Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
[Ο ΣΥΡΙΖΑ μετά τη 17η Ιουνίου] Από την καραμέλα της αυτοοργάνωσης στην εσωκομματική δημοκρατία
Κανένα οργανωτικό σχήμα, όσο δημοκρατικό και αν είναι αυτό, δεν εγγυάται τον μη εκφυλισμό του. Η απάντηση βρίσκεται στο βάθεμα της δημοκρατικής εσωκομματικής ζωής
 

Του Άλκη Ρήγου


Ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίστηκε στην πολιτική σκηνή μέσα από τις διεργασίες του ‘Χώρου Διαλόγου και Κοινής Δράσης της Αριστεράς’ το 2004, ως ένα πρωτότυπο και δύσκολο ενωτικό εγχείρημα της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς - και όχι ως μια απλή συμμαχία αριστερών πολιτικών μορφωμάτων και κάποιων μη ενταγμένων σε συνιστώσες προσώπων. Ένα πρωτότυπο εγχείρημα που από την ίδρυσή του είχε ως πολιτικό στόχο να ανταποκριθεί στις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες των καταπιεσμένων τάξεων, στρωμάτων και κοινωνικών κατηγοριών, χωρίς να απεμπολεί τους ανατρεπτικούς και ελευθεριακούς γενεσιουργούς λόγους δημιουργίας της Αριστεράς. Ακριβώς γι’ αυτό, το κοινωνικό σώμα αναφοράς μας ήταν πάντα πολύ μεγαλύτερο της εκλογικής μας καταγραφής.


Όσοι λοιπόν αναλάβαμε την ιστορική πολιτική ευθύνη της συγκρότησης και πλαισίωσής του και όσοι στην διαδρομή ήρθαν κοντά μας ή θα έρθουν τώρα μέσα στις νέες πολιτικές συνθήκες που μας ανέδειξαν σε αξιωματική αντιπολίτευση –γεγονός πρωτοφανέρωτο στην ιστορία της ελληνικής Αριστεράς και το οποίο δημιουργεί ελπίδες όχι μόνο στους εργαζόμενους της πατρίδας μας αλλά και σε Πανευρωπαϊκό επίπεδο–, οφείλουμε:


Να χαράξουμε την πορεία μετατροπής μας –ορθότερα: ολοκλήρωσης του ενωτικού μας εγχειρήματος– σε ενιαίο πολυτασικό πολιτικό σχηματισμό με σαφείς και κατακτημένους ήδη τους ιδεολογικό-πολιτικούς μας στόχους, όπως αποτυπώνονται στα ντοκουμέντα και στη Διακήρυξη του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και το από αυτούς ρητά αναφερόμενο εύρος αριστερής συμμετοχής.


Να υπερβούμε στερεοτυπικές παραδοσιακές αντιλήψεις δράσης και οργάνωσης του τριτοδιεθνιστικού μοντέλου κόμματος ‘νέου τύπου’, που τείνει να υποκαθιστά την κοινωνία με το κόμμα και το κόμμα με την ηγεσία του.

Να παραγάγουμε ένα νέο ηγεμονικό αριστερό λόγο, που θα ξεπερνά τις κυρίαρχες μικροαστικές και προσωποκεντρικές αντιλήψεις συμμετοχής και ανάδειξης, στο πολιτικό γίγνεσθαι, όσο δύσκολο και αν είναι αυτό (και) σε επίπεδο προσωπικής κουλτούρας. Αυτό δεν μπορεί, ούτε και πρέπει, να σημαίνει τον αποκλεισμό ανάδειξης ηγετικών προσώπων μέσα από την ίδια την κομματική ζωή, οφείλει όμως να αποκλείει το ανεξέλεγκτο τέτοιων προσώπων, όπως και την δημιουργία κλειστών ηγετικών ομαδοποιήσεων.


Να αποδείξουμε, όχι μόνο με τις επεξεργασίες του κυβερνητικού προγράμματος και την καθημερινή μας δράση μέσα στους κοινοβουλευτικούς θεσμούς, αλλά και με την κινηματική μας ετοιμότητα σε κάθε πτυχή του δημόσιου χώρου, των νέων και των παλιών μορφών κοινωνικής αλληλεγγύης (και με πλήρη σεβασμό στην αυτονομία τους) την ελκτικότητα και το ρεαλιστικό του οράματος μας, που παραμένει ο σοσιαλισμός μέσα από ένα δημοκρατικό δρόμο ενίσχυσης και αποκατάστασης των ουσιωδών χαρακτηριστικών της έμμεσης δημοκρατίας, με κατοχυρωμένες όλες τις ελευθερίες –χωρίς διακρίσεις και ιεραρχήσεις–, με τη δημιουργία θεσμών άμεσης δημοκρατίας και ανάπτυξης, στην παραγωγική βάση, αυτοδιαχειριστικών εστιών αναπτυξιακής προοπτικής με κοινωνικά και οικολογικά προτάγματα.


Να κατακτήσουμε τη δημοκρατία ως τρόπο ζωής και οργάνωσης του εγχειρήματός μας, έτσι ώστε όλα τα μέλη, παλιά και καινούρια, να συν- σκέπτονται, να συν-αποφασίζουν και να συν-πράττουν ισότιμα, σε συνθήκες πραγματικής συντροφικότητας, για όλα τα θέματα που αφορούν τον κοινό σκοπό μέσα από ανοικτές συνελεύσεις σε όλα τα επίπεδα. Καμιά πρακτική σκοπιμότητα, κανένα «ειδικό μέγεθος», δεν πρέπει να επιτρέψουμε να ανατρέψει αυτή την αρχή.


Προς αυτή την κατεύθυνση, η θολή πρόσκληση ‘αυτοοργάνωσης’ κατά τόπους δουλειάς και κατοικίας, που ακούγεται από διάφορες πλευρές, αν δεν συνοδεύεται από συγκεκριμένους οργανωτικούς και καταστατικά δεσμευτικούς όρους αμφίδρομης κάθετης και οριζόντιας συγκρότησης εσωκομματικής δημοκρατίας ,σε όλα τα επίπεδα, θα παραμένει γράμμα κενό περιεχομένου.


Αυτή η διαπίστωση απαιτεί πρωταρχικά την ουσιαστική ύπαρξη και λειτουργία ενδιάμεσων οργάνων, τα οποία συγκροτούν και την σπονδυλική στήλη του ενιαίου σώματος των πολιτών που θα συναποτελέσουν τον ενιαίο ΣΥΡΙΖΑ - οργάνων αιρετών και ανακλητών, όπως οφείλουν να είναι άλλωστε όλα τα όργανα του ενιαίου κόμματος, σε όλα τα επίπεδα. Χωρίς μεσαία όργανα με αποφασιστική ισχύ και χωρίς καθιέρωση της ανακλητότητας, η ‘αυτοοργάνωσή’ των από τα κάτω’ οδηγεί στην παγίωση ανεξέλεγκτων ηγετικών ομαδοποιήσεων των ‘από τα πάνω’. Και μόνο η χρήση μιας τέτοιας ορολογίας είναι απαράδεκτη.


Στις οργανώσεις κατά τόπο κατοικίας και χώρο δουλειάς είναι φυσικό να είναι ενταγμένα, οργανωτικά και λειτουργικά, και τα μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, όπως εξάλλου και στις αντίστοιχες με τον καταμερισμό του έργου τους στην Κοινοβουλευτική Ομάδα επιτελικές θεματικές επιτροπές, που συγκροτούνται με ευθύνη της Γραμματείας.


Είναι σαφές ότι σε μια πρώτη φάση η διάρκεια της οποίας μέλλει να αποφασιστεί στη Συνδιάσκεψη του Σεπτεμβρίου, οι συνιστώσες θα συνυπάρχουν με πρόνοιες έκφρασής τους μόνο στα ανώτερα όργανα μέχρι το Συνέδριο, που τελικά είναι και το μόνο σώμα που θα αποφασίσει αν θα συνεχιστεί και για πόσο αυτή η διπλή ένταξη.


Είναι επίσης σαφές ότι στην πορεία προς τον ενιαίο φορέα, οφείλουμε να μελετήσουμε την επικοινωνιακή μας συλλογική έκφραση και τα μέσα προβολής της -Γραφείο Τύπου, έντυπα, ραδιοφωνικό σταθμό κ.λ.π.-, χωρίς να χαθεί ο πλουραλιστικός τους χαρακτήρας.


Έχουμε, βέβαια, πλήρη επίγνωση ότι κανένα οργανωτικό σχήμα, όσο δημοκρατικό και αν είναι αυτό, δεν εγγυάται τον μη εκφυλισμό του, ή τη μη μετατροπή του στο ακριβώς αντίθετό του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η εμπειρία από την λειτουργία τάσεων ως ανοικτών ρευμάτων σκέψης, που ήρθαν να υπερβούν την παλιά φραξιονιστική κλειστή πρακτική, αλλά τις περισσότερες φορές οδηγηθήκαν σε κλειστά και αντιδημοκρατικά μορφώματα ‘κομμάτων μέσα στο κόμμα’. Τέτοιου είδους προβλήματα προφανώς και δεν αντιμετωπίζονται με διοικητικές καταστατικές απαγορεύσεις ή επιτροπές και κανόνες δεοντολογίας. Η απάντηση βρίσκεται στο βάθεμα της δημοκρατικής εσωκομματικής ζωής, της υπεύθυνης συντροφικής κριτικής, καθώς και της διαρκούς εμβάθυνσης, σε όλα τα επίπεδα, της ιδεολογικό-πολιτικής συζήτησης και των αντίστοιχων επεξεργασιών σε ένα ενιαίο θεωρητικό Ινστιτούτο Προβληματισμού .

Η ευθύνη όλων μας για την κατάκτηση μιας βαθιά δημοκρατικής εσωκομματικής ζωής, όπως και για την εμμονή στη στρατηγική μας πρόταση ενότητας της Αριστεράς, είναι προφανής.





Άλκης Ρήγος
RED
Notebook
4 Ιουλίου 2012 - 6:46 pm | Άλκης Ρήγος
 
Σχόλια
Μπορείτε να αναφέρετε υβριστικά σχόλια ή εκτός των όρων χρήσης με το αντίστοιχο κουμπί στο πάνω δεξί μέρος κάθε σχολίου. Η άσκοπη χρήση της δυνατότητας μπορεί να οδηγήσει στον αποκλεισμό σας από το σχολιασμό
Σχόλιο από: Γιάννης Χ.

Με χαρά βλέπω να ωριμάζουν σιγά-σιγά σε όλο και να διατυπώνονται απ όλο και περισσότερες φωνές εντός (αλλά και εκτός) του ΣΥΡΙΖΑ απόψεις που συγκλίνουν στις προτάσεις του οργανωτικού μοντέλου που είχαν επεξεργαστεί κυρίως μη ενταγμένα μέλη σε συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ το φθινόπωρο του 2009. Αυτές οι απόψεις τότε φιλτραρίστηκαν και μέσα από μια προτόγνωρη συλλογική επεξεργασία (σε πλατφόρμα wiki) σε συνδυασμό με μια διαδικασία ανοιχτών συνελέυσεων στο Γκίνη. Για την ιστορία, το αποτέλεσμα αυτής τηε δουλειάς σε συγκροτημένη πρόταση Εσωτερικού Κανονισμού (καταστατικό) για τον ΣΥΡΙΖΑ των μελών συνεχίζει να βρίσκεται σε κοινή θέμα στο https://dosepasaorganotika.pbworks.com/w/page/18116817/FrontPage.

Κατανοώ ότι ότι θα διατυπωθεί από εδώ και πέρα από εκπρόσωπους των οργανωμένων συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ θα βρίσκεται ανάμεσα σε αυτές τις απόψεις -θέσεις και στον πειρασμό να μοιραστεί ανάμεσά τους μια ακόμα ετήσια κρατική επιχορήγηση, και μάλιστα ενισχυμένη. Αντε, για να τελειώνουμε, ας ξεχρεώσουν με ότι πάρουν μέχρι την άνοιξη αφού όμως απελευθερώσουν τα μέλη τους και την δυναμική τους για να συναντηθούν σε πρωτόγνωρα μονοπάτια πολιτικής σύνθεσης και δράσης. Και είμαι βέβαιος πως τότε η απόφαση θα είναι να γυρίσει στην κοινωνία με τον αλφα ή βήτα τρόπο η κρατική επιχορήγηση, μέσα από την υποστήριξη των δικτύων αλληλεγγύης και οργανώσεων του κοινωνικού τομέα της οικονομίας.

Όλα τα υπόλοιπα που θα ακουστούν (όπως πχ οι θέσεις της ΚΕΔΑ/Θεωνά/Γλέζου) θα είναι στο πλαίσιο του σε δουλειά να βρισκόμαστε και μακρυά από τις ανάγκες της κοινωνίας για μια σύγχρονη και αποτελεσματική Αριστερά.
 
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Αν ήμουν Πειραιώτης
Στρατής Μπουρνάζος
24/05/2014
Ακριβώς σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις αξίζει πάνω απ’ όλα να σκεφτόμαστε και να παίρνουμε θέση. Γιατί προφανώς δεν υπάρχει δίλημμα όταν το ερώτημα είναι «Κάλλιο πλούσιος και υγιής ή πτωχός και ασθενής;». Ούτε στον Βόλο όπου αντίπαλος του Μπέου είναι ο Μαργαρίτης Πατσιαντάς του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε στον Πειραιά θα είχαμε δίλημμα αν αντίπαλος του Μώραλη-Μαρινάκη ήταν όχι μόνο ο Δρίτσας, αλλά ένας υποψήφιος του ΚΚΕ ή ένας οποιοσδήποτε δεξιός, πολλώ δε μάλλον ένας ευπρεπής δεξιός τύπου Κουμουτσάκου. Τώρα όμως;
 
 
Καμίνης και μεταναστευτικό: η μεταμόρφωση
Ελένη Τάκου
24/05/2014
Της Ελένης Τάκου
 
 
Η ΝΔ το χειρότερο το κράταγε για το τέλος: ξανάφερε τη Χρυσή Αυγή στο προσκήνιο
Δημήτρης Χριστόπουλος
23/05/2014
Η ανάδειξη της Χρυσής Αυγής σε ρυθμιστή των εκλογών στην πρωτεύουσα και το Λεκανοπέδιο Αττικής αποτελεί στίγμα που δεν θα ξεθωριάσει εύκολα
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 1:24 pm  
  Αν ήμουν Πειραιώτης
Στρατής Μπουρνάζος
 
     
  Ακριβώς σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις αξίζει πάνω απ’ όλα να σκεφτόμαστε και να παίρνουμε θέση. Γιατί προφανώς δεν υπάρχει δίλημμα όταν το ερώτημα είναι «Κάλλιο πλούσιος και υγιής ή πτωχός και ασθενής;». Ούτε στον Βόλο όπου αντίπαλος του Μπέου είναι ο Μαργαρίτης Πατσιαντάς του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε στον Πειραιά θα είχαμε δίλημμα αν αντίπαλος του Μώραλη-Μαρινάκη ήταν όχι μόνο ο Δρίτσας, αλλά ένας υποψήφιος του ΚΚΕ ή ένας οποιοσδήποτε δεξιός, πολλώ δε μάλλον ένας ευπρεπής δεξιός τύπου Κουμουτσάκου. Τώρα όμως;
     
 
  24 Μαΐου 2014 - 1:14 am  
  Για την εξουσία στην Ελλάδα το κύριο είναι να μην έρθουν οι κόκκινοι
Συνέντευξη του Χρήστου Λάσκου στο alterthess.gr
 
     
  Ενόψει των εκλογών της 25ης Μαϊου, και στο πλαίσιο του προεκλογικού διαλόγου, το alterthess.gr έθεσε σε υποψήφιους/ες eυρωβουλευτές ερωτήσεις σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης, την κρίση στην Ελλάδα και την άνοδο του φασισμού . Ο Χρήστος Λάσκος, υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ, απαντά
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:33 pm  
  Η ΝΔ το χειρότερο το κράταγε για το τέλος: ξανάφερε τη Χρυσή Αυγή στο προσκήνιο
Δημήτρης Χριστόπουλος
 
     
  ι νεοναζί επανέρχονται, και μάλιστα στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής, χωρίς καλά-καλά να κάνουν τίποτα οι ίδιοι. Το κάνει με τον πιο αποδοτικό τρόπο γι’ αυτoύς η Νέα Δημοκρατία, με τρόπο πολιτειακά άφρονα
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:39 pm  
  Τασία Χριστοδουλοπούλου: H κυβέρνηση της Αριστεράς θα δημιουργήσει ντόμινο
Συνέντευξη στον Αδάμο Ζαχαριάδη
 
     
  Η ευρωπαϊκή Αριστερά τονίζει ότι οι μεταναστευτικές ροές θα συνεχιστούν, ιδίως όσο συνεχίζονται ο πόλεμος, η φτώχεια και η περιβαλλοντική καταστροφή. Επιμένουμε λοιπόν ότι σε υπερεθνικά προβλήματα, δεν υπάρχουν εθνικές λύσεις. Ζητάμε, έτσι, τη ριζική τροποποίηση του Ευρωπαικού Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου, προς την κατεύθυνση της αναλογικής κατανομής των ροών σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αναθεώρηση της δομής του Σένγκεν, που προβλέπει ελεύθερη κυκλοφορία με κλειστά εξωτερικά σύνορα, άρα απαγόρευση κυκλοφορίας για τους μη νόμιμα διαμένοντες.
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr