Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
Οι εκλογές στη Νότια Αφρική: Στρατηγικές της αριστεράς, παιγνίδια του νεοφιλελευθερισμού
Ο μεγάλος παίκτης για το μέλλον της Ν. Αφρικής είναι η Αριστερά: η Numsa και το EFF. Θα δούμε πού θα πάει αυτή η πορεία στα επόμενα 5 χρόνια. Ως τότε, προβλέπονται άλλη μια πενταετία που θα αποδειχθεί, κατά τα φαινόμενα, μια συρραφή κορπορατιστικών και νεοφιλελεύθερων πολιτικών από το ANC.
 
 Του Θοδωρή Ρακόπουλου

Οικονομικά, η Νότια Αφρική είναι μία από τις ανερχόμενες οικονομίες διεθνώς, ο κολοσσός της αφρικανικής ηπείρου, ο θεματοφύλακας του αναπτυγμένου καπιταλισμού στην αναπτυσσόμενη ήπειρο, ο γίγαντας του παγκόσμιου Νότου. Πολιτικά, είναι η νεαρότερη μεγάλη δημοκρατία του κόσμου. Στις 7 του μήνα, μέρα Τετάρτη, οι νοτιοαφρικάνοι γιόρτασαν 20 χρόνια πλειοψηφικής δημοκρατίας με τον καλύτερο τρόπο: με κάλπες σε περιβάλλον ήρεμο και ανεκτικό. Ψήφισαν στις εθνικές (εν ταυτώ βουλευτικές και προεδρικές) εκλογές για μόλις 5η φορά στην ιστορία της χώρας.

Είναι σημαντικό να δούμε την παρούσα διαμόρφωση του συσχετισμού στην χώρα, για τρεις λόγους: α. Είναι μια νεόκοπη μεγάλη δημοκρατία, με το πιο προοδευτικό και αριστερό Σύνταγμα του πλανήτη, αποκύημα επαναστατικών και ρεφορμιστικών διαδικασιών διεθνούς εμβέλειας στην διετία 1992-1994. β. Λόγω του αμύθητου ορυκτού της πλούτου (κυρίως χρυσό, πλατίνα και διαμάντια), είναι ένας τιτάνας στην παρούσα δυναμική του παγκόσμιου καπιταλισμού, μέλος της ομάδας που κρατά τα κλειδιά του μέλλοντος στον πλανήτη μας: των BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα, Ν.Αφρική). γ. Είναι η μόνη από τις ως άνω χώρες που από την ίδρυσή της ψηφίζει μόνο και μόνιμα “αριστερά” –κι ίσως η χώρα ανάμεσα στις BRICS με τα μεγαλύτερα προβλήματα.

Όσο οι πλούσιοι και μεσοαστοί νοτιοαφρικανοί ζουν σε μια “enclave economy” (οικονομία θύλακος), που θυμίζει Ελβετία, το 15-18% του πληθυσμού έχει HIV, οι μισοί νέοι είναι άνεργοι, 50 άνθρωποι δολοφονούνται καθημερινά -θύματα μιας ανεξέλεγκτης εγκληματικότητας-, και πάνω από το μισό του πληθυσμού ζει στις τρώγλες των παραγκουπόλεων και των ανεπίσημων οικισμών. Εικόνα από το μέλλον του νεοφιλελεύθερου μεσσιανισμού της οικονομικής καταστροφής ή όχι, η χώρα πάντως παραμένει πολιτικά μια ζωηρή και με έντονη κινηματική κουλτούρα νεαρή δημοκρατία, με πολιτικοποιημένο πληθυσμό (ενδεικτικά, παρόλη την τραγική απογοήτευση σε ό,τι αφορά τους πολιτικούς και την πολιτική, το ποσοστό συμμετοχής στις εκλογές ξεπερνά το ανάλογο σε δυτικές δημοκρατίες: 73%).

Το ANC, το κέντρο, οι αριστεροί, και οι άλλοι


Είκοσι εννέα κόμματα  παρατάχθηκαν στις εκλογές στην πλουραλιστική “χώρα-ουράνιο τόξο”. Ανάμεσα σε αυτά, πέντε κατάφεραν να εξασφαλίσουν μια θέση στο κοινοβούλιο του Κέιπ Τάουν (400 βουλευτές συνολικά). Στην σκιά του θανάτου του πιο σημαίνοντος στελέχους του, του Μαντέλα, μερικούς μήνες πριν, το ANC (Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσσο), το κίνημα που οργάνωσε την αντίσταση στο apartheid, είναι σήμερα το κόμμα που κυβερνά τη χώρα μονοπωλιακά και ως φαίνεται θα συνεχίσει να το κάνει και στο μέλλον, εγείροντας ζητήματα ποιότητας δημοκρατίας σε μια χώρα που θυμίζει πλέον οιονεί μονοκομματικό κράτος. Το κόμμα, που στο μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του ήταν παράνομο, από το 1994 έως σήμερα πάντα φτάνει στις εκλογές με εντυπωσιακά (ή σκανδαλώδη, ανάλογα με το πώς βλέπει κανείς την έννοια “ποιότητα δημοκρατίας”) ποσοστά, πάντα πάνω από 65%.

Την Τετάρτη υποχώρησε κατά 5 μονάδες, μετά από μια προεκλογική καμπάνια που στηρίχθηκε ευλόγως στη λογική “κάνουμε το μέλλον καλύτερο για όλους” και περιέργως στην προσωπικότητα του ενωτικού πλην σκανδαλωδώς διεφθαρμένου Jacob Zuma, του προέδρου της χώρας. Ο κ. Zuma προέρχεται από το κομουνιστικό κόμμα, που στηρίζει το ANC, αλλά οι νεοφιλεύθερες πολιτικές του, συνέχεια των δομικών μεταρρυθμίσεων του νεοφιλελεύθερου πρώην πρόεδρου Thambo Mbeki, έχουν οξύνει κι άλλο την ανισότητα, καθιστώντας τη χώρα την οικονομικά πιο άνιση στον πλανήτη.

Το πρόβλημα για το κόμμα είναι πως, για πρώτη φορά, το Numsa, το τεράστιο σωματείο των μεταλλεργατών, το μεγαλύτερο της χώρας, δεν στήριξε το ANC, και οι ιθύνοντές του υποσχέθηκαν την αναδιοργάνωση της πολιτικής της χώρας σε εργατική βάση μέχρι τις επόμενες εκλογές. Η Cosatu, η ΓΣΕΕ της Ν. Αφρικής, που παραδοσιακά στηρίζει με φανατισμό το ANC, δέχτηκε σκληρό πλήγμα από την κίνηση αυτή, όσο και από την κριτική τού (ζωηρού και προοδευτικού) Τύπου, για την απίστευτη διαφθορά, τον κορπορατισμό και τη συμπλέουσα με τα εργοδοτικά συμφέροντα πολιτική της, που την έχουν καταστήσει ένα οιονεί λόμπι της εργατικής αριστοκρατίας. Η εμπλοκή της στην τραγωδία της Marikana το 2013, όταν ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, μέτοχος σε εταιρία εξόρυξης πλατίνας και εργατοπατέρας, Ramaphosa, διέταξε την αστυνομία να πυροβολήσει στο ψαχνό απεργούς μεταλλωρύχους (34 νεκροί), καταδεικνύει τα όρια της Cosatu ως σύγχρονο συνδικαλιστικό φορέα για την χώρα. Κι όλα αυτά, ενώ μαίνεται ο πέμπτος μήνας απεργίας των μεταλλωρύχων στον τομέα της πλατίνας.

Το DA (Δημοκρατική Συμμαχία)  έλαβε 25,5% της ψήφου, αυξάνοντας ποσοστά και προσδοκίες. Του κόμματος, που είναι δεύτερη δύναμη τα τελευταία 10 χρόνια και πρώτη στο Cape, προΐσταται η δυναμική Hellen Zille, μια λευκή γυναίκα, κι άρα μια ζωηρή αντίφαση σε μια πολιτική κοινωνία που στηρίζεται σε ένα όραμα αντι-ρατσιστικό (όχι όμως και μετα-φυλετικό) και αντι-σεξιστικό. Η κα Zille, πρώην -πετυχημένη- δήμαρχος του Κέιπ Τάουν, προσπαθεί να επιβληθεί σε ένα πολιτικό σκηνικό πατρωνίας, με μια ρητορική ευρω-κεντρική και σίγουρα όχι δημοφιλή ανάμεσα στις φτωχότερες κοινωνικές ομάδες. Το αντίστοιχο μιας σύμμειξης Δράσης και ΔΗΜΑΡ, το κόμμα έχει φιλοεταιριακές πολιτικές, όπως και προτάσεις καταστολής τής πράγματι φρενήρους εγκληματικότητας και της ανεξέλεγκτης διαφθοράς. Το γεγονός ότι τα πιο προβεβλημένα στελέχη του είναι δύο τριαντατριάρηδες μαύροι (ο κ. Maimane και η κα. Mazibuko) είναι ενδεικτικό ότι το κόμμα επενδύει στην ψήφο της μαύρης πλειοψηφίας  και στη νεαρή ψήφο (80% του πληθυσμού της χώρας είναι μαύροι, το 38% του πληθυσμού είναι 15-35 ετών).

Τα κόμματα του κέντρου, ένεκα της πόλωσης κι εν γένει απογοήτευσης, υπέστησαν καθίζηση. Κοντά στο DA, αλλά πολύ μικρότερο, το Agang είναι ένα καινούριο κόμμα με μεταρρυθμιστικό και κεντρώο λόγο, με επικεφαλής την χήρα του ήρωα Steve Biko, Mamphela Ramphele. Το κόμμα είναι μια κίνηση διαμαρτυρίας και προεκλογικά χαιρετίστηκε ως ο ανανεωτής του πολιτικού σκηνικού. Τελικά, καταποντίστηκε, λαμβάνοντας ελάχιστο ποσοστό της εθνικής ψήφου (περί το 1,5%), παρόλη την συμπάθεια που χαίρει από λευκούς, μαύρους και Ινδούς. Πιο κοντά στο ANC, και βγαλμένο, ως “αριστερή αντιπολίτευση” από τους κόλπους του πριν 6 χρόνια, το Cope δεν κατάφερε να συγκεντρώσει πάνω από 2%, δείχνοντας τα όρια μιας φραξιονιστικής και κατακερματισμένης μετριοπαθούς Αριστεράς στη χώρα. Το τρίτο κόμμα του μεσαίου χώρου έρχεται, σε αντίθεση με τα δύο αυτά, από το παρελθόν: το Inkatha (IFP), του αρχηγού Buthulezi, είναι ένα λαϊκιστικός φορέας του εθνικισμού των Ζούλου, που μοιάζει πια εκτός πραγματικότητας στην Ν. Αφρική του 21ου αιώνα (έλαβε περίπου 2%, όταν ήταν στο 9% το 1994). Το βαραίνει, εξάλλου, μια ιστορία «δοσιλογισμού»: ήταν ο μόνος μαύρος οργανισμός που συνεργάστηκε με το απάρτχαϊντ.

Το πιο ενδιαφέρον και πολιτικά χρωματισμένο κόμμα, που επίσης προέρχεται από το ANC, είναι βέβαια οι φοβεροί, νεανικοί και αγριεμένοι “Μαχητές Οικονομικής Ελευθερίας” (Eff, Economic Freedom Fighters). Τερμάτισαν τρίτοι, μια σχετική επιτυχία για ένα κόμμα που μετράει λιγότερο από ένα έτος ζωής - αν και το τελικό τους ποσοστό ήταν χαμηλότερο των υψιπετών προσδοκιών (4,5%, εκεί που οι έρευνες μιλούσαν για 10-15% πριν λίγο καιρό). Προσωποκεντρικό κόμμα, γύρω από τον 33χρονο και ταπεινής καταγωγής Julius Malema, πρώην αρχηγό της Κομουνιστικής Νεολαίας που διαγράφτηκε από το ANC όταν κατηγορήθηκε για διασπάθιση εκατομμυρίων rand, το EFF έχει έντονη επιρροή στις λαϊκές και πάμπτωχες μάζες των παραγκουπόλεων, όπου η ανεργία, η ανέχεια, και το HIV κυβερνούν. Ένα κόμμα επιθετικής κομουνιστογενούς ρητορικής (“να κοινωνικοποιηθούν τα ορυχεία” είναι το βασικό του σύνθημα), του οποίου το δεύτερο τη τάξει στέλεχος είναι δηλωμένος “λενινιστής”, το EFF είναι ταυτόχρονα, όπως συχνά συμβαίνει κάποιες φορές  και αλλού, ένα κίνημα ρατσίζουσας κι εθνικιστικής ρητορείας, με τις αμφιλεγόμενες δηλώσεις του κ. Malema να θυμίζουν τον Πάνο Καμμένο.

Ο μεγάλος παίκτης για το μέλλον της Ν. Αφρικής, παρόλα αυτά, είναι η Αριστερά: η Numsa και το EFF. Θα δούμε πού θα πάει αυτή η πορεία στα επόμενα 5 χρόνια. Ως τότε, προβλέπονται άλλη μια πενταετία που θα αποδειχθεί, κατά τα φαινόμενα, μια συρραφή κορπορατιστικών και νεοφιλελεύθερων πολιτικών από το ANC.

Πηγή: Αναγνώσεις της Κυριακάτικης Αυγής


Θοδωρής Ρακόπουλος
RED
Notebook
11 Μαΐου 2014 - 12:23 pm | Θοδωρής Ρακόπουλος
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Τηλεφωνική "εκστρατεία" κατά Σακελλαρίδη καταγγέλλουν συνεργάτες τους
24/05/2014
Τις τελευταίες ημέρες, πολίτες της Αθήνας δέχονται τηλεφωνήματα στο σταθερό τους από μια υποτιθέμενη Μη Κυβερνητική Οργάνωση με την επωνυμία «Αυτοδιοικητικό Ινστιτούτο», η οποία τους καλεί να στηρίξουν Καμίνη, κόντρα στην «καταστροφική λαίλαπα που λέγεται ΣΥΡΙΖΑ».
 
 
Γιατί ο Καμίνης δεν είναι ο αθηναίος Μπουτάρης
Γιάννης-Ορέστης Παπαδημητρίου
24/05/2014
Προς στιγμή, σε κάποια σημεία, ο Γιώργος Καμίνης και ο Γιάννης Μπουτάρης ομοιάζουν, κυρίως στην προτεραιότητα του ελεύθερου επιχειρείν και στην αντιπάθεια προς το συναθροίζεσθαι. Πρόκειται, ωστόσο, για δύο ασυμπτωτικές τετραετίες, από τις οποίες προκύπτουν δύο πολύ διαφορετικές πόλεις
 
 
Για την εξουσία στην Ελλάδα το κύριο είναι να μην έρθουν οι κόκκινοι
Συνέντευξη του Χρήστου Λάσκου στο alterthess.gr
24/05/2014
Ενόψει των εκλογών της 25ης Μαϊου, και στο πλαίσιο του προεκλογικού διαλόγου, το alterthess.gr έθεσε σε υποψήφιους/ες eυρωβουλευτές ερωτήσεις σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης, την κρίση στην Ελλάδα και την άνοδο του φασισμού . Ο Χρήστος Λάσκος, υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ, απαντά
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 12:52 am  
  Αυτός και το σακίδιο
Σίσσυ Βελισσαρίου
 
     
  Τι είναι αλήθεια το Ποτάμι και τι η μαγευτική TVpersona που μετά βδελυγμίας απαρνείται το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα και τα παιδιά του «κομματικού σωλήνα»; Τι συμβολίζει αλήθεια το σακίδιο που η TVpersona αγόγγυστα κουβαλά;
     
 
  24 Μαΐου 2014 - 12:18 am  
  Καμίνης και μεταναστευτικό: η μεταμόρφωση
Ελένη Τάκου
 
     
  Επειδή «τα στερνά τιμούν τα πρώτα», περίμενα λίγη νηφαλιότητα σε ζητήματα αρχής, που ήταν άλλωστε κατεξοχήν ζητήματα της δικής του ατζέντας. Και γι’ αυτό έγραφα την επομένη του πρώτου γύρου ότι «προσωπικά στη μάχη της επόμενης Κυριακής δεν βλέπω μία μάχη ανάμεσα στη “μνημονιακή λαίλαπα” και τον “αντιμνημονιακό λαϊκισμό”. Βλέπω μία μάχη ανάμεσα σε δυο δημοκρατικές δυνάμεις, με τα κουτσά, τα στραβά και τα καλά τους. Και μια ευκαιρία να συζητήσουμε ίσως μια φορά νηφάλια τι θέλουμε για την πόλη μας, για τον τόπο μας». Αυτά τη Δευτέρα. Και την επόμενη μέρα ανοίγεις την τηλεόραση και σου πέφτει ο ουρανός στο κεφάλι
     
 
  22 Μαΐου 2014 - 1:11 pm  
  «Η ευρωπαϊκή Αριστερά διανύει περίοδο αισιοδοξίας»
Χριστόφορος Κάσδαγλης
 
     
  Έξι συν ένας υποψήφιοι για την Ευρωβουλή κλήθηκαν από το ThePressproject να δώσουν απάντηση σε ένα διαφορετικό ερώτημα που αφορά την ειδικότητα του καθενός, όπως προκύπτει από τα βιογραφικά τους. Οι έξι συμμετέχουν στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ο έβδομος στο «αδελφό» ψηφοδέλτιο «Europa Anderes» στην Αυστρία.
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:29 pm  
  Ο αντιφασισμός είναι στην ψυχή του ΣΥΡΙΖΑ
Σωτήρης Μάρταλης
 
     
  Tο κόμμα των Μπαλτάκων, των Κρανιδιώτηδων και των Πλεύρηδων έχει το θράσος να κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ για συνεργασία με τους νεοναζί. Η ακροδεξιά κυβέρνηση των Φαρμακονησιών και των στρατοπέδων συγκέντρωσης, οι δήμαρχοι που απαγόρευαν αντιφασιστικές διαδηλώσεις και συναινούσαν σε φασιστικά λουκέτα σε παιδικές χαρές, οι δημοσιογράφοι που ήλπιζαν στη «σοβαρή» πλευρά της Χρυσής Αυγής, εγκαλούν τώρα τον ΣΥΡΙΖΑ για φιλο-φασιστική ψηφοθηρία!
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr