Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα
Είναι εύκολο να προβλέψει κανείς ότι οι ταραχές από την αλλαγή του κλίματος, από πλημμύρες ποταμών και, χειρότερα, από την άνοδο της θάλασσας, θα έχουν δύο δυνατές εκβάσεις: παγκόσμιο σχεδιασμό ή πόλεμο όλων εναντίον όλων
 
Του Γιώργου Φαράκλα

Το Μπρισμπέιν της Αυστραλίας γνωρίζει τη μεγαλύτερη πλημμύρα στα τελευταία εκατό χρόνια. Μάλλον φταίει η υπερθέρμανση του πλανήτη -αυτή, αυξάνοντας την ποσότητα υδρατμών, αυξάνει τις βροχοπτώσεις- κι ας υπήρξαν χειρότερες πλημμύρες τον 19ο αιώνα στην περιοχή. Άλλωστε συγχρόνως το Ρίο ντε Τζανέιρο έχει πλημμυρίσει από τη μεγαλύτερη βροχόπτωση που σημειώθηκε ποτέ εκεί. Ποια συμπεράσματα να αντλήσουμε από το διαφαινόμενο ήδη εδώ τεράστιο ανθρώπινο και οικονομικό κόστος της αλλαγής του κλίματος;

Η κεφαλαιοκρατία στηρίζεται στον ανταγωνισμό. Τείνει να άρει κάθε φραγμό στη μείωση του κόστους παραγωγής, από το να απασχολεί παιδιά μέχρι να ρυπαίνει χωρίς δυνατότητα αποκατάστασης. Ο ατομικός κεφαλαιοκράτης μπορεί να είναι ηθικός, η μέριμνα για το μέλλον είναι όμως συνήθως πολυτέλεια. Αν η επιχείρησή σου δεν έχει αρκετά περιθώρια κέρδους, έρχεσαι μπρος στο δίλημμα να παραβλέψεις το κοινό καλό ή να κλείσεις. Οι περισσότεροι επιλέγουν το πρώτο. «Αν δεν κάνω εγώ τη βρωμοδουλειά», σκέφτονται, «θα την κάνουν άλλοι». Όντως, είναι γενικό και δομικό το πρόβλημα, όχι ζήτημα προσωπικής στάσης και ηθικής εγρήγορσης.

Μπαίνουν γενικές ρυθμίσεις στο πεδίο του ανταγωνισμού αν μια πολιτική εξουσία τις επιβάλει συγχρόνως σε όλους τους κεφαλαιοκράτες, γιατί τότε ανεβαίνουν για όλους τα κόστη και το παιχνίδι συνεχίζεται με νέους κανόνες. Έτσι καταργήθηκε η παιδική εργασία στις πλούσιες χώρες: Με τις επιχειρήσεις συγκεντρωμένες σε λίγες χώρες, τα κράτη μπορούσαν ν΄ αλλάξουν κανόνες. Όταν όμως οι επιχειρήσεις είναι παντού, είτε φεύγουν για χώρες με χαμηλότερα κόστη και λιγότερες ρυθμίσεις είτε αναπτύσσονται εκεί, η δυνατότητα να επιβληθούν κανόνες αμβλύνεται. Τα κράτη είναι μικρά απέναντι στην παγκόσμια αγορά. Έτσι η παιδική εργασία ευδοκιμεί στις φτωχές χώρες, που συρρικνώνουν τις εργασιακές ρυθμίσεις για να προσελκύουν κεφάλαια. Δεν μπορούν να επιβληθούν κοινές ρυθμίσεις στα οικολογικά θέματα γιατί θα χρειαζόταν μια παγκόσμια πολιτική δομή.

Οι εργαζόμενοι σε μια επιχείρηση μπορούν να επιβάλουν βελτιώσεις εφόσον την κάνουν να κινδυνεύσει απειλώντας την επιβίωσή της. Όταν μπορεί η επιχείρηση να μετακομίσει αλλού, αυτή η δυνατότητα εξανεμίζεται. Λένε πως το δημόσιο απεργεί πιο εύκολα γιατί υπάρχει μονιμότητα· η αλήθεια είναι ότι οι εργαζόμενοι, μόνιμοι ή μη, μπορούν πιο εύκολα να εκβιάσουν έναν εργοδότη που δεν μπορεί να φύγει από τη χώρα.

Οι εφοπλιστές δεν μπορούν εύκολα να εκβιασθούν γιατί μπορούν να φύγουν εύκολα, έτσι φορολογούνται λίγο. Από την άλλη οι αγρότες πετυχαίνουν καλή μεταχείριση σε πλούσιες χώρες, που στην περίπτωσή τους κάνουν μια εξαίρεση στο φιλελεύθερό τους δόγμα φοβούμενες το κοινωνικό κόστος από τη χρεωκοπία των αγροτών. Γιατί όμως το προβλεπόμενο, αδιανόητο κοινωνικό κόστος από την αλλαγή του κλίματος δεν φέρνει ανάλογα αποτελέσματα; Γιατί ο καπιταλισμός βαδίζει τόσο αμέριμνα προς την καταστροφή; Διότι αντιλαμβάνεται την απαιτούμενη παγκόσμια πολιτική ρύθμιση ως επικίνδυνη για τον ανταγωνισμό, όπως θεωρούσε επικίνδυνη άλλοτε την αγγλική κυβέρνηση, όταν κατήργησε διά νόμου την παιδική εργασία.

Είναι εύκολο να προβλέψει κανείς ότι οι ταραχές από την αλλαγή του κλίματος, από πλημμύρες ποταμών και, χειρότερα, από την άνοδο της θάλασσας, θα έχουν δύο δυνατές εκβάσεις: παγκόσμιο σχεδιασμό ή πόλεμο όλων εναντίον όλων. Οι δύο δυνατές εκβάσεις του καπιταλισμού παραμένουν: σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα. Αν σήμερα η κεφαλαιοκρατία αλλάζει το κλίμα, μπορούμε να προβλέψουμε πως, όταν οι αλλαγές αρχίσουν να γίνονται αισθητές, όταν αρχίσουμε να θρηνούμε θύματα, όπως τώρα στην Αυστραλία και τη Βραζιλία, και θα ξέρουμε ότι φταίει η κεφαλαιοκρατία, τότε η κεφαλαιοκρατία όντως θα καταρρεύσει ή θα γίνει τυραννική προκειμένου να επιβιώσει.

Πηγή: Αυγή



Γιώργος Φαράκλας
RED
Notebook
15 Ιανουαρίου 2011 - 9:31 πμ | Γιώργος Φαράκλας
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Ανησυχίες για μια αλλαγή που δεν θα είναι εναλλαγή
Παύλος Κλαυδιανός
29/01/2014
Ο πολιτικός χρόνος που διανύουμε είναι εξαιρετικά πυκνός, το λέμε αλλά το ξεχνάμε κιόλας. Λίγα φύλλα μόνο πριν, στην «Εποχή» αναλύαμε τις εξελίξεις στο έδαφος της μεγάλης ρευστότητας που καταγράφαμε. Το κλίμα αλλάζει, έχει αλλάξει. Η ρευστότητα παραχωρεί τη θέση της με σαφήνεια στη μετάβαση στη μετά τρόικα κυβέρνηση.
 
 
[Μια ματιά στον κόσμο] Πλένοντας το αίμα δεν ξεπλένεται ο λεκές
Δημήτρης Γκιβίσης
19/01/2014
Δεκάδες εκδηλώσεις μνήμης και προβληματισμού για το αμφιλεγόμενο παρελθόν της Αυστραλίας θα κάνουν την Κυριακή οι Αβορίγινες απέναντι στην Australia Day, την επίσημη εθνική γιορτή που γίνεται προς τιμή της άφιξης του πρώτου βρετανικού στόλου στο Σίδνεϊ στις 26 Ιανουαρίου του 1788.
 
 
Πιστεύουμε στο σοσιαλισμό;
Χρήστος Λάσκος
11/11/2013
Το ερώτημα του τίτλου κάθε άλλο παρά ρητορικό είναι. Πάει πολύς καιρός τώρα που οι «μαγαρισμένες» λέξεις αναφέρονται σε κείμενα και ντοκουμέντα χωρίς και να τις πολυεννοούμε πραγματικά. Ξαναρωτάω, λοιπόν, και εντός κειμένου: πιστεύουμε στο σοσιαλισμό;
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 12:52 am  
  Αυτός και το σακίδιο
Σίσσυ Βελισσαρίου
 
     
  Τι είναι αλήθεια το Ποτάμι και τι η μαγευτική TVpersona που μετά βδελυγμίας απαρνείται το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα και τα παιδιά του «κομματικού σωλήνα»; Τι συμβολίζει αλήθεια το σακίδιο που η TVpersona αγόγγυστα κουβαλά;
     
 
  24 Μαΐου 2014 - 12:18 am  
  Καμίνης και μεταναστευτικό: η μεταμόρφωση
Ελένη Τάκου
 
     
  Επειδή «τα στερνά τιμούν τα πρώτα», περίμενα λίγη νηφαλιότητα σε ζητήματα αρχής, που ήταν άλλωστε κατεξοχήν ζητήματα της δικής του ατζέντας. Και γι’ αυτό έγραφα την επομένη του πρώτου γύρου ότι «προσωπικά στη μάχη της επόμενης Κυριακής δεν βλέπω μία μάχη ανάμεσα στη “μνημονιακή λαίλαπα” και τον “αντιμνημονιακό λαϊκισμό”. Βλέπω μία μάχη ανάμεσα σε δυο δημοκρατικές δυνάμεις, με τα κουτσά, τα στραβά και τα καλά τους. Και μια ευκαιρία να συζητήσουμε ίσως μια φορά νηφάλια τι θέλουμε για την πόλη μας, για τον τόπο μας». Αυτά τη Δευτέρα. Και την επόμενη μέρα ανοίγεις την τηλεόραση και σου πέφτει ο ουρανός στο κεφάλι
     
 
  22 Μαΐου 2014 - 1:11 pm  
  «Η ευρωπαϊκή Αριστερά διανύει περίοδο αισιοδοξίας»
Χριστόφορος Κάσδαγλης
 
     
  Έξι συν ένας υποψήφιοι για την Ευρωβουλή κλήθηκαν από το ThePressproject να δώσουν απάντηση σε ένα διαφορετικό ερώτημα που αφορά την ειδικότητα του καθενός, όπως προκύπτει από τα βιογραφικά τους. Οι έξι συμμετέχουν στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ο έβδομος στο «αδελφό» ψηφοδέλτιο «Europa Anderes» στην Αυστρία.
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:29 pm  
  Ο αντιφασισμός είναι στην ψυχή του ΣΥΡΙΖΑ
Σωτήρης Μάρταλης
 
     
  Tο κόμμα των Μπαλτάκων, των Κρανιδιώτηδων και των Πλεύρηδων έχει το θράσος να κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ για συνεργασία με τους νεοναζί. Η ακροδεξιά κυβέρνηση των Φαρμακονησιών και των στρατοπέδων συγκέντρωσης, οι δήμαρχοι που απαγόρευαν αντιφασιστικές διαδηλώσεις και συναινούσαν σε φασιστικά λουκέτα σε παιδικές χαρές, οι δημοσιογράφοι που ήλπιζαν στη «σοβαρή» πλευρά της Χρυσής Αυγής, εγκαλούν τώρα τον ΣΥΡΙΖΑ για φιλο-φασιστική ψηφοθηρία!
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr