Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
Μια ακόμα νίκη πριν χαθούν εντελώς
Του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου
 

Το 279 π.Χ., ο βασιλιάς Πύρρος κέρδισε τους Ρωμαίους στο Άσκλον, τη σημερινή Φότζα της Ιταλίας. Κάτι όμως οι σοβαρότατες απώλειες, κάτι ότι δεν τού ΄χε μείνει κανείς στην πατρίδα για να τον καλέσει στη μάχη, ο ίδιος δεν είχε διάθεση να το πανηγυρίσει. Γράφει ο Πλούταρχος πως, όταν ένας στρατιώτης τον πλησίασε για να τον συγχαρεί, ο Πύρρος του απάντησε: «Μια ακόμα νίκη επί των Ρωμαίων και θα χαθούμε εντελώς».

Δεν είναι μόνο οι αντίπαλοι της ΝΔ που έχουν επίγνωση ότι η νίκη της Κυριακής ήταν μια πύρρειος νίκη. Ο πλέον αδιάψευστος μάρτυρας γι΄ αυτό, πέρα από τα σενάρια αποχώρησης του «νικητή» Σαμαρά, που ενεργοποιήθηκαν ήδη πριν τη μάχη, ήταν το κλίμα στο προεκλογικό κέντρο της ΝΔ. Στο στρατηγείο των νικητών, λοιπόν, η χαρά δεν κράτησε παρά μέχρι να φύγουν οι κάμερες, και το ίδιο  κλίμα -ανακούφισης, όχι χαράς- κατέγραφε στον τίτλο της τη Δευτέρα και η «Δημοκρατία»: «ΟΥΦ», δηλαδή «το μοιραίο απεφεύχθη» - και μετά βλέπουμε.

Αν  το ποτήρι δείχνει μισογεμάτο για τη νικήτρια στις σημαντικότερες εκλογές από το 1974, φταίει βεβαίως ο ΣΥΡΙΖΑ – αλλά όχι μόνο αυτός. Από κόμμα του «μεσαίου χώρου», η ΝΔ μεταβλήθηκε (ανεπιστρεπτί;) σε «αδελφή παράταξη» μιας αχαλίνωτης ακροδεξιάς, εμπροσθοφυλακή δηλαδή μιας δυναμικής, χάρη στην οποία η Χρυσή Αυγή εδραιώνεται στο πολιτικό παιχνίδι. Κι αν έγινε έτσι, είναι γιατί το κόμμα του Σαμαρά δεν έχει να υποσχεθεί τίποτα το ίδιο, πλην ίσως μιας ενδεχόμενης πίστωσης χρόνου από την Ευρώπη, για την εφαρμογή πάντως της ίδιας αντικοινωνικής πολιτικής.


***

Αν ισχύουν, όμως, τα παραπάνω, πώς πρέπει να ονομαστεί το συναίσθημα των αριστερών που κατασταλάζει μετά το βράδυ της Κυριακής; Τι αντιστοιχεί στον ΣΥΡΙΖΑ, μετά το πρωτόγνωρο για την ελληνική Αριστερά 27%, και ποια ανάγνωση αποτυπώνει διαυγέστερα αυτό που έγινε στις γνωστές συνθήκες, χωρίς να υποκύπτει στην αυτοδικαίωση, αλλά και χωρίς να αρνείται στους αριστερούς το δικαίωμα στη χαρά;

Αφετηρία μιας αποτίμησης είναι, κατά τη γνώμη μου, η πρώτη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ ήδη από το βράδυ του Σαββάτου. Κι αυτό γιατί πριν καν ανοίξουν οι κάλπες της Κυριακής, οι εκλογές ξαναποκτούσαν, χάρη στον ΣΥΡΙΖΑ, τη σημασία που είχαν χάσει από χρόνια. Η αυτοπεποίθηση από τη μια, και τα ανοιχτά αυτιά των περισσότερων από την άλλη, μαρτυρούσανε μέχρι και την τελευταία στιγμή ότι απ΄ την επιλογή των απλών ανθρώπων «κάτι κρίνεται» - ότι η συμμετοχή τους στο παιχνίδι, παρά τα όσα, ξαναέχει νόημα. Μπορεί η ρευστότητα να μην εγγυάται τίποτα σε κανέναν – άρα ούτε και στον ΣΥΡΙΖΑ. Όμως η εμπειρία αυτής της εκλογικής μάχης δεν θα παραγραφεί εύκολα. Από μια άλλη σκοπιά δε, οι εκδοχές της Αριστεράς που την υποτίμησαν -αναφέρομαι κυρίως στο ΚΚΕ-, έχουν να διδαχτούν τουλάχιστον αυτό: ότι η αριστερή πολιτική δεν εξαντλείται στη διαχείριση συμβόλων κι ότι (αριστερή) πολιτική παραμένει η ιστορία που γράφεται σε χρόνο παροντικό.

Το επόμενο βήμα της αποτίμησης έχει να κάνει με το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ. Όχι μόνο με την «ποιότητά» του, ούτε μόνο με την προέλευσή του, γεωγραφική και κοινωνική. Περισσότεροι από ενάμιση εκατομμύριο άνθρωποι, δηλαδή 600.000 περισσότεροι από την 6η Μαϊου,  εμπιστεύτηκαν ένα κόμμα που πολεμήθηκε με κάθε μέσο ως ενσάρκωση του Απόλυτου Κακού – και στο κόμμα αυτό εμπιστεύτηκαν την προσδοκία ότι τα χειρότερα δεν είναι μοιραίο να συμβούν. Το άλμα αυτό της 17ης Ιουνίου δεν σημαίνει από μόνο του ταξική επιλογή -την προσχώρηση δηλαδή, με στρατηγικούς όρους, σε μια διαφορετική (και διαρκώς συγκρουσιακή) κοσμοαντίληψη. Σημαίνει, ωστόσο, την ύπαρξη ενός ισχυρού δεσμού εμπιστοσύνης, ο οποίος δεν ερμηνεύεται αποκλειστικά με βάση την άθλια οικονομική κατάσταση. Αν τα πάντα εξαντλούνταν στην οικονομία, θα έπρεπε η Αριστερά να τα πηγαίνει το ίδιο καλά στην Ισπανία, την Πορτογαλία ή την Ανατολική Ευρώπη. Αν λοιπόν η ελληνική ριζοσπαστική Αριστερά τα πήγε περίφημα την Κυριακή, αυτό το οφείλει απ΄ τη μια στην άμεση διεκδίκηση της πολιτικής αλλαγής (κυβέρνηση της Αριστεράς), την οποία απαξίωσαν ΚΚΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ, και από την άλλη στην παρουσία στους αγώνες της κάθε μέρας, την οποία απαξίωσε και απαξιώνει η ΔΗΜΑΡ, προτιμώντας το ρόλο της γενικώς χρήσιμης.  

Το τρίτο στοιχείο έχει να κάνει με το είδος της νίκης της ΝΔ. Στο βαθμό που ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν αδύνατο να κερδίσει την αυτοδυναμία, ενδεχόμενη νίκη του με τη σημερινή διαφορά που τον χωρίζει από τη ΝΔ θα σήμαινε πιθανότατα μια περίδο ομηρίας και εκβιασμών εκ δεξιών. Θα υπήρχε, λοιπόν, σοβαρός κίνδυνος η ριζοσπαστική Αριστερά να μην μπορέσει να εφαρμόσει το πρόγραμμά της και η πρωτιά της να γίνει γρήγορα πουκάμισο αδειανό. Στο βαθμό που η αποτυχημένη πολιτική του Μνημονίου θα συνεχιστεί (αυτό σημαίνει η υπόσχεση του Σαμαρά να τιμήσει τις υπογραφές του...), ο ΣΥΡΙΖΑ θα χρειαστεί να εμβαθύνει και να διευρύνει το δεσμό που κατέγραψαν οι εκλογές της 17ης Ιουνίου και για τον οποίο κάναμε λόγο προηγουμένως – αναβαθμίζοντας την ψήφο υπέρ του σε όντως ταξική επιλογή. Αν δεν τα καταφέρει, η μνημονιακή παλινόρθωση θα αποτύχει, τα συντρίμμια ωστόσο θα πέσουν επί δικαίων και αδίκων – και κυρίως πάνω μας.

***

Η έστω επισφαλής νίκη της ΝΔ την Κυριακή, έδειξε ότι η πολιτική τοποθέτηση δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τα οικονομικά συμφέροντα. Ότι, αντίθετα, έχει να κάνει τόσο με τις αξίες όσο και με τα συναισθήματα αυτών που εμπλέκει.

Ως προς τις μεν αξίες, είναι σαφές ότι η ελληνική Δεξιά, από τον Καμμένο και τη Νέα Δημοκρατία μέχρι τη ναζιστική Χρυσή Αυγή, δεν έχει απέναντί της μια παράταξη με αίσθηση συνανήκειν, όπως ας πούμε συνέβαινε με το περίφημο «μπλοκ της Αλλαγής» στην πρώτη Μεταπολίτευση. Η έλλειψη αυτή της αίσθησης, ότι δηλαδή η ίδια δυναμική μπορεί π.χ. να βγάζει τον ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση, ταυτόχρονα όμως μπορεί και να ενισχύει το ΚΚΕ, τη ΔΗΜΑΡ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ (όπως συνέβαινε, αντίστοιχα, με τη δεξιά πολυκατοικία την περίοδο 2004-2009), ήταν εξόφθαλμη σε όλη την προεκλογική περίοδο. Αυτός ήταν ο λόγος που στην παράσταση νίκης ο ΣΥΡΙΖΑ υπολείπονταν σημαντικά – και αυτός είναι ο πολύ σοβαρός λόγος να βρισκόμαστε σε εγρήγορση για ό,τι θα ακολουθήσει το σχηματισμό κυβέρνησης. Από την άλλη, και ως προς τα συναισθήματα, ο φόβος αποδείχτηκε ισχυρότερος λόγος κινητοποίησης από την ελπίδα.

Ακόμα και έτσι, όμως, δεν είναι μοιραίο η παλινόρθωση των μνημονιακών, με ενδεχόμενη στήριξη και της ΔΗΜΑΡ, να σημάνει τα χειρότερα. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν βρίσκεται πια στο 5%, οι αντοχές του πειραματόζωου έχουν φτάσει ήδη στα όριά τους και το κλίμα στην Ευρώπη δεν προσφέρεται για ασκήσεις επί χάρτου: Ισπανία και Ολλανδία μαρτυρούν του λόγου το αληθές. Από την άλλη πλευρά, η πρωτιά της πιο δεξιάς ΝΔ όλων των εποχών, μαζί με τη νομιμοποίηση της ναζιστικής βίας (κανείς δεν μπορεί πια να μιλάει για άγνοια...), διαμορφώνουν μια πρωτόγνωρη κατάταση και απαιτούν αντανακλαστικά. Σε κάθε περίπτωση δε, είναι αδύνατο να οριοθετηθούν διά της εκλογικής ισχύος και μόνο.

Είναι σαφές ότι για την Αριστερά δεν είναι τίποτα ίδιο μετά τη 17η Ιουνίου – και η συζήτηση για τη μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο κόμμα πιστοποιεί την επίγνωση αυτή. Για την Αριστερά, βέβαια, κόμμα δεν σημαίνει απλά υποδοχή και οργάνωση μελών, ανάδειξη στελεχών και επεξεργασία προγραμματικών θέσεων. Όλα αυτά αποτελούν στοιχεία για την οικοδόμηση μιας νέας ηγεμονίας, που ειδικά σε συνθήκες κρίσης περνάει από την οργάνωση της καθημερινότητας. Σε μια εποχή που η αξιοπρέπεια και η δημοκρατία αμφισβητούνται καθημερινά, που η ρατσιστική βία και το μιντιακό ψεύδος εναλλάσσονται και αλληλοτροφοδοτούνται, ενώ η ασυδοσία των πλουσίων συνεχίζεται, η Αριστερά θα χρειαστεί να κρατήσει ζωντανή την ελπίδα όχι απλά επικαλούμενη την αλληλεγγύη, αλλά ισορροπώντας επιτυχώς ανάμεσα στο αμέσως τώρα και το σύντομα αύριο. Από τη 18η Ιουνίου, η προσπάθεια αυτή γίνεται από την καλύτερη θέση που είχαμε ποτέ.


Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος
RED
Notebook
19 Ιουνίου 2012 - 8:58 πμ | Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος
 
Σχόλια
Μπορείτε να αναφέρετε υβριστικά σχόλια ή εκτός των όρων χρήσης με το αντίστοιχο κουμπί στο πάνω δεξί μέρος κάθε σχολίου. Η άσκοπη χρήση της δυνατότητας μπορεί να οδηγήσει στον αποκλεισμό σας από το σχολιασμό
Σχόλιο από: tasos

Η αριστερά θα χρειαστεί να κρατήσει ζωντανή την ελπίδα όχι απλά επικαλούμενη την αλληλεγγύη, αλλά αναπτύσσοντας ένα ΚΊΝΗΜΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ των κεκτημένων των εργαζόμενων αλλά ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ των δικαιωμάτων της!
Σχόλιο από: Θεοδώρα Σταθούλια

Από τη 18η Ιουνίου, η προσπάθεια αυτή γίνεται από την καλύτερη θέση που είχαμε ποτέ,γράφει ο Δημοσθένης στην τελευταία πρόταση της εμπνευσμένης του παρουσίασης για τις εκλογές. Σε αυτή την ακροτελεύτια πρόταση εντοπίζεται και η δομική αδυναμία του κειμένου. Και αυτό γιατί είναι σαν να ακινητοποιούμε την ιστορία προς χάριν του παραδείγματος της δικής μας ιστορικής σύνθεσης, όπου το δίπολο που συνομίλησε και θα συνομιλήσει και στο μέλλον με την ιστορία είναι οι δυνάμεις της αριστεράς/ΣΥΡΙΖΑ και οι δυνάμεις της δεξιάς /ΝΔ. Μια πληρέστερη κατανόηση της επικείμενης ιστορικής συγκυρίας για τον ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να προσεγγιστεί στο επίπεδο της πραγματικότητας που θα συνθέτει το εφιαλτικό τοπίο της μακροχρόνιας εφαρμογής των μνημονίων αλλά και τις βίαιες κοινωνικές μετατοπίσεις πέρα από τις κλασσικές ταξικές προσδιοριστικές έννοιες. Και αυτό το τοπίο δεν θα έχει προθάλαμο υποδοχής για τις αριστερές δυνάμεις μόνο (του ΣΥΡΙΖΑ) αλλά κάθε λογής άλλες δυνάμεις που η ιστορία μας δείχνει ως φασιστικές στις μεγάλες κρίσεις.
Θα χρειαστεί να μιλήσουμε πολύ για αυτά. Στο άμεσο μέλλον. Το σίγουρο είναι ότι όσο χειρότερα τόσο καλύτερα, η παλιά διαστρεβλωμένη μαρξική θέση δεν είναι το κυρίαρχο σχήμα μιας εποχής που επιφυλάσσει σοβαρές ρήξεις στο σύνολο των προτάσεων που μέχρι σήμερα συγκροτούσαν την πολιτική.
Σχόλιο από: κωπηλατης

Η επαναστατική διαδικασία που ξείνησε την 6/5/12 ,βρίσκεται σε εξέλιξη με την παιρετάιρω ριζοσπαστικοποίηση του ελληνικού λαού και την απομόνωση αντιδραστικών κομμάτων που πλέον ακολουθούν αρχές τροτσκιμού και αρχειομαρξισμού.Είναι ανάγκη θεωρώνα δώσει ο ΣΥΡΙΖΑ έγγραφες βεβαιώσεις στους Έλληνες αγρότες ,ότι δε θα θιγεί η αγροτική ιδιοκτησία άνω των 50 στρεμμάτων ,ώστε να αρχίσει να γίνεται Ροζ και η Λάρισα και η Ηλεία καιη Αργολίδα!.Ο απλός αγρότης και ο συνταξιούχος δεν καταλαβαίνει πέφτει θύμα της προπαγάνδας και νομίζει ότι θα του πάρουν το χωράφι,το σπίτι και τις καταθέσεις!
Σχόλιο από: plumeria

Είναι σαφές ότι για την Αριστερά δεν είναι τίποτα ίδιο μετά τη 17η Ιουνίου..
Η Αριστερά,νομίζω οτι έχει την τελευταία Ευκαιρία για να ξεκαθαρισει το ομιχλώδες τοπίο, όπου απο την ίδρυσή της μέχρι και σήμερα, θεωρεί τόπο κατοικίας.
Είναι καιρός πλέον να οριστεί το ΑΠΟ αλλά και το ΕΩΣ ΟΛΩΝ.
Ισως η ΝΔ να εμπεριέχει όλες τις τάσεις , από την άκρα φασιστική νοοτροπία ,εως την ακρως φιλήσυχη κεντρώα.
Ο εχθρός μου ομως δέν ειναι το προσδιορισμένο, από ιδρύσεως της ΝΔ.
Ειναι χρόνια απέναντι μου και καθάριοι.
Φοβάμαι, γιατι η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΠΑΝΤΟΤΕ,όταν έρχεται αντιμέτωπη με μεγάλες ιστορικές στιγμές αρχίζει να ξύνει το κεφάλι της ,διότι θα πρέπει να αναλύσει..να αναλύσει..να διυλισει και να αποφανθει αν ο ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΛΑΟΣ ΠΛΗΡΕΙ τις προυποθέσεις.
Και η στιγμή περνάει και παει καλιά της και απομένει ο λαός να αναρωτιέται.
Απομένει και η ΑΡΙΣΤΕΡΑ, και μοιαζει με καφενειο, όπου η μια παρεα παίζει πρέφα, η άλλη πινει ρακιές, η άλλη μιλάει για ταινιες ...
Κι όλοι έχουν την μοναδική ικανότητα να κρίνουν τα αλλων τον τρόπο.
Τι είναι αυτό, που είναι τόσο ισχυρό και καταφέρνει να μας χωρίζει,σε (συνασπισμο, ανταρσυα, δημαρ,κκεμλ,κκεξουξου,λενινιστες,μαρξιστες...).
Και να σκεφτει κανεις τη μήτρα δέν μπορει.
Ας αρχίσουμε λοιπόν το ξεσκαρτάρισμα αναμετάξυ μας. Εσύ είσαι κκε.Δέν είσαι ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ.Εσύ είσαι μλ. Δέν είσαι ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ.Εσύ είσαι λιγο ρόζ δέν μου φενεσαι για ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ.
Ετσι περνάει η στιγμή ,όπως περάσαν και άλλες ισα με τώρα.
Περιμένοντας το Ιερατείο για άλλη μια φορα εγώ λέω να πάω για ψάρεμα.
παντα με σεβασμο και τιμή περρισια στον αρθρογραφο.
Σχόλιο από: Ναυτίλος

Ο ΣΥΡΙΖΑ πολύ πιθανόν στις επόμενες εκλογές να είναι πρώτο κόμμα και να κληθεί να αναλάβει κυβερνητικά καθήκοντα. Τι θα μπορέσει να κάνει; Πώς θα τα βγάλει πέρα με τον κρυφό ή φανερό πόλεμο που θα του κηρύξουν το ντόπιο κατεστημένο και οι Ευρωπαίοι εταίροι;Όσοι πολίτες τον ψηφίσουν θα του σταθούν στα δύσκολα ή θα τρέξουν στην ...στοργική αγκαλιά της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ;Είναι δίκοπο μαχαίρι η ανάληψη της εξουσίας από την Αριστερά στις παρούσες συνθήκες.
Σχόλιο από: konie

Η αλήθεια είναι ότι όλες οι πολιτικές παρατάξεις έχουν κάποιο φόβο με την άνοδο της αριστεράς, ακόμη και η ΔΗΜΑΡκαι το ΚΚΕ τα υποτιθέμενα αριστερά και κομμονιστικά κόμματα έκαναν ένα τρομερό και ανήθικο πόλεμο εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ. Εντάξει το Δημάρ απέδειξε ότι μόνο να βρεθεί στην εξουσία και ας είναι και με την Χρυσή Αυγή. Το ΚΚΕ με μεγάλη μου λύπη το εκφράζω ήταν στην προεκλεγική περίοδο ο εχθρός του ΣΥΡΙΖΑ. Σας ερωτώ λοιπόν είναι αυτά κόμματα της δήθεν Αριστεράς και αντιπρόσωποι του κκε; αυτοί ενοχλήθηκαν με τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και προαπαθούν με κάθε τρόπο να του ακυρώσουν και την με την αξίατου Αξιοματική αντιπολίτευση.Ας σοβαρευτούμε βρε παιδιά και όλοι μαζί ενωμένοι μπορούμε να πετύχουμε, να βγαίνουμε και εμείς στις τηλεοράσεις και να φωνάζουμε Ναί είμαι αριστερός
κουράστηκα να βλεπω τους φασίστες να δηλώνουν -Εγώ είμαι άκρα δεξιός και καμάρωναν σαν τα γύφτικα σκεπάρνια, όταν όμως τολμούσες να πείς ότι ιδεολογικά είσαι αριστερός η ειρωνία ζωγραφιζώταν στα ηλίθια προσωπά τους.ΕΥΤΥΧΏΣ ΠΟΥ Ο ΗΛΙΘΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗς ΔΕΝ ΠΗΡΕ ΚΑΝΕΝΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΣ ΚΆΝΕΙ ΠΑΡΈΑ ΤΟ ΤΟ ΦΑΣΙΣΤΌΜΟΥΝΤΡΟ ΤΟΝ ΑΛΛΟ ΗΛΙΘΙΟ ΤΟΝ ΒΟΡΙΔΗ.
 
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Αν ήμουν Πειραιώτης
Στρατής Μπουρνάζος
24/05/2014
Ακριβώς σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις αξίζει πάνω απ’ όλα να σκεφτόμαστε και να παίρνουμε θέση. Γιατί προφανώς δεν υπάρχει δίλημμα όταν το ερώτημα είναι «Κάλλιο πλούσιος και υγιής ή πτωχός και ασθενής;». Ούτε στον Βόλο όπου αντίπαλος του Μπέου είναι ο Μαργαρίτης Πατσιαντάς του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε στον Πειραιά θα είχαμε δίλημμα αν αντίπαλος του Μώραλη-Μαρινάκη ήταν όχι μόνο ο Δρίτσας, αλλά ένας υποψήφιος του ΚΚΕ ή ένας οποιοσδήποτε δεξιός, πολλώ δε μάλλον ένας ευπρεπής δεξιός τύπου Κουμουτσάκου. Τώρα όμως;
 
 
Για την εξουσία στην Ελλάδα το κύριο είναι να μην έρθουν οι κόκκινοι
Συνέντευξη του Χρήστου Λάσκου στο alterthess.gr
24/05/2014
Ενόψει των εκλογών της 25ης Μαϊου, και στο πλαίσιο του προεκλογικού διαλόγου, το alterthess.gr έθεσε σε υποψήφιους/ες eυρωβουλευτές ερωτήσεις σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης, την κρίση στην Ελλάδα και την άνοδο του φασισμού . Ο Χρήστος Λάσκος, υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ, απαντά
 
 
Η ΝΔ το χειρότερο το κράταγε για το τέλος: ξανάφερε τη Χρυσή Αυγή στο προσκήνιο
Δημήτρης Χριστόπουλος
23/05/2014
Η ανάδειξη της Χρυσής Αυγής σε ρυθμιστή των εκλογών στην πρωτεύουσα και το Λεκανοπέδιο Αττικής αποτελεί στίγμα που δεν θα ξεθωριάσει εύκολα
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 1:24 pm  
  Αν ήμουν Πειραιώτης
Στρατής Μπουρνάζος
 
     
  Ακριβώς σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις αξίζει πάνω απ’ όλα να σκεφτόμαστε και να παίρνουμε θέση. Γιατί προφανώς δεν υπάρχει δίλημμα όταν το ερώτημα είναι «Κάλλιο πλούσιος και υγιής ή πτωχός και ασθενής;». Ούτε στον Βόλο όπου αντίπαλος του Μπέου είναι ο Μαργαρίτης Πατσιαντάς του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε στον Πειραιά θα είχαμε δίλημμα αν αντίπαλος του Μώραλη-Μαρινάκη ήταν όχι μόνο ο Δρίτσας, αλλά ένας υποψήφιος του ΚΚΕ ή ένας οποιοσδήποτε δεξιός, πολλώ δε μάλλον ένας ευπρεπής δεξιός τύπου Κουμουτσάκου. Τώρα όμως;
     
 
  24 Μαΐου 2014 - 1:14 am  
  Για την εξουσία στην Ελλάδα το κύριο είναι να μην έρθουν οι κόκκινοι
Συνέντευξη του Χρήστου Λάσκου στο alterthess.gr
 
     
  Ενόψει των εκλογών της 25ης Μαϊου, και στο πλαίσιο του προεκλογικού διαλόγου, το alterthess.gr έθεσε σε υποψήφιους/ες eυρωβουλευτές ερωτήσεις σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης, την κρίση στην Ελλάδα και την άνοδο του φασισμού . Ο Χρήστος Λάσκος, υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ, απαντά
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:33 pm  
  Η ΝΔ το χειρότερο το κράταγε για το τέλος: ξανάφερε τη Χρυσή Αυγή στο προσκήνιο
Δημήτρης Χριστόπουλος
 
     
  ι νεοναζί επανέρχονται, και μάλιστα στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής, χωρίς καλά-καλά να κάνουν τίποτα οι ίδιοι. Το κάνει με τον πιο αποδοτικό τρόπο γι’ αυτoύς η Νέα Δημοκρατία, με τρόπο πολιτειακά άφρονα
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:39 pm  
  Τασία Χριστοδουλοπούλου: H κυβέρνηση της Αριστεράς θα δημιουργήσει ντόμινο
Συνέντευξη στον Αδάμο Ζαχαριάδη
 
     
  Η ευρωπαϊκή Αριστερά τονίζει ότι οι μεταναστευτικές ροές θα συνεχιστούν, ιδίως όσο συνεχίζονται ο πόλεμος, η φτώχεια και η περιβαλλοντική καταστροφή. Επιμένουμε λοιπόν ότι σε υπερεθνικά προβλήματα, δεν υπάρχουν εθνικές λύσεις. Ζητάμε, έτσι, τη ριζική τροποποίηση του Ευρωπαικού Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου, προς την κατεύθυνση της αναλογικής κατανομής των ροών σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αναθεώρηση της δομής του Σένγκεν, που προβλέπει ελεύθερη κυκλοφορία με κλειστά εξωτερικά σύνορα, άρα απαγόρευση κυκλοφορίας για τους μη νόμιμα διαμένοντες.
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr