Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
Ο Γιώργος Καμίνης, η Χρυσή Αυγή και η Αριστερά
Δεν ήμουν ποτέ υπέρ της γραμμής της “αποσιώπησης” σε ό,τι αφορά τη Χρυσή Αυγή. Διαπιστώνω όμως με ανησυχία τις τελευταίες μέρες, από τη δημοσίευση του πρώτου έξιτ πολ για το Δήμο της Αθήνας μέχρι και σήμερα, μια προσπάθεια αναβάθμισης της νεοναζιστικής οργάνωσης, ως εάν να επρόκειτο για τον απόντα πρωταγωνιστή των αυτοδιοικητικών εκλογών – πράγμα που προφανώς δεν επιβεβαιώνουν τα ποσοστά της πέραν του Λεκανοπεδίου
 
Του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου

Ο συναγερμός αυτός δεν έχει καθόλου “ευγενή” αντιφασιστικά κίνητρα. Δεν πρόκειται, δηλαδή, για την επαγρύπνηση μετά το ανησυχητικό 16% του Κασιδιάρη, στην οποία σωστά κάλεσε ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης ήδη από το βράδυ των εκλογών.

Το πρώτο δείγμα της τάσης αυτής το έδωσε η Λιάνα Κανέλλη την Κυριακή το απόγευμα, χρίζοντας νικητή τον Κασιδιάρη και, το πιο εξωφρενικό, επιρρίπτοντας στον ΣΥΡΙΖΑ την ευθύνη για τις επιδόσεις του χρυσαυγίτη υποψηφίου στην πρωτεύουσα. Το επιχείρημά της, παραδόξως ή μη, ήταν το ίδιο που χρησιμοποιεί σήμερα ο Γιώργος Καμίνης εναντίον της Ανοιχτής Πόλης: ο ΣΥΡΙΖΑ ψαρεύει ψήφους στα θολά νερά του αντιμνημονίου – κι αυτό ενισχύει “αντικειμενικά” τη Χρυσή Αυγή.

Δεν αξίζει να αναφερθώ επί μακρόν στον μέχρι πρότινος εφησυχασμό, όσον αφορά τη Χρυσή Αυγή, τόσο του ΚΚΕ (που προέβλεπε ότι η κοινοβουλευτικοποίησή των νεοναζί θα τους εξημερώσει...), όσο και του Γιώργου Καμίνη, που μόλις τον Οκτώβριο του 2012 διαπίστωνε τις διαστάσεις του προβλήματος, παρότι τα αντιμεταναστευτικά πογκρόμ ξεπέρασαν πολύ νωρίτερα τα όρια του Αγίου Παντελεήμονα. Δεν αξίζει ούτε και να σχολιάσω τη “μοναξιά” που δήλωσε πως ένιωσε ο απερχόμενος δήμαρχος κατά την απαγόρευση των ναζιστικών συσσιτίων, μιλώντας χτες στη Μαρία Χούκλη. Τον διαψεύδει η σχετική δήλωση του ΣΥΡΙΖΑ (2.5.2013), που προφανώς χαρακτήριζε την απαγόρευση επιβεβλημένη. Αυτά που θέλω να επισημάνω είναι τρία πράγματα:

Η δέσμευση στη θεωρία των άκρων και τα όρια του κρατικού αντιφασισμού

Το πρώτο έχει να κάνει με τα όρια του κρατικού αντιφασισμού, θιασώτης του οποίου είναι ο απερχόμενος δήμαρχος. Εξαίροντας στο χτεσινό ντιμπέιτ το Νίκο Δένδια ως βασικό συμπαραστάτη του στη μάχη κατά των νεοναζί, ο Καμίνης εκθειάζει τον υπουργό που το Σεπτέμβριο του 2012 απειλούσε με μηνύσεις ...τον Guardian, επειδή αποκάλυπτε τον βασανισμό των 15 αντιφασιστών στη ΓΑΔΑ, ενώ μέχρι και τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα κρατούσε τις 32 δικογραφίες για τη Χρυσή Αυγή στο συρτάρι του, ως επτασφράγιστο κρατικό μυστικό. Όπως ο Νίκος Δένδιας, έτσι και ο Γιώργος Καμίνης θα ήταν πολύ αποτελεσματικότεροι απέναντι στο νεοναζισμό αν δεν δεσμεύονταν από τη βαθιά πεποίθηση περί συγκοινωνούντων άκρων. Ανάγοντας, αντίθετα, τη θεωρία των άκρων σε κρατικό δόγμα, άφησαν να χαθεί χρόνος που δούλεψε υπέρ της Χρυσής Αυγής [1].

Μνημόνιο, αντιμνημόνιο και Χρυσή Αυγή

Το δεύτερο αφορά την τάση να αποσυνδέεται η άνοδος της Χρυσής Αυγής από τη διαχείριση της κρίσης μέσω των Μνημονίων, και συμμετρικά, την τάση να ταυτίζεται με (“θολά” ή καθαρά) κινήματα αντιμνημονιακής διαμαρτυρίας, όπως π.χ. οι Αγανακτισμένοι, με τα οποία η ίδια δεν είχε καμιά σχέση στην πραγματικότητα. Η Χρυσή Αυγή δεν “αγανάκτησε” ποτέ, ήταν δηλαδή απούσα από τις πλατείες. Στην πραγματικότητα απογειώθηκε εκλογικά μετά το Φεβρουάριο του 2012, όταν δηλαδή η “αντιμνημονιακή” ΝΔ προσχωρούσε στο Μνημόνιο, και ο μνημονιακός ΛΑΟΣ εκτελούσε τη νιοστή κυβίστηση από ιδρύσεώς του, ενώ τα πιο προβεβλημένα στελέχη του μετακόμιζαν στη ΝΔ. Η Χρυσή Αυγή, με άλλα λόγια, είναι ριζοσπαστικοποίηση της Δεξιάς – όχι γενικώς ένα είδος “αντιμνημονιακού λαϊκισμού” [2]. 

Όχι στα κόμματα (ναι στο κράτος)

Το τρίτο έχει να κάνει με το φλερτ του Γιώργου Καμίνη με τον περιρρέοντα αντικομματισμό: τον κάπως αταίριαστο ούτως ή άλλως για υποψήφιο που στηρίζεται από το ΠΑΣΟΚ, τη ΔΗΜΑΡ, τους Οικολόγους, και εσχάτως τη ΝΔ – αλλά και τον τόσο προσφιλή, σε ένα φάσμα που ξεκινά από τεχνοκράτες (που πολιτεύονται στο όνομα) της Κεντροαριστεράς και καταλήγει στην πάσης φύσεως ακροδεξιά. Ένα παράδειγμα από το χτεσινό ντιμπέιτ: Ο Σακελλαρίδης, είπε ο απερχόμενος δήμαρχος εκεί, έρχεται “απ΄ τον κομματικό σωλήνα και το κομματικό θερμοκήπιο”· αν εκλεγεί, “έρχεται ένα κόμμα” [φρίκη!], κι αυτά ενώ “τρομάξαμε [!] να αποτινάξουμε τα κομματικά δεσμά από το δήμο”. Είναι όμως παράδοξο, από τη μια να καταγγέλλεις τον λαϊκισμό και τον αντικοινοβουλευτισμό ενίων αντιμνημονιακών, και από την άλλη να υιοθετείς μέρος του (αντι)πολιτικού τους λεξιλογίου [3].

Επιστρέφω εκεί απ΄ όπου ξεκίνησα: Η ανάδειξη της Χρυσής Αυγής σε (απόντα) πρωταγωνιστή της μάχης του δεύτερου γύρου είναι δώρο για τους νεοναζί. Το μείζον είναι η αντιμετώπιση της πιο οξείας κοινωνικής κρίσης στη μεταπολεμική ιστορία της πόλης, που ευνοεί αποδεδειγμένα το φασισμό, στο βαθμό που δημιουργεί απόγνωση και αποστροφή για την πολιτική εν γένει, εξαιτίας του πολιτικού προσωπικού που διαχειρίστηκε την κρίση. Η κρίση αυτή μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο από έναν δήμαρχο χωρίς δεσμεύσεις απέναντι στα κόμματα και τις κυβερνήσεις που επέβαλαν την εθνοσωτήρια συνταγή της δημιουργικής καταστροφής. Ο δήμαρχος αυτός είναι ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης.

___________

Σημειώσεις

[1] Λίγο μετά την ανάληψη των καθηκόντων του στο Δήμο Αθηναίων, ο Γιώργος Καμίνης δήλωνε πόσο τρομερό είναι να είσαι δήμαρχος σε ένα δημοτικό συμβούλιο με τον Πέτρο Κωνσταντίνου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, από τη μιά, και το Νίκο Μιχαλολιάκο από την άλλη. Η εμμονή στη θεωρία των άκρων αναθεωρήθηκε δημόσια μόλις τον Οκτώβρη του 2012. Ήταν τότε που η Χρυσή Αυγή, αξιοποιώντας την απάθεια της Αστυνομίας, πετύχαινε την ακύρωση θεατρικής παράστασης στο Χυτήριο, και μαζί με αυτήν, την αχρήστευση της δικαστικής απόφασης υπέρ των συντελεστών της. Μόνο τότε, λοιπόν, παρεμβαίνοντας σε εκδήλωση της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, ο δήμαρχος θα παραδεχόταν ότι μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε υποτιμήσει το πρόβλημα.

[2] Σύμφωνα με το Πολιτικό Βαρόμετρο του Ιουλίου του 2011, μετά το κίνημα των πλατειών και για πρώτη φορά ύστερα από 29 μήνες (από τον Φεβρουάριο του 2009), ο ΣΥΡΙΖΑ έφτανε δημοσκοπικά στο 9%, έχοντας ενισχυθεί κατά 2,5 μονάδες. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τη δημοσκοπική ανυπαρξία της Χρυσής Αυγής την ίδια περίοδο, δεν απασχολεί καθόλου τους κεντρώους επικριτές του κινήματος. Όπως εξάλλου δεν τους απασχολεί και η πολλαπλή διάψευση της «συγκατοίκησης» ΣΥΡΙΖΑ-Χρυσής Αυγής στην πλατεία Συντάγματος, μεταξύ άλλων από τον Αντώνη Λιάκο («“Αγανακτισμένοι” και Χρυσή Αυγή», Ενθέματα Κυριακάτικης Αυγής, 16.9.2012). Για την εκτίναξη της επιρροπής της Χρυσής Αυγής, βλ. Γιάννης Μαυρής, «Η ακτινογραφία της Χρυσής Αυγής», Εφημερίδα των Συντακτών, 1.7.2013.

[3]  Βλ. το σχετικό σχόλιο του Αυγουστίνου Ζενάκου στο Unfollow, 2.2.2014 – http://goo.gl/LjtTQB).


Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος
RED
Notebook
22 Μαΐου 2014 - 9:50 πμ | Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Τηλεφωνική "εκστρατεία" κατά Σακελλαρίδη καταγγέλλουν συνεργάτες τους
24/05/2014
Τις τελευταίες ημέρες, πολίτες της Αθήνας δέχονται τηλεφωνήματα στο σταθερό τους από μια υποτιθέμενη Μη Κυβερνητική Οργάνωση με την επωνυμία «Αυτοδιοικητικό Ινστιτούτο», η οποία τους καλεί να στηρίξουν Καμίνη, κόντρα στην «καταστροφική λαίλαπα που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ».
 
 
Γιατί ο Καμίνης δεν είναι ο αθηναίος Μπουτάρης
Γιάννης-Ορέστης Παπαδημητρίου
24/05/2014
Προς στιγμή, σε κάποια σημεία, ο Γιώργος Καμίνης και ο Γιάννης Μπουτάρης ομοιάζουν, κυρίως στην προτεραιότητα του ελεύθερου επιχειρείν και στην αντιπάθεια προς το συναθροίζεσθαι. Πρόκειται, ωστόσο, για δύο ασυμπτωτικές τετραετίες, από τις οποίες προκύπτουν δύο πολύ διαφορετικές πόλεις
 
 
Για την εξουσία στην Ελλάδα το κύριο είναι να μην έρθουν οι κόκκινοι
Συνέντευξη του Χρήστου Λάσκου στο alterthess.gr
24/05/2014
Ενόψει των εκλογών της 25ης Μαϊου, και στο πλαίσιο του προεκλογικού διαλόγου, το alterthess.gr έθεσε σε υποψήφιους/ες eυρωβουλευτές ερωτήσεις σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης, την κρίση στην Ελλάδα και την άνοδο του φασισμού . Ο Χρήστος Λάσκος, υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ, απαντά
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 1:24 pm  
  Αν ήμουν Πειραιώτης
Στρατής Μπουρνάζος
 
     
  Ακριβώς σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις αξίζει πάνω απ’ όλα να σκεφτόμαστε και να παίρνουμε θέση. Γιατί προφανώς δεν υπάρχει δίλημμα όταν το ερώτημα είναι «Κάλλιο πλούσιος και υγιής ή πτωχός και ασθενής;». Ούτε στον Βόλο όπου αντίπαλος του Μπέου είναι ο Μαργαρίτης Πατσιαντάς του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε στον Πειραιά θα είχαμε δίλημμα αν αντίπαλος του Μώραλη-Μαρινάκη ήταν όχι μόνο ο Δρίτσας, αλλά ένας υποψήφιος του ΚΚΕ ή ένας οποιοσδήποτε δεξιός, πολλώ δε μάλλον ένας ευπρεπής δεξιός τύπου Κουμουτσάκου. Τώρα όμως;
     
 
  24 Μαΐου 2014 - 1:14 am  
  Για την εξουσία στην Ελλάδα το κύριο είναι να μην έρθουν οι κόκκινοι
Συνέντευξη του Χρήστου Λάσκου στο alterthess.gr
 
     
  Ενόψει των εκλογών της 25ης Μαϊου, και στο πλαίσιο του προεκλογικού διαλόγου, το alterthess.gr έθεσε σε υποψήφιους/ες eυρωβουλευτές ερωτήσεις σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης, την κρίση στην Ελλάδα και την άνοδο του φασισμού . Ο Χρήστος Λάσκος, υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ, απαντά
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:33 pm  
  Η ΝΔ το χειρότερο το κράταγε για το τέλος: ξανάφερε τη Χρυσή Αυγή στο προσκήνιο
Δημήτρης Χριστόπουλος
 
     
  ι νεοναζί επανέρχονται, και μάλιστα στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής, χωρίς καλά-καλά να κάνουν τίποτα οι ίδιοι. Το κάνει με τον πιο αποδοτικό τρόπο γι’ αυτoύς η Νέα Δημοκρατία, με τρόπο πολιτειακά άφρονα
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:39 pm  
  Τασία Χριστοδουλοπούλου: H κυβέρνηση της Αριστεράς θα δημιουργήσει ντόμινο
Συνέντευξη στον Αδάμο Ζαχαριάδη
 
     
  Η ευρωπαϊκή Αριστερά τονίζει ότι οι μεταναστευτικές ροές θα συνεχιστούν, ιδίως όσο συνεχίζονται ο πόλεμος, η φτώχεια και η περιβαλλοντική καταστροφή. Επιμένουμε λοιπόν ότι σε υπερεθνικά προβλήματα, δεν υπάρχουν εθνικές λύσεις. Ζητάμε, έτσι, τη ριζική τροποποίηση του Ευρωπαικού Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου, προς την κατεύθυνση της αναλογικής κατανομής των ροών σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αναθεώρηση της δομής του Σένγκεν, που προβλέπει ελεύθερη κυκλοφορία με κλειστά εξωτερικά σύνορα, άρα απαγόρευση κυκλοφορίας για τους μη νόμιμα διαμένοντες.
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr