεύτερο. Ασφαλώς χρειάζεται συζήτηση για τον χαρακτήρα και τους λόγους της ανόδου της Χρυσής Αυγής, ειδικά αν αντιλαμβανόμαστε ότι όσα κάνουμε είναι ανεπαρκή και ενίοτε αναποτελεσματικά. Ωστόσο, η κουβέντα δεν πρέπει να παραλύει τη δράση. Απαιτείται μια μίνιμουμ συμφωνία σε ένα πρόγραμμα άμεσων ενεργειών. Δεν χρειάζεται να συμφωνήσουμε πρώτα σε όλα, όπως δεν έπρεπε να διαθέτει κανείς μια ενδελεχή ανάλυση για τον γερμανικό ναζισμό, για να είναι, να αισθάνεται και να δρα ως αντιφασίστας.

Σημείο τρίτο. Η αντιφασιστική δράση πρέπει να είναι πολυεπίπεδη, όπως ακριβώς είναι η δράση των φασιστών: οι συμμαχίες, η παρέμβαση στις γειτονιές και τα σχολεία, η θεσμική απεύθυνση, η πίεση στο κράτος (όσο αντικρατιστής κι αν είναι κανείς, και παρά τη ακροδεξιά διάβρωση της Αστυνομίας, δεν μπορεί να προσπεράσει, λ.χ., το ζήτημα των διωκτικών μηχανισμών, ειδικά όταν μιλάμε για μια εγκληματική συμμορία) είναι μερικά από τα μεγάλα κεφάλαια. Περιορίζομαι σήμερα στο πρώτο.

Λέω κατευθείαν την άποψή μου: πλατιές συμμαχίες. Ενώ τον κορμό θα τον αποτελέσει η Αριστερά, χρειάζεται πλατιές συμμαχίες, ακόμα κι απ’ αυτές που μέχρι σήμερα δεν έχει κάνει.[1] Μπορούμε, πιστεύω, αφενός να συγκρουόμαστε μετωπικά με την κυβέρνηση (και για τη συνολική πολιτική της, αλλά και για τον «Ξένιο Δία», τις ξενοφοβικές δηλώσεις υπουργών κ.ά., που στρώνουν το χαλί στην ακροδεξιά) και ταυτόχρονα να αναζητούμε συμμαχίες στο εσωτερικό της. Και δεν εννοώ τη ΔΗΜΑΡ — αυτό είναι το εύκολο. Εννοώ την καθαυτό Δεξιά. Εξηγούμαι.

α) Μια καμπάνια κατά της Χρυσής Αυγής, ακριβώς λόγω των διαστάσεων που έχει σήμερα η δράση της, πρέπει, πέραν του αριστερού-αντιεξουσιαστικού χώρου, να αγγίζει το ευρύτερο δημοκρατικό, ακόμα και το δεξιό-συντηρητικό κομμάτι της κοινωνίας — κομμάτια δηλαδή πολύ μεγάλα ή και πλειοψηφικά. Χωρίς αυταπάτες ότι τέτοια κομμάτια θα γίνουν μπροστάρηδες του αντιφασιστικού αγώνα, είναι σημαντικό να φτιάξουμε συμμαχίες, προσδοκώντας, αν μη τη άλλο, να αποκοπούν από τη Χρυσή Αυγή, να ανακοπεί η πορεία φασιστικοποίησής τους. Για μια τέτοια απεύθυνση, έχουν σημασία και τα συνθήματα (το «ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-Μελιγαλάς» μάλλον δεν είναι το καταλληλότερο) και ένας λόγος πλατύς, δημοκρατικός, ανθρωπιστικός, αλλά και οι συμμαχίες.

Είναι σπουδαίο, λοιπόν, που ο παπα-Δημήτρης από τη Φθιώτιδα έγραψε ένα θαρραλέο κείμενο κατά του νεοφασισμού http://e-theologia.blogspot.gr/2012/06/blog-post_12.html). Και θα ήταν επίσης σπουδαίο αν κάποιος μητροπολίτης (αντί να αγκαλιάζει τους Χρυσαυγίτες, όπως ο Κονίτσης Ανδρέας) έλεγε ότι ο χριστιανισμός δεν διαχωρίζει τους ανθρώπους με βάση το χρώμα τους, ότι τα ρατσιστικά εγκλήματα είναι αποτρόπαια. Σπουδαίο, και επειδή θα ακουγόταν από ανθρώπους που δεν ακούν τη δική μας φωνή (είτε επειδή δεν φτάνει ποτέ στ’ αυτιά τους είτε επειδή τα έχουν ορθόκλειστα), αλλά και επειδή η Χρυσή Αυγή πρέπει να απογυμνωθεί, όσο γίνεται, από τέτοια ερείσματα.

β) Όπως σε μια καμπάνια κατά του πάλαι ποτέ «υπαρκτού» ήταν καθοριστικό να μετέχουν αριστεροί, αντίστοιχα, σε μια εκστρατεία κατά της ακροδεξιάς πρέπει να ενταχθούν και συντηρητικοί άνθρωποι. Χρειαζόμαστε μια διεισδυτική τακτική, ρήγματα και ανοίγματα. Ας μην ξεχνάμε τις διαφορές μας, αλλά ας μην είναι ο αντιφασισμός το πεδίο που θα τις λύσουμε. Σημειώνω ένα σημαντικό άρθρο του Σωτήρη Βαλντέν, με τον εύγλωττο τίτλο «Αντιφασιστικό μέτωπο και “μεταρρυθμιστικός” σεχταρισμός». Απευθυνόμενος προς μεταρρυθμιστές και εκσυγχρονιστές, επισημαίνει πως, αντί να εργάζονται, όπως θα έπρεπε, για ένα αντιφασιστικό μέτωπο, «άλλος θυμάται τα ΚΝΑΤ, άλλος τον Φωτόπουλο, άλλος τα γιαουρτώματα κι όλοι μαζί τον Τσίπρα». Αξίζει να το σκεφτούμε και από τη δική μας πλευρά.

γ) Υπάρχει, και μ’ αυτό τελειώνω, μια κρίσιμη παράμετρος: η θεωρία της ανομίας, των «δύο άκρων». Προχθές, η Καθημερινή εξομοίωνε τα επεισόδια στη Χαλκιδική με τα τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής. Το ζήτημα είναι διπλά κρίσιμο. Αφενός, η προσέγγιση αυτή είναι εγκληματικά επικίνδυνη, και όποιος την υιοθετεί (φτάνοντας να εξομοιώνει «ακόμα και το γιαούρτι με τα τάγματα εφόδου», όπως γράφει ο Σ. Βαλντέν) δεν καταλαβαίνει (και δεν θέλει να καταλάβει) τίποτα, πριμοδοτώντας την ακροδεξιά. Αφετέρου, αν κάποιοι εκσυγχρονιστές, μεταρρυθμιστές, σοσιαλδημοκράτες, κεντρώοι ή δεξιοί θεωρούν κύριο εχθρό τη Χρυσή Αυγή, χωρίς συμψηφισμούς και θέλουν να συμπράξουν μαζί μας, τότε αρνούνται, εμπράκτως, τη θεωρία των «δύο άκρων». Κι αυτό μπορεί να αποτελέσει λυδία λίθο για τις συμμαχίες.

ΥΓ. Θα τα συζητήσουμε όλα αυτά, την Τετάρτη, στις 7.30, στον Σύλλογο των Αρχαιολόγων, στην Ερμού, στην εκδήλωση των «Ενθεμάτων» και του Unfollow. Σας περιμένουμε.


[1] Φυσικά υπάρχουν πολλές δυσκολίες. Παράδειγμα: αν αύριο ο Πρετεντέρης και η Τρέμη αρχίζουν να εκφράζουν «τον αποτροπιασμό τους» εναντίον της Χρυσής Αυγής, δεν είναι διόλου σίγουρο ότι θα βοηθούσαν τον αντιφασιστικό αγώνα. Ας σκεφτούμε πόσο ωφέλησε, τελικά, τον ΣΥΡΙΖΑ η καθεστωτική ομοβροντία εναντίον του.



Στρατής Μπουρνάζος
RED
Notebook
17 Σεπτεμβρίου 2012 - 2:00 πμ | Στρατής Μπουρνάζος
 
Σχόλια
Μπορείτε να αναφέρετε υβριστικά σχόλια ή εκτός των όρων χρήσης με το αντίστοιχο κουμπί στο πάνω δεξί μέρος κάθε σχολίου. Η άσκοπη χρήση της δυνατότητας μπορεί να οδηγήσει στον αποκλεισμό σας από το σχολιασμό
Σχόλιο από: nick27

Η τακτικη του συστηματος ειναι ξεκαθαρη. προσπαθουν να στρεψουν τους φτωχους εναντια στους φτωχους, με τους οικονομικα ισχυρους να μας κοιταν αυτην την στιγμη και να γελανε.
Παραπανω απο 250 δισ αυγατιζονται στην ελβετια ενω ο κοσμος εχει χασει ακομη και τα κερματα απο το πορτοφολι του. 200 δισ εχουν δοθει στους τραπεζιτες τα τελευταια χρονια, ενω παραλληλα το κρατος περικοπτει ακομη και επιδοματα που αφορουν τους ανθρωπους με ειδικες αναγκες. δεκαδες φοροαπαλλαγες για τον λατση και τον βαρδινογιαννη, και την ιδια στιγμη ατελειωτα χαρατσια για τον κοσμο μεχρις οτου φτασει σε αδιεξοδο αποπληρωμης ετσι ωστε οι τραπεζες να μας κατασχεσουν τα σπιτια μας. Φορολογουν το ψωμι και το γαλα και παραλληλα αφηνουν ανεγγιχτη την τεραστια κερδοφορια των μεγαλων αλυσιδων σουπερ μαρκετ. Φοροι και περικοπες για τον λαο, ολο το χρυσαφι της χωρας για τους πλουσιους.
και εμεις σαν καλα ψαρια τσιμπαμε και επικροτουμε τις συνεχεις δολοφονιες μεταναστων απο την χρυση αυγη. μας κλεβουν τις ζωες μας οι πλουσιοι και αντι να εξεγερθουμε εναντια σε αυτους, κηνυγαμε αυτους που δεν κατεχουν ουτε ενα κομματι ψωμι την ημερα. δεν εχουμε λεφτα να εξασφαλισουμε τα στοιχειωδει και ξανα- επικροτουμε τους ναζιστες που διαλυουν το φτηνο εμποριο διχως αποδειξεις. λες και μπορουμε να μπουμε ανετα σε ενα νομιμο εμπορικο κεντρο και να αγορασουμε αυτα που εχουμε αναγκη.
Πρεπει να το χωνεψουμε καλα. Τα πραγματικα κλεμμενα λεφτα βρισκονται στους απο πανω μας και πουθενα αλλου. Απο αυτους πρεπει να τα διεκδικισουμε και οχι απο αυτους που πεθαινουν της πεινας.
 
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Αν ήμουν Πειραιώτης
Στρατής Μπουρνάζος
24/05/2014
Ακριβώς σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις αξίζει πάνω απ’ όλα να σκεφτόμαστε και να παίρνουμε θέση. Γιατί προφανώς δεν υπάρχει δίλημμα όταν το ερώτημα είναι «Κάλλιο πλούσιος και υγιής ή πτωχός και ασθενής;». Ούτε στον Βόλο όπου αντίπαλος του Μπέου είναι ο Μαργαρίτης Πατσιαντάς του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε στον Πειραιά θα είχαμε δίλημμα αν αντίπαλος του Μώραλη-Μαρινάκη ήταν όχι μόνο ο Δρίτσας, αλλά ένας υποψήφιος του ΚΚΕ ή ένας οποιοσδήποτε δεξιός, πολλώ δε μάλλον ένας ευπρεπής δεξιός τύπου Κουμουτσάκου. Τώρα όμως;
 
 
Καμίνης και μεταναστευτικό: η μεταμόρφωση
Ελένη Τάκου
24/05/2014
Της Ελένης Τάκου
 
 
Η ΝΔ το χειρότερο το κράταγε για το τέλος: ξανάφερε τη Χρυσή Αυγή στο προσκήνιο
Δημήτρης Χριστόπουλος
23/05/2014
Η ανάδειξη της Χρυσής Αυγής σε ρυθμιστή των εκλογών στην πρωτεύουσα και το Λεκανοπέδιο Αττικής αποτελεί στίγμα που δεν θα ξεθωριάσει εύκολα
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 12:52 am  
  Αυτός και το σακίδιο
Σίσσυ Βελισσαρίου
 
     
  Τι είναι αλήθεια το Ποτάμι και τι η μαγευτική TVpersona που μετά βδελυγμίας απαρνείται το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα και τα παιδιά του «κομματικού σωλήνα»; Τι συμβολίζει αλήθεια το σακίδιο που η TVpersona αγόγγυστα κουβαλά;
     
 
  24 Μαΐου 2014 - 12:18 am  
  Καμίνης και μεταναστευτικό: η μεταμόρφωση
Ελένη Τάκου
 
     
  Επειδή «τα στερνά τιμούν τα πρώτα», περίμενα λίγη νηφαλιότητα σε ζητήματα αρχής, που ήταν άλλωστε κατεξοχήν ζητήματα της δικής του ατζέντας. Και γι’ αυτό έγραφα την επομένη του πρώτου γύρου ότι «προσωπικά στη μάχη της επόμενης Κυριακής δεν βλέπω μία μάχη ανάμεσα στη “μνημονιακή λαίλαπα” και τον “αντιμνημονιακό λαϊκισμό”. Βλέπω μία μάχη ανάμεσα σε δυο δημοκρατικές δυνάμεις, με τα κουτσά, τα στραβά και τα καλά τους. Και μια ευκαιρία να συζητήσουμε ίσως μια φορά νηφάλια τι θέλουμε για την πόλη μας, για τον τόπο μας». Αυτά τη Δευτέρα. Και την επόμενη μέρα ανοίγεις την τηλεόραση και σου πέφτει ο ουρανός στο κεφάλι
     
 
  22 Μαΐου 2014 - 1:11 pm  
  «Η ευρωπαϊκή Αριστερά διανύει περίοδο αισιοδοξίας»
Χριστόφορος Κάσδαγλης
 
     
  Έξι συν ένας υποψήφιοι για την Ευρωβουλή κλήθηκαν από το ThePressproject να δώσουν απάντηση σε ένα διαφορετικό ερώτημα που αφορά την ειδικότητα του καθενός, όπως προκύπτει από τα βιογραφικά τους. Οι έξι συμμετέχουν στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ο έβδομος στο «αδελφό» ψηφοδέλτιο «Europa Anderes» στην Αυστρία.
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:29 pm  
  Ο αντιφασισμός είναι στην ψυχή του ΣΥΡΙΖΑ
Σωτήρης Μάρταλης
 
     
  Tο κόμμα των Μπαλτάκων, των Κρανιδιώτηδων και των Πλεύρηδων έχει το θράσος να κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ για συνεργασία με τους νεοναζί. Η ακροδεξιά κυβέρνηση των Φαρμακονησιών και των στρατοπέδων συγκέντρωσης, οι δήμαρχοι που απαγόρευαν αντιφασιστικές διαδηλώσεις και συναινούσαν σε φασιστικά λουκέτα σε παιδικές χαρές, οι δημοσιογράφοι που ήλπιζαν στη «σοβαρή» πλευρά της Χρυσής Αυγής, εγκαλούν τώρα τον ΣΥΡΙΖΑ για φιλο-φασιστική ψηφοθηρία!
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr