Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
Χίλιες λέξεις για το Δεκέμβρη | Η εξέγερση ως ανάσα και ως ...τρομοκρατία
Υπάρχουν κάποιοι που κουβαλούν ακόμα το Δεκέμβρη πάνω τους μ’ έναν άλλο, δύσκολο τρόπο. Και τον κουβαλούν κάθε μέρα από τότε
 
Της Ηρώς Διώτη


«Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν΄ αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο.
Θα βγεις στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα ματώσουν απ΄ τις φωνές
το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες μα ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων
κάθε χειρονομία σου σα να γκρεμίζεις την αδικία.
Και πρόσεξε: μη ξεχαστείς ούτε στιγμή...».

Τάσος Λειβαδίτης  

                                                        

Γι’ άλλους είναι αυτό που εδραιώθηκε στο δρόμο, ο δικός τους δημόσιος χώρος, η άρνηση της κανονικότητας. Γι’ άλλους είναι μια απορία. Γι’ άλλους το μέλλον, γι’ άλλους η οργή. Γι’ άλλους τα δικά μας «Δεκεμβριανά». Βέβαια υπάρχουν κι αυτοί που  βλέπουν στα Δεκεμβριανά του 2008 μια φάρσα, και μια πολιτική ιδεολογία με τρομακτικό πρόσωπο (!) στους μαχόμενους στα Δεκεμβριανά του 1944, όπως διαβάσαμε στον Τύπο· φευ, «…κάθε σημαίας πλαισιώνουν τους ιστούς με ιδεώδεις υποτακτικούς…».

Σε κάθε περίπτωση, ο Δεκέμβρης ήταν μια εξέγερση, σε όποιο στρατόπεδο κι αν είσαι. Είτε φιλικό είτε εχθρικό με αυτήν.

Ήταν επίσης μια ρωγμή στην ιστορία, την πολιτική, το κοινωνικό γίγνεσθαι. Ήταν η πρώτη αντίδραση σε μια κρίση όπου οι περισσότεροι και οι περισσότερες από μας δεν είχαμε ακόμα καταλάβει ότι ήταν ήδη εδώ. Οι νέοι όμως, «που τους έλεγαν αλήτες», ήταν ήδη στο μέλλον. Είχαν ήδη βιώσει το αδιέξοδο και το άδικο. Έτσι, η σφαίρα του ειδικού φρουρού  που δολοφόνησε τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο, πυροδότησε ταυτόχρονα την Εξέγερση, γιατί πρώτα απ’ όλα οι νέοι και μετά όλοι οι άλλοι ψάχνουν έναν κόσμο δίκαιο που να τους χωράει. «Ζητείται Ελπίς», έγραφε ο Αντώνης Σαμαράκης και έλεγε: «…είχα κι εγώ πιστέψει πως θα ρχότανε αυτός ο κόσμος, ένας κόσμος καινούριος, αλλιώτικος... ένας κόσμος που θα έδινε σ΄ όλους τους ανθρώπους ελευθερία και ειρήνη και ψωμί... Άλλα δεν ήρθε... δεν ήρθε αυτός ο κόσμος. Η βεβαιότητα που είχαμε, έγινε σκόνη... Ήρθε η Διάψευση... Τώρα είμαι κι εγώ ένας Διαψευσμένος...».

Η εξέγερση υπογράμμισε αυτά τα λόγια και εναντιώθηκε, πρώτα απέναντι στην κρατική καταστολή και τη βία της αστυνομίας, και μετά σε όλους όσους διέψευσαν ελπίδες και ποδοπάτησαν δικαιώματα,  ζητώντας η ίδια όλα όσα της ανήκουν.
Η πολιτική εξουσία τρομοκρατήθηκε και αιφνιδιάστηκε, μέρος της κοινοβουλευτικής αριστεράς συντάχθηκε με τους κυρίαρχους, τα ΜΜΕ οργίασαν... Ο ΣΥΡΙΖΑ στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, κάτι που, όσοι και όσες είμαστε στο χώρο αυτό, το σκεφτόμαστε με ανακούφιση, ανεξάρτητα αν δεν μπόρεσε τελικά να επικοινωνήσει ουσιαστικά με αυτά τα τμήματα των νέων και της κοινωνίας που βρέθηκαν στο δρόμο. Ο Δεκέμβρης άλλαξε πολλά. Το δυναμικό του και η πολιτική του παρακαταθήκη θα είναι εδώ για πολλά χρόνια ακόμα και ο ιστορικός του μέλλοντος θ’ ασχοληθεί ιδιαίτερα  μαζί του.

Υπάρχουν όμως και κάποιοι  που κουβαλούν ακόμα το Δεκέμβρη πάνω τους μ’ έναν άλλο, δύσκολο τρόπο. Και τον κουβαλούν κάθε μέρα από τότε. Οι 11 ανήλικοι μαθητές  που συνελήφθησαν στις 8 και 9 Δεκεμβρίου 2008 στη Λάρισα, στα γεγονότα που ακολούθησαν την πορεία διαμαρτυρίας για τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και που δικάζονται ως τρομοκράτες (!) στις 9 του Δεκέμβρη. Τον κουβαλούν στα σχολικά τους σακίδια, παρουσιαζόμενοι κάθε 1η του μήνα στο αστυνομικό τμήμα. Τον κουβαλούν στο σχολείο τους, μην μπορώντας καν σε εκδρομή σχολική να συμμετέχουν στο εξωτερικό, αφού τους έχει απαγορευτεί η έξοδος από τη χώρα.  Κουβαλούν μαζί και φόβο και απορία, και ενοχές προς τους γονείς, γιατί είναι παιδιά. Υπάρχουν στιγμές που σιωπούν και στιγμές που οργίζονται.

Οι  γονείς τους για μια ολόκληρη νύχτα, εκείνη τη νύχτα, αναζητούσαν τα παιδιά τους. Δεκατετράχρονα και δεκαεπτάχρονα παιδιά που η αστυνομία τους στέρησε  το δικαίωμα στην επικοινωνία με οποιονδήποτε.. Όλη τη νύχτα την πέρασαν στο κρατητήριο με βρισιές, προπηλακισμούς και ειρωνείες, από τις δυνάμεις της «τάξης». Αυτοί οι γονείς είδαν ξαφνικά έναν κόσμο να ανατρέπεται. Το τραυματικό αυτό βίωμα, τους περισσότερους τους κινητοποίησε, τους πολιτικοποίησε, τους άλλαξε τις προτεραιότητες, τους επανακαθόρισε και επανεκίνησε την καθημερινότητά τους .

Η πόλη της Λάρισας τραντάχτηκε. Ένα  πρωτόγνωρο γεγονός έφερε στην αρχή αναταραχή.  Κάποιοι έμποροι βγήκαν στο δρόμο με καδρόνια να υπερασπιστούν τις περιουσίες τους, απέναντι στην απειλή ότι «ορδές βαρβάρων» καταφτάνουν από χίλιες μεριές να κάψουν τα μαγαζιά τους. Ακόμα και η δημοτική αρχή, ως άλλος «υπηρέτης της νομιμότητας», σήκωσε το δάκτυλο σε μαθητές και φοιτητές, καλώντας τους να φύγουν, να γυρίσουν σπίτι τους.

Και  στη συνέχεια ήρθε η αλληλεγγύη από τον απλό  κόσμο. Δημιουργήθηκαν δεσμοί ανάμεσα σε ανθρώπους άγνωστους μεταξύ τους, με διαφορετικές εντελώς αφετηρίες και διαφορετικούς στόχους για τη ζωή.  Ξαφνικά η Λάρισα στα μάτια μας έγινε κάτι σαν Γκόθαμ Σίτυ που βγήκε από τις σελίδες των κόμικς: μια πόλη που οι αρχές μετατρέπουν έναν παραλογισμό, ένα άδικο, σε συνειδητή επιλογή. Κατηγορούν ανήλικα ως «τρομοκράτες». Δυστυχώς γι’ αυτούς, βέβαια, δεν έχουν απέναντι τους σιωπή και συνενοχή.

Η δίκη αυτή δεν έχει καμιά κοινωνική νομιμοποίηση. Ο αντιτρομοκρατικός εδώ επιστρατεύτηκε για να εκφοβίσει, να «συνετίσει» και να τιμωρήσει τη νεολαία που διεκδικεί και διαμαρτύρεται. Πώς αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί ένα κατηγορητήριο που λέει  ότι οι ανήλικοι «….συγκρότησαν  δομημένη και με διαρκή δράση ομάδα/εγκληματική οργάνωση, η οποία λειτουργούσε σε οργανωμένη βάση και με κατανεμημένους ρόλους, που επεδίωκε την διάπραξη εμπρησμών… η οποία δεν σχηματίστηκε περιστασιακά αλλά με μόνιμο και σταθερό χαρακτήρα και με υποδομή τέτοιας έκτασης και δυναμικής, που διέθετε ποικίλα τεχνικά μέσα πάσης φύσεως….και είχε την δυνατότητα να εναλλάσσεται και να αντικαθιστά τα μέλη της χωρίς να υφίσταται αλλαγή…»;

Η αδιανόητη αυτή κατηγορία και η ομηρία στην οποία κρατάνε τους ανήλικους μαθητές, οδήγησε εν τέλει την κοινωνία της Λάρισας στην αγανάκτηση. Άνθρωποι που είδαν τα παιδιά τους σ’ αυτά τα παιδιά, δεν ήταν και δεν είναι διατεθειμένοι να επιτρέψουν να σύρονται ανήλικοι μαθητές στα δικαστήρια με κατηγορίες που προκαλούν κλαυσίγελο.
 
Όλοι και όλες εμείς που ζούμε στην Λάρισα, όλοι και όλες που είμαστε  αλληλέγγυοι/ες, δεν μπορούμε να  επιτρέψουμε η δίκη αυτή να αποτελέσει πρόβα και μήνυμα υπακοής και σιωπής, όπως κάποιοι θα ήθελαν. Ούτε αφετηρία για παραδειγματισμό, ώστε να σταματήσει κάθε μάχη που θα δίνεται από δω και πέρα για έναν καλύτερο κόσμο.

Στο τέλος τέλος, καμία κοινωνία δεν μπορεί να ανεχτεί, την ίδια στιγμή που οι κυβερνώντες και συγκυβερνώντες λεηλατούν την δημόσια περιουσία και καταδικάζουν τον κόσμο στην φτώχεια και την ανέχεια, να σέρνονται τα παιδιά της στα δικαστήρια διότι «δεν συνεμορφώθησαν προς τας υποδείξεις»…

Η Ηρώ Διώτη είναι βουλευτής Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ

Σχετικά βίντεο:

  • Συνέντευξη Τύπου του Συντονιστικού Αλληλεγγύης στους Συλληφθέντες (εδώ)
  • Δεκέμβρης 2008 στη Λάρισα: Δήμαρχος, έμποροι και ροπαλοφόροι εναντίον φοιτητών (εδώ)


Ηρώ Διώτη
RED
Notebook
5 Δκεμβρίου 2010 - 9:36 πμ | Ηρώ Διώτη
 
Σχόλια
Μπορείτε να αναφέρετε υβριστικά σχόλια ή εκτός των όρων χρήσης με το αντίστοιχο κουμπί στο πάνω δεξί μέρος κάθε σχολίου. Η άσκοπη χρήση της δυνατότητας μπορεί να οδηγήσει στον αποκλεισμό σας από το σχολιασμό
Σχόλιο από: Around

Η βασική δημόσια λεηλασία είναι πάντως οι βουλευτικοί μισθοί και τα προνομια που απολαμβάνετε.
 
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Βοσνία: Μια τρομακτική εικόνα του μέλλοντος της Ευρώπης
Igor Štiks
1/03/2014
Οι απλοί άνθρωποι της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης δείχνουν στην Ευρώπη πώς να αποφύγει την υπνοβασία προς την καταστροφή…
 
 
Για την εξέγερση στην Ουκρανία
Σιμονίδα Αργυράκου
22/02/2014
H Αριστερά οφείλει να κατανοήσει τις ανάγκες των φτωχών στρωμάτων και να στηρίξει τα αιτήματά τους. Από την άλλη, να εναντιωθεί στον ιμπεριαλισμό, τόσο της ΕΕ και των ΗΠΑ, όσο και της Ρωσίας
 
 
Εξέγερση με ταξικό πρόσημο
Σιμόν Αργυράκου
16/02/2014
Πολλοί εξωτερικοί παρατηρητές της εξέγερσης στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη αναρωτήθηκαν: γιατί τώρα; Και η απάντηση σχεδόν όλων όσοι πήραν μέρος στις διαδηλώσεις ή όσοι παρακολουθούν από κοντά τα γεγονότα σε αυτή τη χώρα είναι: και πολύ άργησε!
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 1:24 pm  
  Αν ήμουν Πειραιώτης
Στρατής Μπουρνάζος
 
     
  Ακριβώς σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις αξίζει πάνω απ’ όλα να σκεφτόμαστε και να παίρνουμε θέση. Γιατί προφανώς δεν υπάρχει δίλημμα όταν το ερώτημα είναι «Κάλλιο πλούσιος και υγιής ή πτωχός και ασθενής;». Ούτε στον Βόλο όπου αντίπαλος του Μπέου είναι ο Μαργαρίτης Πατσιαντάς του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε στον Πειραιά θα είχαμε δίλημμα αν αντίπαλος του Μώραλη-Μαρινάκη ήταν όχι μόνο ο Δρίτσας, αλλά ένας υποψήφιος του ΚΚΕ ή ένας οποιοσδήποτε δεξιός, πολλώ δε μάλλον ένας ευπρεπής δεξιός τύπου Κουμουτσάκου. Τώρα όμως;
     
 
  24 Μαΐου 2014 - 1:14 am  
  Για την εξουσία στην Ελλάδα το κύριο είναι να μην έρθουν οι κόκκινοι
Συνέντευξη του Χρήστου Λάσκου στο alterthess.gr
 
     
  Ενόψει των εκλογών της 25ης Μαϊου, και στο πλαίσιο του προεκλογικού διαλόγου, το alterthess.gr έθεσε σε υποψήφιους/ες eυρωβουλευτές ερωτήσεις σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης, την κρίση στην Ελλάδα και την άνοδο του φασισμού . Ο Χρήστος Λάσκος, υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ, απαντά
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:33 pm  
  Η ΝΔ το χειρότερο το κράταγε για το τέλος: ξανάφερε τη Χρυσή Αυγή στο προσκήνιο
Δημήτρης Χριστόπουλος
 
     
  ι νεοναζί επανέρχονται, και μάλιστα στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής, χωρίς καλά-καλά να κάνουν τίποτα οι ίδιοι. Το κάνει με τον πιο αποδοτικό τρόπο γι’ αυτoύς η Νέα Δημοκρατία, με τρόπο πολιτειακά άφρονα
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:39 pm  
  Τασία Χριστοδουλοπούλου: H κυβέρνηση της Αριστεράς θα δημιουργήσει ντόμινο
Συνέντευξη στον Αδάμο Ζαχαριάδη
 
     
  Η ευρωπαϊκή Αριστερά τονίζει ότι οι μεταναστευτικές ροές θα συνεχιστούν, ιδίως όσο συνεχίζονται ο πόλεμος, η φτώχεια και η περιβαλλοντική καταστροφή. Επιμένουμε λοιπόν ότι σε υπερεθνικά προβλήματα, δεν υπάρχουν εθνικές λύσεις. Ζητάμε, έτσι, τη ριζική τροποποίηση του Ευρωπαικού Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου, προς την κατεύθυνση της αναλογικής κατανομής των ροών σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αναθεώρηση της δομής του Σένγκεν, που προβλέπει ελεύθερη κυκλοφορία με κλειστά εξωτερικά σύνορα, άρα απαγόρευση κυκλοφορίας για τους μη νόμιμα διαμένοντες.
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr