Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
Ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος, ο σοβιετικός μαρξισμός και τα οικονομικά του σαλονιού
Πώς να αντιμετωπιστούν ο κρατικισμός και ο λαϊκισμός που έχουν τσακίσει τους αγνούς επιχειρηματίες όλα τα προηγούμενα χρόνια; Άνθρωποι της πράξης την ημέρα, πού να βρεθεί χρόνος για την ανάγνωση βιβλίων; Καλύτερα να έχεις τον άνθρωπό σου, που με λίγες λιτές προτάσεις, διατυπωμένες με χιούμορ, σου επιβεβαιώνει την πολιτιστική και πνευματική ανωτερότητά σου
 

Στο βιβλίο του για τις κυρίαρχες τάσεις του Μαρξισμού, ο Leszek Kolakowski σατίρισε ασύστολα τη σοβιετική προσέγγιση στη φιλοσοφία στην εποχή του Στάλιν – ή, τουλάχιστον, τη φιλοσοφία που διδασκόταν στα κομματικά σχολεία. Καμία φιλοσοφική θέση δεν παρουσίαζε δυσκολία, αν την έβλεπε κανείς από τη σωστή οπτική γωνιά. Για παράδειγμα, ο Καντ μας λέει ότι δεν μπορείς να ξέρεις τίποτα αυτό καθαυτό, αλλά οι απλοί σοβιετικοί πολίτες ξέρουνε τόσα πράγματα - οπότε ξεμπερδέψαμε με τον Καντ. Άλλοι αστοί φιλόσοφοι ισχυρίζονται ότι «το τραπέζι είναι μέσα στο κεφάλι μου»· αλλά ποιος σοβιετικός πολίτης δεν ξέρει ότι το τραπέζι είναι εδώ και το κεφάλι μου κάπου εντελώς αλλού; Με τέτοιες απλές αντιπαραθέσεις, σε σχεδόν κατηχητικό τόνο, κάθε στέλεχος εφοδιαζόταν με επιχειρήματα για να αντιμετωπίσει ανά πάσα στιγμή τον ταξικό αντίπαλο, χωρίς ποτέ να χρειαστεί να ανατρέξει στους ίδιους τους φιλοσόφους.

Είναι κρίμα που ο Kolakowski δεν είναι πια μαζί μας για να σατιρίσει και άλλα δείγματα της ίδιας προσέγγισης. Αυτή η σκέψη μου ήρθε διαβάζοντας το άρθρο του Ανδρέα Ανδριανόπουλου «Η κοινοτοπία ως οικονομική θεωρία» στο τελευταίο τεύχος του books’ journal. Επίσης μου επαναεπιβεβαιώθηκε το πόσο μοιάζουν ο νεοφιλελευθερισμός και οι πιο χοντροκομμένες εκδοχές του μαρξισμού. Υποτίθεται ότι το κείμενο παρουσιάζει μια κριτική για το βιβλίο του Χα-Τζουν Τσανγκ για τις 23 αλήθειες που δεν μας λένε για τον καπιταλισμό (εκδόσεις Καστανιώτη). Σε φορμαλιστικό επίπεδο η δομή της επιχειρηματολογίας του Ανδριανόπουλου παρουσιάζει μια εντυπωσιακή ομοιότητα με αυτή που σατίριζε ο Kolakowski. Μερικά παραδείγματα: ο Τσανγκ μας λέει ότι το κεφάλαιο έχει πατρίδα, αλλά ποιος δεν ξέρει ότι τα hedge funds μπορούν να επενδύσουν τα κεφάλαιά τους σε οποιοδήποτε σημείο της γης; Ο Τσανγκ ισχυρίζεται ότι δεν αξίζουμε εμείς στη δύση να πληρωνόμαστε πιο πολλά από τους υπόλοιπους κατοίκους της Γης, αλλά «ποιος εφηύρε τις νεωτεριστικές μεθόδους αύξησης της βιομηχανικής και γεωργικής παραγωγής – μήπως οι κάτοικοι του Κονγκό;» Με αυτό τον τρόπο, η νεοφιλελεύθερη οικογένεια ξεμπερδεύει με τα «σκουπίδια» τύπου Τσανγκ και οπλίζεται με θεωρητικά όπλα για να αντιμετωπίσει τους πολέμιους του καπιταλισμού που ξεφύτρωσαν χωρίς λόγο, όπως ισχυρίζεται ο Ανδριανόπουλος, μετά την κρίση του 2008.

Το εντυπωσιακό είναι η βαθύτατη άγνοια που αποδεικνύει ο Ανδριανόπουλος για τα θέματα με τα  οποία πιάνεται ο Τσανγκ. Για παράδειγμα το αν το κεφάλαιο έχει πατρίδα ή όχι είναι κάτι που συζητιέται, στην ορθόδοξη και ετερόδοξη οικονομική σκέψη, εδώ και εκατό χρόνια, και η βιβλιογραφία επί του θέματος είναι τεράστια. Η προσέγγιση του Τσανγκ είναι ότι οι μεγάλες επιχειρήσεις είναι πιο ριζωμένες στη χώρα όπου αναδειχθήκαν από ό,τι ισχυρίζονται πολλοί νεοκλασικοί αλλά και μαρξιστές οικονομολόγοι – είναι ενσωματωμένες (embedded) σε διάφορα ερευνητικά, τεχνολογικά, πολιτιστικά και άλλα δίκτυα, και, γι’ αυτό το λόγο, δεν μπορούν εύκολα να αποδεσμευτούν. Μια συνέπεια αυτής της θέσης είναι ότι οι απειλές των επιχειρήσεων για μετατόπιση των δραστηριοτήτων σε άλλη περιοχή/χώρα - αν δεν συμμορφωθούν οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες στις απαιτήσεις της εργοδοσίας - δεν είναι πάντα (σημειώστε το «πάντα») αξιόπιστες.

Ας πάρουμε ένα άλλο παράδειγμα: «οι εταιρίες και οι επιχειρήσεις, λέει επίσης ο Τσανγκ, δεν θα πρέπει να φροντίζουν τα συμφέροντα των μετόχων και ιδιοκτητών τους – να επενδύουν, δηλαδή, κάποιοι χρήματα και ο φορέας που τα εισπράττει να μη νοιάζεται για τις επιδιώξεις τους. Σας μοιάζει λογικό κάτι τέτοιο;» Όχι. Μόνο που ο Τσανγκ δεν ισχυρίζεται κάτι τέτοιο. Ο Τσανγκ ισχυρίζεται ότι ο καπιταλισμός της πρώτης μεταπολεμικής περιόδου ήταν πιο αποτελεσματικός επειδή οι επιχειρήσεις προσπαθούσαν να συμβιβάσουν τα συμφέροντα των μετόχων (καπιταλισμό είχαμε, πουθενά δεν το αρνείται ο Τσανγκ – το βιβλίο του, εξάλλου δεν είναι αντικαπιταλιστικό αλλά παρουσιάζει μια αριστερή-κεϋνσιανή κριτική του σύγχρονου καπιταλισμού), με αυτά των εργαζομένων, των κοινοτήτων όπου δραστηριοποιούνταν οι επιτηρήσεις και άλλα συμφέροντα. Στο νεοφιλελευθερισμό, συνεχίζει ο Τσανγκ, οι μάνατζερ έχουν σχεδόν την αποκλειστική μέριμνα να μεγιστοποιήσουν τις επιδόσεις των μετόχων (shareholder value). Και όπως στο πρώτο παράδειγμα, υπάρχει μια τεράστια βιβλιογραφία που συγκρίνει την αποτελεσματικότητα των δύο μορφών επιχειρησιακής διακυβέρνησης (corporate control). Σε αυτή τη βιβλιογραφία τοποθετείται και η συγκεκριμένη παρέμβαση του Τσανγκ. Δεν προκύπτει από πουθενά ότι ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος έχει ψυλλιαστεί κάτι γι’ αυτή τη συζήτηση. Μπορεί ο ίδιος να προτιμάει τη νεοφιλελεύθερη λύση, οι αναγνώστες του books’ journal όμως αξίζουν κάτι παραπάνω – να ενημερώνονται για τα επιχειρήματα με τα οποία εμπλέκεται ένα βιβλίο.

Δεν θα ξαφνιάσει κανένα ότι ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος πιστεύει πως ακόμα και για την χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 ευθύνεται το κράτος, που υποτίθεται έσπρωχνε τις τράπεζες να χρηματοδοτούν στρώματα τις αμερικάνικης κοινωνίας που δεν θα μπορούσαν να αντέξουν τέτοια δάνεια. Δεν θα αντιπαραθέσω τα επιχειρήματα του Πωλ Κρούγκμαν ή του Τζόζεφ Στίγκλιτζ σε αυτή την επιχειρηματολογία. Αλλά ο Ανδριανόπουλος θα μπορούσε να συμβουλευτεί το έργο των Kenneth Rogoff και Raghuram Rajan: και οι δύο παλιά στελέχη του ΔΝΤ, και οι δύο φιλελεύθεροι (ο ένας μάλιστα και από το πανεπιστήμιο του Σικάγο), αλλά και οι δύο αναγνωρίζουν στα πρόσφατα βιβλία τους την ευθύνη του φιλελεύθερου χρηματοπιστωτικού συστήματος και το ρόλο που έπαιξε η απόφαση να μη ρυθμιστούν οι αγορές, και ιδιαίτερα αυτή των παραγώγων. Απλά να προσθέσω ότι αν αφαιρέσουμε αυτά τα δάνεια, τότε οι συνολικές επιδόσεις της νεοφιλελεύθερης περιόδου θα ήταν ακόμα πιο πενιχρές από αυτές που εμφανίζονται -  οι ρυθμοί ανάπτυξης των ΗΠΑ βασίστηκαν σε μεγάλο βαθμό και σε αυτά τα δάνεια, χωρίς αυτά δε, θα ήταν πολύ χαμηλότεροι.

Φοβάμαι, ωστόσο, ότι τέτοια επιχειρήματα δεν θα συγκινήσουν τον Ανδριανόπουλο, για τον απλούστατο λόγο ότι κανένα εμπειρικό στοιχείο δε θα μπορούσε να ταράξει την εμπιστοσύνη του στο νεοφιλελεύθερο υπόδειγμα. Όπως και οι τελευταίοι θιασώτες του σοβιετικού μοντέλου της οικονομία πάντα μπορούν να επικαλεστούν για τις όποιες αποτυχίες την ύπαρξη εσωτερικών και εξωτερικών υπονομεύσεων που δεν άφησαν το σύστημα να δείξει τις πραγματικές δυνατότητές του,  έτσι και οι νεοφιλελεύθεροι πάντα θα μπορούν να πουν ότι δεν απέτυχαν - απλώς δεν τους αφήσανε (οι συντεχνίες, οι φιλανθρωπικές ευαισθησίες, οι άπληστοι πολιτικοί κλπ) να εφαρμόσουν το πλήρες πρόγραμμά τους. Με λίγα λόγια, ο νεοφιλελευθερισμός του Ανδρέα Ανδριανόπουλου δεν είναι ούτε εν δυνάμει διαψεύσιμος.

Αυτό δε σημαίνει, βεβαίως, ότι δεν είναι και χρήσιμος. Μπορεί οι νεοφιλελεύθεροι να μην έχουν κομματικές σχολές, αλλά σίγουρα και αυτοί χρειάζονται ζύμωση στα σαλόνια και στις δεξιώσεις όπου συναντιόνται για κοκτέιλ. Πώς αλλιώς να αντιμετωπιστούν ο κρατικισμός και ο λαϊκισμός που έχουν τσακίσει τους αγνούς επιχειρηματίες και τις ανώτερες τάξεις γενικότερα, όλα τα προηγούμενα χρόνια; Άνθρωποι της πράξης την ημέρα, πού να βρεθεί χρόνος για την ανάγνωση βιβλίων, να διαβαστεί ένας Τσανγκ για παράδειγμα; Καλύτερα να έχεις τον άνθρωπό σου, που με λίγες λιτές προτάσεις (διατυπωμένες με χιούμορ, βεβαίως βεβαίως) σου επιβεβαιώνει την πολιτιστική και πνευματική ανωτερότητά σου.

Αν είναι αυτό το επίπεδο τον αντιπάλων μας, τότε νομίζω ότι η αριστερά έχει λιγότερα να φοβηθεί απ’ ό,τι νομίζαμε. Όχι μόνο λόγω έλλειψης ποιότητας, αλλά επειδή φαίνεται ότι ο νεοφιλελευθερισμός σε αυτή τη συγκυρία αδυνατεί να ενσωματώσει έστω και μερικές μετριοπαθείς ιδέες-προτάσεις-μεταρρυθμίσεις, σαν αυτές που προτείνει ο Τσανγκ. Και ένα σύστημα που δεν λυγίζει, τείνει να σπάει.



Ευκλείδης Τσακαλώτος
RED
Notebook
6 Ιανουαρίου 2012 - 9:59 πμ | Ευκλείδης Τσακαλώτος
 
Σχόλια
Μπορείτε να αναφέρετε υβριστικά σχόλια ή εκτός των όρων χρήσης με το αντίστοιχο κουμπί στο πάνω δεξί μέρος κάθε σχολίου. Η άσκοπη χρήση της δυνατότητας μπορεί να οδηγήσει στον αποκλεισμό σας από το σχολιασμό
Σχόλιο από: Ηλιας Καραβόλιας

Aν και επισ/κός συνεργάτης στο Ινστ/το Διπλωματίας, όπου ο Α.Ανδριανόπουλος είναι δ/ντης, εν τούτοις σε πολλά θεματα διαφωνώ μαζί του. Βεβαια, επιχειρείτε Τσακαλώτο,κάπως απότομα να στοιχειοθετήσετε εκλεκτικές συγγένειες μεταξύ σοβιετικού μαρξισμού και νεοφιλελευθερισμού, που δεν νομίζω οτι ευκολα προκύπτουν απο κείμενα σχολιασμου. Σε πολλά απο αυτά που υποστηριζετε συμφωνώ μαζί σας και ομολογω οτι ο Ανδρεας κακως απορριπτει τον πυρηνα της θεματικης που ο Τσανκκ περιγραφει. Η δικη μου αποψη ειναι καθαρα μηχανικης φυσεως και οχι ιδεολογικοπολιτικου χρωματος.Τι εννοώ: πιστευω οτι ο Κινδυνος περναει απο τις Αγορες Χρηματος στην Οικονομια και αυτο διοτι ζούμε την εποχή της απομόχλευσης των μεγάλων στοιχημάτων στις αγορές ομολόγων, εμπορευμάτων αλλά και των μετοχών, κυρίως όμως ζούμε το μεγάλο ‘ξεφόρτωμα’ του προιόντος ‘κρατικό χρέος’, το οποίο φαίνεται ότι αποτελεί κύρια πηγή εσόδων από το 2009 και μετά για μεγάλους παίχτες στις διεθνείς αγορές ,οι οποίοι έχασαν πολλά στην κρίση των στεγαστικών δανείων στις ΗΠΑ και κυρίως στην περίοδο μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers.
Για να μπορέσουν όμως να τιμολογηθούν τα στοιχήματα σε μετοχές, ομόλογα, συμβόλαια εμπορευμάτων και γενικότερα σε αξίες και χρεόγραφα διαφόρων τύπων, οι χρηματαγορές μετατρέπονται ουσιαστικά σε πεδία μάχης, εντός των οποίων κάθε παίχτης αποκτά θέσεις και μερίδιο κινδύνου. Στο σύνολο του, το χρηματοπιστωτικό κύκλωμα είναι μια εμπορική αρένα εντός της οποίας διαμορφώνονται ‘συγκρούσεις ρευστότητας’. Στην ουσία όμως πρόκειται για αφανείς συσχετισμούς μιας εμπορικής κοινωνίας, τα μέλη της οποίας συναλλάσσονται με βάση πληροφορίες, ένστικτα, πάθη ,αλλά κυρίως με ψυχρά μηχανικά συστήματα αλγοριθμικής διαχείρισης.
Με τον τρόπο αυτό οι χρηματαγορές υποτίθεται ότι αναπαριστούν την οικονομική/ εμπορική πραγματικότητα και τις μελλοντικές τάσεις της. Και όμως, θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι ο πυρήνας της ανομοιογένειας μεταξύ χρηματαγορών και πραγματικής οικονομίας, βρίσκεται εκεί ακριβώς: στην υποτιθέμενη αναπαράσταση της πραγματικότητας, στην δήθεν αντισταθμιστική για τις οικονομίες, δράση των στοιχημάτων στις χρηματαγορές κάθε είδους.
Ο σχηματισμός ενός προφίλ κινδύνου για κάθε π.χ κρατικό ομόλογο ή ιδιωτική μετοχή, σημαίνει ουσιαστικά ‘προσαρμογή’ σε δίκαιες τιμές. Και η ερώτηση που σήμερα καλούμαστε να απαντήσουμε ,ως αναλυτές της χρηματοοικονομικής θεωρίας και όχι ως ιδεολογικά εμμονικοί αναλυτές , είναι αν μέσα από αυτή την προσαρμογή μπορούν πραγματικά οι χρηματοπιστωτικές αγορές να αποτιμούν δίκαια τον κίνδυνο κάθε αξίας αλλά και τις αναπαραστάσεις της (π.χ : πίσω από την απόδοση ενός κρατικού ομολόγου, ποιό ρίσκο μεταβιβάζεται στο κράτος και στους πολίτες του και όχι μόνο στους παίχτες του ομολόγου) .

Το μείζον ερώτημα είναι αν μπορούν σήμερα οι αγορές να αντικατοπτρίζουν δίκαια τις τρέχουσες κοινωνικές αναπαραστάσεις και όχι να συντηρούν μια εικονική πραγματικότητα. Όπως λέει και ο Luhman, με τη βοήθεια της ανεπτυγμένης χρηματοπιστωτικής σφαίρας «η οικονομία είναι σε θέση να παρακολουθεί τον εαυτό της από τη σκοπιά του κινδύνου: δηλαδή να επιλέγει μία εξαιρετικά συγκεκριμένη μορφή αυτοπαρατήρησης»

Εδώ ακριβώς είναι που η κρίσιμη για την τιμολόγηση των χρηματοπιστωτικών τίτλων, αυτοπαρατήρηση ,συνδέεται με την αληθινή κατάσταση στις αγορές, και όχι με αυτή που πρεσβεύει η θεωρία των αποτελεσματικών αγορών(EMH=Efficient Market Hypothesis) Τι εννοώ: η ΕΜΗ υποθέτει ότι όλα τα «υποκείμενα» στις χρηματαγορές βρίσκονται στην ίδια θέση και έτσι κάθε ένα είναι εκτεθειμένο στον γενικό ‘κίνδυνο’ .Λέγοντας κάτι τέτοιο είναι σαν να παραδεχόμαστε ότι ο κίνδυνος γίνεται υπολογίσιμος, μόνο όταν διασκορπιστεί σ’ έναν «πληθυσμό» που απαρτίζεται από τους παίχτες της αγοράς.

Εδώ βρίσκεται η ψευδαίσθηση της αποτελεσματικότητας : ενώ όλοι οι παίχτες των αγορών είναι εκτεθειμένοι σε κινδύνους, δεν αντιστοιχούν στον καθένα οι ίδιες κατηγορίες κινδύνου (δηλαδή οι ίδιοι συγκεκριμένοι κίνδυνοι) και ακόμα και εκείνοι που αντιμετωπίζουν τους ίδιους συγκεκριμένους κινδύνους, δεν χαρακτηρίζονται από τις ίδιες πιθανότητες πραγματοποίησής τους.

Συνεπώς, ένας συγκεκριμένος κίνδυνος μπορεί να «αποτιμηθεί» μόνο εφόσον είναι κατανεμημένος άνισα και όχι κανονικά στον «πληθυσμό» της αγοράς, καθώς η πιθανότητα πραγματοποίησής του δεν είναι η ίδια για όλους τους παράγοντες που συνδέονται με αυτόν.

Και καιρός είναι να συνειδητοποιήσουμε, ότι και ο τελευταίος πολίτης κάθε χώρας ,άμεσα ή έμμεσα, συμμετέχει στις αγορές( πχ, με τις συντάξεις, που επενδύουν σε ομόλογα, μετοχές ) και ακόμα και αν δεν συμμετέχει ,επηρεάζεται από τις τιμές που γεννούν καθημερινά οι αγορές( πχ, τιμές κατανάλωσης τροφίμων και πρώτων υλών ,οι οποίες εξαρτώνται από τις προθεσμιακές τιμές στα χρηματιστήρια εμπορευμάτων)

Ο κίνδυνος λοιπόν που διαπραγματεύεται στις χρηματαγορές ως αξία ,ως προιόν στοιχήματος και κερδοσκοπίας, αποτελεί τον κόμβο, όπου οι εμφανείς κοινωνικές ανισότητες στην παραγωγή και στην κατανάλωση της πραγματικής οικονομίας, γίνονται αφανείς θέσεις προθεσμιακών στοιχημάτων για μεγάλους και μικρούς επενδυτές. Αυτός ο κόμβος, έχει αρχίσει να συγκεντρώνει υψηλές πιθανότητες να εμφανίσει τις καλυμμένες διαφορές μεταξύ αυτών που παίζουν εκ του ασφαλούς στα στοιχήματα των αγορών, και αυτών που αγνοούν ότι συμμετέχουν έμμεσα στην ανακατανομή ρευστότητας και πλούτου σε αυτές.

Μπορεί να εμπιστεύονται οι κοινωνίες τις τράπεζες, τα ασφαλιστικά ταμεία και τις εταιρείες επενδύσεων, ώστε να διαχειρίζονται τον κοινωνικό πλούτο στις χρηματαγορές, αλλά η πραγματικότητα δείχνει δυστυχώς, ότι αυτός ο πλούτος τελικά μεταβιβάζεται σε μια πυρηνική ολιγαρχία διαχειριστών και κερδοσκόπων, που κάθε φορά αλλάζει όνομα και σκοπό…

Όποιος δεν το καταλαβαίνει, δυστυχώς απλά δεν μπορεί να αντιληφθεί τι συμβαίνει στις αγορές σήμερα…

Ευχαριστώ
Σχόλιο από: Ηλίας Καραβόλιας

Ξέχασα να τονίσω, κε Τσακαλώτο, οτι τόσο τα περί Αυτοπαρατηρησης των οικονομιών, οσο και τα περι Κομβου του κινδύνου, είναι εννοιες που πραγματευονται οι κκ Μηλιος/Σωτηροπουλος, στο προσφατο βιβλιο τους Ιμπεριαλισμός,Κρισεις και Χρη/κες Αγορες.
Φαινεται ξεκαθαρα, οτι ο πυρηνας της κρισης ειναι ενας και μοναδικος: η κριση υπερσυσσωρευσης και το ζητουμενο περιθωριο κερδους μεσω της υποτιμησης του εργατικου κοστους, οπως ορθως τονιζετε και στο δικο σας προσφατο συγγραμμα,με τον κο Λασκο(Χωρίς Επιστροφη).Να προσθεσω απλά οτι ο παγκόσμιος ιστός του πλούτου, δεν έχει μία και μοναδική αράχνη να τον διαπλέκει, ούτε εξαπλώνεται πάντα προσχεδιασμένα και στοχευμένα, άσχετα αν καταφέρνει να εγκλωβίζει στόχους και συναλλακτικές αξίες, μια εκ των οποίων είναι και η ελληνική οικονομία και το χρέος της. Το πολυδαίδαλο, πολυπρόσωπο και όχι πάντα συνωμοτικό ,διεθνές κεφάλαιο- κερδοσκοπικό ή μη- στις αχανείς αγορές χρήματος και εμπορευμάτων, δεν έχει ούτε αντεθνικά, ούτε γεωπολιτικά σχέδια, αλλά υπερισχύει της πολιτικής, την οποία εξουσιάζει χρηματοδοτώντας την, και έχει πάντα ένα μόνιμο στόχο: το κέρδος, που αυτή την εποχή βγαίνει απο το προιόν που καλείται Χρέος....
Ευχαριστώ

Σχόλιο από: Κόκκινο Πανί

Πολύ καλό αρθράκι για το μπουρδολόγημα του Αν.Αν. στο «books journal». Κρίμα που μια ενδιαφέρουσα εκδοτική προσπάθεια δημοσιεύει τόσο φτωχά άρθρα. Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι του παρόντος είναι στο τέλος, για το πόσο σταλίνες έχουν γίνει πλέον οι νεοφιλελευθεροι...
Σχόλιο από: Giannhs Fotopulos

Απιστευτη πατατα ασχετοσυνης του Ανδριανοπουλου: λαϊκισμός με γραββάτα σε όλο του το μεγαλείο στο books journal!!

Πώς με ένα άρθρο ένα σοβαροφανές έντυπο αποκαλύπτεται οτι ειναι φυλλάδα απολογητικης για τη σκληροτερη και πιο επιφανειακη μορφη νεοφιλελευθερης ιδεολογιας.
Σχόλιο από: crookedtimber

Κύριε Ανδριανόπουλε, μάλλον χαζεύατε στο μάθημα των οικονομικών!

Μην εκτίθεστε άλλο και αποσυρθείτε πριν αρχίσει να βρέχει ντομάτες και προς το μέρος σας.
 
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Διεκδικώντας τα κοινωνικά αγαθά: η συγκρότηση της κοινότητας μέσα στην πόλη
Οδυσσέας Αϊβαλής, Βάλια Δημοπούλου
13/05/2014
Του Οδυσσέα Αϊβαλή και της Βάλιας Δημοπούλου
 
 
Ούκ αν λάβοις
11/05/2014
Η σκηνοθέτις Νάνσυ Σπετσιώτη υπογράφει την ταινία μικρού μήκους «Ουκ αν λάβοις». Παίζουν: Όλγα Δαμάνη, Χαρά Τσιόγγα, Θοδωρής Ρουσσόπουλος. Η Νάνσυ Σπετσιώτη είναι υποψήφια περ. σύμβουλος με το Δρόμο Ανατροπής για τη Θεσσαλία, με επικεφαλής την Ηρώ Διώτη
 
 
Το μνημόνιο δεν είναι μια παρένθεση
Ευκλείδης Τσακαλώτος
8/05/2014
To μεγαλύτερο κόλπο που έπαιξε ο διάβολος ήταν να πείσει τον κόσμο ότι δεν υπάρχει». Έτσι λέει ο Κέβιν Σπέισι στο έργο «Οι συνήθεις ύποπτοι», που είναι βέβαια φράση από τον Μπωντλαίρ. Το μεγαλύτερο κόλπο που θα παίξει αυτή η Κυβέρνηση, είναι να πείσει τον κόσμο ότι το μνημόνιο δεν υπάρχει, ότι είναι κάτι περαστικό και –όπως είπε χθες ο κ. Σαμαράς– ότι έχει κλείσει τον κύκλο του.
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 3:22 pm  
  Γιατί ο Καμίνης δεν είναι ο αθηναίος Μπουτάρης
Γιάννης-Ορέστης Παπαδημητρίου
 
     
  Προς στιγμή, σε κάποια σημεία, ο Γιώργος Καμίνης και ο Γιάννης Μπουτάρης ομοιάζουν, κυρίως στην προτεραιότητα του ελεύθερου επιχειρείν και στην αντιπάθεια προς το συναθροίζεσθαι. Πρόκειται, ωστόσο, για δύο ασυμπτωτικές τετραετίες, από τις οποίες προκύπτουν δύο πολύ διαφορετικές πόλεις
     
 
  20 Μαΐου 2014 - 1:16 pm  
  Αλέξης Μπένος: Τα κινήματα βασικό στοιχείο της πολιτικής μας
Συνέντευξη στον Αδάμο Ζαχαριάδη
 
     
  Η κριτική στην ψήφο ανάθεσης είναι συνυφασμένη με την ίδια την ύπαρξη του ΣΥΡΙΖΑ που αποτελεί σύνθεση κινημάτων και έφτασε στη σημερινή δύναμή του με βάση την κινηματική του δράση και όχι την πειθώ μαυρογιαλούρικου τύπου «ψηφίστε μας και θα καθαρίσουμε εμείς για όλα σας τα προβλήματα».
     
 
  22 Μαΐου 2014 - 10:14 am  
  Η Κεντροαριστερά και το βιοπολιτικό διοικητικό κράτος
Δημήτρης Μπελαντής
 
     
  Μια σοβαρή διάσταση του πρώτου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών αποτέλεσε η αρκετά έως πολύ καλή επίδοση της Κεντροαριστεράς (Ελιά, ΔΗΜΑΡ, Ποτάμι κλπ) και ιδιαίτερα της Ελιάς στους μεγάλους δήμους (Καμίνης, Μπουτάρης), αλλά και σε πολλές από τις περιφέρειες (οι εκπρόσωποι της Κεντροαριστεράς μετέχουν στον δεύτερο γύρο σε 7 από τις 12 περιφέρειες έναντι 5 του ΣΥΡΙΖΑ)
     
 
  21 Μαΐου 2014 - 3:42 pm  
  Υγεία και πνευματικά δικαιώματα
Παναγιώτης Κουρουμπλής
 
     
  Η αδυναμία πρόσβασης μεγάλης μερίδας του πληθυσμού σε αναγκαία φάρμακα είναι από τις πιο σημαντικές πτυχές της υγειονομικής κρίσης που μαστίζει την Ελλάδα. Για το φαινόμενο των ανασφάλιστων καρκινοπαθών που αναγκάζονται να διακόψουν τη θεραπεία τους επειδή δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στο κόστος της ιδίοις πόροις, η κυβέρνηση φέρει βαρύτατη ευθύνη, διότι υπάρχουν λύσεις στο πρόβλημα της πρόσβασης σε φθηνά φάρμακα ακόμα και εντός του μνημονιακού πλαισίου.
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr