Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
Εκλογές
 
Του Δημοσθένη Παπαδάτου-Αναγνωστόπουλου

Οι γραμμές που διαβάζετε γράφονται ξημερώματα Κυριακής, λίγες ώρες πριν ανοίξουν οι κάλπες. Γράφονται δε με την επίγνωση ότι η μέρα που ξημερώνει είναι από αυτές που αργότερα θα λέμε “ιστορικές”. Το λέω έχοντας πολύ συγκεκριμένες απόψεις για το πώς αλλάζουν τα πράγματα και ποια είναι η συμβολή των εκλογών στην αλλαγή αυτή. Και, εν προκειμένω, δεν το λέω με τη βεβαιότητα των δημοσκοπήσεων ή των αποδόσεων που δημοσιεύουν οι εταιρείες στοιχημάτων.

Το βλέπω πρώτα απ΄ όλα στις αντιδράσεις των αντιπάλων μας: Ο Σαμαράς αναρωτιέται αν θα αφήσουμε την Αθήνα στον αναρχικό (sic) Σακελλαρίδη. Ο Σγουρός απελπίζει ακόμα και τους οικοδεσπότες του Mega, χάνοντας διαρκώς την ψυχραιμία του και ωρυόμενος στη Δούρου. Ο Κύρτσος προβάρει ήδη τις ερμηνείες της ήττας στις ευρωεκλογές, επισημαίνοντας την “ιδιαίτερη λογική” τους και δείχνοντας την εικόνα στην Ευρώπη. Στη Θεσσαλονίκη, τέλος, η κυβέρνηση απειλεί με συλλήψεις τους διοργανωτές του δημοψηφίσματος για το νερό, υποψιαζόμενη μια ακόμα ήττα και εκεί.

Εσωτερικά διχασμένοι και σχεδόν παντού διασπασμένοι, αδυνατώντας να πείσουν στα μείζονα, και υπερπολιτικοποιώντας γι΄ αυτό τα ελάσσονα, οι υποψήφιοι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ κάνουν ό,τι μπορούν: ορκίζονται στην “ανεξαρτησία” και την αποκομματικοποίηση, υπενθυμίζουν για τρισχιλιοστή φορά την “αυτονομία” της αυτοδιοίκησης, και προκαταλαμβάνουν οι ίδιοι την ήττα τους, αποδίδοντάς τη στη “χαλαρότητα” της ψήφου – εκείνη που παλιότερα ευνοούσε μόνο αυτούς.

Ίσως το μέγεθος της αποτυχίας τους να γίνεται καλύτερα κατανοητό αν θυμηθεί κανείς από πού ξεκινήσαμε. Η υποψηφιότητα Σακελλαρίδη αντιμετωπίστηκε από το πολιτικό σύστημα ως ομολογία ότι ο ΣΥΡΙΖΑ τα παρατάει στον πρώτο Δήμο της χώρας· ο Σακελλαρίδης εμφανίζεται σήμερα ως ο ικανότερος να πάρει τη δημαρχία από τον Καμίνη στο δεύτερο γύρο, υποχρεώνοντας τον Σπηλιωτόπουλο να διεκδικεί με ακροδεξιά ατζέντα την πελατεία της Χρυσής Αυγής. Ο Σγουρός ήταν η τελευταία ελπίδα του ΠΑΣΟΚ, υπολογίζοντας στη δύναμη της αδράνειας και την άτυπη σύμπραξη στελεχών της ΝΔ· σήμερα ο ίδιος συμπεριφέρεται σαν σε αποδρομή. Στις ευρωεκλογές κόντεψαν να μας πείσουν ότι το Ποτάμι πάει ...για κυβέρνηση, ότι οι επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν δυναμική, ότι το “πλεόνασμα” και τα στημένα εύσημα από τις Βρυξέλλες θα κρίνουν τη μάχη υπέρ της ΝΔ· σήμερα ασχολούνται με τα ελληνικά του Τσίπρα στο ντιμπέιτ των υποψηφίων για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καταλαβαίνοντας ότι το διακύβευμα είναι πια μόνο η διαφορά του ΣΥΡΙΖΑ από τη ΝΔ.

Κι εμείς;

Δεν έχει νόημα ο απολογισμός της μάχης όσο η μάχη βρίσκεται σε εξέλιξη. Όμως υπάρχουν ορισμένα στοιχεία που μπορούν και χρειάζεται να επισημανθούν.

Το πρώτο από αυτά είναι η επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ να μπλοκάρει τις προσπάθειες αποπολιτικοποίησης των εκλογών, μεταξύ άλλων τοποθετώντας κεντρικά του στελέχη στους μεγαλύτερους δήμους και τις περιφέρειες, και τελικά προσδίδοντας στην τριπλή μάχη δημοψηφισματικό χαρακτήρα (“τρεις κάλπες-μία επιλογή”, “25 ψηφίζουμε, 26 φεύγουν”). Κάτι η κοινωνική νηνεμία, κάτι ο λυσσώδης πόλεμος των ΜΜΕ εναντίον του, κάτι οι εσωτερικές τριβές, το επίτευγμα αυτό δεν ήταν καθόλου αυτονόητο. Σήμερα, όμως, κατά μία έννοια είναι ...win-win: Με μια (απολύτως εφικτή) ευρεία διαφορά επί της ΝΔ στις ευρωεκλογές, νίκη στην περιφέρεια Αττικής και επιτυχίες στους μεγαλύτερους δήμους και τις περιφέρειες της χώρας, η κυβέρνηση απλώς δεν μπορεί να σταθεί. Ακόμα όμως και με μικρότερα επιτεύγματα, η προσφυγή στις κάλπες το συντομότερο είναι ίσως η μόνη δυνατότητα για τη ΝΔ και την Ελιά να αποφύγουν τη συντριβή.

Το δεύτερο είναι η αποδόμηση των κεντρικών πολιτικών ισχυρισμών της ΝΔ (“success story”, “πλεόνασμα”, “ανάκαμψη”, “τέλος των Μνημονίων”) και η επισήμανση του κοινωνικά επείγοντος: να φύγει η κυβέρνηση για να μπει φρένο στην ανθρωπιστική κρίση. Ούτε αυτό ήταν αυτονόητο: η κρίση, η φτώχεια και η απόγνωση ροκανίζουν την ελπίδα, καθηλώνουν τους ανθρώπους και διευκολύνουν την απόσυρση και τον κυνισμό. Όμως η επιλογή υποψηφίων συνδεδεμένων με τους κοινωνικούς αγώνες της περιόδου (νερό, ΕΡΤ, Σκουριές, καθαρίστριες, εκπαιδευτικοί), και μαζί τα ριζωμένα  δίκτυα αλληλεγγύης στις γειτονιές, όπου πρωταγωνιστούν τα τελευταία χρόνια οι δημοτικές κινήσεις της ριζοσπαστικής Αριστεράς, βοήθησαν αποφασιστικά και με “πρακτικά” επιχειρήματα να επικρατήσει η πραγματική ατζέντα. Απέναντι στη θεματολογία αυτή, οι υποψήφιοι της ΝΔ και της Ελιάς είχαν συνήθως να αντιτάξουν ...την ανεξαρτησία τους, ενώ το ΚΚΕ αρκούνταν να προφητεύει και πάλι τα επερχόμενα δεινά.

Το τρίτο στοιχείο είναι η ήδη δικαιωμένη επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ για το Δήμο Αθηναίων. Όχι μόνο η επιλογή του Γαβριήλ, την αξία του οποίου την ξέραμε έτσι κι αλλιώς όσοι τον γνωρίζαμε από πριν. Αλλά και η επιλογή μια συγκεκριμένης καμπάνιας, για την οποία είμαστε περήφανοι. Μιας καμπάνιας που συνέδεσε το τοπικό με το κεντρικό πολιτικό, την εξειδικευμένη γνώση των ζητημάτων της πόλης με τη μαζική απεύθυνση, την επικοινωνία με την πολιτική, σε όφελος όμως της δεύτερης, την αδιαμφισβήτητη σημασία των προσώπων με την αναντικατάστατη δυναμική της ομάδας. Ούτε κι εδώ ήταν όλα αυτονόητα, για διάφορους λόγους. Κατ΄ αρχάς, γιατί εδώ που έχει μπει ο πήχυς για τον ΣΥΡΙΖΑ, η απαίτηση για εκλογική αποτελεσματικότητα σημαίνει συχνά ταύτιση της καμπάνιας με τον επικεφαλής, υπερτροφική επικοινωνία και υποτίμηση της πολιτικής, επιλογή μιας πανσυλλεκτικής (“εθνικής”) ρητορικής, χωρίς αιχμές και συγκρούσεις – ως εάν να ήταν δυνατό η Αριστερά να υποσχεθεί στους πάντες. Ένας άλλος λόγος είναι οι προσδοκίες που δημιουργεί η ανοδική δυναμική σε ατομικό επίπεδο: για τους νεότερους, ένα αντανακλαστικό τύπου “τώρα είναι η στιγμή μας”, και για τους μεγαλύτερους, ένα ρητό ή άρρητο “τώρα έφτασε η ώρα μας”. Οι υπαρκτοί αυτοί κίνδυνοι αντιμετωπίστηκαν έγκαιρα, και νομίζω αποτελεσματικά. Κι αυτό είναι σημαντικό κεκτημένο για τη συνέχεια.

***

Σήμερα ξεκινάει μια μεγάλη μάχη, για την αποτίμηση της οποίας θα χρειαστεί να περιμένουμε μέχρι τις 26 Μαϊου. Μέχρι τότε, χρειάζεται να πούμε ότι για την Αριστερά τις μάχες τις κερδίζουν οι ομάδες, οι αγώνες, η συνεργασία και η αλληλεγγύη. Μια από τις πιο κρίσιμες αυτής της εβδομάδας δίνει στον Πειραιά το Λιμάνι της Αγωνίας, με το Θοδωρή Δρίτσα. Την παρακολουθώ από τις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, από τότε που άρχισα να διαβάζω την “Εποχή” και να μαθαίνω για τις διεργασίες στον πρόδρομο του ΣΥΡΙΖΑ, το Χώρο Διαλόγου και Κοινής Δράσης της Αριστεράς. Το “Λιμάνι” δίνει έναν αγώνα για τη δημοκρατία και την αξιοπρέπεια, σε μια εποχή που το κεφάλαιο δεν εμπιστεύεται το παλιό και φθαρμένο προσωπικό, και δοκιμάζει να αναλάβει τις υποθέσεις του το ίδιο: με τις συνέργειες του βαθέος κράτους και των χριστεπώνυμων υπολειμμάτων της Χούντας, και με την πεποίθηση ότι μέσα στην κρίση πληθαίνουν όσοι αρκούνται απλώς στην επιβίωση. Είμαστε ολόψυχα με το Λιμάνι – και σήμερα, και αύριο και για όσο χρειαστεί.

***

Τις μάχες τις δίνουν και τις κερδίζουν οι ομάδες. Οι ομάδες, όμως, δεν υπάρχουν έτσι, χωρίς τους ανθρώπους τους. Με την επίγνωση της ιστορικότητας της στιγμής, οι άνθρωποι της ομάδας του Red εκτίθενται, δηλαδή παίρνουν θέση, με τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Παναγιώτης Βωβός με την Ανοιχτή Πόλη και το Γαβριήλ Σακελλαρίδη στην Αθήνα και ο Οδυσσέας Αϊβαλής στην Πρώτη Κοινότητα. Ο Παναγιώτης Δήμας με το Άνω-Κάτω στο Καλαμάκι και την Ελένη Μπελλιά. Η Αλίκη Κοσυφολόγου με τη Δύναμη Ζωής και τη Ρένα Δούρου στο Νότιο Τομέα και η Τόνια Τσίτσοβιτς στον Κεντρικό Τομέα. Ο Λουδοβίκος Κωτσονόπουλος με την Αντίσταση με τους Πολίτες του Χαλανδρίου και το Σίμο Ρούσσο στο Χαλάνδρι. Ο Γιώργος Νιαουνάκης με το Δίκτυο Πολιτών και τον Περικλή Ζήκα στο Δήμο Χολαργού-Παπάγου. Και ο Χρήστος Σίμος με τους Ενεργούς Πολίτες και το Φώτη Κουγιουμτζή στο Περιστέρι. Το λέω εγώ, έστω στο παραένα, γιατί από τους ίδιους δύσκολα να το μάθει κανείς.

 


Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος
RED
Notebook
18 Μαΐου 2014 - 6:13 πμ | Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος
 
Σχόλια
Μπορείτε να αναφέρετε υβριστικά σχόλια ή εκτός των όρων χρήσης με το αντίστοιχο κουμπί στο πάνω δεξί μέρος κάθε σχολίου. Η άσκοπη χρήση της δυνατότητας μπορεί να οδηγήσει στον αποκλεισμό σας από το σχολιασμό
Σχόλιο από: Louise M

....και ο Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος με τη Στάση Βύρωνα και τον Ακη Κατωπόδη στο Βύρωνα.
 
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Τηλεφωνική "εκστρατεία" κατά Σακελλαρίδη καταγγέλλουν συνεργάτες τους
24/05/2014
Τις τελευταίες ημέρες, πολίτες της Αθήνας δέχονται τηλεφωνήματα στο σταθερό τους από μια υποτιθέμενη Μη Κυβερνητική Οργάνωση με την επωνυμία «Αυτοδιοικητικό Ινστιτούτο», η οποία τους καλεί να στηρίξουν Καμίνη, κόντρα στην «καταστροφική λαίλαπα που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ».
 
 
Γιατί ο Καμίνης δεν είναι ο αθηναίος Μπουτάρης
Γιάννης-Ορέστης Παπαδημητρίου
24/05/2014
Προς στιγμή, σε κάποια σημεία, ο Γιώργος Καμίνης και ο Γιάννης Μπουτάρης ομοιάζουν, κυρίως στην προτεραιότητα του ελεύθερου επιχειρείν και στην αντιπάθεια προς το συναθροίζεσθαι. Πρόκειται, ωστόσο, για δύο ασυμπτωτικές τετραετίες, από τις οποίες προκύπτουν δύο πολύ διαφορετικές πόλεις
 
 
Αν ήμουν Πειραιώτης
Στρατής Μπουρνάζος
24/05/2014
Ακριβώς σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις αξίζει πάνω απ’ όλα να σκεφτόμαστε και να παίρνουμε θέση. Γιατί προφανώς δεν υπάρχει δίλημμα όταν το ερώτημα είναι «Κάλλιο πλούσιος και υγιής ή πτωχός και ασθενής;». Ούτε στον Βόλο όπου αντίπαλος του Μπέου είναι ο Μαργαρίτης Πατσιαντάς του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε στον Πειραιά θα είχαμε δίλημμα αν αντίπαλος του Μώραλη-Μαρινάκη ήταν όχι μόνο ο Δρίτσας, αλλά ένας υποψήφιος του ΚΚΕ ή ένας οποιοσδήποτε δεξιός, πολλώ δε μάλλον ένας ευπρεπής δεξιός τύπου Κουμουτσάκου. Τώρα όμως;
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 1:24 pm  
  Αν ήμουν Πειραιώτης
Στρατής Μπουρνάζος
 
     
  Ακριβώς σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις αξίζει πάνω απ’ όλα να σκεφτόμαστε και να παίρνουμε θέση. Γιατί προφανώς δεν υπάρχει δίλημμα όταν το ερώτημα είναι «Κάλλιο πλούσιος και υγιής ή πτωχός και ασθενής;». Ούτε στον Βόλο όπου αντίπαλος του Μπέου είναι ο Μαργαρίτης Πατσιαντάς του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε στον Πειραιά θα είχαμε δίλημμα αν αντίπαλος του Μώραλη-Μαρινάκη ήταν όχι μόνο ο Δρίτσας, αλλά ένας υποψήφιος του ΚΚΕ ή ένας οποιοσδήποτε δεξιός, πολλώ δε μάλλον ένας ευπρεπής δεξιός τύπου Κουμουτσάκου. Τώρα όμως;
     
 
  24 Μαΐου 2014 - 1:14 am  
  Για την εξουσία στην Ελλάδα το κύριο είναι να μην έρθουν οι κόκκινοι
Συνέντευξη του Χρήστου Λάσκου στο alterthess.gr
 
     
  Ενόψει των εκλογών της 25ης Μαϊου, και στο πλαίσιο του προεκλογικού διαλόγου, το alterthess.gr έθεσε σε υποψήφιους/ες eυρωβουλευτές ερωτήσεις σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης, την κρίση στην Ελλάδα και την άνοδο του φασισμού . Ο Χρήστος Λάσκος, υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ, απαντά
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:33 pm  
  Η ΝΔ το χειρότερο το κράταγε για το τέλος: ξανάφερε τη Χρυσή Αυγή στο προσκήνιο
Δημήτρης Χριστόπουλος
 
     
  ι νεοναζί επανέρχονται, και μάλιστα στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής, χωρίς καλά-καλά να κάνουν τίποτα οι ίδιοι. Το κάνει με τον πιο αποδοτικό τρόπο γι’ αυτoύς η Νέα Δημοκρατία, με τρόπο πολιτειακά άφρονα
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:39 pm  
  Τασία Χριστοδουλοπούλου: H κυβέρνηση της Αριστεράς θα δημιουργήσει ντόμινο
Συνέντευξη στον Αδάμο Ζαχαριάδη
 
     
  Η ευρωπαϊκή Αριστερά τονίζει ότι οι μεταναστευτικές ροές θα συνεχιστούν, ιδίως όσο συνεχίζονται ο πόλεμος, η φτώχεια και η περιβαλλοντική καταστροφή. Επιμένουμε λοιπόν ότι σε υπερεθνικά προβλήματα, δεν υπάρχουν εθνικές λύσεις. Ζητάμε, έτσι, τη ριζική τροποποίηση του Ευρωπαικού Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου, προς την κατεύθυνση της αναλογικής κατανομής των ροών σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αναθεώρηση της δομής του Σένγκεν, που προβλέπει ελεύθερη κυκλοφορία με κλειστά εξωτερικά σύνορα, άρα απαγόρευση κυκλοφορίας για τους μη νόμιμα διαμένοντες.
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr