Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
Επανέναρξη συνομιλιών και προοπτική λύσης: γιατί να μας φοβίζει;
Όταν τον Απρίλη του 2003 ο Ντενκτάς έκανε την τακτική κίνηση να ανοίξει τα οδοφράγματα, ούτε αυτός, ούτε κανείς άλλος και από τις δυο πλευρές ανέμεναν το τι θα επακολουθούσε. Ένα αυθόρμητο κύμα Κυπρίων περνούσε τα οδοφράγματα και απλωνόταν σε όλα τα μήκη και πλάτη, σε βορρά και νότο. Οι άνθρωποι πήγαιναν στα χωριά που γεννήθηκαν, συναντιόνταν με αυτούς που ζούσαν στα σπίτια τους, αντάμωναν συγχωριανούς που ο πόλεμος τούς χώρισε, έκτιζαν φιλίες. Ο αυθορμητισμός του λαού υπερίσχυσε τον φόβο και την προκατάληψη.
 
Του Μάριου Θρασυβούλου

Θυμάται κανείς άλλους πρωταγωνιστές πέραν από τους απλούς ανθρώπους των δύο κοινοτήτων στο ιστορικό εκείνο συναπάντημα; Τότε, οι τυφλοπόντικες του μίσους, δεξιοί και αριστεροί, είχαν λουφάξει. Οι πολιτικοί  παρακολουθούσαν αμήχανα  τα γεγονότα που τους ξεπερνούσαν. Σε εκείνη την περίοδο ήταν στο τραπέζι και το σχέδιο Ανάν. Μια πολυσέλιδη συμπύκνωση από τον ΟΗΕ των συνομιλιών δεκάδων χρόνων μεταξύ των δυο πλευρών. Η καθημερινότητα όμως, με την επαφή  των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων, η ίδια η ζωή δηλαδή, ήταν πιο μπροστά από το «ψυχρό» σχέδιο που συνέταξαν κάποιοι γραφειοκράτες του ΟΗΕ. Ο ενθουσιασμός, η  κατανόηση, η μεγαλοψυχία,  η φιλοξενία,  η εμπιστοσύνη, η προσδοκία ενός ειρηνικού μέλλοντος, που  ήταν  τα κυρίαρχα συναισθήματα εκείνης της σύντομης περιόδου, «έλυναν» άτυπα πολλά προβλήματα του Σχεδίου. Οι δυο κοινωνίες στήριζαν τη λύση με το ζωντανό τους παράδειγμα. Η ψήφιση του Σχεδίου θα ήταν απλά η τυπική επικύρωση.

Ο αυθορμητισμός όμως δεν κρατά πολύ. Η άρνηση της πολιτικής ηγεσίας, κύρια της ελληνοκυπριακής, να αγωνιστεί για τη λύση και η υπόσκαψη της επαφής των δυο κοινοτήτων, έφεραν την απογοήτευση. Ο κόσμος αραίωσε τις επισκέψεις του στην άλλη πλευρά, μπήκε ξανά στη ρουτίνα του, υποτάχτηκε στη μίζερη «πατριωτική» περιχαράκωση. Οι τυφλοπόντικες του μίσους και του διαχωρισμού βγήκαν και πάλι στο σεργιάνι. Η εξέλιξη αυτή πήρε τα πράγματα πίσω και η προοπτική λύσης  δυσκόλευε και πάλι.  Φτάνοντας στη διαδικασία του δημοψηφίσματος τον Απρίλη του 2004, το Σχέδιο Ανάν, με τα καλά και τα κακά του, ήταν η μόνη υπαρκτή  πλέον προοπτική για τη διευθέτηση του προβλήματος. Αφού χάθηκε η δυναμική της προηγούμενης περιόδου, έμεινε μόνο  πια η δυναμική που θα μπορούσε να δημιουργήσει  η έγκριση και η εφαρμογή του Σχεδίου. Και σωστά δόθηκε εκείνος ο αγώνας, από όσους δόθηκε.

Σήμερα, η ιδέα του μόνιμου διαχωρισμού είναι η κυρίαρχη μέσα στις δυο κοινότητες. Δεν υπάρχει επικοινωνία σε μαζικό επίπεδο, ούτε φυσικά κοινοί πολιτικοί σχεδιασμοί κομμάτων, συνδικάτων, οργανώσεων.  Η καχυποψία και ο εθνικισμός διατηρούνται σε ψηλά επίπεδα.  Συγχρόνως, ενώ βιώνει όλη η Κύπρος μια μεγάλη οικονομική κρίση με τις συνέπειες να πλήττουν τους εργαζόμενους και τη νεολαία, δεν υπάρχουν εκείνες οι δυνάμεις που να δείχνουν ικανές να ανατρέψουν αυτό το σκηνικό στις δύο κοινωνίες. Αντίθετα, το κατεστημένο στη διοίκηση, στην οικονομία, στην παιδεία, στον στρατό, επιβλήθηκε ολοκληρωτικά.

Είναι σε αυτή τη συγκυρία που εμφανίζεται τώρα μια σοβαρή πιθανότητα να αρχίσουν ουσιαστικές συνομιλίες για το Κυπριακό. Ένας πιθανός διακανονισμός ενός ζητήματος που κρατά μισό αιώνα θα βόλευε πολλούς σε Κύπρο και εξωτερικό. Ασχέτως των επιδιώξεων και των σχεδιασμών τού κάθε «παίχτη» ξεχωριστά, είτε λέγεται «κυβέρνηση Αναστασιάδη», είτε «Έρντογαν», είτε «ιμπεριαλιστικά συμφέροντα», είτε «Ευρωπαϊκή Ένωση», είτε «Ομοσπονδία Εργοδοτών και Βιομηχάνων» κλπ, η ίδια η λύση ξεφεύγει από τους μικρούς ή μεγάλους υπολογισμούς των παιχτών αυτών. Έχει μια δική της δυναμική η οποία επιδρά στις κοινωνίες των δυο κοινοτήτων και γεννά νέα δεδομένα, νέους πρωταγωνιστές, νέες ελπίδες.

 Η επαφή των δυο κοινοτήτων και η δυνατότητα που θα έχουν Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι να γνωριστούν, να δουλέψουν μαζί, να αγωνιστούν μαζί, είναι η ποιοτική εξέλιξη που δεν είναι γραμμένη σε κανένα σχέδιο λύσης  και σε κανένα σύνταγμα.  Εδώ είναι η ουσία και  γι’ αυτόν  τον λόγο η Αριστερά που είναι εκ των πραγμάτων αυτή που θα πρέπει να παίξει τον πρώτο ρόλο στη διαδικασία της λύσης, δεν  πρέπει να στέκεται αμήχανη μπροστά στην προοπτική αυτή και να αναλώνεται σε νομικισμούς και  σε προσπάθειες εντοπισμού «παγίδων» μέσα από τους όρους τού όποιου σχεδίου. Αυτή  θα είναι ουσιαστικά μια συνταγή ακινησίας! Ούτε να προσδοκά, έτσι γενικά και αόριστα, σε μια  δικοινοτική ζύμωση από τα κάτω που θα οδηγήσει στη συνεννόηση και εν τέλει στη λύση και στην επανένωση. Πού είναι αυτή η ζύμωση, γιατί δεν έγινε τόσο καιρό, ποιες δυνάμεις θα το κάνουν, πώς θα συντονίσουν τη δράση τους άνθρωποι που τους χωρίζουν σύνορα και καχυποψία;  Οι πραγματικότητες αυτή τη στιγμή είναι άλλες, δυστυχώς. Η έναρξη συνομιλιών και η κατάληξη σε μια συμφωνία με ένα σχέδιο λύσης, έστω και «δοτό», είναι το μόνο ρεαλιστικό σενάριο που έχουμε μπροστά μας. Η επικαιρότητα της στιγμής που στην προκειμένη περίπτωση  είναι η επαναφορά της προοπτικής λύσης του Κυπριακού, να μετατραπεί σε ευκαιρία από όλους όσους οραματίζονται ένα καλύτερο κόσμο.                      



Μάριος Θρασυβούλου
RED
Notebook
9 February 2014 - 1:57 pm | Μάριος Θρασυβούλου
 
Σχόλια
Μπορείτε να αναφέρετε υβριστικά σχόλια ή εκτός των όρων χρήσης με το αντίστοιχο κουμπί στο πάνω δεξί μέρος κάθε σχολίου. Η άσκοπη χρήση της δυνατότητας μπορεί να οδηγήσει στον αποκλεισμό σας από το σχολιασμό
Σχόλιο από: ELIAS.K

Αυτό που ειλικρινά δεν καταλαβαίνω είναι γιατι στον ορο βιωσιμη λύση του Κυπριακού προβλήματος δεν μπορεί να συμπεριληφθει η δημιουργια δυο ανεξάρτητων κρατών που θα συνυπάρξουν ειρηνικά μεταξύ τους γνωρίζοντας οτι η επιβίωση και η ευμαρεια και των δυο προύποθετει απαραιτητως την ειρήνη. Παρουσιαζεται αντίθετα ως λύση [και μαλιστα προοδευτική] η δημιουργία ενός ακομα κρατικού μορφώματος τυπου Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, ετοιμου να εκραγεί ξανά μολις οι Αμερικανο-Ευρωπαίοι αποφασίσουν να πατήσουν ξανά το κουμπί του τυφλού εθνικισμού. Στο νεο σχεδιο για το Κυπριακό, δεν κρύβεται κανένας οραματισμός για ενα καλύτερο κόσμο. Κρυβονται τα συμφεροντα για την εκμεταλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών [φυσικο αεριο] του νησιού και το νεο πείραμα της κυριας Μέρκελ για ενα κρατος μελος της Ευρωζώνης [Κυπρος] με δυο νομίσματα [Ευρώ, Λυρα]. Ειλικρινα λυπάμαι που αρθρογραφείτε σε site που εκφραζει θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ και της Αριστερας. Είτε δεν αντιλαμβανεστε τι συμβαίνει, είτε γνωρίζετε αλλα περι άλλων γραφετε. Δεν ξερω ποιο είναι το χειρότερο.
Σχόλιο από: Άκης Γαβριηλίδης

Στον ορο βιωσιμη λύση του Κυπριακού προβλήματος δεν μπορεί να συμπεριληφθει η δημιουργια δυο ανεξάρτητων κρατών διότι αυτό το αρνείται λυσσαλέα ο ελληνικός εθνικισμός.
 
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Επιτάφιος που μπορεί να γίνει Ανάσταση
Αδάμος Ζαχαριάδης
18/04/2014
 
 
Περί Κυπριακού και άλλων τινών
Σία Αναγνωστοπούλου
18/03/2014
 
 
Ο ΣΥΡΙΖΑ και το Κυπριακό: Ένα κείμενο θέσεων και προτάσεων
Σπύρος Απέργης, Νάσος Θεοδωρίδης
8/03/2014
Μια προσπάθεια συμβολής στην πολιτική της Αριστεράς, στη νέα φάση του κυπριακού προβλήματος
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 1:24 pm  
  Αν ήμουν Πειραιώτης
Στρατής Μπουρνάζος
 
     
  Ακριβώς σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις αξίζει πάνω απ’ όλα να σκεφτόμαστε και να παίρνουμε θέση. Γιατί προφανώς δεν υπάρχει δίλημμα όταν το ερώτημα είναι «Κάλλιο πλούσιος και υγιής ή πτωχός και ασθενής;». Ούτε στον Βόλο όπου αντίπαλος του Μπέου είναι ο Μαργαρίτης Πατσιαντάς του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε στον Πειραιά θα είχαμε δίλημμα αν αντίπαλος του Μώραλη-Μαρινάκη ήταν όχι μόνο ο Δρίτσας, αλλά ένας υποψήφιος του ΚΚΕ ή ένας οποιοσδήποτε δεξιός, πολλώ δε μάλλον ένας ευπρεπής δεξιός τύπου Κουμουτσάκου. Τώρα όμως;
     
 
  24 Μαΐου 2014 - 1:14 am  
  Για την εξουσία στην Ελλάδα το κύριο είναι να μην έρθουν οι κόκκινοι
Συνέντευξη του Χρήστου Λάσκου στο alterthess.gr
 
     
  Ενόψει των εκλογών της 25ης Μαϊου, και στο πλαίσιο του προεκλογικού διαλόγου, το alterthess.gr έθεσε σε υποψήφιους/ες eυρωβουλευτές ερωτήσεις σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης, την κρίση στην Ελλάδα και την άνοδο του φασισμού . Ο Χρήστος Λάσκος, υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ, απαντά
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:33 pm  
  Η ΝΔ το χειρότερο το κράταγε για το τέλος: ξανάφερε τη Χρυσή Αυγή στο προσκήνιο
Δημήτρης Χριστόπουλος
 
     
  ι νεοναζί επανέρχονται, και μάλιστα στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής, χωρίς καλά-καλά να κάνουν τίποτα οι ίδιοι. Το κάνει με τον πιο αποδοτικό τρόπο γι’ αυτoύς η Νέα Δημοκρατία, με τρόπο πολιτειακά άφρονα
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:39 pm  
  Τασία Χριστοδουλοπούλου: H κυβέρνηση της Αριστεράς θα δημιουργήσει ντόμινο
Συνέντευξη στον Αδάμο Ζαχαριάδη
 
     
  Η ευρωπαϊκή Αριστερά τονίζει ότι οι μεταναστευτικές ροές θα συνεχιστούν, ιδίως όσο συνεχίζονται ο πόλεμος, η φτώχεια και η περιβαλλοντική καταστροφή. Επιμένουμε λοιπόν ότι σε υπερεθνικά προβλήματα, δεν υπάρχουν εθνικές λύσεις. Ζητάμε, έτσι, τη ριζική τροποποίηση του Ευρωπαικού Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου, προς την κατεύθυνση της αναλογικής κατανομής των ροών σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αναθεώρηση της δομής του Σένγκεν, που προβλέπει ελεύθερη κυκλοφορία με κλειστά εξωτερικά σύνορα, άρα απαγόρευση κυκλοφορίας για τους μη νόμιμα διαμένοντες.
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr