Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
Το Μεγάλο Δάνειο
Αντί της κρατικής χρηματοδότησης των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, η γαλλική κυβέρνηση προτιμά να δανειστεί -από τις αγορές, ως επί το πλείστον- το κολοσσιαίο, υποτίθεται, ποσό των 21.9 δις ευρώ. Πρόκειται, όμως, απλά για ένα δάνειο;
 

Του συνδικάτου SUD-Εtudiant

Σε μια προσπάθεια να παρουσιάσει την έρευνα και την εκπαίδευση ως βασικές προτεραιότητές της, η γαλλική κυβέρνηση προωθεί μια ειδική διαδικασία χρηματοδότησης των ιδρυμάτων μέσω του λεγόμενου Μεγάλου Δανείου (Grand Emprunt).

Αντί λοιπόν της κρατικής χρηματοδότησης των ιδρυμάτων, η κυβέρνηση προτιμά να δανειστεί -από τις αγορές, ως επί το πλείστον- το κολοσσιαίο, υποτίθεται, ποσό των 21.9 δις ευρώ, από το οποίο μόλις το 20% θα καταβληθεί στα ιδρύματα.

Ελλείψει πρόβλεψης για αύξηση της μόνιμης χρηματοδότησης της έρευνας, άρα και του συνόλου των εργαστηρίων, το Υπουργείο Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας αποφάσισε να επικεντρώσει την κατανομή των πόρων σε έναν περιορισμένο αριθμό κέντρων ακαδημαϊκής αριστείας, εννέα τον αριθμό μέχρι σήμερα. Για να επιταχύνει δε την αναδιάρθρωση του πανεπιστημίου και της ακαδημαϊκής έρευνας, η κυβέρνηση μειώνει τον προϋπολογισμό για τα ερευνητικά ιδρύματα και τις πιστώσεις των εργαστηρίων κατά 15%. Οι τόκοι που προβλέπει το Μεγάλο Δάνειο θα αντισταθμιστούν, σύμφωνα με την ίδια, από τη μείωση των τρεχουσών δαπανών, τη μείωση δηλαδή του κρατικού προϋπολογισμού που αφορά την τριτοβάθμια εκπαίδευση και την έρευνα.

Το δάνειο ως μοχλός συνολικής αναμόρφωσης

Η διαδικασία κατανομής της χρηματοδότησης μέσω του Μεγάλου Δανείου αμφισβητείται από το ερευνητικό προσωπικό και τις συναφείς συνδικαλιστικές ενώσεις για διάφορους λόγους. Η κατανομή των πόρων θα γίνει μέσω προκηρύξεων για συμμετοχή σε ερευνητικά έργα: ομάδες και εργαστήρια ερευνητικών ιδρυμάτων, καθώς και τα πανεπιστήμια, θα πρέπει να ανταποκριθούν στις συγκεκριμένες προκηρύξεις, ενώ θα επιλεγούν κάποιοι μόνο από τους συμμετέχοντες. Μέχρι τώρα έχουν προκηρυχτεί 240 σχέδια «Labex» (σ.σ: σύντμηση του όρου Laboratoires d’ Excellence, δηλ. Εργαστήρια Αριστείας). Από το συνολικό ποσό του δανείου, 4.2 δις ευρώ θα διατεθούν προς 100 περίπου προγράμματα, εκ των οποίων οχτώ μόνο θα αφορούν τις ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες. Τα υπόλοιπα 17.7 δις ευρώ του δανείου θα διατεθούν μέσω του Εθνικού Κέντρου Έρευνας (ANR) προς το Ταμείο Παρακαταθηκών με επιτόκιο 3,4%.

Η αποπληρωμή του εθνικού αυτού δανείου έχει ξεκινήσει ήδη πριν καν καταβληθεί η πρώτη δόση, με το κράτος να μειώνει το προσωπικό των πανεπιστημίων και των ερευνητικών οργανισμών, επιταχύνοντας έτσι την απόσυρσή του από τον προϋπολογισμό των πανεπιστημίων και της έρευνας, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τις άλλες δημόσιες υπηρεσίες.

Μέσω του Μεγάλου Δανείου, που φαινομενικά δεν είναι παρά ένας τρόπος χρηματοδότησης, η κυβέρνηση επιχειρεί μια εκ βάθρων αναδιοργάνωση της λειτουργίας των πανεπιστημίων, εγκαθιδρύοντας δομές με αποφασιστική δικαιοδοσία, που υφαρπάζουν τις αρμοδιότητες των υφιστάμενων θεσμών. Μπορεί οι θεσμοί αυτοί να είναι ελάχιστα δημοκρατικοί, αν μη τι άλλο όμως αποτελούνται από εκλεγμένους αντιπροσώπους, συμπεριλαμβανομένων των φοιτητών. Πρόκειται για μια άνευ προηγουμένου αναμόρφωση του χάρτη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που σε ζητήματα δημοκρατίας και συλλογικότητας φιλοδοξεί να πάει πιο μακριά και από το νόμο LRU [1].

Το σχέδιο Campus

Στο πλαίσιο του προγράμματος για τις Επενδύσεις του Μέλλοντος εντάσσεται και το σχέδιο Campus, για το οποίο έχουν προβλεφθεί 1.3 δις ευρώ από τα χρήματα του Μεγάλου Δανείου. Αυτό λοιπόν που αρχικά ξεκίνησε ως διαδικασία χρηματοδότησης των πανεπιστημίων για την αποκατάσταση των παλαιών κτιρίων, σήμερα έχει αντικατασταθεί από ένα σύστημα άνισης κατανομής των πόρων που, παρεμπιπτόντως, έχει αφήσει σε εκκρεμότητα την αποκατάσταση των κτιρίων, τουλάχιστον εν μέρει.

Το σχέδιο εκπονήθηκε σε μια εποχή κατά την οποία η υπουργός Πεκρές προωθούσε μια πολιτική συγκέντρωσης των πόρων σε έναν περιορισμένο αριθμό πανεπιστημιακών κέντρων (μεταξύ 5 και 10), με αναπόφευκτες, τόσο την ένωση οργανισμών των οποίων οι πόροι θα μειώνονταν, όσο και τη συγχώνευση με τα χρηματοδοτούμενα κέντρα όσων κέντρων θα έμεναν εκτός χρηματοδότησης. Το σχέδιο αναβάθμιζε το Παρίσι και τις μεγάλες επαρχιακές πόλεις σε βάρος των μικρότερων, μολονότι στις τελευταίες φοιτά σημαντικός αριθμός σπουδαστών, που κυρίως παρακολουθεί σχολές επαγγελματικής κατάρτισης.

Κοιτάζοντας την κοινοβουλευτική έκθεση της Φρανσουάζ ντε Παναφιέ και σειρά δηλώσεων της Πεκρές, είναι σαφές ότι το σχέδιο Campus έχει ως στόχο, μεταξύ άλλων, τη διευκόλυνση των εταιρικών σχέσεων δημοσίου και ιδιωτικού τομέα και τη μίσθωση κτιρίων του πανεπιστημίου από ιδιώτες· πρόκειται για τις περίφημες «νέες πηγές χρηματοδότησης», που επιτρέπουν να επιταχυνθεί η απεμπλοκή του κράτους από τις υποχρεώσεις του έναντι των ιδρυμάτων.

Οι συνέπειες

Η εκτυλισσόμενη ανασυγκρότηση των πανεπιστημίων, λοιπόν, διαδικασία που ξεκίνησε με τις διαδοχικές μεταρρυθμίσεις (LRU, σχέδιο Campus), επιτείνει την άνιση μεταχείριση και τις αντιδημοκρατικές εκτροπές που καταγγείλαμε από το Νοέμβρη του 2007 και το 2009, οπότε και ξέσπασαν αντίστοιχα κινήματα. Δεν πρόκειται για εκσυγχρονισμό του πανεπιστημίου, αλλά για «μοντάρισμα» και εμβάθυνση παλιότερων παρεμβάσεων, όσο και μιας ανάπτυξης υπερ-επιλεκτικής: όσοι μένουν εκτός, χάνουν τα πάντα.

Τα πανεπιστήμια που θα μείνουν έξω από αυτή τη «θεραπεία» θα πρέπει προφανώς να μετατραπούν σε PUP (σ.σ.: Pôles Universitaire de Proximité, ιδρύματα αποκομμένα από την έρευνα). Σε επίπεδο δραστηριότητας, τα ιδρύματα αυτά θα επικεντρώνουν στην επαγγελματική κατάρτιση των αποφοίτων τους ανάλογα με την εκάστοτε ζήτηση από τις εταιρείες. Το επίπεδο στα κέντρα αυτά δεν θα υπερβαίνει εκείνο των προπτυχιακών σπουδών. Αλλά και σε ό, τι αφορά την έρευνα, πώς θα χρηματοδοτηθούν τα εργαστήρια και οι ομάδες που θα αποκλειστούν από τη χρηματοδότηση του Μεγάλου Δανείου;

Είναι σαφές ότι, στο πλαίσιο του νέου συστήματος, η κυβέρνηση ενθαρρύνει ένα μοντέλο διδασκαλίας και έρευνας δύο ταχυτήτων, το οποίο θα εποπτεύουν ιδιωτικά συμφέροντα. Το σύνολο, έτσι, των εργαλείων που συστάθηκαν κατεπειγόντως το 2007 και το 2009 θεωρούνται σήμερα ξεπερασμένα από τις περίφημες δομές «αριστείας». Είναι δε εμφανές ότι οι φοιτητές/τριες και το προσωπικό των πανεπιστημίων και των ερευνητικών ιδρυμάτων θα είναι κατά κύριο λόγο αυτοί που θα επηρεαστούν από ένα σύστημα άνισο, αντιδημοκρατικό και αντιπαραγωγικό όπως αυτό. Η σχετική συζήτηση ξεκίνησε ήδη στα εργαστήρια UMR και UFR, καθώς και στα πανεπιστήμια.


[1] O LRU (Νόμος για τα Δικαιώματα και τις Υποχρεώσεις των Πανεπιστημίων), παραπλήσιος του νόμου Διαμαντοπούλου, ήρθε στη γαλλική Βουλή τον Αύγουστο του 2007 από την υπουργό Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης και Έρευνας Βαλερύ Πεκρές κατά τη δεύτερη θητεία της κυβέρνησης Φιγιόν. Ο νόμος προκάλεσε εντονότατες αντιδράσεις της Αριστεράς και των Πρασίνων και βεβαίως κινητοποιήσεις, καθώς επρόκειτο ουσιαστικά για τη θεσμοποίηση του επιχειρηματικού πανεπιστημίου στο όνομα της «αυτονομίας των ιδρυμάτων». Για λεπτομέρειες βλ. εδώ).

* Ολόκληρο το κείμενο εδώ

Πηγή: Εντός Εποχής


SUD-Εtudiant
RED
Notebook
3 Οκτωβρίου 2011 - 7:33 πμ | SUD-Εtudiant
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Οι Εβραίοι της Γαλλίας και η εμπειρία της Κατοχής
Νίκος Σκοπλάκης
12/03/2014
Η έναρξη της Κατοχής στη Γαλλία βρίσκει τις εβραϊκές κοινότητες με έναν θεμελιώδη ταυτισιακό διαχωρισμό. Από τη μια, υπήρχαν 150.000 Γάλλοι πολίτες εβραϊκής καταγωγής, οι «ισραηλίτες της Γαλλίας», όπως αποκαλούνταν, μεταξύ των οποίων γύρω στις 90.000 ήταν προσφάτως πολιτογραφημένοι. Από την άλλη πλευρά, υπήρχαν 150.000 περίπου, οι οποίοι ήταν ξένοι υπήκοοι και «απάτριδες»
 
 
[Μια ματιά στον κόσμο] Ενάντια σε όλους τους φασισμούς
Δημήτρης Γκιβίσης
2/02/2014
Με το σύνθημα «ενάντια σε όλους τους φασισμούς», και σε μια εποχή που το γαλλικό κράτος ψάχνει για αποδιοπομπαίους τράγους στην κρίση στοχοποιώντας Ρομά, μετανάστες και ομοφυλόφιλους, χιλιάδες άνθρωποι θα διαδηλώσουν την Παρασκευή στο Παρίσι προωθώντας την αντίληψη ότι ο ο αντιφασισμός δεν είναι απλά μια αμυντική μάχη, αλλά είναι ένας αγώνας για την χειραφέτηση και την αξιοπρέπεια.
 
 
[Μια ματιά στον κόσμο] Κάτω τα χέρια από την ZAD
Δημήτρης Γκιβίσης
30/12/2013
Εκατοντάδες άνθρωποι ετοιμάζονται να περάσουν το βράδυ της πρωτοχρονιάς στην ZAD, σε μια ολονύχτια δράση αλληλεγγύης στην μεγαλύτερη αυτοδιαχειριζόμενη περιοχή της Ευρώπης
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 12:52 am  
  Αυτός και το σακίδιο
Σίσσυ Βελισσαρίου
 
     
  Τι είναι αλήθεια το Ποτάμι και τι η μαγευτική TVpersona που μετά βδελυγμίας απαρνείται το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα και τα παιδιά του «κομματικού σωλήνα»; Τι συμβολίζει αλήθεια το σακίδιο που η TVpersona αγόγγυστα κουβαλά;
     
 
  24 Μαΐου 2014 - 12:18 am  
  Καμίνης και μεταναστευτικό: η μεταμόρφωση
Ελένη Τάκου
 
     
  Επειδή «τα στερνά τιμούν τα πρώτα», περίμενα λίγη νηφαλιότητα σε ζητήματα αρχής, που ήταν άλλωστε κατεξοχήν ζητήματα της δικής του ατζέντας. Και γι’ αυτό έγραφα την επομένη του πρώτου γύρου ότι «προσωπικά στη μάχη της επόμενης Κυριακής δεν βλέπω μία μάχη ανάμεσα στη “μνημονιακή λαίλαπα” και τον “αντιμνημονιακό λαϊκισμό”. Βλέπω μία μάχη ανάμεσα σε δυο δημοκρατικές δυνάμεις, με τα κουτσά, τα στραβά και τα καλά τους. Και μια ευκαιρία να συζητήσουμε ίσως μια φορά νηφάλια τι θέλουμε για την πόλη μας, για τον τόπο μας». Αυτά τη Δευτέρα. Και την επόμενη μέρα ανοίγεις την τηλεόραση και σου πέφτει ο ουρανός στο κεφάλι
     
 
  22 Μαΐου 2014 - 1:11 pm  
  «Η ευρωπαϊκή Αριστερά διανύει περίοδο αισιοδοξίας»
Χριστόφορος Κάσδαγλης
 
     
  Έξι συν ένας υποψήφιοι για την Ευρωβουλή κλήθηκαν από το ThePressproject να δώσουν απάντηση σε ένα διαφορετικό ερώτημα που αφορά την ειδικότητα του καθενός, όπως προκύπτει από τα βιογραφικά τους. Οι έξι συμμετέχουν στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ο έβδομος στο «αδελφό» ψηφοδέλτιο «Europa Anderes» στην Αυστρία.
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:29 pm  
  Ο αντιφασισμός είναι στην ψυχή του ΣΥΡΙΖΑ
Σωτήρης Μάρταλης
 
     
  Tο κόμμα των Μπαλτάκων, των Κρανιδιώτηδων και των Πλεύρηδων έχει το θράσος να κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ για συνεργασία με τους νεοναζί. Η ακροδεξιά κυβέρνηση των Φαρμακονησιών και των στρατοπέδων συγκέντρωσης, οι δήμαρχοι που απαγόρευαν αντιφασιστικές διαδηλώσεις και συναινούσαν σε φασιστικά λουκέτα σε παιδικές χαρές, οι δημοσιογράφοι που ήλπιζαν στη «σοβαρή» πλευρά της Χρυσής Αυγής, εγκαλούν τώρα τον ΣΥΡΙΖΑ για φιλο-φασιστική ψηφοθηρία!
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr