Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
Η παρακμή της αστικής τάξης
και το δικαίωμα να οργανώνουμε και να διευθύνουμε την παραγωγή
 
Του Ηλία Ιωακείμογλου

Στο δρόμο της ήττας βρίσκεται το σωματείο της «Κατσέλης», σαν και αυτές που τις κάνει συλλογή το ΚΚΕ. Ζητάει, το σωματείο: 1) Να μην κλείσει κανένα εργοστάσιο, 2) Να μην απολυθεί κανείς εργαζόμενος, 3) Να μην ανατραπούν οι εργασιακές σχέσεις. Από ποιόν τα ζητάει αυτά, το σωματείο; Προφανώς από τους ιδιοκτήτες (ίσως και από την κυβέρνηση, την κυβέρνηση των ιδιοκτητών).

Για να βγει από την κρίση του ο καπιταλισμός δεν καταβροχθίζει μόνο ανθρώπινες ζωές. Καταστρέφει, επιπλέον, πάγιο κεφάλαιο. Το κεφάλαιο όμως αυτό, συμβαίνει να είναι, ταυτοχρόνως, και τα μέσα παραγωγής, τα εργαλεία, οι μηχανές, οι υποδομές, από την χρήση των οποίων ζουν και αναπαράγονται οι κυριαρχούμενες κοινωνικές τάξεις. Η τάξη των κεφαλαιοκρατών, κρατώντας στα χέρια της την ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής, θεωρεί δικαίωμά της να τα καταστρέφει, και όντως τα καταστρέφει, όταν αυτά δεν μπορούν να λειτουργήσουν ως κεφάλαιο, δηλαδή όταν δεν αποφέρουν το επιθυμητό κέρδος. Καταστρέφει έτσι και τους υλικούς όρους συντήρησης και αναπαραγωγής των κυριαρχούμενων κοινωνικών τάξεων που οδηγούνται αυτές οι ίδιες πλέον σε καταστροφή.

 Η ανθρωπιστική κρίση απορρέει από το δικαίωμα της τάξης των κεφαλαιοκρατών να καταστρέφουν τις υλικές προϋποθέσεις της ζωής μας όταν αυτές δεν λειτουργούν ικανοποιητικά ως κεφάλαιο. Αυτό ακριβώς συμβαίνει στην Ελλάδα της εσωτερικής υποτίμησης. Έχει καταστραφεί πλέον ένα μέρος των συνολικών παγίων εγκαταστάσεων με το οποίο γινόταν η παραγωγή πριν από την κρίση. Αντίστοιχα έχει μειωθεί η ικανότητά μας να μειώσουμε την ανεργία (που γίνεται όλο και πιο «διαρθρωτική», δηλαδή ανεξάρτητη από την αύξηση της ζήτησης). Το μέγεθος του προϊόντος που μπορούμε να ανακτήσουμε με μια πολιτική μείωσης του αργούντος παραγωγικού δυναμικού (χωρίς την συνεισφορά νέων καθαρών επενδύσεων) είναι μόνο τα 3/5 του προϊόντος που χάθηκε από το 2008 μέχρι σήμερα.

Αυτά, σημαίνουν μερικά πράγματα:

Πρώτον, δεν έχει κανένα νόημα να ζητάμε από τα αφεντικά και τους πολιτικούς τους εκπρόσωπους να συνεχιστεί η λειτουργία μιας επιχείρησης που εκείνοι αποφάσισαν να κλείσουν.

Δεύτερον, η νέα κυβέρνηση, κυβέρνηση της Αριστεράς, κινδυνεύει να παραλάβει ένα παραγωγικό σύστημα συρρικνωμένο και ανίκανο να απορροφήσει ολόκληρη την ανεργία ή έστω το μεγαλύτερο μέρος της, ακόμη και εάν χρησιμοποιηθεί στο σύνολό του. Όσο περισσότερο παραγωγικό δυναμικό καταστρέφεται, τόσο μεγαλύτερη και πιο δύσκολη θα είναι η προσπάθεια να μειώσουμε στη συνέχεια την ανεργία.

Τρίτον, η πολιτική αυτή θέτει τις βάσεις για τον μακροχρόνιο μαρασμό της χώρας και την χρόνια ανεργία με μοναδικό ορίζοντα την κινεζοποίηση της αγοράς εργασίας, της οικονομίας συνολικά, αλλά και του πολιτικού καθεστώτος.

Τέταρτον
, απέναντι σε αυτήν την πολιτική, οφείλουμε να διασώσουμε το παραγωγικό δυναμικό της χώρας για να επιβιώσουμε, και πέραν του προφανούς καθήκοντος να ανατραπεί το συντομότερο δυνατό αυτή η πολιτική, δεν μας απομένουν πολλές επιλογές εκτός από τον δρόμο που μας δείχνει η ΒΙΟΜΕ. Θα πρέπει δηλαδή να ενθαρρύνουμε, να ενισχύσουμε και να εργαστούμε σκληρά για να περάσουν στα χέρια των ίδιων των εργαζομένων όσες επιχειρήσεις εγκαταλείπονται από τους ιδιοκτήτες τους. Επομένως, η περίπτωση της ΒΙΟΜΕ δεν αφορά μόνο την δυνατότητα των εργαζομένων σε αυτήν να απασχοληθούν και να επιβιώσουν, ούτε εξαντλείται η σημασία της στο μεγάλο συμβολικό φορτίο του εγχειρήματος. Υποδεικνύει και με ποιο τρόπο η Αριστερά μπορεί, όχι μόνον όταν γίνει κυβέρνηση αλλά ήδη από τώρα, να διασώσει το παραγωγικό δυναμικό προκειμένου να αντιμετωπίσει με ικανοποιητικούς ρυθμούς το δραματικά υψηλό μέγεθος της ανεργίας.

Πέμπτον, όλες οι επιχειρήσεις που κλείνουν, λοιπόν, να περνάνε στα χέρια των εργαζομένων! Αν δεν μπορούν τα αφεντικά, μπορούμε εμείς! Διάσωση από την μνημονιακή καταστροφή δεν υπάρχει χωρίς να θίξουμε τα ιερά και τα όσια του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής: το δικαίωμα του καπιταλιστή να διευθύνει εκείνος και μόνον εκείνος την παραγωγή, να την οργανώνει και να καρπώνεται τα οφέλη, να αναγράφει στην είσοδο της επιχείρησης «απαγορεύεται η είσοδος στα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα», να αποφασίζει τι και πώς θα παράγουμε εμείς, οι άμεσοι παραγωγοί, για λογαριασμό του και προς όφελός του.

Δεν πρόκειται για αριστερισμό, πρόκειται για τον μοναδικό δρόμο διάσωσης που έχουμε, για ώριμη ανάγκη της παρούσας ιστορικής στιγμής.

Μαζί με την καταστροφή του παραγωγικού δυναμικού, που φαίνεται μάλιστα να επιταχύνεται τώρα με τις διαδοχικές παύσεις λειτουργίας επιχειρήσεων, καταστρέφεται και το εργατικό δυναμικό: Οι δεκαπέντε εκατοστιαίες μονάδες από τις εικοσιεπτά του συνολικού ποσοστού ανεργίας στην Ελλάδα είναι μακροχρόνια ανεργία, δηλαδή ανεργία της οποίας η διάρκεια υπερβαίνει το ένα έτος. Η παρατεταμένη παραμονή στην ανεργία καταστρέφει τα άτομα που την υφίστανται, όχι μόνον ως ανθρώπους αλλά και ως εργατικό δυναμικό, ως εργασιακή δύναμη: οι γνώσεις και οι δεξιότητες που κατείχαν ως απασχολούμενοι οι σημερινοί άνεργοι απαξιώνονται είτε επειδή πράγματι φθίνουν καθώς αυξάνεται ο χρόνος της ανεργίας είτε επειδή οι υποψήφιοι εργοδότες του ανέργου νομίζουν, δικαίως ή αδίκως, ότι η φθορά της ανεργίας έχει κάνει το έργο της. Επομένως, καθώς αυξάνεται η παραμονή στην ανεργία, μειώνεται η πιθανότητα του ανέργου να επανέλθει στον κόσμο της αμειβόμενης εργασίας. Η αστική τάξη δεν καταστρέφει μόνο το παραγωγικό δυναμικό αλλά και το εργατικό δυναμικό και οδηγεί την ελληνική οικονομία σε ένα χαμηλό επίπεδο παραγωγής, πιθανότατα κάπου στα 2/3 της παραγωγής του 2007-2008, σε ένα χαμηλό επίπεδο απασχόλησης και εισοδήματος στο οποίο θα παραμείνει «κλειδωμένη», και από το οποίο θα μπορεί να αποκολληθεί μόνο με μεγάλες πολιτικές αποφάσεις. Οι ενδογενείς δυνάμεις του συστήματος έχουν εξαντληθεί.

Για όλη αυτήν την καταστροφή και για όλην αυτή την παρακμή των αφεντικών, είναι ώριμες οι συνθήκες να διεκδικήσουμε εμείς, οι εργαζόμενες τάξεις, το δικαίωμα να οργανώνουμε και να διευθύνουμε την παραγωγή: γιατί αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος να διασωθούμε, ο καθένας ξεχωριστά ως εργαζόμενος, ως κοινωνική τάξη και ως χώρα, από την παρακμή των αφεντικών.

Είναι ώριμες οι συνθήκες και για έναν ακόμη λόγο: διότι βρισκόμαστε σε μια ιστορικά σπάνια συγκυρία κατά την οποία, όχι μόνο οι «πάνω» βυθίζουν τους «κάτω» στην εξαθλίωση, την φτώχεια και την ανθρωπιστική κρίση, αλλά επιπλέον δεν πείθουν για την ικανότητά τους να κυβερνήσουν ως ηγεμόνες, δηλαδή ως εκφραστές του γενικού συμφέροντος, ως οργανωτές και διευθυντές της παραγωγής και μιας κοινωνικά αποδεκτής διανομής του προϊόντος. Αντιθέτως, επιδιώκουν αποκλειστικά και μόνο την ικανοποίηση των δικών τους συμφερόντων -είναι δε τόσο ανόητοι που επιδεικνύουν κιόλας τον σκανδαλώδη πλούτο τους. Γνωρίζουν πια να αυξάνουν το εισόδημά τους μόνο με προσόδους και μείωση των μισθών. Η παρούσα ιστορική στιγμή είναι μια περίοδος κρίσης της πολιτικής ηγεμονίας της αστικής τάξης επειδή δεν μπορεί η τάξη αυτή να παρουσιάσει το ιδιοτελές συμφέρον της ως γενικό συμφέρον. Εάν δεν διεκδικήσουμε τώρα την πολιτική ηγεμονία, λοιπόν, πότε θα το κάνουμε; Εάν δεν πάρουμε τώρα στα χέρια μας τις επιχειρήσεις που εγκαταλείπουν οι καπιταλιστές, για να ασκήσουμε το δικαίωμά μας να οργανώνουμε και να διευθύνουμε την παραγωγή, πότε θα τις πάρουμε; Μέχρι πότε θα παρακολουθούμε άπραγοι -αν και διαμαρτυρόμενοι- τους παρακμιακούς επιχειρηματίες να καταστρέφουν τους εργαζόμενους, τα υλικά μέσα της εργασίας μας και τελικά το μέλλον μας;

Η αστική τάξη στην Ελλάδα δεν μπορεί να παραμείνει ηγετική τάξη για όσο καιρό δεν μπορεί να διασφαλίσει τις συνθήκες μέσα στις οποίες θα μπορούν να συντηρηθούν και να αναπαραχθούν οι κυριαρχούμενες κοινωνικές τάξεις, για όσο καιρό θα τις βυθίζει στην ανθρωπιστική κρίση. Αυτό προσφέρει μια ευκαιρία στις κυριαρχούμενες κοινωνικές τάξεις, οι οποίες πρέπει να πάρουν τώρα στα χέρια τους την οργάνωση και την διεύθυνση της παραγωγής στην επιχείρηση και στο σύνολο της οικονομίας, να διατυπώσουν το συμφέρον τους ως γενικό συμφέρον και να πάρουν την πολιτική ηγεμονία.

Δεν πρόκειται για αριστερισμό, πρόκειται για τον μοναδικό τρόπο να ανακτήσουμε το μέλλον μας.

Για αυτούς τους λόγους, η άνοδος των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ, που είναι η μοναδική μας ελπίδα, οφείλει να ακολουθήσει τον δρόμο προς την κατάκτηση του ηγεμονικού πολιτικού ρόλου από τις εργαζόμενες τάξεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να είναι ο ίδιος ο λαός της Αριστεράς, που τείνει να γίνει η ηγετική δύναμη της χώρας, ως εκπρόσωπος του συνόλου των κυριαρχούμενων τάξεων. Προς το παρόν, αυτό δεν γίνεται ιδιαίτερα συνειδητά, αλλά περισσότερο σαν μια αυθόρμητη κίνηση.

Επαφίεται στις οργανωμένες δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ να βάλουν συνειδητά τη ρότα του κόμματος επάνω στη γραμμή της κατάκτησης της πολιτικής ηγεμονίας που θα σπρώξει την αστική τάξη στο περιθώριο και θα προαναγγέλλει την Πολιτεία του Ήλιου που θέλουμε.



Ηλίας Ιωακείμογλου
RED
Notebook
11 Ιουλίου 2013 - 1:47 pm | Ηλίας Ιωακείμογλου
 
Σχόλια
Μπορείτε να αναφέρετε υβριστικά σχόλια ή εκτός των όρων χρήσης με το αντίστοιχο κουμπί στο πάνω δεξί μέρος κάθε σχολίου. Η άσκοπη χρήση της δυνατότητας μπορεί να οδηγήσει στον αποκλεισμό σας από το σχολιασμό
Σχόλιο από: ρουλις

Οι καπιταλιστές δεν κλείνουν τις επιχειρήσεις τους απο κάποιο βίτσιο αλλά για λόγους της πραγματικης οικονομίας. Τα εγχειρήματα αυτοδιαχείρησης των επιχειρήσεων απο τους εργαζόμενούς τους μέσα στον καπιταλισμό είναι θνησιγενείς - πολύ περισσότερο σε συνθήκες παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης. Τα έχουν πει, τα έχουν γράψει, τα έχουν αναλύσει ήδη εδώ και 100 χρόνια επιφανείς μαρξιστες (Κάουτσκυ, Λένιν, Λούξεμπουργκ...). Ας μην επενερχόμαστε στα ίδια. Προσφέρουμε κακές υπηρεσίες στην υπόθεση της αριστεράς να τα προβάλουμε ως πραγματικές πολιτικές λύσεις!!
 
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Η Πόλη του Κεφαλαίου
Ηλίας Ιωακείμογλου
11/02/2014
Σημειώσεις για το σεμινάριο «Η μαρξιστική θεωρία και η πόλη», από τον 2ο κύκλο των σεμιναρίων της ομάδας πόλης νέων ΣΥΡΙΖΑ
 
 
Όλοι χάνουμε στην κρίση;
Χρήστος Λάσκος
26/10/2013
Να, λοιπόν, το πραγματικό σαξές στόρι του ελληνικού καπιταλισμού. Μόλις τρία χρόνια μετά από την έναρξη εφαρμογής των «προγραμμάτων σωτηρίας», με αθροιστική ύφεση 25% και ανεργία της τάξης του 30%, με μείωση του εισοδήματος των μισθωτών, που αγγίζει το 50% και ισοπέδωση των κοινωνικών δαπανών, ο στόχος αρχίζει να επιτυγχάνεται.
 
 
Η X.A. ως διαμαρτυρία στηριγμάτων της Δεξιάς
Συνέντευξη του Ηλία Ιωακείμογλου στον Χρήστο Σύλλα
25/09/2013
Ο Ιωακείμογλου περιγράφει τη φιγούρα του Έλληνα «νοικοκυραίου», εκείνη την πολιτική φιγούρα που ανήκει στην παλιά μικροαστική τάξη και η οποία, ενώ θρηνεί την εγκατάλειψή της από το Κράτος, δεν μπορεί να αρθρώσει πρόταση για την κοινωνία – αντιθέτως, είναι φορέας συντηρητικών ιδεολογιών και συμπεριφορών. Αυτή η τάξη και οι αγωνίες της εκφράστηκαν τα τελευταία χρόνια από τον Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό, ενώ μετά την εξαφάνισή του από τον πολιτικό χάρτη «το κενό καλύφθηκε από τη ΝΔ μέσω της ακροδεξιάς στροφής της, αλλά και από την Χ.Α.».
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 3:22 pm  
  Γιατί ο Καμίνης δεν είναι ο αθηναίος Μπουτάρης
Γιάννης-Ορέστης Παπαδημητρίου
 
     
  Προς στιγμή, σε κάποια σημεία, ο Γιώργος Καμίνης και ο Γιάννης Μπουτάρης ομοιάζουν, κυρίως στην προτεραιότητα του ελεύθερου επιχειρείν και στην αντιπάθεια προς το συναθροίζεσθαι. Πρόκειται, ωστόσο, για δύο ασυμπτωτικές τετραετίες, από τις οποίες προκύπτουν δύο πολύ διαφορετικές πόλεις
     
 
  20 Μαΐου 2014 - 1:16 pm  
  Αλέξης Μπένος: Τα κινήματα βασικό στοιχείο της πολιτικής μας
Συνέντευξη στον Αδάμο Ζαχαριάδη
 
     
  Η κριτική στην ψήφο ανάθεσης είναι συνυφασμένη με την ίδια την ύπαρξη του ΣΥΡΙΖΑ που αποτελεί σύνθεση κινημάτων και έφτασε στη σημερινή δύναμή του με βάση την κινηματική του δράση και όχι την πειθώ μαυρογιαλούρικου τύπου «ψηφίστε μας και θα καθαρίσουμε εμείς για όλα σας τα προβλήματα».
     
 
  22 Μαΐου 2014 - 10:14 am  
  Η Κεντροαριστερά και το βιοπολιτικό διοικητικό κράτος
Δημήτρης Μπελαντής
 
     
  Μια σοβαρή διάσταση του πρώτου γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών αποτέλεσε η αρκετά έως πολύ καλή επίδοση της Κεντροαριστεράς (Ελιά, ΔΗΜΑΡ, Ποτάμι κλπ) και ιδιαίτερα της Ελιάς στους μεγάλους δήμους (Καμίνης, Μπουτάρης), αλλά και σε πολλές από τις περιφέρειες (οι εκπρόσωποι της Κεντροαριστεράς μετέχουν στον δεύτερο γύρο σε 7 από τις 12 περιφέρειες έναντι 5 του ΣΥΡΙΖΑ)
     
 
  21 Μαΐου 2014 - 3:42 pm  
  Υγεία και πνευματικά δικαιώματα
Παναγιώτης Κουρουμπλής
 
     
  Η αδυναμία πρόσβασης μεγάλης μερίδας του πληθυσμού σε αναγκαία φάρμακα είναι από τις πιο σημαντικές πτυχές της υγειονομικής κρίσης που μαστίζει την Ελλάδα. Για το φαινόμενο των ανασφάλιστων καρκινοπαθών που αναγκάζονται να διακόψουν τη θεραπεία τους επειδή δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στο κόστος της ιδίοις πόροις, η κυβέρνηση φέρει βαρύτατη ευθύνη, διότι υπάρχουν λύσεις στο πρόβλημα της πρόσβασης σε φθηνά φάρμακα ακόμα και εντός του μνημονιακού πλαισίου.
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr