Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
Συνέντευξη της Μαρίας Ντούζα
Η προσφυγιά, η ακούσια μετανάστευση αλλά και η εκούσια αποδημία ως πτυχές του διαχρονικού και ταυτόχρονα επίκαιρου φαινόμενου της μετακίνησης των ανθρώπων απασχολούν το φιλμ «Το Δέντρο και η Κούνια», της πρώτης μεγάλου μήκους ταινία μυθοπλασίας της Μαρίας Ντούζα σε σενάριο δικό της, βασισμένο σε μία ιδέα της Ελένης Ατσικμπάση.
 
Επιμέλεια-συνέντευξη: Αλίκη Κοσυφολόγου

Με φόντο την ελληνική επαρχία και με έμφαση στο οικογενειακό δράμα χαρακτήρων που εκτυλίσσεται η Μαρία Ντούζα προσεγγίζει κινηματογραφικά ένα από τα πιο σημαντικά κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα της εποχής μας, δηλαδή αυτό της μετανάστευσης. Ξεφεύγοντας από μια πιο διαδεδομένη για την προσέγγιση αυτών των θεμάτων νέο–ρεαλιστικού τύπου κινηματογράφηση και αξιοποιώντας τις εξαιρετικές ερμηνευτικές δυνατότητες του πρωταγωνιστικού τρίου ηθοποιών (Μυρτώ Αλικάκη, Ηλίας Λογοθέτης, Μιριάνα Καράνοβιτς), χωρίς φωνές και συμψηφισμούς το φιλμ αναδεικνύει τις  πολύπλευρες ιστορικές και κοινωνικές διάστασεις του φαινομένου. Ειδικότερα στην συνέντευξη που μας παραχώρησε η κα Ντούζα εξηγεί:

 Διαβάζω στο βιογραφικό σας ότι μεταξύ των πολύπλευρων δραστηριοτήτων σας στον χώρο του κινηματογράφου, έχετε σχεδιάσει και υλοποιήσει μια διαδικτυακή πλατφόρμα σεναρίων για την προώθηση τους στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (ΕSDB –European Script Data Base). Δε σας κρύβω ότι μου γεννά την περιέργεια να μάθω σχετικά με το είδος των θεμάτων που επιλέγονται συχνότερα για να γίνουν σενάρια; Με άλλα λόγια ο πλούτος των ερεθισμάτων της συγκυρίας ανατροφοδοτεί την σύγχρονη κινηματογραφική δημιουργία;

Μαρία Ντούζα: Και ναι και όχι.  Θα σας μιλήσω για τα ελληνικά πράγματα.  Από τη μια σήμερα στην Ελλάδα γίνονται πολλές ταινίες που μιλούν για την πραγματικότητα και για την κρίση, είτε με ρεαλιστικό είτε με αλληγορικό τρόπο, το οποίο φανερώνει την ευαισθησία και το ενδιαφέρον των δημιουργών τους για την σημερινή κατάσταση. Αισθάνομαι όμως ότι η πραγματικότητά μας είναι πολύ πιο σύνθετη και πολύπλοκη από ότι αποτυπώνεται στις ταινίες που κάνουμε, οι οποίες συχνά εξαντλούνται σε προφανείς διαπιστώσεις.  Ο λόγος που συμαίνει αυτό είναι επειδή το αντίθετο είναι εξαιρετικά δύσκολο.  Το να γραφτεί δηλαδή ένα σύνθετο, πολυεπίπεδο και ταυτοχρόνως δραματουργικά ισορροπημένο σενάριο.  Έτσι γυρίζονται πολλές ταινίες που αναπαριστούν την πραγματικότητα όπως είναι χωρίς να δισεισδύουν και να αναλύουν μέσω μιας δραματουργίας αυτό που περιγράφουν.  Και γι αυτό ίσως το κοινό, το ευρύ κοινό δεν τις βλέπει αυτές τις ταινίες – διότι δεν τού αρκεί να πάει σινεμά για να ξαναδεί αυτό που ζει στη ζωή του.   Επομένως η απάντηση μου είναι ότι όχι, ο πλούτος της συγκυρίας, μένει έξω από τις ταινίες μας.


 «Το δέντρο και η κούνια» η πρώτη σας μεγάλου μήκους ταινία μυθοπλασίας, θέτει στο επίκεντρο μια ιστορία οικογενειακών ρήξεων και συμφιλίωσης με φόντο τις αλλεπάλληλες μεταναστεύσεις/μετακινήσεις των κεντρικών της ηρώων. Εκτός από την ρεαλιστική διάσταση της μετανάστευσης ενός διαχρονικού και μάλλον διαπολιτισμικού φαινομένου που αναδεικνύεται μέσα από την ιστορία της συγκεκριμένης οικογένειας, υπάρχει και κάποιου είδους συμβολισμός που εμφωλεύει στην έννοια της «αέναης μετακίνησης» των ανθρώπων, η οποία επίσης αναδεικνύεται;

Μαρία Ντούζα: Ο μόνος συμβολισμός που υπάρχει μέσα στην ταινία βρίσκεται στον τίτλο αφού το Δέντρο συμβολίζει αυτό που μένει σταθερό, τη ρίζα, τον τόπο,  και η Κούνια αυτό που «πάει κι έρχεται» ελέυθερο (αλλά και δεμένο).  Πρέπει να σας πω πως πρώτα γεννήθηκε η εικόνα του δέντρου με την κούνια και μετά την υιοθέτησα και για τίτλο.    Κατά τ’αλλα η ταινία προσπαθεί να αναδείξει την διαχρονική και οικουμενική διάσταση της μετακίνησης των ανθρώπων, μέσα από μια ιστορία στην οποία ο κάθε χαρακτήρας αντιπροσωπεύει ένα διαφορετικό τύπο αποδημίας, άλλος την προσφυγιά, άλλος την εκούσια αποδημία κι άλλος την μετανάστευση.

 Στην ταινία το πρόσωπο που καθορίζει την κλιμάκωση του οικογενειακού δράματος είναι μία γυναίκα σέρβικης καταγωγής, μητέρα μίας ανήλικης κόρης, την οποία υποδύεται η εμβληματική σέρβα ηθοποιός Μιριάνα Καράνοβιτς. Στην Ελλάδα γυναίκες μετανάστριες που εργάζονται – συχνά ανασφάλιστες και κακοπληρωμένες - ως οικιακές βοηθοί είτε στη φύλαξη παιδιών αλλά και την κατ οίκον νοσηλεία ηλικιωμένων, έχουν συμβάλλει με την εργασία τους στην κάλυψη τεράστιων ελλειμμάτων του κοινωνικού κράτους και των ανεπαρκών δομών κοινωνικής φροντίδας. Πιστεύετε ότι έχουν ωριμάσει οι συνθήκες έτσι ώστε αυτή τους η κοινωνική προσφορά να αρχίσει να αναγνωρίζεται;

Μαρία Ντούζα: Χαίρομαι που με ρωτάτε, κανεί δεν έχει ασχοληθεί με αυτό που κι εγώ θεωρώ σημαντικό και που ούτως ει άλλως αποτέλεσε την έμπνευση της ταινίας, και συμφωνώ απόλυτα ότι είναι καιρός η προσφορά αυτών των γυναικών να αναγνωριστεί και να αποτιμηθεί.  Πιστεύω ότι η ταινία μας κινείται προς αυτήν την κατεύθυνση, με τον τρόπο που παρουσιάζει την «ξένη» γυναίκα σε αυτόν τον ρόλο.  Γι αυτό και όσες ξένες γυναίκες την έχουν δει συγκινούνται πάρα πολύ και αισθάνονται ότι η ταινία αποκαθιστά την αλήθεια για τη ζωή τους, την αξιοπρέπεια τους και την ποιότητά τους.

 Η αυταρχική δημοσιονομική πολιτική που ακολουθήθηκε την τελευταία τριετία όξυνε τις υπάρχουσες κοινωνικές ανισότητες, ενώ η ρητορική που χρησιμοποιήθηκε για τη νομιμοποίηση της σε πολλές περιπτώσεις ενίσχυσε τον κοινωνικό συντηρητισμό και τις ιδεοληψίες για θέματα φύλου, φυλής και σεξουαλικού προσανατολισμού. Κατά τη γνώμη σας μπορεί η τέχνη – κάθε μορφή της – να συμβάλλει στην ανάσχεση ενός ρεύματος κοινωνικής συντηρητικοποίησης;

Μαρία Ντούζα: Η τέχνη μπορεί να επηρεάσει καταλυτικά τους ανθρώπους και σε καιρούς σαν αυτούς που ζούμε οφείλει να το κάνει και πιστεύω ότι εάν είναι ειλικρινής το κάνει ούτως ει άλλως.   Το κινηματογραφικό ειδικά έργο, εφ’όσον είναι καλό – μέσω της διαδικασίας της ταύτισης του θεατή με τους ήρωες – μπορεί να επηρεάσει εναν ασύλληπτο αριθμό ανθρώπων και να έχει τρομερό αντίκτυπο στην κοινωνία.  Διότι εάν είναι σωστό, σίγουρα θα υπάρχει στο τέλος της ιστορίας – της όποιας ιστορίας - μια ηθική αποκατάσταση που θα λειτουργεί λυτρωτικά για τον θεατή, αλλά και εκπαιδευτικά.


Κάποιο δικό σας σχόλιο για την ταινία:

Μαρία Ντούζα: Το μόνο που θέλω να προσθέσω είναι ότι μια ταινία για μένα πρέπει να προσφέρει στον θεατή –πέραν όλων των άλλων– την δυνατότητα να κάνει ένα συναισθηματικό ταξίδι και μέσω του συναισθήματος να τον κάνει κοινωνό των ιδεών της - και αυτό προσπαθεί να κάνει Το Δέντρο και η Κούνια.

* Η ταινία προβάλλεται στις κινηματογραφικές αίθουσες από τις 6/2/2014


Συνέντευξη της Μαρίας Ντούζα στην Αλίκη Κοσυφολόγου
RED
Notebook
6 February 2014 - 3:46 pm | Συνέντευξη της Μαρίας Ντούζα στην Αλίκη Κοσυφολόγου
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Για μια άλλη Ευρώπη, για μια Ευρώπη αριστερή και φεμινιστική!
Συνέντευξη της Eva Palomo στην Αλίκη Κοσυφολόγου
19/05/2014
H Eva Palomo, μέλος του δικτύου φεμινιστικής πολιτικής του ΚΕΑ και προσκεκλημένη του τμήματος Φεμινιστικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ και της Ομάδας Φεμινισμού και Λοαδκι της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ στην εκδήλωση που έγινε στις 9 Μαΐου με τίτλο: «Κίνημα για μια Φεμινιστική Ευρώπη:Αναπαραγωγικά δικαιώματα και ελευθερίες στην Ε.Ε», μας μεταφέρει το κλίμα των φεμινιστικών κινητοποιήσεων για την υπεράσπιση των σεξουαλικών και αναπαραγωγικών δικαιωμάτων των γυναικών στην Ισπανία, εξηγώντας μας γιατί σ αυτές τις ευρωεκλογές πρέπει να αποτυπωθεί ισχυρό το μήνυμα της φεμινιστικής Ευρώπης.
 
 
Βιοπολιτική ή Οδηγός Φουκώ στο σήμερα
Αλίκη Κοσυφολόγου
11/05/2014
MICHEL FOUCAULT, «Η γέννηση της βιοπολιτικής: Παραδόσεις στο Κολλέγιο της Γαλλίας (1978 – 1979)», μτφρ: Βασίλης Πατσόγιαννης, εκδόσεις Πλέθρον, σελ. 374
 
 
Η περιφέρεια και οι εχθροί της
Αλίκη Κοσυφολόγου
2/05/2014
Από τις τρεις κάλπες των επερχόμενων εκλογών αυτή που παρουσιάζεται ως μειωμένης σημασίας είναι αναμφίβολα αυτή των περιφερειακών εκλογών. Πρόκειται για μια τάση που καλλιεργείται και ενισχύεται από μεγάλη μερίδα των ΜΜΕ κι ενθαρρύνεται από την κυβέρνηση, ειδικά όταν πληθαίνουν τα προεκλογικά μηνύματα για επερχόμενη ανατροπή στην πολιτική διοίκηση της μεγαλύτερης περιφέρειας της Ελλάδας, αυτή της Αττικής.
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 3:22 pm  
  Γιατί ο Καμίνης δεν είναι ο αθηναίος Μπουτάρης
Γιάννης-Ορέστης Παπαδημητρίου
 
     
  Προς στιγμή, σε κάποια σημεία, ο Γιώργος Καμίνης και ο Γιάννης Μπουτάρης ομοιάζουν, κυρίως στην προτεραιότητα του ελεύθερου επιχειρείν και στην αντιπάθεια προς το συναθροίζεσθαι. Πρόκειται, ωστόσο, για δύο ασυμπτωτικές τετραετίες, από τις οποίες προκύπτουν δύο πολύ διαφορετικές πόλεις
     
 
  20 Μαΐου 2014 - 1:16 pm  
  Αλέξης Μπένος: Τα κινήματα βασικό στοιχείο της πολιτικής μας
Συνέντευξη στον Αδάμο Ζαχαριάδη
 
     
  Η κριτική στην ψήφο ανάθεσης είναι συνυφασμένη με την ίδια την ύπαρξη του ΣΥΡΙΖΑ που αποτελεί σύνθεση κινημάτων και έφτασε στη σημερινή δύναμή του με βάση την κινηματική του δράση και όχι την πειθώ μαυρογιαλούρικου τύπου «ψηφίστε μας και θα καθαρίσουμε εμείς για όλα σας τα προβλήματα».
     
 
  22 Μαΐου 2014 - 10:14 am  
  Η Κεντροαριστερά και το βιοπολιτικό διοικητικό κράτος
Δημήτρης Μπελαντής
 
     
  Μια σοβαρή διάσταση του πρώτου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών αποτέλεσε η αρκετά έως πολύ καλή επίδοση της Κεντροαριστεράς (Ελιά, ΔΗΜΑΡ, Ποτάμι κλπ) και ιδιαίτερα της Ελιάς στους μεγάλους δήμους (Καμίνης, Μπουτάρης), αλλά και σε πολλές από τις περιφέρειες (οι εκπρόσωποι της Κεντροαριστεράς μετέχουν στον δεύτερο γύρο σε 7 από τις 12 περιφέρειες έναντι 5 του ΣΥΡΙΖΑ)
     
 
  21 Μαΐου 2014 - 3:42 pm  
  Υγεία και πνευματικά δικαιώματα
Παναγιώτης Κουρουμπλής
 
     
  Η αδυναμία πρόσβασης μεγάλης μερίδας του πληθυσμού σε αναγκαία φάρμακα είναι από τις πιο σημαντικές πτυχές της υγειονομικής κρίσης που μαστίζει την Ελλάδα. Για το φαινόμενο των ανασφάλιστων καρκινοπαθών που αναγκάζονται να διακόψουν τη θεραπεία τους επειδή δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στο κόστος της ιδίοις πόροις, η κυβέρνηση φέρει βαρύτατη ευθύνη, διότι υπάρχουν λύσεις στο πρόβλημα της πρόσβασης σε φθηνά φάρμακα ακόμα και εντός του μνημονιακού πλαισίου.
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr