Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
Χίλιες λέξεις για το Δεκέμβρη | Ο Δεκέμβρης στην Πάτρα
Η εικόνα πάλι της πόλης υπό την ... κατοχή των φασιστοειδών έμεινε για πάντα στη μνήμη όλων. Στη μνήμη όλων, όμως, έμεινε και η μαζική πορεία, μόλις το επόμενο πρωί, που οι «αγανακτισμένοι» δεν κατάφεραν να εμποδίσουν...
 
Του Παναγιώτη Χριστοδούλου

Στόχος του άρθρου δεν είναι να αναδείξει κάποιο βαθυστόχαστο νόημα της εξέγερσης του Δεκέμβρη, αλλά να προβάλει κάτι που έχει λείψει από την αναδρομή στα γεγονότα του 2008, τι έγινε δηλαδή πέρα από την Αθήνα.

Η ιστορία μας ξεκινά πάντως κι εδώ με τον ίδιο τρόπο.  Βράδυ, κόσμος αρχίζει να μαζεύεται στον χώρο του Παραρτήματος (ιστορικός χώρος όπου έγινε η εξέγερση του Νοέμβρη ‘73 στην Πάτρα, εγκαταλελειμμένος πλέον). Ακολουθεί μια αυθόρμητη πορεία που καταλήγει στην κεντρική αστυνομική διεύθηνση της Πάτρας. Τις επόμενες μέρες θα ακολουθήσουν και εδώ πορείες ανάλογες με αυτές που προγραμματίζονται με έναν πιο οργανωμένο τρόπο και κεντρικά (ΟΛΜΕ, φοιτητικοί σύλλογοι, απεργία ΓΣΕΕ). Σίγουρα και εδώ παρατηρείται το φαινόμενο των δύο πορειών σε μια μέρα. Αυτό που δεν παρατηρείται είναι ο πανικός, το μέγεθος της βίας και οι εικόνες που έχουμε δει στην Αθήνα. Η βία στρέφεται αποκλειστικά προς τραπεζικά καταστήματα και αστυνομία, δεν υπάρχει το λούμπεν πλιάτσικο και η ... φάτνη στο κέντρο της Πάτρας μένει άθικτη, σε αντίθεση με το χριστουγεννιάτικο δέντρο στο Σύνταγμα.

Η μαζικότητα των πορειών πάντως είναι αξιοπρόσεκτη, αν και εδώ δεν μπορεί να ξεφύγει από το μοτίβο του μαθητή/φοιτητή/άνεργου. Ένα από τα προβλήματα που συντελούν σε αυτό, είναι η επιλογή και η λειτουργία ενός ιδιότυπου κέντρου αγώνα, της κατάληψης Παραρτήματος.  Σε αντίθεση με τις καταλήψεις των σχολών στην Αθήνα (ΑΣΟΕΕ, Νομική και Πολυτεχνείο), η κατάληψη αυτή δεν έχει αναφορά σε κάποιον ή κάποιους κοινωνικούς χώρους, αλλά απευθύνεται σε όσους έχουν αποφασίσει ήδη να εξεγερθούν. Αυτό από μόνο του δε θα’ ταν κακό, αν συνοδευόταν και εξωστρέφεια, που όμως ποτέ δεν υπήρξε. Έτσι, ο συγκεκριμένος χώρος θα καλλιεργήσει μια λογική «ξεκούραστης» συμμετοχής, αφού στην περίπτωσή του δε χρειάζεται να πείσει κανείς τον συμμαθητή, τον συνάδελφο και το συμφοιτητή του, αλλά αρκεί να προχωρά σε δράσεις με αυτούς που συμφωνεί. Αυτό είναι μια από τις ανεπάρκειες του Δεκέμβρη και στην Πάτρα: η παρέμβαση στους κοινωνικούς χώρους ήταν είτε αργοπορημένη (στις σχολές) είτε σχεδόν ανύπαρκτη (στους μαθητές και τους εργαζόμενους). 

Τα παραπάνω δείχνουν και μια αδυναμία της ριζοσπαστικής αριστεράς να οργανώσει νέες μορφές παρέμβασης και συντονισμού. Η προσκόλλησή της στον χώρο του Παραρτήματος, μολονότι δεν αφορά όλες τις οργανώσεις, μαρτυρά αδυναμία να κατανοηθεί ότι η ίδια προηγούμενη μορφή και λειτουργία του χώρου τον καθιστούσε πρόσφορο έδαφος για άλλες λογικές (αναφέρθηκαν παραπάνω), οι οποίες μάλιστα δεν είχαν καμία διάθεση να τεθούν σε κάποια διαδικασία σύνθεσης. Έτσι η κατάληψη του Εργατικού Κέντρου, προς τις τελευταίες μέρες της εξέγερσης, ήταν  προφανώς αργοπορημένη και αποσπασματική και ολιγόωρη, και δεν έδωσε κανένα συμβολισμό για επέκταση της αντίστασης ή την απαρχή ενός πιο οργανωομένου και μαζικά προσανατολισμένου συντονισμού.

Αντίθετα, ένα θετικό δείγμα προς αυτή την κατεύθυνση θα είναι η επιλογή του συνόλου σχεδόν των οργανώσεων της ριζοσπαστικής αριστεράς όσον αφορά την πορεία τη μέρα της κηδείας του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Ενώ ένα κομμάτι αγωνιστών (κυρίως προερχόμενο από τον αντιεξουσιαστικό και αναρχικό χώρο και συσπειρωμένο γύρω από την κατάληψη Παραρτήματος) επιλέγουν (ή επιβάλλουν;) μια πορεία στο κέντρο, με μόνη έμφαση τη συμβολική και την «οργανωτική» αντιπαράθεση με την αστυνομία, η ριζοσπαστική αριστερά διαχωρίζεται και πορεύεται προς την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας: αφ’ ενός για να απεγκλωβιστεί η συζήτηση από τις σπασμένες βιτρίνες και το «στεγνό» αντικατασταλτικό λόγο, αφ’ετ’ερου για να τεθούν ως αιχμή συγκεκριμένα. 

Η πορεία στο κέντρο θα καταλήξει σε κλεφτοπόλεμο με τις δυνάμεις καταστολής και τα ελεγχόμενα τοπικά ΜΜΕ θα καλλιεργήσουν ένα κλίμα αναίτιου φόβου στους καταστηματάρχες για την περιουσία τους (επαναλαμβάνουμε ότι σε αυτό το σημείο ότι δεν έσπασε ούτε ένα κατάστημα ) με βάση εικόνες από την Αθήνα. Με αυτό το υλικό θα επιχειρηθεί η δημιουργία ενός κλίματος σύραξης και αντανακλαστικών κοινωνικού αυτοματισμού στο εμπορικό κέντρο.

Δεν φτάνει όμως αυτό. Λίγη ώρα μετά την λήξη και των δύο πορειών, αρκετοί «περίεργοι» συγκεντρώνονται στην πλατεία Γεωργίου. Τα ΜΜΕ της Πάτρας τους βαφτίζουν αγανακτισμένους πολίτες, το ίδιο και η ΔΑΠ και η ΟΝΝΕΔ. Όσοι όμως είναι στο κέντρο, διακρίνουν τα ξυρισμένα κεφάλια, τα τατουάζ με σβάστικες και τα συνθήματα που φανερώνουν την ταυτότητα της παρακρατικής οργάνωσης Χρυσής Αυγής. Οι ακροδεξιοί, σε συνεργασία με τα ΜΑΤ, την ασφάλεια και στελέχη της ΟΝΝΕΔ κυνηγούν με πέτρες, λοστούς και μαχαίρια τον κόσμο που έχει μείνει στο Παράρτημα μετά την πορεία αλλά δεν σταματούν εκεί. Οργανώνουν περιπολίες μέσα την πόλη, κυνηγώντας και τραμπουκίζοντας, βγάζουν κόσμο έξω από καφετέρειες, τρομοκρατούν για ένα ολόκληρο βράδυ. Η αστυνομία μένει απαθής, όπου δεν συμβάλλει, ενώ τα τοπικά ΜΜΕ δεν επιτρέπουν σε κανέναν (ούτε σε βουλευτές…) να βγει στον αέρα. 

Όλος λοιπόν ο καλογυαλισμένος μηχανισμός της μη βίας, που κλαίει με κροκοδείλια δάκρυα για τον άδικο χαμό  του Αλέξη και τις σπασμένες βιτρίνες, βγάζει τη μάσκα και προχωρά σε μια ωμή βία, σε μια νύχτα που παραπέμπει σε Χούντα, με τους δημοσιογράφους να διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα και τους ΟΝNΕΔίτες να ξεχνούν πόσο κακό πράγμα είναι η βιαιοπραγία. Μέσα σε όλα αυτά αναδεικνύεται ο ρόλος του ακροδεξιού συρφετού ως εφεδρία και εντολοδόχος της εκάστοτε κυβέρνησης, όταν η τελευταία δεν έχει άλλο τρόπο για να τρομοκρατήσει το λαό.

Η τρομοκρατία όμως δεν περνά. Οι επόμενες πορείες θα είναι εξίσου μαζικές και η απάντηση δίνεται από την κοινωνία όπου και όπως πρέπει να δοθεί.

Το συμπέρασμα και η κατάληξη και εδώ είναι η ίδια. Τι έλειπε, τι κάναμε και τι δεν κάναμε χωρούν μεγάλη κουβέντα. Ένα από τα κύρια στοιχεία που έμεινε, πάντως, στην Πάτρα ήταν αυτό ενός σοβαρού κέντρου αγώνα και αντιπληροφόρησης που εκμεταλλεύεται την τεχνολογία και τους νέους τρόπους οργάνωσης, αλλά ταυτόχρονα αναγνωρίζεται από την τοπική κοινωνία ως σοβαρή πηγή - κάτι που δεν ήταν το παράρτημα (σε αυτό βέβαια συνετέλεσε και το γεγονός ότι το Πανεπιστήμιο βρίσκεται εκτός πόλης). 

Η εικόνα πάλι της πόλης υπό την ... κατοχή των φασιστοειδών έμεινε για πάντα στη μνήμη όλων. Στη μνήμη όλων, όμως, έμεινε και η μαζική πορεία, μόλις το επόμενο πρωί, που οι «αγανακτισμένοι» δεν κατάφεραν να εμποδίσουν...

Ο Παναγιώτης Χριστοδούλου είναι φοιτητής Ιατρικής, μέλος της Αριστερής Ενότητας



Παναγιώτης Χριστοδούλου
RED
Notebook
29 Δκεμβρίου 2010 - 8:25 πμ | Παναγιώτης Χριστοδούλου
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Βοσνία: Μια τρομακτική εικόνα του μέλλοντος της Ευρώπης
Igor Štiks
1/03/2014
Οι απλοί άνθρωποι της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης δείχνουν στην Ευρώπη πώς να αποφύγει την υπνοβασία προς την καταστροφή…
 
 
Για την εξέγερση στην Ουκρανία
Σιμονίδα Αργυράκου
22/02/2014
H Αριστερά οφείλει να κατανοήσει τις ανάγκες των φτωχών στρωμάτων και να στηρίξει τα αιτήματά τους. Από την άλλη, να εναντιωθεί στον ιμπεριαλισμό, τόσο της ΕΕ και των ΗΠΑ, όσο και της Ρωσίας
 
 
Εξέγερση με ταξικό πρόσημο
Σιμόν Αργυράκου
16/02/2014
Πολλοί εξωτερικοί παρατηρητές της εξέγερσης στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη αναρωτήθηκαν: γιατί τώρα; Και η απάντηση σχεδόν όλων όσοι πήραν μέρος στις διαδηλώσεις ή όσοι παρακολουθούν από κοντά τα γεγονότα σε αυτή τη χώρα είναι: και πολύ άργησε!
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 1:24 pm  
  Αν ήμουν Πειραιώτης
Στρατής Μπουρνάζος
 
     
  Ακριβώς σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις αξίζει πάνω απ’ όλα να σκεφτόμαστε και να παίρνουμε θέση. Γιατί προφανώς δεν υπάρχει δίλημμα όταν το ερώτημα είναι «Κάλλιο πλούσιος και υγιής ή πτωχός και ασθενής;». Ούτε στον Βόλο όπου αντίπαλος του Μπέου είναι ο Μαργαρίτης Πατσιαντάς του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε στον Πειραιά θα είχαμε δίλημμα αν αντίπαλος του Μώραλη-Μαρινάκη ήταν όχι μόνο ο Δρίτσας, αλλά ένας υποψήφιος του ΚΚΕ ή ένας οποιοσδήποτε δεξιός, πολλώ δε μάλλον ένας ευπρεπής δεξιός τύπου Κουμουτσάκου. Τώρα όμως;
     
 
  24 Μαΐου 2014 - 1:14 am  
  Για την εξουσία στην Ελλάδα το κύριο είναι να μην έρθουν οι κόκκινοι
Συνέντευξη του Χρήστου Λάσκου στο alterthess.gr
 
     
  Ενόψει των εκλογών της 25ης Μαϊου, και στο πλαίσιο του προεκλογικού διαλόγου, το alterthess.gr έθεσε σε υποψήφιους/ες eυρωβουλευτές ερωτήσεις σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης, την κρίση στην Ελλάδα και την άνοδο του φασισμού . Ο Χρήστος Λάσκος, υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ, απαντά
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:33 pm  
  Η ΝΔ το χειρότερο το κράταγε για το τέλος: ξανάφερε τη Χρυσή Αυγή στο προσκήνιο
Δημήτρης Χριστόπουλος
 
     
  ι νεοναζί επανέρχονται, και μάλιστα στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής, χωρίς καλά-καλά να κάνουν τίποτα οι ίδιοι. Το κάνει με τον πιο αποδοτικό τρόπο γι’ αυτoύς η Νέα Δημοκρατία, με τρόπο πολιτειακά άφρονα
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:39 pm  
  Τασία Χριστοδουλοπούλου: H κυβέρνηση της Αριστεράς θα δημιουργήσει ντόμινο
Συνέντευξη στον Αδάμο Ζαχαριάδη
 
     
  Η ευρωπαϊκή Αριστερά τονίζει ότι οι μεταναστευτικές ροές θα συνεχιστούν, ιδίως όσο συνεχίζονται ο πόλεμος, η φτώχεια και η περιβαλλοντική καταστροφή. Επιμένουμε λοιπόν ότι σε υπερεθνικά προβλήματα, δεν υπάρχουν εθνικές λύσεις. Ζητάμε, έτσι, τη ριζική τροποποίηση του Ευρωπαικού Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου, προς την κατεύθυνση της αναλογικής κατανομής των ροών σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αναθεώρηση της δομής του Σένγκεν, που προβλέπει ελεύθερη κυκλοφορία με κλειστά εξωτερικά σύνορα, άρα απαγόρευση κυκλοφορίας για τους μη νόμιμα διαμένοντες.
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr