Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
Το «Ποτάμι» γυρίζει πίσω;
To «Ποτάμι» του Στ. Θεοδωράκη παρόλο που βδελύσσεται τους πολιτικούς προσδιορισμούς που του έχουν αποδοθεί, στην πραγματικότητα διεκδικεί επιρροή σε αυτόν τον ενδιάμεσο κοινωνικό χώρο με όρους κεντροαριστεράς. Και όχι μιας νέας κεντροαριστεράς αλλά μιας old time classic, εν Ελλάδι, κεντροαριστεράς.
 
Του Κώστα Ελευθερίου

Η ρευστότητα του κομματικού ανταγωνισμού την τελευταία διετία και η αδυναμία συγκρότησης ενός «μεσαίου» χώρου ανάμεσα σε ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ είναι αναμφίβολα σημεία που υποδηλώνουν τη μεταβατική φάση στην οποία βρίσκεται το ελληνικό κομματικό σύστημα την τελευταία περίοδο. Ειδικά στο κεντροαριστερό πεδίο, παρότι η πρωτοκαθεδρία του ΣΥΡΙΖΑ είναι, προς το παρόν τουλάχιστον, εδραιωμένη, φαίνεται ότι υπάρχουν τάσεις συγκρότησης πολιτικών σχημάτων που φιλοδοξούν να εκφράσουν, να ανασυνθέσουν και, το κυριότερο, να επιβεβαιώσουν έναν ενδιάμεσο κοινωνικό χώρο, στον οποίο υποτίθεται ότι εντοπίζεται ένα κενό εκπροσώπησης.

To «Ποτάμι» του Στ. Θεοδωράκη παρόλο που βδελύσσεται τους πολιτικούς προσδιορισμούς που του έχουν αποδοθεί, στην πραγματικότητα διεκδικεί επιρροή σε αυτόν τον ενδιάμεσο κοινωνικό χώρο με όρους κεντροαριστεράς. Και όχι μιας νέας κεντροαριστεράς αλλά μιας old time classic, εν Ελλάδι, κεντροαριστεράς.

Κάθε (νέο) κόμμα επιχειρεί να κατοχυρώσει τη θέση στον κομματικό ανταγωνισμό καλλιεργώντας τρία συστατικά στοιχεία της πολιτικής του ταυτότητας: (α) το ιδεολογικό αφήγημα, (β) τις κοινωνικές διαιρέσεις που αυτό προσπαθεί να εκφράσει και (γ) την οργάνωση. Και τα τρία στοιχεία αναπτύσσονται στη βάση της λογικής του κομματικού ανταγωνισμού σε ένα δεδομένο κομματικό σύστημα, της πολιτικής κουλτούρας μιας κοινωνίας και των μίκρο και μάκρο εξελίξεων στη σχέση οικονομίας-κοινωνίας-πολιτικής. Αυτό σημαίνει πολύ απλά ότι κανένας κομματικός σχηματισμός δεν είναι νέος, ακόμη και εάν διεκδικεί ότι είναι νέος, αντίθετα κουβαλά εσκεμμένα ή και αθέλητα το βάρος του κοινωνικού σχηματισμού εντός του οποίου δραστηριοποιείται. Εν προκειμένω, το «Ποτάμι», παρότι ακόμη βρίσκεται σε εμβρυακή κατάσταση, επιχειρεί να διεκδικήσει μια διακριτή θέση στον κομματικό ανταγωνισμό, εφαρμόζοντας μια συγκεκριμένη στρατηγική που αρθρώνεται στα τρία ταυτοτικά στοιχεία που προαναφέραμε.

Πρωτόλειο ιδεολογικό αφήγημα

Ως προς το πρωτόλειο ιδεολογικό του αφήγημα, το «Ποτάμι» υποστηρίζει ότι αναδύθηκε σε ένα, έτσι κι αλλιώς, επιβαρυμένο κομματικό σύστημα ως ένα νέο και άφθαρτο πολιτικό brandname, που έρχεται να εκφράσει τους «κανονικούς ανθρώπους», που κινούνται στα συνήθη πολιτικά και κομματικά δίκτυα και συμπυκνώνεται στην persona ενός αναγνωρίσιμου δημοσιογράφου, που «έχτισε» την πρόσφατη καριέρα του στη βάση ενός αντισυμβατικού προσωπικού ύφους και στυλ. Ο τίτλος του κόμματος δεν παραπέμπει σε κάποια συγκεκριμένη πολιτική ιδεολογία ή έννοια, αντίθετα επενδύει στη συνειρμική εικόνα της κίνησης προς τα εμπρός ενός ποταμιού, το οποίο μπορεί να είναι ήρεμο αλλά και ορμητικό, να σαρώνει τα πάντα στο διάβα του και να αφήνει πίσω του καθετί το περιττό. Το «Ποτάμι» είναι κάτι το οικείο, αλλά και κάτι το ασυμβίβαστο. Και φυσικά όχι κάτι το α-πολιτικό -γιατί το πολιτικό δεν ταυτίζεται απόλυτα με το κομματικό και πολιτική σημαίνει και ρήξεις και συνθέσεις, αλλά το κυριότερο σημαίνει ειλικρινή εντοπισμό των προβλημάτων και επιδίωξη λύσεων. Το ιδεολογικό αφήγημα του «Ποταμιού» δεν συνιστά κάτι το ανοίκειο στην κοινή γνώμη, σίγουρα επικοινωνεί με τη μέση κοινή λογική και είναι κάτι απλό και κατανοητό και για τον τελευταίο πολίτη, που ενώ αναγνωρίζει την περιπλοκότητα ορισμένων θεμάτων την ίδια στιγμή θεωρεί ότι εάν τα χειριστούν «οι κανονικοί άνθρωποι» θα τα απαλλάξουν από τα βάρη της ιδεολογικής προκατάληψης και της κομματικής ιδιοτέλειας.

Σε αυτό το πλαίσιο, η διάκριση Αριστεράς και Δεξιάς δεν αποτελεί το μέτρο πολιτικού αυτοπροσδιορισμού του νέου κόμματος, η σωτηρία της χώρας θα είναι αποτέλεσμα συμμαχιών και συμφωνιών πάνω σε συγκεκριμένα σημεία, το κόστος των κομμάτων και των εκλογών για το δημόσιο ταμείο και τους φορολογούμενους είναι υπέρογκο, οι πολιτικοί έχουν επαγγελματοποιήσει την εμπλοκή τους στα κοινά, η δημοκρατία αντιμετωπίζεται τυπικά και διαδικαστικά από τις πολιτικές ελίτ. Στην ουσία υπάρχει ένας κόσμος μακριά από τα κέντρα αποφάσεων που αγωνιά να εκπροσωπηθεί. Το «Ποτάμι» αγωνίζεται για μια «πολιτική χωρίς κομματικό παρελθόν» - ή «η πολιτική χωρίς πολιτικούς»- γιατί όπως διατείνεται και ο ίδιος ο Θεοδωράκης «...δεν έχουμε παρελθόν πολιτικό. Γιατί ξέρουμε ότι οι άλλοι άνθρωποι έχουν λερώσει λίγο τα χέρια τους σ’ αυτή την υπόθεση...». Εκ των πραγμάτων, ο αντι-κομματισμός που εκπέμπει το «Ποτάμι» είναι ένα μόνιμο στοιχείο του λόγου του, το οποίο, βέβαια, δεν έχει προς το παρόν σχολιαστεί.

Παραδοσιακό οργανόγραμμα

Ενδιαφέρον έχει το προτεινόμενο οργανόγραμμα του κόμματος έτσι όπως αυτό καταγράφεται στο καταστατικό του [1]. Καταρχάς το «Ποτάμι» ορίζεται ως ένα «ανοικτό κόμμα», το οποίο αρθρώνεται σε «Επιτροπές» (Τοπικές, Νέων, Επαγγελματιών). Η εγγραφή των μελών είναι απλή: οποιοσδήποτε άνω των 18 συμπληρώνει μια φόρμα μέλους στο www.topotami.gr ή τη στέλνει έγγραφη στα γραφεία του κόμματος. Εν συνεχεία επιλέγει την «Επιτροπή» της αρεσκείας του για να συμμετάσχει στις διαδικασίες της. Η «Επιτροπή» χρησιμοποιεί αποκλειστικά τις νέες τεχνολογίες για τη λειτουργία της· δεν νοικιάζει γραφεία ούτε προσλαμβάνει προσωπικό, καθώς αυτό θεωρείται δαπανηρό. Η «Επιτροπή» έχει την ελευθερία να διοργανώνει όποια εκδήλωση αποφασίζει, στέλνει τρία μέλη της ως αντιπροσώπους στο συνέδριο του κόμματος και οι τελευταίοι διενεργούν «Συνελεύσεις». Δεύτερον, στο επίπεδο των κεντρικών οργάνων, ανώτατο θεωρείται το συνέδριο, το οποίο συνέρχεται σε ετήσια βάση, εκλέγει πρόεδρο (με τριετή θητεία), τριακονταμελή «Συντονιστική Επιτροπή» και τριμελή Εξελεγκτική Επιτροπή. Η «Συντονιστική Επιτροπή» εκλέγει εξαμελές «Συντονιστικό Συμβούλιο», το οποίο εξειδικεύει και υλοποιεί με τον πρόεδρο τις αποφάσεις του συνεδρίου. Τέλος, σε επίπεδο παράπλευρων εσωκομματικών δομών θεσμοθετούνται εννέα «Ομάδες Πολιτικής», που επεξεργάζονται τις προγραμματικές προτάσεις, το «Συμβουλευτικό Όργανο» που παρακολουθεί την εσωκομματική πολιτική και παρεμβαίνει σε τυχόν δυσλειτουργίες και η «Κοινωνική Γραμματεία» -η σύνθεσή της οποίας προκύπτει από τον πρόεδρο- που αναλαμβάνει την επικοινωνία του κόμματος με μη μέλη. Όπως φαίνεται, το οργανόγραμμα του «Ποταμιού» ακολουθεί το παραδοσιακό ιεραρχικό μοντέλο με τις κάθετες δομές και τα αντιπροσωπευτικά όργανα και διαμορφώνει μία καταρχάς μια ευέλικτη δομή που μπορεί να καταστεί περισσότερο σύνθετη σε περίπτωση οργανωτικής επέκτασης

Συνεπώς, η πρωτοτυπία του «Ποταμιού», εάν κάποιος το εντάξει στη λογική του κομματικού ανταγωνισμού και της ελληνικής πολιτικής κουλτούρας, μάλλον συνιστά επανάληψη παλαιών και παγιωμένων μοτίβων που παρατηρήθηκαν κατεξοχήν στο χώρο της καθ’ ημάς σοσιαλδημοκρατίας. Η «επανάσταση του αυτονόητου» του Γ. Παπανδρέου, για παράδειγμα ήταν ένα κάλεσμα στην «κοινή λογική», αντίστοιχο με αυτό του «Ποταμιού» προς τους «κανονικούς ανθρώπους». Η έννοια του «ανοικτού κόμματος» είναι παρούσα στην εσωκομματική συζήτηση του ΠΑΣΟΚ για σχεδόν 25 χρόνια - μάλιστα ο νυν πρόεδρός του έχει παλιότερα επιχειρήσει να τη θεωρητικοποιήσει. Η υπέρβαση της αριστεράς και της δεξιάς, καταστατική αρχή του μπλερικού «Τρίτου Δρόμου», βρισκόταν στον πυρήνα του εκσυγχρονιστικού εγχειρήματος, η ιδεολογία του οποίου, όπως τουλάχιστον στην αρχή υποστήριζε ο Κώστας Σημίτης, έβρισκε συμμάχους και υποστηρικτές σε όλους τους πολιτικούς χώρους. Η λογική του «ψηφιακού κόμματος» βρήκε και την πρώτη και πιο εμφατική έκφρασή της στο ΠΑΣΟΚ της περιόδου 2004-2007, ενώ ακόμη και η αντι-παλαιοκομματική ρητορική είναι κοινός τόπος για κάθε κόμμα που επιχειρεί να εισέλθει στον κομματικό ανταγωνισμό, σχεδόν από τον 19ο αιώνα, είτε αυτό ήταν είτε μικρό.

Η έννοια του «ανοιχτού κόμματος»

Βέβαια, το στοιχείο που καθιστά το «Ποτάμι» μια συνηθισμένη πολιτική προσπάθεια είναι ο κεντρικός ρόλος του αρχηγού στην προώθηση της πολιτικής πρότασης του κόμματος. Ο αρχηγοκεντρισμός και ο προσωποκεντρισμός της κομματικής πολιτικής είναι ένα μόνιμο χαρακτηριστικό της ελληνικής πολιτικής που ειδικά από τη δεκαετία του 1990 και έπειτα μεσολαβούνταν από τα ΜΜΕ και το πολιτικό μάρκετινγκ. Υπ’ αυτήν την έννοια, ο «Σταύρος», ο οποίος δεν θα μεταβάλλει τον τρόπο ζωής του για την πολιτική και θα πάει στο Προεδρικό Μέγαρο με το σακίδιο -όπως και ο Αλ. Τσίπρας (πιθανόν) χωρίς γραβάτα- είναι ένα πρόσωπο αναγνωρίσιμο που συμπυκνώνει την πρόταση του κόμματος, συνιστά το βηματοδότη της παρέμβασής του στο δημόσιο χώρο, είναι αυτός που έτσι κι αλλιώς προσδιόρισε εξαρχής το πλαίσιο - το οποίο είναι λιγότερο ανοικτό και ευέλικτο απ’ όσο φαίνεται - και το κυριότερο συνιστά τον πρώην insider του πολιτικο-μιντιακού συστήματος που επιχειρεί να ενεργοποιήσει τους outsiders δείχνοντάς τους τι πρέπει να κρατήσουν από αυτό το σύστημα και τί πρέπει να πετάξουν.

Ο ρόλος του Θεοδωράκη ως μιντιακού κράχτη που ανοίγει πολιτικά μέτωπα, θέτει ψηλά τον εκλογικό πήχη, αυτοπροβάλλεται ως κρίσιμος παράγοντας για τη σύμπηξη μιας πολιτικής συμμαχίας και υπαινίσσεται τη φιλοδοξία του να αποτελέσει μία επιλογή για πρωθυπουργό, δεν είναι ρόλος outsider, αλλά αντίθετα ρόλος επαγγελματία πολιτικού που χειρίζεται με άνεση την πολιτική σημειολογία και έχει (υπέρμετρες) αλλά και θεμιτές φιλοδοξίες. «Political business as usual», θα έλεγε κάποιος εξωτερικός παρατηρητής.

Σημείωση:
Διαθέσιμο εδώ:

Πηγή: Εποχή


Κώστας Ελευθερίου
RED
Notebook
6 Μαΐου 2014 - 11:38 πμ | Κώστας Ελευθερίου
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Αυτός και το σακίδιο
Σίσσυ Βελισσαρίου
24/05/2014
Τι είναι αλήθεια το Ποτάμι και τι η μαγευτική TVpersona που μετά βδελυγμίας απαρνείται το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα και τα παιδιά του «κομματικού σωλήνα»; Τι συμβολίζει αλήθεια το σακίδιο που η TVpersona αγόγγυστα κουβαλά;
 
 
Ανακοίνωση της Ομάδας Φεμινισμού και ΛΟΑΔΚΙ Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ: Θολά τα νερά του Ποταμιού…
20/05/2014
Αρχικά με έκπληξη και κατόπιν με αγανάκτηση παρακολουθήσαμε τα δύο καινούρια σποτ του Ποταμιού, του κόμματος του γνωστού δημοσιογράφου του MEGA Σταύρου Θεοδωράκη. Μια νεαρή κοπέλα στο πρώτο και μια γυναίκα μεγαλύτερης ηλικίας στο δεύτερο μιλούν για την επιλογή τους να ψηφίσουν το Ποτάμι μέσα από μια σειρά υπονοουμένων και με δήθεν πονηρό ή συνεσταλμένο ύφος (αντίστοιχα) που παραλληλίζουν την ψήφο με την σεξουαλική πράξη (την πρώτη φορά για την κοπέλα, την πρώτη φορά μετά από καιρό για την γυναίκα το δεύτερου σποτ).
 
 
Eναλλακτικές θεραπείες για την πάσχουσα ελληνική οικογένεια
Γιώργος Κουβίδης
8/05/2014
Στις 15.4.2011, από τις στήλες του protagon, o κ. Τσακυράκης, υποψήφιος ευρωβουλευτής του Ποταμιού, Σταύρος κι αυτός αλλά όχι ο Σταύρος, προχώρησε σε μια πρόταση-τομή που θα λύσει τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 3:22 pm  
  Γιατί ο Καμίνης δεν είναι ο αθηναίος Μπουτάρης
Γιάννης-Ορέστης Παπαδημητρίου
 
     
  Προς στιγμή, σε κάποια σημεία, ο Γιώργος Καμίνης και ο Γιάννης Μπουτάρης ομοιάζουν, κυρίως στην προτεραιότητα του ελεύθερου επιχειρείν και στην αντιπάθεια προς το συναθροίζεσθαι. Πρόκειται, ωστόσο, για δύο ασυμπτωτικές τετραετίες, από τις οποίες προκύπτουν δύο πολύ διαφορετικές πόλεις
     
 
  20 Μαΐου 2014 - 1:16 pm  
  Αλέξης Μπένος: Τα κινήματα βασικό στοιχείο της πολιτικής μας
Συνέντευξη στον Αδάμο Ζαχαριάδη
 
     
  Η κριτική στην ψήφο ανάθεσης είναι συνυφασμένη με την ίδια την ύπαρξη του ΣΥΡΙΖΑ που αποτελεί σύνθεση κινημάτων και έφτασε στη σημερινή δύναμή του με βάση την κινηματική του δράση και όχι την πειθώ μαυρογιαλούρικου τύπου «ψηφίστε μας και θα καθαρίσουμε εμείς για όλα σας τα προβλήματα».
     
 
  22 Μαΐου 2014 - 10:14 am  
  Η Κεντροαριστερά και το βιοπολιτικό διοικητικό κράτος
Δημήτρης Μπελαντής
 
     
  Μια σοβαρή διάσταση του πρώτου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών αποτέλεσε η αρκετά έως πολύ καλή επίδοση της Κεντροαριστεράς (Ελιά, ΔΗΜΑΡ, Ποτάμι κλπ) και ιδιαίτερα της Ελιάς στους μεγάλους δήμους (Καμίνης, Μπουτάρης), αλλά και σε πολλές από τις περιφέρειες (οι εκπρόσωποι της Κεντροαριστεράς μετέχουν στον δεύτερο γύρο σε 7 από τις 12 περιφέρειες έναντι 5 του ΣΥΡΙΖΑ)
     
 
  21 Μαΐου 2014 - 3:42 pm  
  Υγεία και πνευματικά δικαιώματα
Παναγιώτης Κουρουμπλής
 
     
  Η αδυναμία πρόσβασης μεγάλης μερίδας του πληθυσμού σε αναγκαία φάρμακα είναι από τις πιο σημαντικές πτυχές της υγειονομικής κρίσης που μαστίζει την Ελλάδα. Για το φαινόμενο των ανασφάλιστων καρκινοπαθών που αναγκάζονται να διακόψουν τη θεραπεία τους επειδή δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στο κόστος της ιδίοις πόροις, η κυβέρνηση φέρει βαρύτατη ευθύνη, διότι υπάρχουν λύσεις στο πρόβλημα της πρόσβασης σε φθηνά φάρμακα ακόμα και εντός του μνημονιακού πλαισίου.
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr