Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
Χρυσή ανάπτυξη ή χρυσή τρομοκρατία;
Η κυβέρνηση του κ. Σαμαρά έχει θέσει πολύ υψηλά στην ατζέντα της το θέμα της Χαλκδικής τόσο για υλικούς όσο και για συμβολικούς όρους. Από τη μία, θέλει να δείξει στους δανειστές ότι το «success story» δεν είναι παραμύθι και ότι μπορεί η δικιά του κυβέρνηση να κάνει την Ελλάδα «ελ-ντοράντο επενδύσεων» προς όφελος του εγχώριου και ξένου κεφαλαίου. Από την άλλη, θέλει να ισχυροποιήσει το προφίλ του δυναμικού ηγέτη που δεν χαρίζεται στις «μειοψηφίες των συμφερόντων». Βέβαια, το ερώτημα αν μειοψηφίες είναι οι κάτοικοι που αντιδρούν ενάντια στην υποβάθμιση της ποιότητας ζωής τους και του περιβάλλοντος ή ο κύριος Μπόμπολας και η Eldorado Gold δεν μας το απαντά.
 
Επιμέλεια: Γιώργος Βελεγράκης

Τη δε σύγκρουση την αναβάθμισε τις τελευταίες μέρες ο ίδιος ο κ. Σαμαράς και η κυβέρνηση μιλώντας για «τρομοκράτες» και «άκρα», που δεν θέλουν την «ανάπτυξη» και στοχεύουν στην «αποσταθεροποίηση» της χώρας. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η προσπάθεια κυβέρνησης και εταιρείας να εμπλέξουν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και να μεταθέσουν το πρόβλημα σε άλλο επίπεδο αντιπαράθεσης.

Οι τελευταίες εξελίξεις, όμως, ξεφεύγουν ακόμα και από αυτό το πλαίσιο της οργάνωσης της «νόμιμης βίας» του κράτους ενάντια στις κινητοποιήσεις. Οι κάτοικοι της Χαλκιδικής δεν αντιμετωπίζουν πλέον μόνο την ακραία καταστολή των ΜΑΤ, την καθημερινή τους επόπτευση και τον εγκλεισμό των κοινών της περιοχής τους, αλλά και τις κατηγορίες περί σύστασης τρομοκρατικής οργάνωσης και την καταπάτηση των στοιχειωδών δημοκρατικών τους ελευθεριών.

Αν η μάχη αυτή χαθεί, τότε το μοντέλο «ανάπτυξης», χέρι-χέρι με τη γενικευμένη καταπάτηση της δημοκρατίας θα εδραιωθεί και θα γενικευτεί. Ας σηκώσουμε, λοιπόν το γάντι. Η μάχη της Χαλκιδικής δεν πρέπει να χαθεί τόσο για τους άμεσους υλικούς όρους της όσο και για τους συμβολικούς, που τελικά είναι βαθύτατα υλικοί.


Μεγάλες επενδύσεις, περιφερειακή ανάπτυξη και κοινωνικά κινήματα

Του Κωστή Χατζημιχάλη

Η επένδυση της Καναδικής εταιρίας Eldorado Gold στη Χαλκιδική, όπως δεκάδες πριν απ’ αυτή, έχει περιβληθεί με εξαγγελίες και βεβαιότητες για τη σημαντική ώθηση που θα δώσει στην εθνική και περιφερειακή οικονομία. Οι κάτοικοι, βέβαια, έχουν διαφορετική άποψη και οι δυναμικές κινητοποιήσεις τούς έχουν φέρει κυβέρνηση και επενδυτές σε δύσκολη θέση και αυτό τους ωθεί να εμπλέξουν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ για να μεταθέσουν το πρόβλημα σε άλλο επίπεδο αντιπαράθεσης.

Ωστόσο, η μακρά ιστορία αντιδράσεων στη Χαλκιδική από τα τέλη της δεκαετίας του ΄80 έχει γίνει μάθημα για την εταιρία και την κυβέρνηση. Τα λάθη παλαιότερων χειρισμών με την προηγούμενη, επίσης Καναδική, εταιρία TVX έχουν προσαρμόσει τα σχέδια υλοποίησης σε πέντε άξονες: τεχνικά τεκμηριωμένες μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων, νέο θεσμικό πλαίσιο, δημόσιες σχέσεις και προπαγάνδα, προσεταιρισμός τμήματος των κατοίκων και, τέλος, ακραία καταστολή από αστυνομία, ιδιωτικούς φρουρούς και δικαιοσύνη για τους και κυρίως τις κατοίκους που αντιδρούν.

Γνωστή η πολιτική τους

Το οικονομικό, πολιτικό και συμβολικό διακύβευμα της σύγκρουσης στις Σκουριές είναι πολύ σημαντικό γι’ αυτό κυβέρνηση και καθεστωτικά ΜΜΕ επαναφέρουν την εκδοχή περί «τρομοκρατών» και «πολιτικών άκρων», που δεν θέλουν την «ανάπτυξη», γνωστή και από παλιότερες κινητοποιήσεις σε όλη την Ελλάδα. Το είχαμε ακούσει στα Μέγαρα το 1973, όταν οι κάτοικοι αντιστάθηκαν στο διυλιστήριο της πολυεθνικής ΣΤΡΑΝ και κατέβηκαν μαζικά στο Πολυτεχνείο. Το είδαμε να υλοποιείται στα Μέθανα το 1973 και αργότερα το 1975 στο Βόλο με τις κινητοποιήσεις ενάντια στο εργοστάσιο της ΑΓΕΤ και το 1975 στην Ιτέα με τα μεταλλεία βωξίτη. Στην Πύλο την περίοδο 1974-1978, οι κάτοικοι είχαν χωριστεί στα δυο, άλλοι υποστηρίζοντας και άλλοι αντιστεκόμενοι στα σχέδια δημιουργίας ναυπηγείων και διυλιστηρίων στον κόλπο του Ναβαρίνου. Στις αρχές του 2000, οι κάτοικοι της Πύλου βρέθηκαν εκ νέου μπροστά σε φαραωνικές προτάσεις τουριστικής ανάπτυξης με δυο γήπεδα γκολφ και οργάνωσαν την Κ.Ι.Ν.Ο που κατηγορήθηκε για «αντι-αναπτυξιακή μανία». Στη Μονή Τοπλού, στο Κάβο Σίδερο της Σητείας, σε περιοχή NATURA και σε μοναδικό τοπίο, οι προτάσεις αγγλικής εταιρίας από το 2005 για μεγαλύτερη τουριστική επένδυση από αυτή της Πύλου με τρία γήπεδα γκολφ, βρέθηκαν αντιμέτωπες με τοπικές αλλά και διεθνείς αντιδράσεις. Το ΣτΕ έχει ακυρώσει την επένδυση, αλλά επανέρχεται σήμερα με το καθεστώς του φαστ-τρακ. Και στην Αθήνα το «μεγαλύτερο οικόπεδο της Μεσογείου», το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού και ο Αγ. Κοσμάς, αναμένει μεγάλο επενδυτή, παρά τις αντιδράσεις και τις τεκμηριωμένες αντι-προτάσεις των κατοίκων.

Τα παραπάνω είναι κάποια ενδεικτικά παραδείγματα από τη μόνιμη αντίφαση που χαρακτηρίζει τον ελληνικό κοινωνικό σχηματισμό και αφορά τη σχέση μεγάλων επενδύσεων και περιφερειακής ανάπτυξης. Στο όνομα της τελευταίας, κρατικές υπηρεσίες και επενδυτές ενδιαφέρονται κυρίως για ανάπτυξη στην περιοχή, για την απλή λειτουργία επιχειρήσεων σε συγκεκριμένους τόπους αξιοποιώντας τα συγκεκριμένα τοπικά δεδομένα ανάλογα με τον κλάδο (βιομηχανία, εξορύξεις, ΑΠΕ, τουρισμός). Από την άλλη, κάτοικοι και μη τοπικοί φορείς (περιβαλλοντικές και επιστημονικές οργανώσεις, πολιτικές κινήσεις) ενδιαφέρονται για ανάπτυξη της περιοχής. Όχι μόνο για τη φυσική παρουσία μιας επιχείρησης αλλά και για τη συνολική βιώσιμη ευημερία που θα δημιουργήσει στη περιοχή π.χ. με απασχόληση, με συνδέσεις με άλλους κλάδους και πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα, με επανα-επένδυση των κερδών στην περιοχή, με προστασία του περιβάλλοντος και των τοπικών πόρων, με συμβολή στη δημόσια υγεία, κ.α.

Η στρατηγική της Αριστεράς

Στα παραπάνω παραδείγματα και φυσικά στη Χαλκιδική, κυβέρνηση και επενδυτές ταυτίζουν την ανάπτυξη στην με την ανάπτυξη της περιοχής, ενώ οι κάτοικοι γνωρίζουν από πρώτο χέρι να τα διακρίνουν, δεν εμπιστεύονται τις εξαγγελίες και ζητούν επίμονα το δεύτερο. Ο μύθος ότι αρκεί η υλοποίηση μιας οποιασδήποτε μεγάλης επένδυσης για να αναπτυχθεί μια περιφέρεια έχει καταρρεύσει, όχι όμως και το γεγονός ότι αρκετές μεγάλες επενδύσεις συμβάλλουν καθοριστικά στην περιφερειακή ανάπτυξη. Και εδώ πρέπει να σταθεί κριτικά η δική μας Αριστερά και να αναρωτηθεί για τη δική της στρατηγική. Γιατί αναφαίνονται κρίσιμα θέματα που συχνά τα κρύβουμε κάτω από το χαλί τρέχοντας για βοήθεια στις κινητοποιήσεις, τα οποία δεν πρέπει να ξεχνάμε. Να σκεφτούμε π.χ. πώς αξιολογούμε μια επενδυτική πρόταση ως Αριστερά και πώς εκμεταλλευόμαστε ως κοινωνία τον τοπικό πλούτο που κληρονομήσαμε.

Τα δικαιώματα διαφορετικών κοινωνικών ομάδων σε συγκεκριμένους τόπους δεν είναι προφανή και οι συγκρουσιακές απόψεις για το χώρο, τον τόπο και την ανάπτυξη απαιτούν προσεγγίσεις χωρίς βερμπαλισμούς και λαϊκισμούς. Και, τέλος, η συγκρότηση εναλλακτικού προγράμματος περιφερειακής ανάπτυξης βασισμένου στις αρχές της κοινωνικής και χωρικής δικαιοσύνης, πρέπει να προσβλέπει στη συνεργασία μεταξύ των περιφερειών και όχι στον ανταγωνισμό τους. Αυτά είναι θέματα που τα βρίσκουμε συνεχώς μπροστά μας και δεν μπορούμε να τα αγνοούμε επειδή τώρα έχουμε αγώνα.


Οι εξορύξεις χρυσού και το κράτος του Καναδά

Του Γιώργου Βελεγράκη


Αν μελετήσει κανείς την παγκόσμια παραγωγή χρυσού θα βρεθεί μπροστά σε μερικά πολύ ενδιαφέροντα δεδομένα. Οι 527 από τις 1079 εταιρείες χρυσού που είναι εισηγμένες στα χρηματιστήρια ανά τον κόσμο είναι καναδικές, οι 5 από τις 10 μεγαλύτερες είναι και πάλι καναδικές ενώ οι ίδιες βρίσκονται και μεταξύ των 2.000 ισχυρότερων εταιρειών παγκόσμια σε όλους τους τομείς. Την ίδια στιγμή η Barrick Gold, η ισχυρότερη από αυτές, έχει στο ενεργητικό της 5 από τα 10 μεγαλύτερα ορυχεία χρυσού στον κόσμο, όλα φυσικά εκτός της καναδικής επικράτειας. Για να μη ξεχνιόμαστε, η «δικιά μας» El Dorado Gold είναι η δέκατη ισχυρότερη εταιρεία χρυσού στη σχετική λίστα.

Από την άλλη, ο Καναδάς θεωρείται μια περιβαλλοντικά «πρότυπη» χώρα που ξεκινάει από τη σημαία της και φτάνει μέχρι την αυστηρή περιβαλλοντική νομοθεσία, τα μεγάλα εθνικά πάρκα-προστατευόμενες περιοχές και το κοινωνικό κράτος που διασφαλίζει την υψηλή ποιότητα ζωής των κατοίκων της. Αποφεύγοντας τις εύκολες γενικεύσεις και απαντήσεις, δεν μπορούμε παρά να παρατηρήσουμε την αντίφαση και να σχολιάσουμε λίγο παραπάνω το θέμα.

Η ραγδαία εξάπλωση των καναδικών εταιρείων χρυσού δεν είναι καθόλου ανεξάρτητη από το ίδιο το κράτος του Καναδά. Ανατρέχοντας στην ιστορία θα δούμε ότι ήδη από τη δεκαετία του ΄80 οι κρατικές πολιτικές της χώρας ενίσχυσαν την «έξοδο» των εταιρειών στα πεδία χρυσού ανά τον κόσμο. Πολιτικές που περιλάμβαναν απευθείας χρηματοδοτήσεις, φορολογικές ελαφρύνσεις για τους επενδυτές και ανάπτυξη ομάδων τεχνικοοικονομικής στήριξης και πολιτικής πίεσης προκειμένου να γίνουν αποδεκτά τα έργα εξορύξεων σε περιοχές με έντονες αντιδράσεις.

Τυχαία η επιλογή των χωρών;

 Δεν είναι τυχαία εξάλλου και η επιλογή των περιοχών εξορύξεων. Οι περισσότερες των περιπτώσεων βρίσκονται σε χώρες του «παγκόσμιου Νότου» που χαρακτηρίζονται από αδύναμες κυβερνήσεις, μεγάλη διαφθορά και γενικευμένη οικονομική και κοινωνική κρίση. Σε αυτές τις χώρες στοχεύει το καναδικό κράτος, υπογράφοντας διμερείς συμφωνίες (πιο πρόσφατη η περίπτωση της Κόστα-Ρίκα) με τις κυβερνήσεις τους, προωθώντας τα συμφέροντα των εταιρειών χρυσού που εμφανίζονται ως οι μόνες αναπτυξιακές λύσεις για αυτά τα κράτη. Αντίστοιχα, το τελευταίο διάστημα στοχεύουν στις χώρες της Ευρώπης που βρίσκονται σε καθεστώς μερικής ή ολικής επιτήρησης από το ΔΝΤ και τη ΠΤ, όπως είναι η Τουρκία, η Ρουμανία και η Ελλάδα.

Τέλος, ιδιαίτερη σημασία έχει το λεγόμενο «εξωτερικό κόστος» αυτών των επενδύσεων δηλαδή η κοινωνική και περιβαλλοντική ζημιά. Αυτό το κόστος, λοιπόν, βρίσκεται (πάντα) στο χώρο παραγωγής του χρυσού και όχι στα γραφεία των εταιρειών στο Βανκούβερ ή στο χρηματιστήριο του Τορόντο. Το να χρησιμοποιήσει η El Dorado διαδικασία εξόρυξης ανοικτού πεδίου στη Χαλκιδική, μπορεί να σημάνει άμεση αύξηση της μετοχής της στο χρηματιστήριο, πλουτισμό κάποιων και πιθανά φορολογικά έσοδα για το καναδικό κράτος, μεταφράζεται όμως σε οικολογική καταστροφή στην περιοχή των Σκουριών.

Η κοινωνική και περιβαλλοντική ζημιά

Γι’ αυτό έχουν βαρύνοντα ρόλο οι φωνές ενάντια στις καταστροφικές αυτές εξορύξεις που προέρχονται και από τον ίδιο τον Καναδά. Οι κομβικές παρεμβάσεις της Ναόμι Κλάιν αλλά και η δουλειά οργανώσεων και δικτύων όπως το Mining Watch Canada, αναδεικνύουν εκτός των άλλων και στο καναδικό δημόσιο χώρο την πρακτική των κυβερνήσεων τους και το ρόλο τους στη διασφάλιση των κερδών των εταιρειών εξόρυξης χρυσού. Κατά αυτόν τον τρόπο η αλληλεγγύη στον αγώνα των τοπικών κοινωνιών που αντιστέκονται γίνεται πληρέστερη περιλαμβάνοντας και το αίτημα της χωροκοινωνικής δικαιοσύνης που καταπατάται.


Η Χαλκιδική καθημερινά μάς εκπλήσσει

 Συνέντευξη με τους δικηγόρους των κατοίκων των Σκουριών, Αλέξανδρο Αδαμίδη και Γεώργιο Κυρίτση

Tη συνέντευξη πήρε η Σταυρούλα Πουλημένη


Πριν λίγες μέρες αποφυλακίστηκαν οι δύο από τους τέσσερις κατοίκους της Ιερισσού που βρίσκονταν προφυλακισμένοι για έξι μήνες. Πως αξιολογείτε την εξέλιξη αυτή;

Γ. Κυρίτσης: Σίγουρα είναι μία θετική εξέλιξη, και η ίδια η αποφυλάκιση των δύο προσωρινά κρατουμένων αποδεικνύει τις σκέψεις και τις απόψεις της κοινωνίας αλλά και των συνηγόρων τους ότι ήταν άδικη και επιλέχθηκε τότε το ακραίο μέτρο της προσωρινής κράτησης στο όνομα «επένδυση με κάθε τρόπο και κάθε κόστος». Κρίθηκε ότι οι δύο κατηγορούμενοι αποφυλακισμένοι δεν είναι ύποπτοι φυγής και τέλεσης νέων αδικημάτων καταρρίπτοντας ταυτόχρονα την επιχειρηματολογία και τη θεωρία των δύο άκρων καθώς δεν μπορεί να ταυτιστεί ένα κοινωνικό κίνημα με μία στυγνή δολοφονία. Ακόμη, ακραίες συμπεριφορές από τις διωκτικές αρχές, όπως η διαδικασία απολογίας τους με τη σύλληψή τους ως ύποπτοι φυγής με ένταλμα το οποίο εκτελέσθηκε τρεις η ώρα το πρωί από τις ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας με τρόπο βάναυσο και προσβλητικό για τον νομικό μας πολιτισμό, όπως και η επιλογή του χώρου ανάκρισης στην ΓΑΔΘ, μακριά και έξω από το φυσικό χώρο της δικαιοσύνης. Όλα αυτά δημιούργησαν αίσθημα ανασφάλειας στους κατοίκους της περιοχής συνδυάζοντάς το με τις δηλώσεις του πρωθυπουργού περί επένδυσης με κάθε κόστος και ανασφάλεια ως προς τα δικαιώματα  τους. Από τη μία πλευρά, έχουμε μία τοπική κοινωνία που αντιδρά εδώ και δύο χρόνια και παλεύει για τη ζωή της και από την άλλη, έχουμε ένα μόρφωμα που στόχο και σκοπό έχει να αφαιρέσει ζωές.

Στις δικογραφίες των τελευταίων διώξεων που έχουν γίνει εναντίον μελών του κινήματος η βασική κατηγορία που υπάρχει είναι περί σύστασης «εγκληματικής οργάνωσης». Που στηρίζουν οι αρχές την κατηγορία αυτή;

Α. Αδαμίδης: Δεν προκύπτει από κανένα στοιχείο της δικογραφίας, δεν υπάρχουν αντικειμενικά ευρήματα που να οδηγούν στη συμμετοχή σε έκνομες ενέργειες και πράξεις τους ύποπτους. Από την δικογραφία προκύπτει ξεκάθαρα ότι  στοχοποιήθηκε κόσμος και κλήθηκαν για παροχή εξηγήσεων για αυτό με μοναδικό κριτήριο τη στάση τους και την παρουσία τους στις κινητοποιήσεις και στις δραστηριότητες ενάντια στη μεταλλευτική δραστηριότητα. Κοινή συνιστάμενη των υπόπτων, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, είναι η εναντίωσή τους στη μεταλλευτική δραστηριότητα, όπου εδώ βλέπουμε για πρώτη φορά να ποινικοποιείται το φρόνημα και να θεωρείται κριτήριο ένταξης σε μία εγκληματική ομάδα που στόχο έχει την αναστολή ή την ματαίωση των μεταλλευτικών δραστηριοτήτων.

Πριν λίγες μέρες το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης καταδίκασε τη χώρας μας για το γεγονός ότι δεν έλαβε τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να ανακτήσει και μάλιστα εντόκως από την Ελληνικός Χρυσός την ενίσχυση η οποία χορηγήθηκε στην επιχείρηση επ΄ ευκαιρία της πωλήσεως  περιουσιακών στοιχείων σε τιμή κατώτερη της αξίας τους. Πιστεύετε ότι θα επηρεάσει η απόφαση αυτή τη στάση της κυβέρνησης απέναντι στην εταιρεία;

Α. Αδαμίδης: Η απόφαση αυτή σε κάθε περίπτωση υποδεικνύει την έμμεση πλην σαφή πολιτική και όχι μόνο υποστήριξη μιας ιδιωτικής εταιρείας από πλευράς του κράτους με ευθεία παράβαση των κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αναμφίβολα αποτελεί μία ακόμη μαύρη σελίδα στον φάκελο της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση με συνέπειες σαφώς αρνητικές στη σχέση της με την τελευταία. Πλέον τούτο η απαράδεκτη και χαρισματική άφεση από πλευράς του ελληνικού κράτους σημαντικών οικονομικών εσόδων δεν πρέπει να  λειτουργήσει αποπροσανατολιστικά όσον αφορά την ουσία και τους λόγους αντίδρασης της κοινωνίας της Β.Α Χαλκιδικής.

Το προηγούμενο διάστημα συλλέχθηκε DNA από δεκάδες κατοίκους χωρίς την θέλησή τους, η αστυνομία «εξαφάνιζε» κατοίκους για αρκετές ώρες, ενώ χημικά έπεσαν μέχρι και στην αυλή του σχολείου της Ιερισσού. Από την άλλη, η κυβέρνηση κάνει λόγο για «τήρηση της νομιμότητας» και «καταδίκη της βίας απ΄ όπου και αν προέρχεται»…

Α. Αδαμίδης: Η βία που κυριαρχεί στη βορειοανατολική Χαλκιδική είναι μονόπλευρη, πηγάζει, αφενός, από τη βίαιη καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος και της πανίδας, αφετέρου, από τη βίαιη καταστολή κάθε μορφής αντίδρασης των κατοίκων που εναντιώνονται. Υπήρχαν στιγμές όπου οι κάτοικοι βρέθηκαν σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης και άμυνας υπερασπίζοντας τη ζωή τους και το ίδιο το Σύνταγμα. Είναι αδιανόητο στο όνομα οποιασδήποτε έρευνας να αναστέλλονται σωρηδόν θεμελιώδη δικαιώματα και να ζει μια κοινωνία σε συνθήκες Γκουαντάναμο. Δεν πρέπει εξάλλου να ξεχνάμε ότι έχει δημιουργηθεί από το Φεβρουάριο του 2013 μία τεράστια τράπεζα DNA από κατοίκους της περιοχής, οι οποίοι ούτε ύποπτοι είναι ούτε κατηγορούμενοι και το γενετικό υλικό των οποίων έπρεπε ήδη να καταστραφεί και να γνωστοποιηθεί  καταστροφή του. Και παραμένει ένα τεράστιο ερώτημα στα χέρια ποιων βρίσκεται ποιος το διαχειρίζεται και για ποιο σκοπό.

Τελευταία στη Χαλκιδική έχουμε και τη μαζική άρση τηλεφωνικού απορρήτου.  Τι προκύπτει από τις συνομιλίες των κατοίκων; Τι σηματοδοτεί η πρακτική αυτή για την προστασία των προσωπικών δεδομένων;

Γ. Κυρίτσης: Οι συζητήσεις των κατοίκων μεταξύ φίλων που ζουν μακρυά ενάντια στις μεταλλευτικές δραστηριότητες, η συζήτηση μεταξύ των κατοίκων της περιοχής για τον τρόπο δράσης και λειτουργίας των διωκτικών αρχών σε βάρος τους και ο φόβος ότι όποιος εκδηλώνεται ενάντια στις μεταλλευτικές δραστηριότητες είναι εν δυνάμει κατηγορούμενος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα  είναι ότι βαφτίζονται ύποπτες και στο πλαίσιο δράσης και λειτουργίας της εγκληματικής οργάνωσης οι συναντήσεις σε δημόσιους χώρους με δικηγόρους. Η πρακτική των εκατοντάδων τηλεφωνικών παρακολουθήσεων σηματοδοτεί συν τοις άλλοις την επικινδυνότητα και την ακροβασία μεταξύ δικαστικής έρευνας και προστασίας των προσωπικών δεδομένων. Είναι χαρακτηριστικό από το υλικό της δικογραφίας ότι χιλιάδες σελίδες αναφέρονται σε θέματα άσχετα με την ερευνόμενη υπόθεση και σε αμιγώς προσωπικές υποθέσεις.

Πολλές φορές η Χαλκιδική έχει χαρακτηριστεί το πειραματόζωο καταστολής των κοινωνικών αγώνων. Παρ΄ όλα αυτά το κίνημα αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη εκτίμηση από την κοινωνία. Ήταν αναμενόμενη για σας αυτή η «αντίστροφη» εξέλιξη;

Γ. Κυρίτσης: Η Χαλκιδική καθημερινά μάς εκπλήσσει από τους τρόπους συμπεριφοράς των διωκτικών αρχών όπου κάθε μέρα έχουμε να αντιμετωπίσουμε κάτι το καινούριο, όπως μας εκπλήσσει θετικά η αντοχή του κόσμου, η δυναμική του, το κουράγιο του και η αποφασιστικότητα του. Παράλληλα, η κατάφωρη παραβίαση θεμελιωδών συνταγματικών δικαιωμάτων λειτούργησε ενισχυτικά στο κίνημα αλληλεγγύης προς τους αγωνιζόμενους κατοίκους της Β.Α. Χαλκιδικής απ΄ όλη την Ελλάδα και όχι μόνο, ενώ ταυτόχρονα τους συνέδεσε με ισχυρούς αγωνιστικούς  δεσμούς

Πηγή: Εποχή


Επιμέλεια: Γιώργος Βελεγράκης
RED
Notebook
20 Οκτωβρίου 2013 - 6:51 pm | Επιμέλεια: Γιώργος Βελεγράκης
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Ο Γιάννης Μίχος νέος δήμαρχος Αριστοτέλη - Ήττα από τον πρώτο γύρο για τον "χρυσό" Χρήστο Πάχτα
19/05/2014
Μία νέα ημέρα ξημερώνει στη Χαλκιδική καθώς ο Γιάννης Μίχος, που εκπροσωπεί το κίνημα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού, εξελέγη δήμαρχος Αριστοτέλη επικρατώντας του Χρήστου Πάχτα από την πρώτη κιόλας Κυριακή.
 
 
Κρίστυ Ταπάντση: Ανοιχτή Πόλη σημαίνει ίσες ευκαιρίες και για τους τρανς
Συνέντευξη στην Σταυρούλα Πουλημένη
7/05/2014
Η Κρίστυ Ταπάντση γραμματέας του Σωματείου Υποστήριξης Διεμφυλικών Θεσσαλονίκης και υποψήφια δημοτική σύμβουλος με το συνδυασμό Θεσσαλονίκη –Ανοιχτή Πόλη μιλά στο alterthess για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα τρανς άτομα, για την κρατική αυθαιρεσία και την στοχοποίηση των διεμφυλικών, για τον αγώνα υπεράσπισης των δικαιωμάτων τους και για την πόλη που ονειρεύεται. Να σημειωθεί ότι πρόκειται για τη μία, από τις μόλις δύο, τρανς υποψηφιότητες για την τοπική αυτοδιοίκηση σε όλη τη χώρα - η δεύτερη είναι η Ήβη Καϊσερλή, ως δημοτική σύμβουλος, στην Κώ.
 
 
Κάβο Σίδερο: ανίερες επενδύσεις στην άκρη της Κρήτης
Κωστής Χατζημιχάλης
30/03/2014
To «ιερό» τουριστικό real estate με γκολφ επανέρχεται
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 1:24 pm  
  Αν ήμουν Πειραιώτης
Στρατής Μπουρνάζος
 
     
  Ακριβώς σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις αξίζει πάνω απ’ όλα να σκεφτόμαστε και να παίρνουμε θέση. Γιατί προφανώς δεν υπάρχει δίλημμα όταν το ερώτημα είναι «Κάλλιο πλούσιος και υγιής ή πτωχός και ασθενής;». Ούτε στον Βόλο όπου αντίπαλος του Μπέου είναι ο Μαργαρίτης Πατσιαντάς του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε στον Πειραιά θα είχαμε δίλημμα αν αντίπαλος του Μώραλη-Μαρινάκη ήταν όχι μόνο ο Δρίτσας, αλλά ένας υποψήφιος του ΚΚΕ ή ένας οποιοσδήποτε δεξιός, πολλώ δε μάλλον ένας ευπρεπής δεξιός τύπου Κουμουτσάκου. Τώρα όμως;
     
 
  24 Μαΐου 2014 - 1:14 am  
  Για την εξουσία στην Ελλάδα το κύριο είναι να μην έρθουν οι κόκκινοι
Συνέντευξη του Χρήστου Λάσκου στο alterthess.gr
 
     
  Ενόψει των εκλογών της 25ης Μαϊου, και στο πλαίσιο του προεκλογικού διαλόγου, το alterthess.gr έθεσε σε υποψήφιους/ες eυρωβουλευτές ερωτήσεις σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης, την κρίση στην Ελλάδα και την άνοδο του φασισμού . Ο Χρήστος Λάσκος, υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ, απαντά
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:33 pm  
  Η ΝΔ το χειρότερο το κράταγε για το τέλος: ξανάφερε τη Χρυσή Αυγή στο προσκήνιο
Δημήτρης Χριστόπουλος
 
     
  ι νεοναζί επανέρχονται, και μάλιστα στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής, χωρίς καλά-καλά να κάνουν τίποτα οι ίδιοι. Το κάνει με τον πιο αποδοτικό τρόπο γι’ αυτoύς η Νέα Δημοκρατία, με τρόπο πολιτειακά άφρονα
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:39 pm  
  Τασία Χριστοδουλοπούλου: H κυβέρνηση της Αριστεράς θα δημιουργήσει ντόμινο
Συνέντευξη στον Αδάμο Ζαχαριάδη
 
     
  Η ευρωπαϊκή Αριστερά τονίζει ότι οι μεταναστευτικές ροές θα συνεχιστούν, ιδίως όσο συνεχίζονται ο πόλεμος, η φτώχεια και η περιβαλλοντική καταστροφή. Επιμένουμε λοιπόν ότι σε υπερεθνικά προβλήματα, δεν υπάρχουν εθνικές λύσεις. Ζητάμε, έτσι, τη ριζική τροποποίηση του Ευρωπαικού Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου, προς την κατεύθυνση της αναλογικής κατανομής των ροών σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αναθεώρηση της δομής του Σένγκεν, που προβλέπει ελεύθερη κυκλοφορία με κλειστά εξωτερικά σύνορα, άρα απαγόρευση κυκλοφορίας για τους μη νόμιμα διαμένοντες.
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr