Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
Γιατί ο Καμίνης δεν είναι ο αθηναίος Μπουτάρης
Προς στιγμή, σε κάποια σημεία, ο Γιώργος Καμίνης και ο Γιάννης Μπουτάρης ομοιάζουν, κυρίως στην προτεραιότητα του ελεύθερου επιχειρείν και στην αντιπάθεια προς το συναθροίζεσθαι. Πρόκειται, ωστόσο, για δύο ασυμπτωτικές τετραετίες, από τις οποίες προκύπτουν δύο πολύ διαφορετικές πόλεις
 
Του Γιάννη-Ορέστη Παπαδημητρίου

Στις δημοτικές εκλογές του 2010, τόσο προεκλογικά όσο και μετεκλογικά, ο Γιώργος Καμίνης στην Αθήνα και ο Γιάννης Μπουτάρης στη Θεσσαλονίκη παρουσιάστηκαν μέσα απ” τα ΜΜΕ ως ένα «ενιαίο πακέτο» εκδημοκρατισμού, εκσυγχρονισμού και «εξευρωπαϊσμού» των δύο μεγάλων πόλεων της Ελλάδας. Μετά από μια μακρά παράδοση συντηρητικών δημάρχων, οι οποίοι, πέρα απ” όλα τ” άλλα, συχνά δεν κράτησαν αποστάσεις από μεγάλα σκάνδαλα (βλ. Παπαγεωργόπουλος), αμφότεροι ήρθαν με σκοπό τη ρήξη με τα καθιερωμένα, την ανάπτυξη του τουρισμού, την ανασύσταση των πόλεων, την πολιτιστική αναζωογόνηση και την προώθηση της ανεκτικότητας.

Υποστηρίχθηκαν από τα ίδια κόμματα. Προέβησαν σε κοινή συνέντευξη στον Σταύρο Θεοδωράκη. Έβγαλαν κοινή ανακοίνωση σχετικά με την παραβίαση των αρμοδιοτήτων της τοπικής αυτοδιοίκησης. Ποικίλα μέσα, καθ” όλη τη διάρκεια της θητείας τους, επαναλάμβαναν ξανά και ξανά πως οι τροχιές των δύο δημάρχων είναι παράλληλες, πως οι στόχοι τους είναι κοινοί και οι αξίες και προτεραιότητές τους είναι ίδιες.

Χαρακτηριστικά, ακόμα και μετά την πρώτη εκλογική αναμέτρηση των δημοτικών την περασμένη εβδομάδα, ο Χρήστος Χωμενίδης ανέπεμψε έναν διθύραμβο υπέρ του Καμίνη, όπου το μόνο στέρεο επιχείρημά του πάταγε ξανά σε μια αναδιανομή της «δόξας» στους δύο δημάρχους, οι οποίοι «από το 2010 ενσαρκώνουν το αίτημα για μια κοινωνία των πολιτών, η οποία θα αναπτύσσεται, θα επιχειρεί και θα θάλλει απελευθερωμένη από παρωχημένα συμπλέγματα και διχαστικές δοξασίες».

Χωρίς να σχολιάσει κανείς την επικινδυνότητα απόψεων του Χωμενίδη, όπως η ποινικοποίηση των πρωτοβουλιών κατοίκων και η «μη-αναγκαιότητα» των πολιτικών διαφωνιών, είναι αδύνατο να μείνει ασχολίαστη η – κουρασμένη πλέον– σύνδεση που πραγματοποιείται ανάμεσα στους δύο δημάρχους.

Στα τέσσερα χρόνια της θητείας του, ο Γιάννης Μπουτάρης κράτησε μια σθεναρή θέση ισορροπιστή. Η δραστηριότητά του, παρότι υπήρξε σταθερά προσανατολισμένη στην προώθηση των συμφερόντων των επιχειρηματιών της Θεσσαλονίκης, φρόντιζε πάντα να κρατάει κάποια στοιχειώδη κοινωνικά προσχήματα. Όταν οι επιχειρήσεις-σκούπα και η αντιμεταναστευτική τρομοϋστερία ήταν της μοδός, οι πολιτικές ντιρεκτίβες του Καμίνη οδηγούσαν στον θάνατο του 39χρονου Μπαμπακάρ Ντιάε στο Θησείο. Λίγους μήνες πριν, στην άλλη άκρη του ηπειρωτικού τμήματος της χώρας, ο Μπουτάρης δήλωνε ότι ψωνίζει καμία φορά απ” τους μετανάστες μικροπωλητές γιατί τους συμπαθεί, δίνοντας ανθρώπινο στίγμα σ” ένα συκοφαντημένο υποκείμενο και δεχόμενος τα πυρά της σαμαρικής εφημερίδας «Δημοκρατία» η οποία παρουσίασε την είδηση με τίτλο «Εκτός Τόπου και Χρόνου ο Δήμαρχος» (30/5/2012).

Οι αντιδημοφιλείς κινήσεις του Μπουτάρη υπέρ των πληττόμενων μειονοτήτων δεν είναι λίγες. Δεν υπήρξε άλλος δήμαρχος της άκρως συντηρητικής πρωτεύουσας του Βορρά που να επιχειρήσε ενεργά να αποκαταστήσει τη μνήμη του εβραϊκού πληθυσμού της Θεσσαλονίκης, ως σημαντικών προπατόρων της πόλης και μάλιστα εν τω μέσω ευρείας αντισημιτικής συνωμοσιολογίας. Η υποστήριξη του στο Pride συνδυάστηκε από τη φυσική του παρουσία, κόντρα στον παραδοσιακό μαχητικό φονταμενταλισμό της πόλης του, εν αντιθέσει με τον Αθηναίο ομόλογό του, ο οποίος αποφεύγει επιμελώς να παρευρεθεί, γεγονός που σχολιάστηκε ευρέως την περσινή χρονιά. Ακόμα και στο ζήτημα του αντικαπνιστικού υγιεινισμού, τόσο δημοφιλές στην εκλογική του βάση, ο Μπουτάρης στις δηλώσεις του είναι ίσως ο πρώτος πολιτικός που υπερασπίζεται μία κάποια πρόνοια και για τους καπνιστές. Αυτές οι αρχικά «αντιδημοφιλείς» κινήσεις, μέσα απ” την πάροδο του χρόνου μετατράπηκαν σε έγκυρες δημοκρατικές απόψεις, αναβαθμίζοντας σε μεγάλο βαθμό το επίπεδο του δημόσιου λόγου.

Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης δεν περιορίστηκε στη διατύπωση απόψεων και τη στήριξη των πρωτοβουλιών πολιτών. Η πρόσφατη απόφασή του να θέσει σε δημοψήφισμα το ζήτημα της ιδιωτικοποίησης της ΕΥΑΘ αποτελεί μια ξεχωριστή πρωτοβουλία, ανόμοια με τα δείγματα γραφής της πλειοψηφίας των δημοτικών αρχών ανά τη χώρα. Η επιτυχία του δημοψηφίσματος στην έκφραση της κοινωνικής δυσαρέσκειας, αλλά και το δημοκρατικό προηγούμενο που δημιουργεί, στράφηκαν ενάντια στα κυβερνητικά σχέδια, οδηγώντας τον Γιάννη Μιχελάκη να αποκαλέσει σε επίσημο έγγραφο του ΥΠΕΣ τις κάλπες «παράνομες». Οι πιέσεις του τελευταίου, ωστόσο, αποδείχθηκαν άκαρπες, με τον Μπουτάρη να χαρακτηρίζει την κίνηση του υπουργού «ανόητη», αρνούμενος να ακυρώσει το δημοψήφισμα.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που η δημοτική αρχή πήγε κόντρα στην κυβέρνηση: μόλις λίγο καιρό πριν, ολοκληρωνόταν η μακρά αντιπαράθεση του Μπουτάρη με το Υπουργείο Πολιτισμού για το ζήτημα των Αρχαιοτήτων που βρέθηκαν στις ανασκαφές του σταθμού μετρό «Βενιζέλου». Η «συμβιβαστική λύση» να απομακρυνθούν τα ευρήματα μέχρι την κατασκευή του σταθμού και να επιστρέψουν στη θέση τους μετά το πέρας των εργασιών, αποτελεί ουσιαστικά άλλη μια άτυπη νίκη του δημάρχου. Τα παραπάνω συμβάντα σχηματίζουν την εικόνα ενός δημάρχου ιδιαίτερα μαχητικού με έντονο πρωτοβουλιακό ρόλο στα ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία της Θεσσαλονίκης.

Ο Καμίνης απ” την άλλη, δεν φαίνεται να έδειξε κανένα ενδιαφέρον για τον κοινωνικό ιστό της πόλης. Πέρα από την τύποις υποστήριξή του στη ΛΟΑΔΚΙ κοινότητα – η οποία χαρακτηρίστηκε από επιδεικτική απάθεια, αν αναλογιστούμε πόσο πλήττεται αυτός ο πληθυσμός από τα τάγματα εφόδου και όχι μόνο – ο δήμαρχος κατέστησε σίγουρο ότι οι «αόρατοι» της Αθήνας θα παραμείνουν τέτοιοι. Αρκεί να δει κανείς το συνοπτικό χρονολόγιο της Κίνησης «Απελάστε τον Ρατσισμό», για να διακρίνει ότι  σ” όλα τα ζητήματα επιβίωσης των μειονοτικών κατοίκων της πόλης, η πολιτική του στάση εν τέλει συντάχθηκε με τους «κυνηγούς». Οι δε τοξικοεξαρτημένοι έγιναν ένα «μπαλάκι» που η αστυνομία περιφέρει από γειτονιά σε γειτονιά με βάναυσο τρόπο, πάντα με σκοπό το γυάλισμα της βιτρίνας των επιχειρήσεων που ανοίγουν, χωρίς ποτέ να γίνεται ευρέως γνωστός ο εκτοπισμός τους. Χαρακτηριστικά πριν λίγους μήνες, ανερχόμενος επιχειρηματίας του κέντρου καυχιόταν σε εφημερίδα πως με την έναρξη των εργασιών για το άνοιγμα του μαγαζιού του, «το χειρότερο σημείο μεταφέρθηκε», δείχνοντας καθαρά πως στη σύγχρονη διαχείριση του ιστορικού κέντρου προτεραιότητα είναι η «καθαριότητα» των σημείων μέσα απ” το «σκούπισμα» ανθρώπων και όχι η περιεκτικότητα και η οργανικότητα του συνόλου.

Πέρα απ” τα παραπάνω ζητήματα – που αφορούν, βέβαια, την άμεση ανάγκη επιβίωσης ολόκληρων κοινωνικών ομάδων – χαρακτηριστική είναι και η απόσταση των δύο δημάρχων στις πολεοδομικές τους παρεμβάσεις, παρότι αμφότεροι έπραξαν με γνώμονα το επιχειρηματικό συμφέρον, μία λογική που έχει αποδειχτεί σε παγκόσμιο επίπεδο θεμελιακά παθογενής. Ωστόσο, παρ” όλα της τα προβλήματα, υπάρχει εμφανής διαφορά ανάμεσα στην επιλογή ανάπλασης της παραλιακής με την πριμοδότηση του ποδηλάτου και του πεζού, με τον αποτυχημένο εξευγενισμό του Κεραμεικού-Μεταξουργείου που άφησε ξενοίκιαστα λοφτ και αποσπασματικά τετράγωνα νυχτερινής διασκέδασης, περικυκλωμένα από τη συσσωρευμένη εγκληματικότητα που εκτοπίστηκε εκεί για να ρίξει την αξία των ακινήτων.

Η «ΚΜ ΠΡΟΤΥΠΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ» που υποσχόταν η κατασκευαστική εταιρία Oliaros υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων, απαλλαγμένη από άγχος καθώς ως γνωστόν το κατασκευαστικό κεφάλαιο έχει αργούς ρυθμούς απόσβεσης, παρέδωσε τελικά ίδιο και απαράλλαχτο το αρχικό αίτημα για «ασφάλεια», το οποίο συνήθως μετατρέπεται σε ηθικό πανικό και ξενοφοβία, ανεβάζοντας την ακροδεξιά και επαναλαμβάνοντας συνεχώς αυτόν τον κύκλο, χωρίς να αντιμετωπίζει ποτέ δομικά προβλήματα της πόλης. Η δε περίπτωση της οδού Ιάσωνος δείχνει από μόνη της πόσο αδιάφορη υπήρξε η δημαρχία Καμίνη για την ιστορική μνήμη, εν αντιθέσει με τον Γιάννη Μπουτάρη, όπως προαναφέρθηκε.1

Η περίπτωση του Κεραμεικού-Μεταξουργείου αποκρυσταλλώνει ιδανικά το περιεχόμενο της τετραετίας Καμίνη: άνευ όρων προώθηση του επιχειρηματικού συμφέροντος (της Oliaros εν προκειμένω), αδιαφορία για το επίπεδο ζωής των κατοίκων και μηδενική ευαισθησία για τους ανθρώπους που απειλούνται. Και είναι αυτό το «άνευ όρων» που μετά από τέσσερα χρόνια άφησε αχρησιμοποίητα δημοτικά κτίρια, κοινωνική δυσφορία, κοινοτική και πολιτιστική παρακμή στην πρωτεύουσα, εν αντιθέσει με μια Θεσσαλονίκη που τουλάχιστον μετέτρεψε τη διαχείριση της πόλης από θέσφατο σε επίδικο.

Και φυσικά, ο Γιάννης Μπουτάρης δεν είναι καθόλου υπεράνω κριτικής. Η «επιλεκτική οικολογία» του που πριμοδοτεί τον Αρκτούρο, ενώ δεν έχει κανένα πρόβλημα με την καταστροφή των Σκουριών και με τη στοχοποίηση των κατοίκων που αντιδρούν, δείχνει ότι στα ζητήματα όπου η κοινωνία πολώνεται αναπόφευκτα ενάντια στην επιχειρηματικότητα, προτεραιότητα θα έχει η επιχειρηματικότητα. Το ίδιο δείχνουν και οι απαγορεύσεις στη Λαϊκή Αγορά «Χωρίς Μεσάζοντες», η επιθετικότατη διάλυση των συγκεντρώσεων στις πλατείες το 2011 όπου επιστράτευσε μέχρι και επιχείρημα προστασίας της αρχαιολογικής κληρονομιάς (!), η εχθρότητα προς τους πολιτικοποιημένους φοιτητές («Μουμπάρακ του Πανεπιστημίου» κατά δήλωσή του), οι απολύσεις στα δημοτικά ΜΜΕ, ο διορισμός στη διεύθυνση του TV 100 συνεργάτη του που σύμφωνα με τη Nova Zora κάποτε φώναζε περί «γυφτοσκοπιανών» και το σχέδιο επιβολής εισιτηρίου στο Σέιχ Σου, ενώ απορίες προκαλεί η κάπως υπερβολική ανακοίνωση που ακολούθησε την απαγόρευση εκδήλωσης του Μίκη Θεοδωράκη στην Πλατεία Αριστοτέλους: «οι πολίτες και η αγορά δεν μπορούν να δεχθούν πολυπληθείς συγκεντρώσεις που δημιουργούν προβλήματα στις μετακινήσεις και καταργούν την έννομη τάξη». Φυσικά, σ” αυτά προστίθενται και ανεκπλήρωτες προεκλογικές εξαγγελίες, όπως η υπόσχεση δημιουργίας «ειδικού χώρου» όπου οι μετανάστες μικροπωλητές θα μπορούν να πουλούν την πραμάτεια τους, υπόσχεση την οποία ανακάλεσε εντός του δημοτικού συμβουλιού.

Αν προς στιγμή σε κάποια σημεία οι δήμαρχοι ομοιάζουν, κυρίως στην προτεραιότητα του ελεύθερου επιχειρείν και στην αντιπάθεια προς το συναθροίζεσθαι, το τελικό αποτέλεσμα των δύο τετραετιών αναδεικνύει μια σημαντική διαφορά. Η κοινωνία της Θεσσαλονίκης, έχει αυτή τη στιγμή μπροστά της πολιτικές αποφάσεις σχετικά με την επιχειρηματικότητα, τις μειονότητες, τις πολεοδομικές παρεμβάσεις, την οικολογία, την πρόσβαση στην πόλη. Η κοινωνία της Αθήνας απ” την άλλη, έχει μείνει μέσα στα ερείπια του ανεξέλεγκτου επιχειρείν, του φασισμού και της συκοφάντησης και περιθωριοποίησης κατοίκων της να κυνηγάει τα σκάνδαλα της Energa, της Hellas Power, του 9.84 και πολλών άλλων. Η μηδενική ευαισθησία του Καμίνη υπήρξε καθοριστική στη διαμόρφωση αυτής της συνθήκης. Στα λόγια, οι δύο δήμαρχοι εμφανίστηκαν και εμφανίζονται ως συμπορευόμενοι. Εν τοις πράγμασι, δεν συναντιούνται σχεδόν πουθενά.

1. Για την περίπτωση του Μεταξουργείου και της οδού Ιάσωνος, αξίζει να διαβαστεί το κείμενο «Ενάντια στη Λήθη– Μεταξουργείο» στο πρώτο τεύχος του περιοδικού Κομπρεσέρ.

Πηγή: Unfollow


Γιάννης-Ορέστης Παπαδημητρίου
RED
Notebook
24 Μαΐου 2014 - 3:22 pm | Γιάννης-Ορέστης Παπαδημητρίου
 
Σχόλια
Μπορείτε να αναφέρετε υβριστικά σχόλια ή εκτός των όρων χρήσης με το αντίστοιχο κουμπί στο πάνω δεξί μέρος κάθε σχολίου. Η άσκοπη χρήση της δυνατότητας μπορεί να οδηγήσει στον αποκλεισμό σας από το σχολιασμό
Σχόλιο από: Courtney Bieneman

Γεια σε όλους, το όνομά μου είναι Courtney Bieneman, ένας πολίτης των ΗΠΑ? Είμαι 42 ετών... Θέλω να χρησιμοποιήσω αυτό το μέσο για να σας ενημερώσει όλα σχετικά με την καλοσύνη του κυρίου για αποτέλεσμα τελικά να μια πραγματικά και γνήσια δάνειο δανειστή που ονομάζεται κ. Diego Mason, ο Διευθύνων Σύμβουλος της εταιρείας δάνειο Diego μετά scammed από άλλους ψεύτικο δανειστές, εγώ ήταν απελπιστική και δεν ξέρει ποιον να εμπιστεύονται ενώ ήρθε και βάλει ένα μεγάλο χαμόγελο στο πρόσωπό μου σε μεγαλύτερη έκπληξή μου. Κάποιος από εσάς που έχουν επίσης ένα θύμα απάτης, θα πρέπει να ενοχλεί όχι περισσότερο μαρούλι, έχουν σας φέρει καλά νέα και το μόνο δανειστή, μπορείτε να εμπιστευθείτε, απλά επικοινωνήστε μαζί τους τώρα μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου: {diegoloancompany@yahoo.com} για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πώς να πάρει το δάνειό σας. Και πάλι ευχαριστώ να κ. Diego Mason που μου δίνετε ένα δάνειο ύψους 154,000.00 δολαρίων ΗΠΑ...
 
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Τηλεφωνική "εκστρατεία" κατά Σακελλαρίδη καταγγέλλουν συνεργάτες τους
24/05/2014
Τις τελευταίες ημέρες, πολίτες της Αθήνας δέχονται τηλεφωνήματα στο σταθερό τους από μια υποτιθέμενη Μη Κυβερνητική Οργάνωση με την επωνυμία «Αυτοδιοικητικό Ινστιτούτο», η οποία τους καλεί να στηρίξουν Καμίνη, κόντρα στην «καταστροφική λαίλαπα που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ».
 
 
Για την εξουσία στην Ελλάδα το κύριο είναι να μην έρθουν οι κόκκινοι
Συνέντευξη του Χρήστου Λάσκου στο alterthess.gr
24/05/2014
Ενόψει των εκλογών της 25ης Μαϊου, και στο πλαίσιο του προεκλογικού διαλόγου, το alterthess.gr έθεσε σε υποψήφιους/ες eυρωβουλευτές ερωτήσεις σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης, την κρίση στην Ελλάδα και την άνοδο του φασισμού . Ο Χρήστος Λάσκος, υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ, απαντά
 
 
Αυτός και το σακίδιο
Σίσσυ Βελισσαρίου
24/05/2014
Τι είναι αλήθεια το Ποτάμι και τι η μαγευτική TVpersona που μετά βδελυγμίας απαρνείται το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα και τα παιδιά του «κομματικού σωλήνα»; Τι συμβολίζει αλήθεια το σακίδιο που η TVpersona αγόγγυστα κουβαλά;
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  20 Μαΐου 2014 - 1:16 pm  
  Αλέξης Μπένος: Τα κινήματα βασικό στοιχείο της πολιτικής μας
Συνέντευξη στον Αδάμο Ζαχαριάδη
 
     
  Η κριτική στην ψήφο ανάθεσης είναι συνυφασμένη με την ίδια την ύπαρξη του ΣΥΡΙΖΑ που αποτελεί σύνθεση κινημάτων και έφτασε στη σημερινή δύναμή του με βάση την κινηματική του δράση και όχι την πειθώ μαυρογιαλούρικου τύπου «ψηφίστε μας και θα καθαρίσουμε εμείς για όλα σας τα προβλήματα».
     
 
  22 Μαΐου 2014 - 10:14 am  
  Η Κεντροαριστερά και το βιοπολιτικό διοικητικό κράτος
Δημήτρης Μπελαντής
 
     
  Μια σοβαρή διάσταση του πρώτου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών αποτέλεσε η αρκετά έως πολύ καλή επίδοση της Κεντροαριστεράς (Ελιά, ΔΗΜΑΡ, Ποτάμι κλπ) και ιδιαίτερα της Ελιάς στους μεγάλους δήμους (Καμίνης, Μπουτάρης), αλλά και σε πολλές από τις περιφέρειες (οι εκπρόσωποι της Κεντροαριστεράς μετέχουν στον δεύτερο γύρο σε 7 από τις 12 περιφέρειες έναντι 5 του ΣΥΡΙΖΑ)
     
 
  21 Μαΐου 2014 - 3:42 pm  
  Υγεία και πνευματικά δικαιώματα
Παναγιώτης Κουρουμπλής
 
     
  Η αδυναμία πρόσβασης μεγάλης μερίδας του πληθυσμού σε αναγκαία φάρμακα είναι από τις πιο σημαντικές πτυχές της υγειονομικής κρίσης που μαστίζει την Ελλάδα. Για το φαινόμενο των ανασφάλιστων καρκινοπαθών που αναγκάζονται να διακόψουν τη θεραπεία τους επειδή δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στο κόστος της ιδίοις πόροις, η κυβέρνηση φέρει βαρύτατη ευθύνη, διότι υπάρχουν λύσεις στο πρόβλημα της πρόσβασης σε φθηνά φάρμακα ακόμα και εντός του μνημονιακού πλαισίου.
     
 
  16 Μαΐου 2014 - 8:12 am  
  Θέαμα και αποχαύνωση
Ματίνα Πούλου
 
     
  Το ότι το θέαμα συχνά διαπλέκεται με την πολιτική και η πολιτική με το θέαμα αποτελεί ρεαλιστική διαπίστωση. Η δε λειτουργία της δημοκρατίας επιτρέπει αυτή τη διαπλοκή ενώ πρέπει να ομολογήσουμε ότι συχνά το θέαμα προσφέρεται για την ανάδειξη και σημαντικών πολιτικών ζητημάτων. Σπάνια όμως, τα ζητήματα αυτά μπορούν να αρθρωθούν σε μια πολιτική κατεύθυνση γιατί γι αυτό χρειάζεται και κάτι παραπάνω.
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr