Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
Αυταρχισμός vs Δημοκρατία
Η πυγμή, ο ακραίος αυταρχισμός και η καταστολή, δεν είναι μια υπερβολή του Σαμαρά: είναι η ουσία της διαδικασίας πολιτικής συνένωσης και συγκρότησης της ηγεμονίας του
 
Του Σταμάτη Λεκάτη   

Τα τρία τελευταία χρόνια, το κίνημα και η Αριστερά έχουν να επιδείξουν στιγμές πρωτόγνωρης μαζικότητας και αξιοθαύμαστης επινοητικότητας: Κερατέα, πλατεία Συντάγματος, Σκουριές, ΣΥΡΙΖΑ στο 27%, Λαϊκές Συνελεύσεις σε γειτονιές, ΒΙΟ.ΜΕ., αντιφασισικές συγκεντρώσεις και μοτοπορείες, κατάληψη ΕΡΤ κ.ά. Αν μπορούσε κανείς να αναλογιστεί τις στιγμές αυτές πριν από πέντε χρόνια, θα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι είμαστε περίπου κοντά στο σοσιαλισμό. Κι όμως, γνωρίζουμε καλά ότι τα πράγματα δεν βρίσκονται στο σημείο αυτό.

Για κάθε βήμα του κινήματος, το σύστημα κάνει πέντε, σαρώνοντας οικονομία και κοινωνία, και δίνοντας την αίσθηση ότι και η παραμικρή νίκη δεν εγγράφεται και δεν τροποποιεί την ισορροπία του ταξικού συσχετισμού δύναμης. Το σύστημα, με την  εφαρμογή της μεθόδου "αναδίπλωσης-φυγή προς τα εμπρός" [1], φαίνεται να "καταπίνει" τις κοινωνικές αντιστάσεις και να ξεπερνάει τις στιγμιαίες ήττες του, συνεχίζοντας με μεγαλύτερη ορμή το "θεάρεστο" καταστροφικό του έργο λες και αυτές οι ήττες και οι αντιστάσεις να μην υπήρξαν ποτέ.
  
Το ζητούμενο για τον Σαμαρά, σε συνθήκες κοινωνικής και οικονομικής καταστροφής και έλλειψης αναδιανεμητικών πολιτικών, είναι να επιτύχει συναίνεση σε αυτη την πολιτική, σε αυτή τη "φυγή προς τα εμπρός". Αυτό το πετυχαίνει συγκροτώντας ηγεμονία μέσω της ακραίας πόλωσης που καλλιεργεί [2]. Μέσω δηλαδή της δόμησης ενός "κράτους έκτακτης ανάγκης", που αναλαμβάνει τη συνένωση πολιτικών δυνάμεων και κοινωνικών ομάδων -από τους φασίστες μέχρι και τα δεξιά της σοσιαλδημοκρατίας, και από αστούς μέχρι ακροδεξιούς προλετάριους-, την αποδόμηση των αξιών της μεταπολίτευσης και την επανεγκατάσταση ενός καθεστώτος σαν αυτό της μετεμφυλιακής Ελλάδας. Με ποιο σκοπό; Από τη μία, την εφαρμογή του μνημονίου και την παραχώρηση στους ιδιώτες και το κεφάλαιο όλης της δημόσιας σφαίρας. Από την άλλη, την πάταξη της Αριστεράς και οποιουδήποτε θέλει ή θα μπορούσε να αντισταθεί στις πολιτικές του.

Ο τρόπος εφαρμογής του νόμου σε όλη αυτή τη διαδικασία συγκρότησης της  ηγεμονίας είναι στο κέντρο, η ουσία. Η πυγμή, ο ακραίος αυταρχισμός και η καταστολή, δεν είναι μια υπερβολή του Σαμαρά: είναι η ουσία της διαδικασίας πολιτικής συνένωσης και συγκρότησης της ηγεμονίας του.

Η νομιμοποιητική βάση αυτού του εγχειρήματος έχει περίπου ως εξής: "η Ελλάδα διέρχεται τη χειρότερη κρίση σε όλα τα επίπεδα. Επομένως χρειάζεται ένα ισχυρό κράτος (βλ. κράτος έκτακτης ανάγκης), που θα μπορέσει να εξασφαλίσει την κοινωνική ειρήνη, την τάξη και την ασφάλεια, βγάζοντας τη χώρα από την κρίση με ένα success story. Ένα κράτος που δεν θα δείξει καμία ανοχή στην "εγκληματικότητα των μεταναστών", στους"χ αραμοφάηδες" της ΕΡΤ, στους "τεμπέληδες" του δημοσίου, στους "λαϊκιστές" της Αριστεράς, στους "προδότες" αναρχικούς". Όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι εναντίον μας. ΄Η νέα Έλλαδα τους χωράει όλους, εκτός από τους κολλημένους στο χθες, όπως το θέτει ο ίδιος ο Σαμαράς.

Αποτέλεσμα: Ξένιος Δίας, επιστρατεύσεις, μαύρο στην ΕΡΤ, εκέννωση της Βίλας Αμαλίας, ακραία καταστολή σε πορείες και διαδηλώσεις, ισοπέδωση κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων, βασανισμοί σε κρατητήρια κ.λπ.

Ο Σαμαράς δεν χρειάζεται να πείσει με λογικά επιχειρήματα για την πολιτική του – εξάλλου δεν το μπορεί (βλ. λάθος πολλαπλασιαστή, έσοδα από φόρους, "οικονομικά ελλείματα" στη ΕΡΤ) [3]. Αρκεί να χρησιμοποιεί τους καναλάρχες και τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, την αστυνομία και τους φασίστες, υλοποιώντας την ακροδεξιά του ατζέντα, προκειμένου να αναπαραγάγει το φόβο κάποιων και το μίσος κάποιων άλλων, και έτσι να επιβάλλει την ηγεμονία του.

Εάν λοιπόν η ωμότητα, ο αυταρχισμός και η καταστολή είναι το μέσο και ταυτόχρονα ο σκοπός, ο τρόπος εφαρμογής του νόμου και ο ίδιος ο νόμος (με δυο λόγια: στιγμές σε μια διαδικασία συγκρότησης της ηγεμονίας του αντιπάλου), θα πρέπει να εντοπίσουμε και να αναδείξουμε από την πλευρά μας τη δική μας κεντρική αξία, με άξονα την οποία θα συγκροτήσουμε τη δική μας ηγεμονία: από τα αριστερά της σοσιαλδημοκρατίας μέχρι τους αντιεξουσιαστές, και από τους δημοκρατικά ευαίσθητους μικροαστούς μέχρι τους μακροχρόνια άνεργους. Μια Αξία που θα είναι το δικό μας μέσο και το δικό μας μήνυμα, ο τρόπος και ταυτόχρονα το περιεχόμενο της θέσπισης νόμων, ο τρόπος και το μέσο της αλλαγής του ταξικού συσχετισμού, και μια έκκληση στον κόσμο να πάρει τη ζωή στα χέρια του. Η αξία αυτή δεν μπορεί να είναι άλλη από τη Δημοκρατία.

Η δημοκρατία, λοιπόν, όχι γενικά και αφηρημένα, σαν εργαλείο για παράδειγμα μιας σοσιαλδημοκρατικής συναίνεσης και αστικής διαχείρισης. Αλλά ως το βασικό εργαλείο της εργατικής τάξης ώστε να αποφασίζει για τη ζωή της, να θέτει τα δικά της κριτήρια, να θέτει στο κέντρο της κουβέντας τις κοινωνικές ανάγκες, απέναντι στη λογική του κέρδους, του ανταγωνισμού και του κεφαλαίου, "που απεχθάνεται τη δημοκρατία, γιατί του θέτει περιορισμούς στις αποφάσεις για την εκμετάλλευση των πόρων, και την αναδιανομή του πλούτου μιας κοινωνίας”. Δημοκρατία, σε τελική ανάλυση, σημαίνει μεταφορά δύναμης και εξουσίας, από το χρήμα και τις αγορές στην κοινωνία" [4].

Με αυτήν ακριβώς τη λογική που το σύστημα θέλει να ιδιωτικοποιήσει τα πάντα -ακριβώς για να μην έχουν λόγο οι εργαζόμενοι και οι πολίτες-, η Αριστερά πρέπει να αγωνιστεί για την προστασία και την επέκταση της δημόσιας σφαίρας, στο βαθμό που το κάθετί δημόσιο εμπεριέχει, τουλάχιστον, το σπέρμα της δημοκρατικής του διαχείρισης από το Λαό. Από τη σκοπιά της, λοιπόν, τα διλήμματα θα μπορούσαν να μπουν με τον εξής τρόπο: ιδιωτικοποιήσεις ή δημοκρατία, ανεργία ή δημοκρατία, μνημόνιο ή δημοκρατία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να αγωνίζεται με όλες του τις δυνάμεις για την προστασία του δημόσιου τομέα και του δημόσιου χώρου. Όχι για να ξαναγίνει κρατικός, κομματικός και πεδίο ρουσφετιών. Αλλά για να μπορεί ο λαός να συμμετέχει: μέσα από το συνδικαλισμό και τις συνελεύσεις στις δημόσιες επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, τους δήμους, τις γειτονιές και  τις συλλογικότητες. Να συμμετάσχει αποφασίζοντας για την πόλη του, τα δημόσια αγαθά, τις εργασιακές σχέσεις. Να οργανώσει συνελεύσεις αποτελούμενες όχι μόνο από εργαζόμενους, αλλά και από χρήστες των υπηρεσίων της εκάστοτε δημόσιας επιχείρησης/οργανισμού/φορέα, που αποφασίζουν μέσα από συμμετοχικούς προυπολογισμούς τη διαχείριση των πόρων και της παραγωγής, το πρόγραμμα επενδύσεων, τα κοινωνικά τιμολόγια και τον κοινωνικό μισθό, τον πολιτισμό και τους ελεύθερους χώρους, στη λογική της αυτοδιαχείρισης και της αυτοοργάνωσης.

Με τον τρόπο αυτό αλλάζουμε τις ταξικές ισορροπίες και τον ταξικό συσχετισμό και μπορούμε να προχωρήσουμε στη συγκρότηση μιας άλλης ηγεμονίας: της ηγεμονίας όχι του φόβου αλλά της ελπίδας. Ετσι πηγαίνουμε από τη λογική της ανάθεσης στη λογική της ενεργού πολιτικής εμπλοκής του λαϊκού παράγοντα, που ανακαλύπτει μέσα από την καθημερινή πρακτική ότι οι συλλογικές λύσεις και πρακτικές είναι καλύτερες και αποτελεσματικότερες από τις ατομικές. Εμβαθύνοντας και θεσμίζοντας τη δημοκρατία και διαχέοντάς την σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας και του κράτους.

_____________________

Σημειώσεις

1.   Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος, "Δεξιά στον αστερισμό του μύθου", Η Αυγή, 22.6.2013
2.   Γιάννης Αλμπάνης, "Η επιστράτευση ως μέσο συγκρότησης πολιτικής ηγεμονίας", Red Notebook, 12.5.2013
3.   Γ. Σταυρακάκης, "O μηδενισμός της ωμότητας", Χρόνος, Ιούνιος 2013
4.   Α. Καρίτζης, "ΕΡΤ, δημοκρατία και λαϊκές τάξεις", Η Αυγή, 21.6.2013


   


Σταμάτης Λεκάτης
RED
Notebook
5 Ιουλίου 2013 - 3:00 πμ | Σταμάτης Λεκάτης
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Αν ήμουν Πειραιώτης
Στρατής Μπουρνάζος
24/05/2014
Ακριβώς σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις αξίζει πάνω απ’ όλα να σκεφτόμαστε και να παίρνουμε θέση. Γιατί προφανώς δεν υπάρχει δίλημμα όταν το ερώτημα είναι «Κάλλιο πλούσιος και υγιής ή πτωχός και ασθενής;». Ούτε στον Βόλο όπου αντίπαλος του Μπέου είναι ο Μαργαρίτης Πατσιαντάς του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε στον Πειραιά θα είχαμε δίλημμα αν αντίπαλος του Μώραλη-Μαρινάκη ήταν όχι μόνο ο Δρίτσας, αλλά ένας υποψήφιος του ΚΚΕ ή ένας οποιοσδήποτε δεξιός, πολλώ δε μάλλον ένας ευπρεπής δεξιός τύπου Κουμουτσάκου. Τώρα όμως;
 
 
Καμίνης και μεταναστευτικό: η μεταμόρφωση
Ελένη Τάκου
24/05/2014
Της Ελένης Τάκου
 
 
Η ΝΔ το χειρότερο το κράταγε για το τέλος: ξανάφερε τη Χρυσή Αυγή στο προσκήνιο
Δημήτρης Χριστόπουλος
23/05/2014
Η ανάδειξη της Χρυσής Αυγής σε ρυθμιστή των εκλογών στην πρωτεύουσα και το Λεκανοπέδιο Αττικής αποτελεί στίγμα που δεν θα ξεθωριάσει εύκολα
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 1:24 pm  
  Αν ήμουν Πειραιώτης
Στρατής Μπουρνάζος
 
     
  Ακριβώς σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις αξίζει πάνω απ’ όλα να σκεφτόμαστε και να παίρνουμε θέση. Γιατί προφανώς δεν υπάρχει δίλημμα όταν το ερώτημα είναι «Κάλλιο πλούσιος και υγιής ή πτωχός και ασθενής;». Ούτε στον Βόλο όπου αντίπαλος του Μπέου είναι ο Μαργαρίτης Πατσιαντάς του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε στον Πειραιά θα είχαμε δίλημμα αν αντίπαλος του Μώραλη-Μαρινάκη ήταν όχι μόνο ο Δρίτσας, αλλά ένας υποψήφιος του ΚΚΕ ή ένας οποιοσδήποτε δεξιός, πολλώ δε μάλλον ένας ευπρεπής δεξιός τύπου Κουμουτσάκου. Τώρα όμως;
     
 
  24 Μαΐου 2014 - 1:14 am  
  Για την εξουσία στην Ελλάδα το κύριο είναι να μην έρθουν οι κόκκινοι
Συνέντευξη του Χρήστου Λάσκου στο alterthess.gr
 
     
  Ενόψει των εκλογών της 25ης Μαϊου, και στο πλαίσιο του προεκλογικού διαλόγου, το alterthess.gr έθεσε σε υποψήφιους/ες eυρωβουλευτές ερωτήσεις σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης, την κρίση στην Ελλάδα και την άνοδο του φασισμού . Ο Χρήστος Λάσκος, υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ, απαντά
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:33 pm  
  Η ΝΔ το χειρότερο το κράταγε για το τέλος: ξανάφερε τη Χρυσή Αυγή στο προσκήνιο
Δημήτρης Χριστόπουλος
 
     
  ι νεοναζί επανέρχονται, και μάλιστα στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής, χωρίς καλά-καλά να κάνουν τίποτα οι ίδιοι. Το κάνει με τον πιο αποδοτικό τρόπο γι’ αυτoύς η Νέα Δημοκρατία, με τρόπο πολιτειακά άφρονα
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:39 pm  
  Τασία Χριστοδουλοπούλου: H κυβέρνηση της Αριστεράς θα δημιουργήσει ντόμινο
Συνέντευξη στον Αδάμο Ζαχαριάδη
 
     
  Η ευρωπαϊκή Αριστερά τονίζει ότι οι μεταναστευτικές ροές θα συνεχιστούν, ιδίως όσο συνεχίζονται ο πόλεμος, η φτώχεια και η περιβαλλοντική καταστροφή. Επιμένουμε λοιπόν ότι σε υπερεθνικά προβλήματα, δεν υπάρχουν εθνικές λύσεις. Ζητάμε, έτσι, τη ριζική τροποποίηση του Ευρωπαικού Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου, προς την κατεύθυνση της αναλογικής κατανομής των ροών σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αναθεώρηση της δομής του Σένγκεν, που προβλέπει ελεύθερη κυκλοφορία με κλειστά εξωτερικά σύνορα, άρα απαγόρευση κυκλοφορίας για τους μη νόμιμα διαμένοντες.
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr