Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
Με αφορμή την κρίση στην Ουκρανία: Τρέχουσες εξελίξεις και μελλοντικές τάσεις στον ενεργειακό τομέα
Η σημασία της Ουκρανίας στην ενεργειακή γεωπολιτική σκακιέρα έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, καθώς η χώρα κατέχει στρατηγική θέση μεταξύ των μεγάλων παραγωγών υδρογονανθράκων (Ρωσία και περιοχή Κασπίας) και των μεγάλων καταναλωτών (Δυτική Ευρώπη), έχει ήδη εγκατεστημένο ένα εκτεταμένο δίκτυο αγωγών στο έδαφός της και διαθέτει σημαντικές υποδομές υπόγειας αποθήκευσης φυσικού αερίου και πετρελαίου
 
Του Αλέξη Χαρίτση

Παγκόσμιο Περιβάλλον

Βασική παράμετρος που καθορίζει την ενεργειακή ατζέντα σε παγκόσμιο επίπεδο είναι η ανακάλυψη και εξόρυξη σημαντικών κοιτασμάτων μη συμβατικού πετρελαίου («σχιστέλαιου») και φυσικού αερίου στις ΗΠΑ. Παρότι οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις αυτής της τεχνολογίας έχουν ξεσηκώσει ήδη το περιβαλλοντικό κίνημα παγκοσμίως, ο ρυθμός εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων μη συμβατικού πετρελαίου και φυσικού αερίου (shale oil/shale gas) έχει αλλάξει τα δεδομένα στην παγκόσμια αγορά πετρελαίου. Η τεχνολογία εξόρυξης γνωστή ως «υδρορωγμάτωση» (fracking) εξασφαλίζει πρόσβαση σε κοιτάσματα πετρελαίου και αερίου που βρίσκονται εγκλωβισμένα σε γεωλογικούς σχηματισμούς. 

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Αμερικανικής Υπηρεσίας Ενέργειας (EΙA) [1], τα νέα αυτά δεδομένα θα μπορούσαν να προσφέρουν στις ΗΠΑ σχετική ενεργειακή αυτονομία αλλά και την πρώτη θέση στη λίστα των εξαγωγικών χωρών υδρογονανθράκων. Η παραγωγή αργού πετρελαίου στις ΗΠΑ προβλέπεται να αγγίξει τα 9,5 εκατ. βαρέλια ημερησίως το 2016, πλησιάζοντας τα ιστορικά υψηλά επίπεδα που είχε πετύχει το 1970, στα 9,6 εκατ. βαρέλια ημερησίως, με σημαντική ενίσχυση από τα 5 εκατ. βαρέλια την ημέρα του 2008, που ήταν η τελευταία χρονιά κατά την οποία καταγράφηκε μείωση της αμερικανικής παραγωγής. Το 2012, οι ΗΠΑ εισήγαγαν το 37% των αναγκών τους σε πετρέλαιο [2]. Αυτό το νούμερο εκτιμάται ότι θα υποχωρήσει στο 25%, αν όχι χαμηλότερα, το 2016. Η ΕΙΑ προβλέπει επίσης –στο βασικό της σενάριο– ότι η τιμή πετρελαίου Brent θα υποχωρήσει από τη μέση τιμή των 109 δολ. ανά βαρέλι το 2013, στα 92 δολ. το 2017.

Εν τω μεταξύ, από τα τέλη του 2012, οι ΗΠΑ είναι πλέον ο μεγαλύτερος παραγωγός φυσικού αερίου στον κόσμο, με τις τιμές φυσικού αερίου στις ΗΠΑ να έχουν μειωθεί κατά περίπου 70% σε σχέση με τον Ιούνιο του 2008. Σήμερα, ένα εκατομμύριο βρετανικές θερμικές μονάδες φυσικού αερίου στις ΗΠΑ στοιχίζουν περίπου 5 δολ. (ακόμη και μετά την άνοδο των τιμών που προκλήθηκε από το πρόσφατο κύμα ψύχους στις ΗΠΑ), ενώ οι αντίστοιχες τιμές στην Ασία και την Ευρώπη είναι δύο με τέσσερις φορές υψηλότερες.

Η μείωση κατανάλωσης άνθρακα στις ΗΠΑ λόγω αυξημένης διείσδυσης του σχιστολιθικού αερίου έχει προκαλέσει πιέσεις στις τιμές του άνθρακα στον υπόλοιπο δυτικό κόσμο και την Κίνα, με αποτέλεσμα να σημειώνει σταθερή άνοδο στα ενεργειακά ισοζύγια αρκετών χωρών, ειδικότερα αυτών με τομείς έντασης κατανάλωσης ενέργειας.

Την ίδια στιγμή, η ανάδυση των οικονομιών των BRICS και της Μέσης Ανατολής οδηγούν σε συνολική αύξηση της παγκόσμιας ζήτησης για ενέργεια τα επόμενα χρόνια. Σύμφωνα μάλιστα με μελέτη του International Energy Agency [3], η παγκόσμια ζήτηση ενέργειας αναμένεται να αυξηθεί κατά 30% το 2035 (έτος βάσης το 2011), με το κέντρο βάρους της αυξημένης ζήτησης να μετατοπίζεται σαφώς προς τις αναδυόμενες οικονομίες οι οποίες δημιουργούν το 90% της αυξημένης ζήτησης.

Ευρώπη - Ρωσία

Η ευρωπαϊκή πολιτική για την ενέργεια παρουσίασε τους τελευταίους μήνες αξιοσημείωτη μετατόπιση. Μαζί με τις πολιτικές για οικονομία ‘χωρίς άνθρακα’ συμβαδίζει πλέον η ‘στήριξη της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής βιομηχανίας’. Οι ‘πράσινες πολιτικές’ δεν αποτελούν πλέον μονόδρομο και πιθανόν τα ορυκτά καύσιμα να αυξήσουν την συμμετοχή τους στο ευρωπαϊκό ενεργειακό ισοζύγιο το επόμενο διάστημα. Ταυτόχρονα, το παράδειγμα της εκμετάλλευσης του ‘σχιστολιθικού αερίου’ από τις ΗΠΑ προσπαθεί να βρει μιμητές και στην Ευρώπη, ενώ στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής πολιτικής βρίσκεται η αναζήτηση προσβάσεων σε κοιτάσματα Φ.Α. και η επέκταση υποδομών μεταφοράς.

Πλησιάζοντας προς το 2020, έτος λήξης του προγράμματος 20-20-20 για μείωση ρύπων του θερμοκηπίου, αύξηση της διείσδυσης των ΑΠΕ και εξοικονόμησης ενέργειας, οι διαπραγματεύσεις στο εσωτερικό της ΕΕ για την επόμενη σειρά δεσμευτικών στόχων αναδεικνύουν ένα σύνθετο περιβάλλον εσωτερικών αντιφάσεων και συγκρούσεων μεταξύ οικονομικών και πολιτικών δυνάμεων. Οι αντιφάσεις αυτές παίρνουν προς το παρόν τη μορφή σύγκρουσης ανάμεσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με τους στόχους για το 2030. Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα δεδομένα, από τους τρεις στόχους για το 2020 σχετικά με την κλιματική αλλαγή και την ενεργειακή πολιτική (περιορισμός εκπομπών ρύπων, εξοικονόμηση ενέργειας και προώθηση ΑΠΕ), οι σχεδιασμοί της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το 2030 περιορίζουν τους δεσμευτικούς στόχους μόνο στη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου (κατά 40% σε σχέση με το έτος βάσης 1990).

Παράλληλα, το σχιστολιθικό αέριο κερδίζει σημαντικό έδαφος και στην πλευρά της Ευρώπης, με την Πολωνία να παρουσιάζεται ως προνομιακή περίπτωση σημαντικών αποθεμάτων. Η γενικότερη περιοχή της Ανατ. Ευρώπης, μετά τις τελευταίες εξελίξεις στην Ουκρανία και λόγω της σημασίας της ως προς τον ενδιάμεσο κρίκο μεταξύ κεντρικής Ευρώπης και Ρωσίας στους τομείς προμήθειας ΦΑ, αναμένεται να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια του λόμπι των συμβατικών καυσίμων ΦΑ και πετρελαίου να περάσει στην αντεπίθεση σε επίπεδο κεντρικών ευρωπαϊκών πολιτικών. 

Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής [4], οι δαπάνες της ΕΕ για εισαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου έχουν αυξηθεί κατακόρυφα τα τελευταία χρόνια, φτάνοντας το 2011 στα 406 δις. ευρώ που ισοδυναμεί με το 3,2% του ευρωπαϊκού ΑΕΠ. Το 2011 η Ρωσία πρόσφερε το 30% των ευρωπαϊκών εισαγωγών φυσικού αερίου.

Στη Ρωσία, όταν ανέλαβε Πρόεδρος ο Βλαντιμίρ Πούτιν το 2000, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο κάλυπταν λιγότερα από τα μισά εξαγωγικά έσοδα της χώρας. Έκτοτε το ποσοστό έχει διαμορφωθεί στα δύο τρίτα. Επιπλέον, οι ενεργειακοί πελάτες της Ρωσίας στην Ευρώπη, τώρα θα έχουν νέες επιλογές καθώς προχωρούν τα έργα υγροποιημένου φυσικού αερίου στις ΗΠΑ και καθώς άλλοι δυνητικοί εξαγωγείς αναπτύσσουν την παραγωγή φυσικού πετρελαίου. Τα χαμένα έσοδα από τις εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου θα επιβαρύνουν ιδιαίτερα την κυβέρνηση Πούτιν και την προσπάθεια της να παρέχει περισσότερα κεφάλαια για νέες, πιο ακριβές και δυσπρόσιτες πηγές ενέργειας.

Ουκρανική κρίση και ενέργεια

Η σημασία της Ουκρανίας στην ενεργειακή γεωπολιτική σκακιέρα έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, καθώς  η χώρα κατέχει στρατηγική θέση μεταξύ των μεγάλων παραγωγών υδρογονανθράκων (Ρωσία και περιοχή Κασπίας) και των μεγάλων καταναλωτών (Δυτική Ευρώπη), έχει ήδη εγκατεστημένο ένα εκτεταμένο δίκτυο αγωγών στο έδαφός της και διαθέτει σημαντικές υποδομές υπόγειας αποθήκευσης φυσικού αερίου και πετρελαίου. Η αυξημένη όμως εξάρτηση της Ουκρανίας από το ρωσικό αέριο (πάνω από το 50% του φυσικού αερίου της Ουκρανίας προέρχεται από τη Ρωσία), δημιουργεί δεσμεύσεις που δεν επιτρέπουν την ενεργειακή διείσδυση των ΗΠΑ και της Ε.Ε. στην περιοχή.

Σε μια προσπάθεια ενίσχυσης της ενεργειακής αυτάρκειας της χώρας, η κυβέρνηση Γιανουκόβιτς υπέγραψε τον περασμένο Νοέμβριο συμφωνία ύψους $10 δισ. με την Chevron για την από κοινού εκμετάλλευση κοιτασμάτων φυσικού αερίου [5]. Έχει βεβαίως τη σημασία του το γεγονός ότι τα κοιτάσματα ως επί το πλείστον βρίσκονται στο ανατολικό, φιλορωσικό τμήμα της Ουκρανίας.

Αντίστοιχες συμφωνίες είχαν ήδη υπογραφεί με τη Shell και την ExxonMobil, αμφισβητώντας έτσι έμπρακτα την παντοκρατορία της ρωσικής Gazprom. Η συμφωνία συνέπεσε με τις συζητήσεις της Ουκρανίας για στενότερες διπλωματικές και εμπορικές σχέσεις με την Ε.Ε. Η απόφαση όμως τελικά του Yanukovich να αποσυρθεί από τις διαπραγματεύσεις για συμφωνία με την Ε.Ε. (μετά την προσφορά Putin για μείωση κατά 30% των τιμών Φ.Α. και την προσφορά πακέτου οικονομικής βοήθειας $15 δισ.), ενίσχυσε την ενεργειακή πρόσδεση της Ουκρανίας στις εισαγωγές από τη Ρωσία και βεβαίως πυροδότησε την κρίση που ακολούθησε.

Οι προτεραιότητες της Ε.Ε. [6]

Η Ε.Ε. στη σύνοδο κορυφής της 21ης Μαρτίου [7] επαναβεβαίωσε την ανάγκη μείωσης της ενεργειακής εξάρτησής της από τη Ρωσία, ενίσχυσης της διαφοροποίησης των ενεργειακών προμηθευτών της Ένωσης και προώθησης της εκμετάλλευσης των εγχώριων πόρων [8].

Η κρίση με τη Ρωσία επιτείνει τις ανησυχίες για την ενεργειακή ασφάλεια της Ευρώπης και αλλάζει την ατζέντα σε σχέση με τους κλιματικούς στόχους της Ε.Ε. για το 2030 [9]. Παρ’ότι η απόφαση της Συνόδου μιλάει για ανάγκη ενίσχυσης των ΑΠΕ και των πολιτικών εξοικονόμησης ενέργειας, η Ε.Ε. είναι διστακτική να συμπεριλάβει τους παραπάνω στόχους στη δεσμευτική συμφωνία για το 2030. Δεδομένης της στροφής των ΗΠΑ προς το σχιστολιθικό αέριο και της κρίσης με τη Ρωσία, η Ε.Ε. αναζητάει μια πιο «ρεαλιστική» ενεργειακή πολιτική που θα ευθυγραμμίζεται με τις προτεραιότητες για την κλιματική αλλαγή που θέτουν οι βασικοί ανταγωνιστές της. Είναι χαρακτηριστικό ότι σύμφωνα με έγγραφο συζήτησης της Βρετανικής κυβέρνησης ενόψει της συνόδου κορυφής, η Ε.Ε. θα πρέπει να διερευνήσει τις δυνατότητες αποστολής αερίου από το Ιράκ προς την Ευρώπη, να ενισχύσει τις στρατηγικές συμμαχίες με άλλους προμηθευτές (ΗΠΑ) και να ενθαρρύνει τις χώρες-μέλη να εκμεταλλευθούν τα κοιτάσματα που βρίσκονται στο έδαφός τους. [10]

Στο μέτωπο των αγωγών, η πρόσφατη κρίση αναδιατάσσει τις ευρωπαϊκές προτεραιότητες σχετικά με την  κατασκευή διακρατικών αγωγών μεταφοράς φυσικού αερίου. Η ένταση με τη Ρωσία θέτει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα του αγωγού South Stream, συνολικού προϋπολογισμού €17 δισ., ο οποίος σχεδιαζόταν να μεταφέρει ρωσικό αέριο προς τη Δυτική Ευρώπη μέσω της Μαύρης Θάλασσας, παρακάμπτοντας την Ουκρανία. Ευρωπαίοι αξιωματούχοι χαρακτηρίζουν πλέον το συγκεκριμένο έργο «νεκρό» [11].

Η εξέλιξη αυτή ενδεχομένως να διευκολύνει την προώθηση του εναλλακτικού σχεδίου υλοποίησης των αγωγών TANAP (Trans Anatolian Pipeline) και TAP (Trans Adriatic Pipeline) μέσω του λεγόμενου «νότιου διαδρόμου» (South corridor of gas). Οι αγωγοί αυτοί, οι οποίοι σχεδιάζεται να διοχετεύσουν αζέρικο αέριο από την περιοχή της Κασπίας προς τις αγορές της Δυτικής Ευρώπης, μειώνουν την ευρωπαϊκή εξάρτηση από τη Ρωσία και ενδεχομένως να αξιοποιηθούν ως διαπραγματευτικό όπλο στις συζητήσεις με τους Ρώσους για την αντιμετώπιση της ουκρανικής κρίσης.

Η στρατηγική των ΗΠΑ

Η ανατροπή του  Γιανουκόβιτς και η ραγδαία επιδείνωση των σχέσεων Ε.Ε.-Ρωσίας προσφέρει μια πρώτης τάξης ευκαιρία στις ΗΠΑ να ενισχύσουν τον ενεργειακό τους ρόλο στην περιοχή. Οι ΗΠΑ προβάλλουν πλέον ως εγγυητές της ασφάλειας του ενεργειακού εφοδιασμού της Ευρώπης. Αμερικανοί αξιωματούχοι έσπευσαν μάλιστα να διαβεβαιώσουν ότι οι ΗΠΑ θα διασφαλίσουν την ενεργειακή επάρκεια της Ευρώπης σε περίπτωση που η Ρωσία διακόψει την παροχή αερίου στην Ουκρανία [12].

Η στρατηγική αυτή, άλλωστε, μετατροπής των ΗΠΑ σε εξαγωγέα φυσικού αερίου και πετρελαίου βρισκόταν σε εξέλιξη ήδη πριν την εκδήλωση της ουκρανικής κρίσης. Είναι χαρακτηριστικό ότι πέρυσι η Αμερικανική κυβέρνηση επένδυσε στην υλοποίηση νέων εγκαταστάσεων για την εξαγωγή φυσικού αερίου [13] και ενέκρινε άδειες για την εξαγωγή πετρελαίου στην Ευρώπη [14].

Σχετικά με την κρίση στην Ουκρανία και την εμπλοκή των ΗΠΑ στην τροφοδοσία της Ευρώπης, ορισμένοι προτείνουν να επιταχυνθούν οι εξαγωγές φυσικού αερίου από τις ΗΠΑ στην Ευρώπη. Πριν λίγες μέρες μάλιστα, ο βοηθός υπουργός Εξωτερικών για θέματα Ενεργειακής Διπλωματίας Εϊμος Χόχσταϊν, μιλώντας στο Athens Energy Forum αποκάλυψε ότι το υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ έχει αποδεσμεύσει 6 φορτία υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) για την άμεση μεταφορά τους στην Ευρώπη [15]. Ωστόσο αυτή η πρόταση δεν είναι πολύ ρεαλιστική, βραχυπρόθεσμα τουλάχιστον, καθώς οι αμερικανικές υποδομές για φυσικό αέριο έχουν βεβαίως αναπτυχθεί σημαντικά το τελευταίο διάστημα, αλλά υπολογίζεται ότι χρειάζονται ακόμα τουλάχιστον 4 χρόνια μέχρι να μπορούν να αξιοποιηθούν για εξαγωγή.

Ως εναλλακτική επιλογή παρουσιάζεται η απελευθέρωση πετρελαίου από το αμερικανικό στρατηγικό απόθεμα (Strategic Petroleum Reserve - SPR), το οποίο περιλαμβάνει 694 εκατ. βαρέλια αργό πετρέλαιο.

Δεδομένου ότι η Ρωσία εξαρτάται από τις εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου για την επιβίωσή της, αυτή η πρωτοβουλία των ΗΠΑ θα της ασκούσε εντονότατη πίεση, καθώς θα οδηγούσε σε μείωση των τιμών. Όπως εκτιμά ο Philip Verleger στους Financial Times [16], μια τέτοια κίνηση θα μειώσει την τιμή του πετρελαίου διεθνώς κατά 10 - 12$ το βαρέλι. Μείωση της τιμής του πετρελαίου κατά 10 δολάρια ανά βαρέλι αντιστοιχεί σε μείωση των ρωσικών εξαγωγών κατά 40 δισ. δολ., που αντιστοιχούν σε σχεδόν 10% των εισοδημάτων από εξαγωγές καυσίμων τις οποίες ανέφερε η Ρωσία για το 2012 στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου. Το ρωσικό ΑΕΠ θα μειωθεί έως 4%.

«Ενεργειακή διπλωματία» και αριστερά

Η παραπάνω ανάλυση δεν φιλοδοξεί βεβαίως να παρουσιάσει το σύνολο των παραμέτρων της ενεργειακής διάστασης του ουκρανικού ζητήματος. Θα πρέπει όμως να είναι σαφές ότι το ενεργειακό ζήτημα αποτελεί βασική πτυχή των γεωπολιτικών διακυβευμάτων της πρόσφατης κρίσης και επηρεάζει σαφώς όχι μόνο την ενεργειακή πολιτική των βασικών εμπλεκόμενων (Ουκρανία, Ρωσία, ΕΕ, ΗΠΑ) αλλά και τις μεταξύ τους γεωπολιτικές ισορροπίες.

Για την αριστερά, η στενή παρακολούθηση και διαρκής μελέτη των γεωπολιτικών εξελίξεων στην ενέργεια είναι εξαιρετικά σημαντική. Η ανάλυση των συνεχώς μεταβαλλόμενων γεωστρατηγικών ισορροπιών και συμμαχιών και η επισήμανση ενδεχόμενων αντιφάσεων στο εσωτερικό των κυρίαρχων πολιτικών και οικονομικών κέντρων εξουσίας είναι απαραίτητη. Όμως, κατά τη γνώμη μας, η στρατηγική της αριστεράς για την ενέργεια δεν μπορεί να βασίζεται στη λογική της «ενεργειακής διπλωματίας». Αυτή η στρατηγική είναι όχι μόνο αδιέξοδη πολιτικά αλλά ενδεχομένως και επικίνδυνη. Το ιδεολόγημα περί αυτόματης αναβάθμισης της γεωστρατηγικής/ενεργειακής θέσης της χώρας με τη συμμετοχή σε διακρατικά, γεωστρατηγικού χαρακτήρα ενεργειακά έργα πρέπει να επερωτηθεί, καθώς ενδέχεται να εγκλωβίζει τη χώρα σε πολύ συγκεκριμένες γεωπολιτικές, τεχνολογικές και αναπτυξιακές επιλογές. Η περίπτωση της Ουκρανίας, η πρόσφατη κρίση της οποίας σε μεγάλο βαθμό συνδέεται με τον ρόλο της χώρας στον ενεργειακό χάρτη της περιοχής, αποτελεί την καλύτερη απόδειξη του παραπάνω επιχειρήματος.

________________________

Σημειώσεις






[6] Για μια πιο εκτενή αναφορά στις ευρωπαϊκές εξελίξεις: http://oikotrives.wordpress.com/2014/03/11/energeia-ee/













Αλέξης Χαρίτσης
RED
Notebook
15 Απριλίου 2014 - 2:58 πμ | Αλέξης Χαρίτσης
 
Σχόλια
Μπορείτε να αναφέρετε υβριστικά σχόλια ή εκτός των όρων χρήσης με το αντίστοιχο κουμπί στο πάνω δεξί μέρος κάθε σχολίου. Η άσκοπη χρήση της δυνατότητας μπορεί να οδηγήσει στον αποκλεισμό σας από το σχολιασμό
Σχόλιο από: Avantgarde2009

Μάχη στην νοτιοανατολική Ουκρανία – Αλληλεγγύη στο Borotba! http://wp.me/pryYN-1Bg
 
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Εμπρηστική Ακροδεξιά
Νίκος Σκοπλάκης
12/05/2014
Ο οργανωμένος εμπρησμός του κτηρίου των συνδικάτων στην Οδησσό καταδεικνύει με τραγικό τρόπο ότι η σχηματική και σε πολλές περιπτώσεις ενορχηστρωμένα μεροληπτική προσέγγιση για την αλλαγή διακυβέρνησης στο Κίεβο αποκρύπτει το ουσιώδες: την ακροδεξιά ηγεμονία, μέσα από την οποία εδραιώθηκε η αποκαλούμενη «φιλοδυτική» μερίδα των ολιγαρχών στην Ουκρανία, καταπνίγοντας τις αντίρροπες τάσεις στην ωμή βία των παραστρατιωτικών.
 
 
Η Ε.Ε.: ο χρήσιμος ηλίθιος;
René Heilig
6/05/2014
Στα δυτικά τμήματα της ουκρανικής επικράτειας κυματίζουν εντελώς αυτονόητα, πλάι στα γαλαζο-κίτρινα εθνικά χρώματα, ερυθρόμαυρες σημαίες. Είναι οι σημαίες της Οργάνωσης Ουκρανών Εθνικιστών (OUN), η οποία ιδρύθηκε στη Βιέννη το 1929. Υπό τα συνθήματα «Ε.Ε.» και «πολιτικά δικαιώματα», πραγματοποιούνται εκεί όνειρα, περισσότερο από όσο θα προσδοκούσε ο Στέπαν Μπαντέρα (1909-1959)
 
 
Καμία τραγωδία: η Οδησσός και οι φασίστες
Rüdiger Göbel
5/05/2014
Στην Οδησσό της Νότιας Ουκρανίας, παραστρατιωτικά αποσπάσματα οργανωμένων φιλοευρωπαίων φασιστών, υποστηριζόμενα από ένα τοπικό πλήθος, δολοφονούν περισσότερους από σαράντα ανθρώπους.
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 3:22 pm  
  Γιατί ο Καμίνης δεν είναι ο αθηναίος Μπουτάρης
Γιάννης-Ορέστης Παπαδημητρίου
 
     
  Προς στιγμή, σε κάποια σημεία, ο Γιώργος Καμίνης και ο Γιάννης Μπουτάρης ομοιάζουν, κυρίως στην προτεραιότητα του ελεύθερου επιχειρείν και στην αντιπάθεια προς το συναθροίζεσθαι. Πρόκειται, ωστόσο, για δύο ασυμπτωτικές τετραετίες, από τις οποίες προκύπτουν δύο πολύ διαφορετικές πόλεις
     
 
  20 Μαΐου 2014 - 1:16 pm  
  Αλέξης Μπένος: Τα κινήματα βασικό στοιχείο της πολιτικής μας
Συνέντευξη στον Αδάμο Ζαχαριάδη
 
     
  Η κριτική στην ψήφο ανάθεσης είναι συνυφασμένη με την ίδια την ύπαρξη του ΣΥΡΙΖΑ που αποτελεί σύνθεση κινημάτων και έφτασε στη σημερινή δύναμή του με βάση την κινηματική του δράση και όχι την πειθώ μαυρογιαλούρικου τύπου «ψηφίστε μας και θα καθαρίσουμε εμείς για όλα σας τα προβλήματα».
     
 
  22 Μαΐου 2014 - 10:14 am  
  Η Κεντροαριστερά και το βιοπολιτικό διοικητικό κράτος
Δημήτρης Μπελαντής
 
     
  Μια σοβαρή διάσταση του πρώτου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών αποτέλεσε η αρκετά έως πολύ καλή επίδοση της Κεντροαριστεράς (Ελιά, ΔΗΜΑΡ, Ποτάμι κλπ) και ιδιαίτερα της Ελιάς στους μεγάλους δήμους (Καμίνης, Μπουτάρης), αλλά και σε πολλές από τις περιφέρειες (οι εκπρόσωποι της Κεντροαριστεράς μετέχουν στον δεύτερο γύρο σε 7 από τις 12 περιφέρειες έναντι 5 του ΣΥΡΙΖΑ)
     
 
  21 Μαΐου 2014 - 3:42 pm  
  Υγεία και πνευματικά δικαιώματα
Παναγιώτης Κουρουμπλής
 
     
  Η αδυναμία πρόσβασης μεγάλης μερίδας του πληθυσμού σε αναγκαία φάρμακα είναι από τις πιο σημαντικές πτυχές της υγειονομικής κρίσης που μαστίζει την Ελλάδα. Για το φαινόμενο των ανασφάλιστων καρκινοπαθών που αναγκάζονται να διακόψουν τη θεραπεία τους επειδή δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στο κόστος της ιδίοις πόροις, η κυβέρνηση φέρει βαρύτατη ευθύνη, διότι υπάρχουν λύσεις στο πρόβλημα της πρόσβασης σε φθηνά φάρμακα ακόμα και εντός του μνημονιακού πλαισίου.
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr