Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
Χίλιες λέξεις για το Δεκέμβρη | Ο Δεκέμβρης …του ‘68
Όταν η εξέγερση του Δεκέμβρη βρισκόταν ακόμη σε πλήρη εξέλιξη, ελάχιστοι τολμούσαν να συγκρίνουν τις εξελίξεις με το Γαλλικό Μάη. Κι όμως, υπάρχει ένας κοινός άξονας
 
Του Άρη Χατζηστεφάνου

«Οι Γάλλοι βαριούνται… Η νεολαία βαριέται… Ο στρατηγός ντε Γκολ βαριέται», έγραφε η Monde στις 15 Μαρτίου του 1968. Λίγες ημέρες αργότερα το Παρίσι καιγόταν. Και δεν ήταν το μόνο. Σε κάθε γωνιά του πλανήτη, από την Ιαπωνία μέχρι την Τουρκία και από την Ιταλία μέχρι το Μεξικό, οι κρότοι των φοιτητικών και εργατικών εξεγέρσεων έσπαγαν τη βιτρίνα των κοινωνιών που ανήκαν ή θα ήθελαν να ανήκουν …εις την Δύσιν. Μερικά χρόνια αργότερα, η παγκόσμια οικονομική κρίση τερμάτιζε οριστικά το όραμα της διαρκούς ανάπτυξης που είχε γνωρίσει η ανθρωπότητα από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Στη Γαλλία, μαζί με το όραμα της ανάπτυξης έσβηνε και ο γκολισμός, παρά τον πρόσκαιρο θρίαμβό του στις εκλογές που ακολούθησαν την εξέγερση του Μάη. Τα τελευταία ίχνη κρατισμού έσβηναν στην Ευρώπη, ενώ στη Χιλή του Πινοσέτ ξεκινούσε το μεγάλο πείραμα του νεοφιλελευθερισμού που θα έδινε παράταση ζωής στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα.

Και η ιστορία έχει αυτή την αναθεματισμένη τάση να επαναλαμβάνεται, όχι πάντα σαν φάρσα αλλά και σαν μικρογραφία. Οι τίτλοι των ελληνικών εφημερίδων, λίγα 24ωρα πριν από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου απέπνεαν την ίδια «βαρεμάρα». Λίγες ημέρες αργότερα η Αθήνα καιγόταν, ενώ το εξεγερτικό κλίμα σάρωνε τις κανονικότητες σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.

Δυο χρόνια μετά, η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια από τις χειρότερες οικονομικές κρίσεις της ιστορίας της, ενώ ολόκληρο το πολιτικό σύστημα, αφού υποθήκευσε ακόμη και κυριαρχικά δικαιώματα, ακολουθεί τα τελευταία βήματα του γκολισμού προς την καταστροφή (εδώ πρόκειται σίγουρα περί φάρσας…). 

Όταν η εξέγερση του Δεκέμβρη βρισκόταν ακόμη σε πλήρη εξέλιξη, ελάχιστοι τολμούσαν να συγκρίνουν τις εξελίξεις με το Γαλλικό Μάη. Μόνο εκείνο το σύνθημα που έλεγε «Fuck May ’68, Fight Now» και μερικές επιφυλλίδες στο γαλλικό Τύπο, από συντηρητικούς μάλιστα αρθρογράφους, έφερναν τόσο κοντά τις λέξεις Δεκέμβρης και Μάης. Κι όμως, παρά το γεγονός ότι η σύγκριση είναι εξαιρετικά παρακινδυνευμένη, όχι μόνο λόγω της έκτασης των γεγονότων, αλλά και του πολιτικού περιβάλλοντος στο οποίο σημειώθηκαν, υπάρχει ένας κοινός άξονας. Ο Μάης και ο Δεκέμβρης διαισθάνθηκαν την επερχόμενη οικονομική καταστροφή, που μέχρι τότε γινόταν αντιληπτή μόνο στα χαρτιά των οικονομολόγων και στα κατώτερα στρώματα που έβλεπαν ήδη το καράβι να βάζει νερά. Και στις δυο περιπτώσεις, μια ολόκληρη γενιά συνειδητοποίησε ότι το μέλλον της θα είναι χειρότερο από αυτό των γονιών της και αντέδρασε με βία απέναντι στην αόρατη, αλλά πάντα παρούσα συστημική βία των κυβερνώντων. Και στις δυο περιπτώσεις, τέλος, το αυθόρμητο της νεολαιίστικης εξέγερσης άρχισε να αποκτά στοιχεία συνειδητού, αλλά δεν κατάφερε να συνδεθεί οργανικά με το εργατικό κίνημα ώστε να πραγματοποιήσει το μεγάλο ποιοτικό άλμα. Στη Γαλλία το ραντεβού χάθηκε για λίγες ημέρες. Στην Ελλάδα δεν υπήρξε ποτέ.

Όσοι με ευκολία μιλούν σήμερα για τη «φούσκα» μιας εξέγερσης που αναλώθηκε σε ανούσιες μορφές βίας, φαίνεται ότι ξεχνούν μερικές χαρακτηριστικές εικόνες του Δεκέμβρη: Τους «νοικοκυραίους» που πετούσαν γλάστρες στα ΜΑΤ αμφισβητώντας με το δικό τους τρόπο όχι τους αστυνομικούς σαν πρόσωπα, αλλά το θεσμικό τους ρόλο, και ακόμη και αυτό το μονοπώλιο στη νόμιμη χρήση βίας (μήπως αυτό δεν συνιστά μια μικρή αμφισβήτηση του πυρήνα του σύγχρονου κράτους;) Ξεχνούν τις τηλεπερσόνες που υπό το βάρος της λαϊκής οργής δεν τολμούσαν να καταδικάσουν δημοσίως το σπάσιμο των τραπεζών. Ξεχνούν τις αυθόρμητες καταλήψεις της ΓΣΕΕ, της ΕΣΗΕΑ και της Λυρικής που αμφισβήτησαν τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, την κυρίαρχη ενημέρωση, αλλά και την καθεστωτική τέχνη. Ξεχνούν, τέλος, ότι ο Δεκέμβρης έριξε τις μάσκες της εθνικής ενότητας σε μια κοινωνία που προσποιούνταν ότι έχει επουλώσει για πάντα τους διχασμούς του παρελθόντος. Κι όμως, για 20 με 30 ημέρες οι δυο Ελλάδες στάθηκαν όρθιες για να μετρήσουν το ανάστημά τους. Μπορεί η Ελλάδα των παλαιών ηττημένων να αναδιπλώθηκε γρήγορα στο καβούκι της, αλλά για πρώτη φορά ύστερα από αρκετές δεκαετίες έδωσε και πάλι το παρών.

Όσοι μιλούν για τη «φούσκα» του Δεκέμβρη φαίνεται πως προσπαθούν να κρίνουν μια εξέγερση με τα μέτρα μιας επανάστασης. Αναζητούν συγκεκριμένα πολιτικά αιτήματα (τα οποία οι ίδιοι δεν έχουν θέσει ακόμη), και επαναστατικούς στόχους (τις συνθήκες για την επίτευξη των οποίων δεν φρόντισαν –δεν φροντίσαμε – να δημιουργήσουμε).
Υπάρχει όμως μια τεράστια διαφορά. Οι επαναστάσεις μπορεί να ηττηθούν. Οι εξεγέρσεις ηττώνται μόνο όταν δεν πραγματοποιούνται.

Η νίκη των εξεγέρσεων μετριέται στο φόβο που χαράσσεται στα πρόσωπα των αντιπάλων της. Και ο φόβος ήταν εμφανής στο πρόσωπο του Νικολά Σαρκοζί που απέσυρε τα νομοσχέδιά του, αλλά και του διευθυντή του ΔΝΤ που προειδοποιούσε ότι οι κοινωνικές ανισότητες εκτρέφουν Δεκέμβρηδες σε όλο τον κόσμο. Τα μέλη της ελληνικής οικονομικής ελίτ μπορεί να σιγοσφύριζαν αδιάφορα, το έκαναν όμως είτε για να καλύψουν τον πανικό τους, είτε γιατί δεν έχουν τις αναλυτικές ικανότητες των ευρωπαίων ομολόγων τους. Γιατί, όπως σημείωνε τότε και ο Ευτύχης Μπιτσάκης, η ελληνική αστική τάξη κατάγεται από «τους μαυραγορίτες της κατοχής, τους ωφελημένους από τον εμφύλιο και τους εκλεκτούς της χούντας». 

Ήταν λοιπόν ο Δεκέμβρης του 2008 ένας ελληνικός Μάης – η όμορφη περιπέτεια που η Ελλάδα δεν κατάφερε να ζήσει λόγω της δικτατορίας, αλλά και της γενικότερης οικονομικής υπανάπτυξης; Τα δυο γεγονότα (τηρουμένων πάντα των αναλογιών) φαίνεται να περικλείουν χρονικά το νεοφιλελεύθερο πείραμα τριών δεκαετιών με το οποίο επιχειρήθηκε να μπαλωθεί το πραγματικό πρόβλημα υπερσυσσώρευσης του καπιταλιστικού συστήματος. O Μάης στηρίχθηκε στις πλάτες της πολιτικοποιημένης γενιάς του ’60. Ο Δεκέμβρης έπρεπε να χαράξει το δικό του δρόμο. Ο Μάης ήταν το λαμπρό τέλος μιας εποχής. Ο Δεκέμβρης ήταν η απαρχή μιας άλλης.


«Χίλιες λέξεις για το Δεκέμβρη»: Δείτε εδώ όλα τα κείμενα του αφιερώματος


Άρης Χατζηστεφάνου
RED
Notebook
8 Δκεμβρίου 2010 - 7:23 πμ | Άρης Χατζηστεφάνου
 
Σχόλια
Μπορείτε να αναφέρετε υβριστικά σχόλια ή εκτός των όρων χρήσης με το αντίστοιχο κουμπί στο πάνω δεξί μέρος κάθε σχολίου. Η άσκοπη χρήση της δυνατότητας μπορεί να οδηγήσει στον αποκλεισμό σας από το σχολιασμό
Σχόλιο από: Πλούτων

Οταν μια εξέγεση ή εξέργεση ασχολείται με οικονομικούς όρους, οταν η ποιότητα ζωής μετριέται με το χρήμα τότε έχουμε το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου. Η εξέργεση όταν γίνει αν γίνει και όπως θα γίνει πρέπει να είναι έξω από το κουτί. Μήπως αυτό εννοούσε η Παπαρήγα ότι δεν θα ανοίξει μύτη (ή δεν θα μπορεί να ανοίξει η μύτη γιατί το κεφάλι θα είναι στο χαντάκι?)
 
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Βοσνία: Μια τρομακτική εικόνα του μέλλοντος της Ευρώπης
Igor Štiks
1/03/2014
Οι απλοί άνθρωποι της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης δείχνουν στην Ευρώπη πώς να αποφύγει την υπνοβασία προς την καταστροφή…
 
 
Για την εξέγερση στην Ουκρανία
Σιμονίδα Αργυράκου
22/02/2014
H Αριστερά οφείλει να κατανοήσει τις ανάγκες των φτωχών στρωμάτων και να στηρίξει τα αιτήματά τους. Από την άλλη, να εναντιωθεί στον ιμπεριαλισμό, τόσο της ΕΕ και των ΗΠΑ, όσο και της Ρωσίας
 
 
Εξέγερση με ταξικό πρόσημο
Σιμόν Αργυράκου
16/02/2014
Πολλοί εξωτερικοί παρατηρητές της εξέγερσης στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη αναρωτήθηκαν: γιατί τώρα; Και η απάντηση σχεδόν όλων όσοι πήραν μέρος στις διαδηλώσεις ή όσοι παρακολουθούν από κοντά τα γεγονότα σε αυτή τη χώρα είναι: και πολύ άργησε!
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 1:24 pm  
  Αν ήμουν Πειραιώτης
Στρατής Μπουρνάζος
 
     
  Ακριβώς σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις αξίζει πάνω απ’ όλα να σκεφτόμαστε και να παίρνουμε θέση. Γιατί προφανώς δεν υπάρχει δίλημμα όταν το ερώτημα είναι «Κάλλιο πλούσιος και υγιής ή πτωχός και ασθενής;». Ούτε στον Βόλο όπου αντίπαλος του Μπέου είναι ο Μαργαρίτης Πατσιαντάς του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε στον Πειραιά θα είχαμε δίλημμα αν αντίπαλος του Μώραλη-Μαρινάκη ήταν όχι μόνο ο Δρίτσας, αλλά ένας υποψήφιος του ΚΚΕ ή ένας οποιοσδήποτε δεξιός, πολλώ δε μάλλον ένας ευπρεπής δεξιός τύπου Κουμουτσάκου. Τώρα όμως;
     
 
  24 Μαΐου 2014 - 1:14 am  
  Για την εξουσία στην Ελλάδα το κύριο είναι να μην έρθουν οι κόκκινοι
Συνέντευξη του Χρήστου Λάσκου στο alterthess.gr
 
     
  Ενόψει των εκλογών της 25ης Μαϊου, και στο πλαίσιο του προεκλογικού διαλόγου, το alterthess.gr έθεσε σε υποψήφιους/ες eυρωβουλευτές ερωτήσεις σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης, την κρίση στην Ελλάδα και την άνοδο του φασισμού . Ο Χρήστος Λάσκος, υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ, απαντά
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:33 pm  
  Η ΝΔ το χειρότερο το κράταγε για το τέλος: ξανάφερε τη Χρυσή Αυγή στο προσκήνιο
Δημήτρης Χριστόπουλος
 
     
  ι νεοναζί επανέρχονται, και μάλιστα στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής, χωρίς καλά-καλά να κάνουν τίποτα οι ίδιοι. Το κάνει με τον πιο αποδοτικό τρόπο γι’ αυτoύς η Νέα Δημοκρατία, με τρόπο πολιτειακά άφρονα
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:39 pm  
  Τασία Χριστοδουλοπούλου: H κυβέρνηση της Αριστεράς θα δημιουργήσει ντόμινο
Συνέντευξη στον Αδάμο Ζαχαριάδη
 
     
  Η ευρωπαϊκή Αριστερά τονίζει ότι οι μεταναστευτικές ροές θα συνεχιστούν, ιδίως όσο συνεχίζονται ο πόλεμος, η φτώχεια και η περιβαλλοντική καταστροφή. Επιμένουμε λοιπόν ότι σε υπερεθνικά προβλήματα, δεν υπάρχουν εθνικές λύσεις. Ζητάμε, έτσι, τη ριζική τροποποίηση του Ευρωπαικού Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου, προς την κατεύθυνση της αναλογικής κατανομής των ροών σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αναθεώρηση της δομής του Σένγκεν, που προβλέπει ελεύθερη κυκλοφορία με κλειστά εξωτερικά σύνορα, άρα απαγόρευση κυκλοφορίας για τους μη νόμιμα διαμένοντες.
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr