Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
Η Ε.Ε.: ο χρήσιμος ηλίθιος;
Στα δυτικά τμήματα της ουκρανικής επικράτειας κυματίζουν εντελώς αυτονόητα, πλάι στα γαλαζο-κίτρινα εθνικά χρώματα, ερυθρόμαυρες σημαίες. Είναι οι σημαίες της Οργάνωσης Ουκρανών Εθνικιστών (OUN), η οποία ιδρύθηκε στη Βιέννη το 1929. Υπό τα συνθήματα «Ε.Ε.» και «πολιτικά δικαιώματα», πραγματοποιούνται εκεί όνειρα, περισσότερο από όσο θα προσδοκούσε ο Στέπαν Μπαντέρα (1909-1959)
 
Του René Heilig               

Ο Μπαντέρα; Οφείλει κάποιος να τον γνωρίζει; Τουλάχιστον εκείνοι οι πολιτικοί, οι οποίοι τώρα αξιώνουν και χορηγούν υποστήριξη για τους νεοφερμένους στο Κίεβο, έπρεπε να μάθουν τον διασημότερο ηγέτη της OUN, η οποία ιδρύθηκε στη Βιέννη το 1929, και να τρομάξουν. Τα εθνικιστικά-φασιστικά ιδεολογήματά του θεωρούνται ως καθοδηγητικά, ιδιαιτέρως στο κόμμα «Σβόμποντα» και στον «Δεξιό Τομέα». Θα έπρεπε επίσης να διερευνήσουν κάποια φορά ονόματα όπως Ντμίτρο Ντόντσεβ, Βολοντίμιρ Μάρτινετς, Στέπαν Λενκάβσκι, Γιάροσλαβ Στέτσκο, Άντριι Μέλνυκ, Γιάροσλαβ Ίρσαν και Μίκολα Λέμπεντ. Όλα τους επισημαίνουν συγκεκριμένες εκδοχές του ουκρανικού εθνικισμού, όπως αυτός αναπτύχθηκε μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως προσφέρθηκε ολοένα και περισσότερο στη χιτλερική Γερμανία πριν από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και στη διάρκειά του, όπως διακρίθηκε στον αντικομμουνιστικό αγώνα των δυτικών δυνάμεων μετά το 1945. Πολλαπλές κατατμήσεις της Ουκρανίας, η απώθηση των ιστορικών και θρησκευτικών τους θεμελίων, η εκμετάλλευση από γειτονικές δυνάμεις, όλα τούτα καλλιέργησαν μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο καινούργιο έδαφος για εθνικιστικές αντιλήψεις, οι οποίες αμέσως άντλησαν δάνεια από φασιστικά ιδεολογήματα. Υποδαύλιζαν το μίσος εναντίον των Πολωνών και των Εβραίων. Στόχος ήταν να ιδρυθεί, σύμφωνα με την OUN, ανεξάρτητο κράτος στα «εθνογραφικώς ουκρανικά διαμερίσματα». Ευήκοον ους βρήκαν κυρίως στη δυτική Ουκρανία, στην ανατολική Γαλικία και στη Βολυνία [σ.τ.μ.: στις δυτικές-κεντροδυτικές περιοχές της σημερινής ουκρανικής κρατικής οντότητας], επομένως σε περιοχές που είχαν «πέσει» μετά την πρώτη ανθρωποσφαγή στην Πολωνία.

Η OUN προσπάθησε να αποσταθεροποιήσει το πολωνικό κράτος. Με παραστρατιωτικές μεθόδους. Τούτο προκάλεσε εξ αντιθέτου πίεση από το κράτος, οι Πολωνοί έκαιγαν ατίθασα χωριά και ορθόδοξες εκκλησίες. Αποτέλεσμα: Η OUN στράφηκε προς τη ναζιστική Γερμανία και επένδυσε σ’ αυτή. Ο ηγέτης της OUN, Άντριι Μέλνυκ, διαβεβαίωσε τον Μάιο του 1939 τον υπουργό εξωτερικών της Γερμανίας, Ρίμπεντροπ, ότι σύμφωνα με την κοσμοαντίληψή τους, η οργάνωσή του ανήκε στο ίδιο είδος κινήσεων με τον γερμανικό ναζισμό και τον ιταλικό φασισμό. Ο Γιάροσλαβ Ίρσαν, ένας άλλος θεωρητικός της OUN, είχε ήδη τονίσει έναν χρόνο πριν: «ο ουκρανικός εθνικισμός ενεργεί με τον όρο «εθνικισμός» κατά εκείνη την έννοια που χρησιμοποιούνται οι όροι «ναζισμός» ή «φασισμός» από τον γερμανικό και τον ιταλικό εθνικισμό».

Μόλις η Μόσχα και το Βερολίνο ομονόησαν μυστικά στο «σύμφωνο Χίτλερ-Στάλιν», η ανατολική Γαλικία και η δυτική Βολυνία έγιναν σοβιετικό έδαφος. Ακολούθως, η OUN εντόπισε στην Ε.Σ.Σ.Δ τον κύριο εχθρό. Κατ’ αναλογία σ’ αυτό, η Μόσχα αντέδρασε και εκτόπισε εκατοντάδες χιλιάδες Ουκρανούς από τα κατεχόμενα εδάφη. Από την άλλη πλευρά, η κατασκοπία του γερμανικού στρατεύματος στρατολογούσε κιόλας Ουκρανούς για την επίθεση στην Ε.Σ.Σ.Δ. Ο Μπαντέρα, από την πλευρά του, συνάθροιζε τα δικά του παράνομα στρατιωτικά σώματα. Ακόμα προτού να φτάσει η Βέρμαχτ στο Λβιβ, το καλοκαίρι του 1941, οι ένοπλοί του βρίσκονταν στην πόλη και διέπραξαν σφαγή του εβραϊκού πληθυσμού. Επιμένει «στο σημείο της εξόντωσης των Εβραίων και θεωρεί λειτουργικό να εισαχθούν στην Ουκρανία οι γερμανικές μέθοδοι εξολόθρευσης του εβραϊκού πληθυσμού», έγραφε κάποιος Γιάροσλαβ Στέτσκο το καλοκαίρι του 1941. Απέναντι σ’ αυτό, η γερμανική διοίκηση δεν είχε καμία αντίρρηση, αντιτάχθηκε, όμως, όταν ο Στέτσκο ανακηρύχθηκε πρόεδρος ενός ανεξάρτητου ουκρανικού κράτους στις 30 Ιουνίου 1941. Ο Χίτλερ και ο επικεφαλής των SS, Χίμλερ, οι οποίοι αναγνώριζαν στους Ουκρανούς ξένους εθελοντές σαν τον δεσμοφύλακα των στρατοπέδων θανάτου, Ντέμγιανγιούκ, αντέδρασαν με σφοδρότητα. Ο Στέτσκο και ο Μπαντέρα οδηγήθηκαν μέχρι το 1943 στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Ζάξενχάουζεν.     

Ο εν τω μεταξύ συγκροτημένος «ουκρανικός εξεγερτικός στρατός» (UPA) δρούσε στα δάση, όπου κατέσφαζε Πολωνούς, μαχητές του Κόκκινου Στρατού, σοβιετικούς παρτιζάνους ή Ουκρανούς χωρικούς, οι οποίοι ήθελαν να αποφύγουν τη φορολόγηση. Για τα μέλη του UPA, οι αρχές των θεμελιωδών δικαιωμάτων ίσχυαν με ιδιάζοντα τρόπο. Μια αρχή τους έλεγε: «Μεταχειρίσου τους εχθρούς του έθνους σου με μίσος και αδυσώπητη συμπεριφορά». Πάνω απ’ όλα βρισκόταν η απαίτηση: «Είτε θα επιτύχεις ένα ουκρανικό κράτος είτε θα πεθάνεις στον αγώνα γι’ αυτό». Παράλληλα, με δραστήρια βοήθεια της πτέρυγας του Μέλνυκ στην OUN, σχηματίστηκε η μεραρχία των SS, «Γαλικία», από Ουκρανούς εθελοντές. Το παραστρατιωτικό σώμα, εκτός των άλλων, καταδίωκε παρτιζάνους στη Γιουγκοσλαβία. Οι μονάδες του παραδόθηκαν στις 8 Μαΐου 1945 σαν «ουκρανικός εθνικός στρατός» και μεταφέρθηκαν από τους δυτικούς συμμάχους στην Ιταλία. Δεν έγινε δεκτή η παράδοσή τους στην Ε.Σ.Σ.Δ., πολλά αποβράσματα των SS βρήκαν καταφύγιο στις ΗΠΑ και στον Καναδά.

Ήδη από το 1943, ήταν σαφές στην OUN ότι η Γερμανία θα έχανε τον πόλεμο. Φαινόταν η σωστή στιγμή για τον αρχηγό του UPA, Μίκολα Λέμπεντ, να ανοίξει πάλι τον ολοκληρωτικό πόλεμο για δικό τους ουκρανικό κράτος. Διέταξε «να εκκαθαριστεί ολόκληρο το έδαφος από τον πολωνικό πληθυσμό». Κι αυτό διαπράχθηκε σε ένα λουτρό αίματος. Ακόμα μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’50, πολεμούσαν τα παράνομα σώματα του Μπαντέρα εναντίον των αρχών της Μόσχας. Με τον ίδιο τρόπο, έκαναν επιθέσεις από τα Καρπάθια ή από το πολωνικό έδαφος σε γειτονικές σοσιαλιστικές δημοκρατίες. Έβρισκαν υποστήριξη σ’ αυτό από την αμερικανική CIA ή από την οργάνωση «Gehlen», την κατοπινή «ομοσπονδιακή υπηρεσία πληροφοριών» [στμ: της Γερμανίας]. Δυτικές υπηρεσίες έριξαν εκατοντάδες αλεξιπτωτιστές, οι ίδιες οι ρωσικές υπηρεσίες θεωρούν σίγουρο πως πολλοί ανάμεσά τους διαβιούν, χωρίς να έχουν αποκαλυφθεί, ως έντιμοι πολίτες. Άλλωστε, ο αρχηγός του UPA, Λέμπεντ, υπηρέτησε μετά τον πόλεμο στη CIA. Η υπηρεσία πληροφοριών της Ουάσινγκτον προστάτευε τον μαζικό δολοφόνο μέχρι τον θάνατό του, το 1998.

Ο ουκρανικός εθνικισμός, που φούσκωσε πάλι μετά την κατάρρευση της Ε.Σ.Σ.Δ., θα μπορούσε να συνεχίσει αχαλίνωτος, ύστερα από την επιτυχή εξέγερση στην πλατεία Μαϊντάν του Κιέβου. Η Ε.Ε. είναι γι’ αυτό, από την οπτική του «Σβόμποντα», όχι κάτι περισσότερο από τον χρήσιμο ηλίθιο, ο οποίος δύναται να δημιουργήσει το αναγκαίο αντίβαρο οικονομικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας απέναντι στην μη αδρανούσα γειτονική Ρωσία.

Η επιφυλλίδα του ιστορικού και δημοσιογράφου, René Heilig, με τίτλο «Die EU-der nützliche Idiot?», δημοσιεύτηκε στην γερμανική αριστερή εφημερίδα «Neues Deutschland», στις 15.3.2014. 

Μετάφραση: Νίκος Σκοπλάκης

                   


René Heilig
RED
Notebook
6 Μαΐου 2014 - 12:11 πμ | René Heilig
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Καμίνης και μεταναστευτικό: η μεταμόρφωση
Ελένη Τάκου
24/05/2014
Της Ελένης Τάκου
 
 
Η ΝΔ το χειρότερο το κράταγε για το τέλος: ξανάφερε τη Χρυσή Αυγή στο προσκήνιο
Δημήτρης Χριστόπουλος
23/05/2014
Η ανάδειξη της Χρυσής Αυγής σε ρυθμιστή των εκλογών στην πρωτεύουσα και το Λεκανοπέδιο Αττικής αποτελεί στίγμα που δεν θα ξεθωριάσει εύκολα
 
 
Εμπρηστική Ακροδεξιά
Νίκος Σκοπλάκης
12/05/2014
Ο οργανωμένος εμπρησμός του κτηρίου των συνδικάτων στην Οδησσό καταδεικνύει με τραγικό τρόπο ότι η σχηματική και σε πολλές περιπτώσεις ενορχηστρωμένα μεροληπτική προσέγγιση για την αλλαγή διακυβέρνησης στο Κίεβο αποκρύπτει το ουσιώδες: την ακροδεξιά ηγεμονία, μέσα από την οποία εδραιώθηκε η αποκαλούμενη «φιλοδυτική» μερίδα των ολιγαρχών στην Ουκρανία, καταπνίγοντας τις αντίρροπες τάσεις στην ωμή βία των παραστρατιωτικών.
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 3:22 pm  
  Γιατί ο Καμίνης δεν είναι ο αθηναίος Μπουτάρης
Γιάννης-Ορέστης Παπαδημητρίου
 
     
  Προς στιγμή, σε κάποια σημεία, ο Γιώργος Καμίνης και ο Γιάννης Μπουτάρης ομοιάζουν, κυρίως στην προτεραιότητα του ελεύθερου επιχειρείν και στην αντιπάθεια προς το συναθροίζεσθαι. Πρόκειται, ωστόσο, για δύο ασυμπτωτικές τετραετίες, από τις οποίες προκύπτουν δύο πολύ διαφορετικές πόλεις
     
 
  20 Μαΐου 2014 - 1:16 pm  
  Αλέξης Μπένος: Τα κινήματα βασικό στοιχείο της πολιτικής μας
Συνέντευξη στον Αδάμο Ζαχαριάδη
 
     
  Η κριτική στην ψήφο ανάθεσης είναι συνυφασμένη με την ίδια την ύπαρξη του ΣΥΡΙΖΑ που αποτελεί σύνθεση κινημάτων και έφτασε στη σημερινή δύναμή του με βάση την κινηματική του δράση και όχι την πειθώ μαυρογιαλούρικου τύπου «ψηφίστε μας και θα καθαρίσουμε εμείς για όλα σας τα προβλήματα».
     
 
  22 Μαΐου 2014 - 10:14 am  
  Η Κεντροαριστερά και το βιοπολιτικό διοικητικό κράτος
Δημήτρης Μπελαντής
 
     
  Μια σοβαρή διάσταση του πρώτου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών αποτέλεσε η αρκετά έως πολύ καλή επίδοση της Κεντροαριστεράς (Ελιά, ΔΗΜΑΡ, Ποτάμι κλπ) και ιδιαίτερα της Ελιάς στους μεγάλους δήμους (Καμίνης, Μπουτάρης), αλλά και σε πολλές από τις περιφέρειες (οι εκπρόσωποι της Κεντροαριστεράς μετέχουν στον δεύτερο γύρο σε 7 από τις 12 περιφέρειες έναντι 5 του ΣΥΡΙΖΑ)
     
 
  21 Μαΐου 2014 - 3:42 pm  
  Υγεία και πνευματικά δικαιώματα
Παναγιώτης Κουρουμπλής
 
     
  Η αδυναμία πρόσβασης μεγάλης μερίδας του πληθυσμού σε αναγκαία φάρμακα είναι από τις πιο σημαντικές πτυχές της υγειονομικής κρίσης που μαστίζει την Ελλάδα. Για το φαινόμενο των ανασφάλιστων καρκινοπαθών που αναγκάζονται να διακόψουν τη θεραπεία τους επειδή δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στο κόστος της ιδίοις πόροις, η κυβέρνηση φέρει βαρύτατη ευθύνη, διότι υπάρχουν λύσεις στο πρόβλημα της πρόσβασης σε φθηνά φάρμακα ακόμα και εντός του μνημονιακού πλαισίου.
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr