Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
Ταξική πόλωση και ταξική πάλη
Του Χρήστου Σίμου
 

Για μια πληρέστερη ερμηνεία του εκλογικού αποτελέσματος της 17ης Ιουνίου θα ήταν χρήσιμη η συγκριτική ανάλυση με εκλογικές αναμετρήσεις αλλά και με το πώς εξελίχθηκαν εν γένει τα πράγματα σε χώρες που βρέθηκαν στο παρελθόν υπό την επιτήρηση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Δεν ισχυρίζομαι ότι η κοινωνική και πολιτική κατάσταση της Ελλάδας είναι ίδια με αυτή της Αργεντινής ή της Γουατεμάλας ή της Τουρκίας. Ωστόσο είναι γνωστό ότι οι βασικές κατευθυντήριες γραμμές της πολιτικής που εφαρμόζει το ΔΝΤ είναι οι ίδιες, ανεξαρτήτως χώρας, όπως επίσης και οι βασικές κατευθυντήριες γραμμές του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. Η συγκριτική ανάλυση αυτή, λοιπόν, είναι χρήσιμη για να κατανοηθεί ο ρόλος που μπορεί να παίξει η αριστερά, τόσο στο πολιτικό όσο και στο κοινωνικό επίπεδο, μέσα από την τακτική και την στρατηγική που ακολουθήθηκε, αλλά και για να εντοπιστούν τα προβλήματα που ανακύπτουν για τις κυριαρχούμενες τάξεις από την απουσία ενός αριστερού πολιτικού φορέα σε μια χώρα που μπαίνει σε καθεστώς οικονομικής κρίσης και στην επιτήρηση του ΔΝΤ. Η μελέτη αυτή βέβαια υπερβαίνει κατά πολύ το παρόν άρθρο.

Επίσης, το εκλογικό αποτέλεσμα της 17ης Ιουνίου, το οποίο έδωσε στη Χρυσή Αυγή μια αξιοσημείωτη κοινοβουλευτική δύναμη, θα πρέπει να συσχετιστεί με την πανευρωπαϊκή άνοδο της άκρας δεξιάς τα τελευταία χρόνια και ιδίως στην περίοδο την οικονομικής κρίσης. Αυτοί που ψήφισαν τη Χρυσή Αυγή στις 17 Ιουνίου, ήξεραν πολύ καλά τι ψήφισαν. Ναζιστές δεν είναι μόνο όσοι έχουν διαβάσει το Αγών μου του Χίτλερ (αντίστοιχα, φιλελεύθεροι δεν είναι μόνο όσοι ξέρουν τον Χάγιεκ ή τον Φρίντμαν και κομμουνιστές όσοι ξέρουν τη βιβλιογραφία του Μαρξ και των μαρξιστών). Πώς θα μπορούσε άραγε να χαρακτηριστεί κάποιος που πιστεύει πως για την κρίση φταίνε οι «ξένοι», ότι η Χρυσή Αυγή είναι αντισυστημικό κόμμα που θα δείρει τους «προδότες» και θα «καθαρίσει την Ελλάδα» ή που γοητεύτηκε από την επίθεση του Κασιδιάρη στη Δούρου και την Κανέλλη; Αυτό βεβαίως δε σημαίνει πως όλοι αυτοί οι άνθρωποι που ψήφισαν τον εν λόγω σχηματισμό, θα πρέπει να θεωρηθούν ως «καμένα χαρτιά» για την αριστερά.

Νέα κατάσταση, νέα καθήκοντα

Δεν θα πρέπει να περάσει απαρατήρητη η παρακάτω φράση από το κείμενο των Ευρωπαίων διανοουμένων υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ που δημοσιεύτηκε προεκλογικά:

«Οι Έλληνες κατ’ επανάληψη έκαναν γνωστή την αντίθεσή τους σ’ αυτή την πολιτική που καταστρέφει τη χώρα με πρόσχημα τη σωτηρία της! Αναρίθμητες μαζικές διαδηλώσεις, 17 ημέρες γενικών απεργιών σε δύο χρόνια, καθώς και οι δράσεις πολιτικής ανυπακοής ή το κίνημα των αγανακτισμένων στο Σύνταγμα, ήταν αδιαμφισβήτητα σημάδια άρνησης και αντίθεσης στη μοίρα που τους επιφυλάσσουν, χωρίς να τους ρωτήσουν.»


Θα ήθελα να σταθώ και στις δύο παραμέτρους που τίθενται στο παραπάνω παράθεμα, οι οποίες, όπως όλα δείχνουν, συνιστούν τις βασικές αιτίες που οδήγησαν τον ΣΥΡΙΖΑ στη δεύτερη στις εκλογές της 17ης Ιουνίου, όχι μόνο για την αποτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος αλλά και για την προοπτική της ριζοσπαστικής αριστεράς στη νέα περίοδο κυβέρνησης συνεργασίας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ. Το κίνημα των Αγανακτισμένων στις πλατείες όλων των μεγάλων πόλεων της Ελλάδας κατάφερε δύο βασικά χτυπήματα στο αστικό μπλοκ: 1. Απονομιμοποίησε σε μεγάλο βαθμό το πολιτικό σύστημα και κυρίως τους δύο βασικούς παίχτες που κυριάρχησαν στην πολιτική σκηνή της Ελλάδας από το 1974 και μετά. 2. Περιόρισε την ισχύ και την εμβέλεια των κυρίαρχων ΜΜΕ της χώρας, όχι μόνο επειδή μια σημαντική μερίδα των πολιτών συνειδητοποίησαν για τα καλά ότι τα ΜΜΕ παίζουν έναν πολύ συγκεκριμένο ρόλο στην ελληνική πολιτική σκηνή, αλλά επειδή οι ίδιοι οι πολίτες έγιναν δημιουργοί γεγονότων, διακόπτοντας την παθητική τους σχέση με τη συγκυρία.

Από ‘κει και πέρα όμως, θα πρέπει να εντοπιστούν και τα όρια του συγκεκριμένου κινήματος: είναι ξεκάθαρη αντίφαση οι αποφάσεις από την λεγόμενη «κάτω πλατεία» που μιλούσαν για κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής κι ένα σωρό ακόμα ριζοσπαστικά μέτρα για το εργατικό κίνημα να λαμβάνονται έξω από αυτό, δηλαδή έξω από τους εργασιακούς χώρους και τα συνδικάτα. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ επιθυμεί να ριζοσπαστικοποιήσει περαιτέρω την κοινωνία, προετοιμάζοντας την για αλλαγές μεγάλης κλίμακας, είναι υποχρεωμένος να κινηθεί με σκοπό να αλλάξει τους συσχετισμούς στο συνδικαλιστικό κίνημα, ξεφεύγοντας από τον εργατισμό που κυριάρχησε ιδεολογικά στην αριστερά –αν κι γι’ αυτό το σημείο θα πρέπει να επισκοπηθεί η συζήτηση περί των πρωτευουσών και δευτερευουσών αντιφάσεων και πώς επηρέασε τις πρακτικές του κινήματος, ιδίως κατά τις δεκαετίες του ’60 και του ’70.  Ένα ριζοσπαστικό εργατικό κίνημα δεν θα πρέπει να ασχολείται μόνο με τα εργασιακά δικαιώματα. Για ποιο λόγο οι εργαζόμενοι σε μια βιομηχανία που ρυπαίνει το περιβάλλον να μην ασχολούνται μ’ αυτό το ζήτημα; Για ποιο λόγο να μένουν εκτός των εργασιακών χώρων τα ζητήματα του αντισεξισμού και του αντιρατσισμού; Δεν υπάρχουν τέτοιου τύπου διακρίσεις στους εργασιακούς χώρους; Κι αν είναι να συζητήσουμε μορφές εργατικού ελέγχου στην παραγωγική διαδικασία, πού θα διεξαχθεί η συζήτηση αυτή;

Η ανάλυση του εκλογικού αποτελέσματος δείχνει ότι υπάρχει μια πολύ σημαντική σύγκλιση μεταξύ της ταξικής θέσης και της ταξικής τοποθέτησης, γεγονός που δικαιώνει την αριστερά. Υπάρχει όμως κι ένα πολύ σημαντικο στοιχείο ακόμα: ένα πολύ μεγάλο ποσοστό πολιτών ψήφισαν υπό το καθεστώς του φόβου. Καθήκον της αριστεράς το επόμενο διάστημα είναι να καταπολεμήσει τις κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες που σχηματίζουν καθεστώς φόβου στην ελληνική κοινωνία. Τώρα πια, άλλωστε, είμαστε σε πολύ καλύτερη θέση, χωρίς αυτό να σημαίνει πως ο αγώνας έχει κριθεί.




Χρήστος Σίμος
RED
Notebook
21 Ιουνίου 2012 - 6:36 pm | Χρήστος Σίμος
 
Σχόλια
Μπορείτε να αναφέρετε υβριστικά σχόλια ή εκτός των όρων χρήσης με το αντίστοιχο κουμπί στο πάνω δεξί μέρος κάθε σχολίου. Η άσκοπη χρήση της δυνατότητας μπορεί να οδηγήσει στον αποκλεισμό σας από το σχολιασμό
Σχόλιο από: Ami_gdalo

Τώρα πια, άλλωστε, είμαστε σε πολύ καλύτερη θέση, χωρίς αυτό να σημαίνει πως ο αγώνας έχει κριθεί
Είμαστε σε μία καλύτερη θέση αλλά δε παύουμε να είμαστε λιγότεροι.Μειο-ψηφούμε ας μου επιτραπεί. Η αριστερή ιδεολογία, με βασικό εκπρόσωπο το ΣΥΡΙΖΑ αυτην τη στιγμή, οφείλει να αποδείξει τα οφέλη της αριστερής σκέψης και να εμφανίσει τις θετικές πλευρές της ιδεολογίας καθαυτής. Εαν ο λαός δε μπορεσει να σκεφτεί αριστερά
δε θα πράξει ποτέ συλλογικά και με αριστερίζουσα θετική συνείδηση.

Φιλικα,
Ami_gdalo
 
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Τηλεφωνική "εκστρατεία" κατά Σακελλαρίδη καταγγέλλουν συνεργάτες τους
24/05/2014
Τις τελευταίες ημέρες, πολίτες της Αθήνας δέχονται τηλεφωνήματα στο σταθερό τους από μια υποτιθέμενη Μη Κυβερνητική Οργάνωση με την επωνυμία «Αυτοδιοικητικό Ινστιτούτο», η οποία τους καλεί να στηρίξουν Καμίνη, κόντρα στην «καταστροφική λαίλαπα που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ».
 
 
Γιατί ο Καμίνης δεν είναι ο αθηναίος Μπουτάρης
Γιάννης-Ορέστης Παπαδημητρίου
24/05/2014
Προς στιγμή, σε κάποια σημεία, ο Γιώργος Καμίνης και ο Γιάννης Μπουτάρης ομοιάζουν, κυρίως στην προτεραιότητα του ελεύθερου επιχειρείν και στην αντιπάθεια προς το συναθροίζεσθαι. Πρόκειται, ωστόσο, για δύο ασυμπτωτικές τετραετίες, από τις οποίες προκύπτουν δύο πολύ διαφορετικές πόλεις
 
 
Αν ήμουν Πειραιώτης
Στρατής Μπουρνάζος
24/05/2014
Ακριβώς σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις αξίζει πάνω απ’ όλα να σκεφτόμαστε και να παίρνουμε θέση. Γιατί προφανώς δεν υπάρχει δίλημμα όταν το ερώτημα είναι «Κάλλιο πλούσιος και υγιής ή πτωχός και ασθενής;». Ούτε στον Βόλο όπου αντίπαλος του Μπέου είναι ο Μαργαρίτης Πατσιαντάς του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε στον Πειραιά θα είχαμε δίλημμα αν αντίπαλος του Μώραλη-Μαρινάκη ήταν όχι μόνο ο Δρίτσας, αλλά ένας υποψήφιος του ΚΚΕ ή ένας οποιοσδήποτε δεξιός, πολλώ δε μάλλον ένας ευπρεπής δεξιός τύπου Κουμουτσάκου. Τώρα όμως;
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 1:24 pm  
  Αν ήμουν Πειραιώτης
Στρατής Μπουρνάζος
 
     
  Ακριβώς σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις αξίζει πάνω απ’ όλα να σκεφτόμαστε και να παίρνουμε θέση. Γιατί προφανώς δεν υπάρχει δίλημμα όταν το ερώτημα είναι «Κάλλιο πλούσιος και υγιής ή πτωχός και ασθενής;». Ούτε στον Βόλο όπου αντίπαλος του Μπέου είναι ο Μαργαρίτης Πατσιαντάς του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε στον Πειραιά θα είχαμε δίλημμα αν αντίπαλος του Μώραλη-Μαρινάκη ήταν όχι μόνο ο Δρίτσας, αλλά ένας υποψήφιος του ΚΚΕ ή ένας οποιοσδήποτε δεξιός, πολλώ δε μάλλον ένας ευπρεπής δεξιός τύπου Κουμουτσάκου. Τώρα όμως;
     
 
  24 Μαΐου 2014 - 1:14 am  
  Για την εξουσία στην Ελλάδα το κύριο είναι να μην έρθουν οι κόκκινοι
Συνέντευξη του Χρήστου Λάσκου στο alterthess.gr
 
     
  Ενόψει των εκλογών της 25ης Μαϊου, και στο πλαίσιο του προεκλογικού διαλόγου, το alterthess.gr έθεσε σε υποψήφιους/ες eυρωβουλευτές ερωτήσεις σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης, την κρίση στην Ελλάδα και την άνοδο του φασισμού . Ο Χρήστος Λάσκος, υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ, απαντά
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:33 pm  
  Η ΝΔ το χειρότερο το κράταγε για το τέλος: ξανάφερε τη Χρυσή Αυγή στο προσκήνιο
Δημήτρης Χριστόπουλος
 
     
  ι νεοναζί επανέρχονται, και μάλιστα στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής, χωρίς καλά-καλά να κάνουν τίποτα οι ίδιοι. Το κάνει με τον πιο αποδοτικό τρόπο γι’ αυτoύς η Νέα Δημοκρατία, με τρόπο πολιτειακά άφρονα
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:39 pm  
  Τασία Χριστοδουλοπούλου: H κυβέρνηση της Αριστεράς θα δημιουργήσει ντόμινο
Συνέντευξη στον Αδάμο Ζαχαριάδη
 
     
  Η ευρωπαϊκή Αριστερά τονίζει ότι οι μεταναστευτικές ροές θα συνεχιστούν, ιδίως όσο συνεχίζονται ο πόλεμος, η φτώχεια και η περιβαλλοντική καταστροφή. Επιμένουμε λοιπόν ότι σε υπερεθνικά προβλήματα, δεν υπάρχουν εθνικές λύσεις. Ζητάμε, έτσι, τη ριζική τροποποίηση του Ευρωπαικού Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου, προς την κατεύθυνση της αναλογικής κατανομής των ροών σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αναθεώρηση της δομής του Σένγκεν, που προβλέπει ελεύθερη κυκλοφορία με κλειστά εξωτερικά σύνορα, άρα απαγόρευση κυκλοφορίας για τους μη νόμιμα διαμένοντες.
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr