Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
Ενας υδραυλικός για το χρέος του Νότου
Το δημόσιο χρέος της Ελλάδας είναι αναμφίβολα μη βιώσιμο, με το μεγαλύτερο κομμάτι του να βρίσκεται στα χέρια των επίσημων δανειστών μας. Το χρέος λειτουργεί περιοριστικά για τις κυβερνήσεις, ανεξάρτητα από το αν έχουν πρόσβαση στις διεθνείς χρηματαγορές. Η πρόσβαση στις αγορές επιτρέπει ουσιαστικά σε μια κυβέρνηση να αντικαταστήσει το επίσημο χρέος με ιδιωτικό, όχι όμως να δημιουργήσει νέο.
 
Του Ευκλείδη Τσακαλώτου

Το δημόσιο χρέος της Ελλάδας είναι αναμφίβολα μη βιώσιμο, με το μεγαλύτερο κομμάτι του να βρίσκεται στα χέρια των επίσημων δανειστών μας. Το χρέος λειτουργεί περιοριστικά για τις κυβερνήσεις, ανεξάρτητα από το αν έχουν πρόσβαση στις διεθνείς χρηματαγορές. Η πρόσβαση στις αγορές επιτρέπει ουσιαστικά σε μια κυβέρνηση να αντικαταστήσει το επίσημο χρέος με ιδιωτικό, όχι όμως να δημιουργήσει νέο. Καθώς το ιδιωτικό χρέος δεν εκδόθηκε με καλύτερους όρους απ’ ό,τι το επίσημο, η αντικατάσταση αυτή δεν βοηθά ιδιαίτερα, τουλάχιστον στο οικονομικό σκέλος.

Η συνταγή του Μνημονίου για τη μείωση του χρέους είναι η επίτευξη υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων. Το πρωτογενές πλεόνασμα της γενικής κυβέρνησης υποτίθεται ότι θα φθάσει το 4,5% του ΑΕΠ το 2016 και θα παραμείνει σταθερό στο 4% από το 2021 και μετά. Αν χρησιμοποιήσουμε το ΑΕΠ του 2013 σαν βάση, μιλάμε για ένα ποσό 7,3 δισ. ευρώ ετησίως. Για να καταλάβουμε το μέγεθος αυτών των αριθμών, αρκεί να σκεφτούμε ότι οι ευρωπαϊκοί πόροι που εισέρρευσαν στην ελληνική οικονομία μεταξύ 2000-2012 ήταν κατά μέσον όρο περίπου 4 δισ. ευρώ ετησίως. Οι Αμεσες Ξένες Επενδύσεις –μια άλλη πηγή εισροής πόρων– ήταν περίπου 1,5 δισ. ευρώ μεταξύ 2003-2012. Εν ολίγοις, μια εκροή πόρων της τάξεως των 7 δισ. ευρώ κάθε χρόνο αντιστοιχεί σε σημαντική διαρροή που θα εμποδίσει τις επενδύσεις, την απασχόληση και, τελικά, την ανάπτυξη.

Η οικονομική θεωρία υποστηρίζει ότι το κεφάλαιο πρέπει να μετακινείται από τις πλουσιότερες περιοχές προς τις φτωχότερες, ώστε να επέλθει σύγκλιση. Το φαινόμενο των αρνητικών καθαρών μεταβιβάσεων, όπου οι πληρωμές για τοκοχρεολύσια υπερβαίνουν τις χρηματικές εισροές, παραβιάζει αυτόν τον κανόνα, με αποτέλεσμα οι πλούσιοι να γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.

Ενα ιστορικό παράδειγμα αυτού του φαινομένου είναι η εμπειρία των αναπτυσσόμενων χωρών (συγκεκριμένα της Λατινικής Αμερικής) τη δεκαετία του ’80. Η κρίση χρέους των αναπτυσσόμενων χωρών ξέσπασε το 1982, όταν το Μεξικό δήλωσε αδυναμία εξυπηρέτησης του χρέους του, λόγω των προβλημάτων των τραπεζών του. Γρήγορα ακολούθησαν και άλλες χώρες στη Λατινική Αμερική, αλλά και στην Αφρική και τη ΝΑ Ασία. Στα επόμενα χρόνια, το σύνολο των καθαρών αρνητικών μεταβιβάσεων από τις αναπτυσσόμενες χώρες προς τις ανεπτυγμένες έφθασε τα 20-30 δισ. δολάρια τον χρόνο. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, το κατά κεφαλήν εισόδημα στη Λατινική Αμερική μειώθηκε κατά μέσον όρο περίπου 17%-30% στην Αργεντινή και την Ουρουγουάη, 20% στη Χιλή. Με λίγα λόγια, η περίοδος αυτή χαρακτηρίστηκε από μεγάλες απώλειες στο επίπεδο διαβίωσης, αύξηση της ανεργίας, μείωση των μισθών και πτώση των επενδύσεων ως ποσοστού του ΑΕΠ.

Η αρχική προσέγγιση το 1985 για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους –το λεγόμενο σχέδιο Μπέικερ– στηρίχθηκε στην επιμήκυνση της ωρίμανσης του χρέους προς τις διεθνείς τράπεζες και στην ενθάρρυνση των εγχώριων τραπεζών να χρηματοδοτήσουν την πραγματική οικονομία. Ωστόσο, το βάρος του χρέους παρέμεινε και οι χώρες αυτές συνέχισαν να λιμνάζουν οικονομικά. Η κατάσταση άρχισε να βελτιώνεται μόνο μετά την εφαρμογή ενός πιο ριζοσπαστικού σχεδίου, του σχεδίου Μπρέιντι το 1989, που στηρίχθηκε στη μείωση του όγκου του χρέους και στην εγγύηση του εναπομείναντος χρέους με 30ετή αμερικανικά κρατικά ομόλογα.

Ο συνδυασμός μείωσης χρέους και εγγυήσεων από μια ανεπτυγμένη χώρα και, επομένως, η μείωση των αρνητικών καθαρών μεταβιβάσεων από τις φτωχότερες στις πλουσιότερες χώρες αποδείχθηκε κρίσιμος για την έξοδο των χωρών από την κρίση χρέους και την επιστροφή στην ανάπτυξη.

Τα μαθήματα για την Ευρωζώνη είναι σαφή. Για να αντιμετωπιστεί η διαρροή που πρόκειται να υποστεί η Ελλάδα τα επόμενα χρόνια χρειάζονται τολμηρά βήματα. Σήμερα η Ευρωζώνη σέρνει τα βήματά της, ακολουθώντας μια παραλλαγή του σχεδίου Μπέικερ. Οι ωριμάνσεις επιμηκύνθηκαν, οι τόκοι μειώθηκαν, αλλά το ελληνικό χρέος αυξήθηκε στη διάρκεια του Μνημονίου από 120% σε 175% του ΑΕΠ. Ηρθε η ώρα για μια πιο ριζοσπαστική προσέγγιση στη γραμμή του σχεδίου Μπρέιντι. Αντί για την επιμήκυνση των ωριμάνσεων και τη μείωση του επιτοκίου, το χρέος πρέπει να μειωθεί και να αμοιβαιοποιηθεί με τη χρήση ενός συστήματος εγγυήσεων του εναπομείναντος (κατά το πρότυπο της εγγύησης των ΗΠΑ).

Χωρίς μια τέτοια προσέγγιση, η Ελλάδα θα περάσει πολλά ακόμη χρόνια με αρνητικές καθαρές μεταβιβάσεις, καταστροφικές για την οικονομία. Είναι καιρός η Ευρώπη να έρθει αντιμέτωπη με το γεγονός ότι, για να σταματήσουν αυτές οι διαρροές, χρειάζονται έναν υδραυλικό –όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για το σύνολο της περιφέρειας της Ευρωζώνης.

Πηγή: Καθημερινή


Ευκλείδης Τσακαλώτος
RED
Notebook
14 Απριλίου 2014 - 12:17 pm | Ευκλείδης Τσακαλώτος
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Το μνημόνιο δεν είναι μια παρένθεση
Ευκλείδης Τσακαλώτος
8/05/2014
To μεγαλύτερο κόλπο που έπαιξε ο διάβολος ήταν να πείσει τον κόσμο ότι δεν υπάρχει». Έτσι λέει ο Κέβιν Σπέισι στο έργο «Οι συνήθεις ύποπτοι», που είναι βέβαια φράση από τον Μπωντλαίρ. Το μεγαλύτερο κόλπο που θα παίξει αυτή η Κυβέρνηση, είναι να πείσει τον κόσμο ότι το μνημόνιο δεν υπάρχει, ότι είναι κάτι περαστικό και –όπως είπε χθες ο κ. Σαμαράς– ότι έχει κλείσει τον κύκλο του.
 
 
Το μεσοπρόθεσμο επιβεβαιώνει ότι το μνημόνιο δεν είναι παρένθεση
Συνέντευξη του Ευκλείδη Τσακαλώτου στον Παύλο Κλαυδιανό
5/05/2014
Μπροστά σε μια σειρά κρίσιμων εκλογικών αναμετρήσεων και ένα χρόνο σχεδόν από το συνέδριο που μετέβαλε τον ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο κόμμα, τα ερωτήματα για τη διαμόρφωση ευνοϊκού για τις λαϊκές τάξεις και την Αριστερά κλίματος αποκτούν ιδιαίτερο βάρος. Το ίδιο και όσα αφορούν την ετοιμότητά του να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις ενός δύσκολου κυβερνητικού έργου. Οι απαντήσεις που δίνει ο Ευκλείδης Τσακαλώτος στις αντίστοιχες ερωτήσεις της “Εποχής”, έχουν και σαφήνεια και ειλικρίνεια.
 
 
Χρέος και ορθολογικότητα
Τάσος Χοβαρδάς
4/05/2014
MAURIZIO LAZZARATO, «Η κατασκευή του χρεωμένου ανθρώπου», μετάφραση: Γιώργος Καράμπελας, Εκδόσεις Αλεξάνδρεια, σελ. 192
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 3:22 pm  
  Γιατί ο Καμίνης δεν είναι ο αθηναίος Μπουτάρης
Γιάννης-Ορέστης Παπαδημητρίου
 
     
  Προς στιγμή, σε κάποια σημεία, ο Γιώργος Καμίνης και ο Γιάννης Μπουτάρης ομοιάζουν, κυρίως στην προτεραιότητα του ελεύθερου επιχειρείν και στην αντιπάθεια προς το συναθροίζεσθαι. Πρόκειται, ωστόσο, για δύο ασυμπτωτικές τετραετίες, από τις οποίες προκύπτουν δύο πολύ διαφορετικές πόλεις
     
 
  20 Μαΐου 2014 - 1:16 pm  
  Αλέξης Μπένος: Τα κινήματα βασικό στοιχείο της πολιτικής μας
Συνέντευξη στον Αδάμο Ζαχαριάδη
 
     
  Η κριτική στην ψήφο ανάθεσης είναι συνυφασμένη με την ίδια την ύπαρξη του ΣΥΡΙΖΑ που αποτελεί σύνθεση κινημάτων και έφτασε στη σημερινή δύναμή του με βάση την κινηματική του δράση και όχι την πειθώ μαυρογιαλούρικου τύπου «ψηφίστε μας και θα καθαρίσουμε εμείς για όλα σας τα προβλήματα».
     
 
  22 Μαΐου 2014 - 10:14 am  
  Η Κεντροαριστερά και το βιοπολιτικό διοικητικό κράτος
Δημήτρης Μπελαντής
 
     
  Μια σοβαρή διάσταση του πρώτου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών αποτέλεσε η αρκετά έως πολύ καλή επίδοση της Κεντροαριστεράς (Ελιά, ΔΗΜΑΡ, Ποτάμι κλπ) και ιδιαίτερα της Ελιάς στους μεγάλους δήμους (Καμίνης, Μπουτάρης), αλλά και σε πολλές από τις περιφέρειες (οι εκπρόσωποι της Κεντροαριστεράς μετέχουν στον δεύτερο γύρο σε 7 από τις 12 περιφέρειες έναντι 5 του ΣΥΡΙΖΑ)
     
 
  21 Μαΐου 2014 - 3:42 pm  
  Υγεία και πνευματικά δικαιώματα
Παναγιώτης Κουρουμπλής
 
     
  Η αδυναμία πρόσβασης μεγάλης μερίδας του πληθυσμού σε αναγκαία φάρμακα είναι από τις πιο σημαντικές πτυχές της υγειονομικής κρίσης που μαστίζει την Ελλάδα. Για το φαινόμενο των ανασφάλιστων καρκινοπαθών που αναγκάζονται να διακόψουν τη θεραπεία τους επειδή δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στο κόστος της ιδίοις πόροις, η κυβέρνηση φέρει βαρύτατη ευθύνη, διότι υπάρχουν λύσεις στο πρόβλημα της πρόσβασης σε φθηνά φάρμακα ακόμα και εντός του μνημονιακού πλαισίου.
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr