Αναζήτηση:  
 
 
 
   
 
Ο στρατός προέρχεται και απο τις δύο πλευρές του Αιγυπτιακού διχασμού- πρέπει τώρα να τις κρατήσει διαιρεμένες;
Τα αιτήματα της επανάστασης του 2011 δεν εκπληρώθηκαν ... αλλά ο στρατός δεν κατέχει τις απαντήσεις..
 
Του Ρόμπερτ Φίσκ

Ο στρατός ανέλαβε. Πείτε το πραξικόπημα, αν θέλετε. Όμως, ο αιγυπτιακός στρατός- ή το περίφημο «Ανώτατο Συμβούλιο των Ενόπλων Δυνάμεων», όπως πρέπει να το αποκαλούμε– κάνει κουμάντο τώρα στην Αίγυπτο. Απειλώντας,  αρχικά, με τα άρματα στους δρόμους του Καΐρου, στη συνέχεια. Οι δρόμοι έχουν μπλοκαριστεί. Συρματοπλέγματα. Τα στρατεύματα περικυκλώνουν τον ραδιοφωνικό σταθμό. Ο Μοχάμεντ Μόρσι (ήταν) ακόμα ο Πρόεδρος -μπορεί να το αποκάλεσε  «πραξικόπημα» και να έκανε ηθικές εκκλήσεις («νομιμότητα», «δημοκρατία» κλπ), αλλά πολύ πριν δούμε τους στρατιώτες στην πόλη, παρακαλούσε τους στρατηγούς να επιστρέψουν στους στρατώνες. Γελοιότητες; Οι στρατηγοί δεν χρειάστηκε να εγκαταλείψουν στρατώνες, να  σπείρουν τη μήνη του Θεού (μεταφορικά ή κυριολεκτικά) πάνω στην υπό κατάρρευση διοίκησή του.

Ο Μόρσι μίλησε, χύνοντας το αίμα του. Το ίδιο έκανε και ο στρατός. Ζοφερή κατάσταση. Με απογοήτευση έβλεπα ελεύθερους ανθρώπους  να χειροκροτούν μια στρατιωτική επέμβαση, αν και οι αντίπαλοι του Μόρσι που διεκδικούσαν τις ελευθερίες τους είχαν προδοθεί. Αλλά τώρα, ενθαρρύνουν τους στρατιώτες να πάρουν τη θέση των πολιτικών. Και οι δύο πλευρές μπορούν να κυματίζουν την αιγυπτιακή σημαία, η οποία αποτελείται από κόκκινο, λευκό και μαύρο. Το χακί χρώμα δεν είναι υποκατάστατο.

Η Μουσουλμανική Αδελφότητα δε θα εξαφανιστεί, ανεξάρτητα από την τύχη του Μόρσι.  Φαιδρός μπορεί να ήταν στην διακυβέρνηση, θλιβερός στις ομιλίες του, αλλά το καλύτερα οργανωμένο πολιτικό κόμμα στην Αίγυπτο γνωρίζει πώς να επιβιώσει σε αντίξοες συνθήκες. Η Αδελφότητα είναι ο πιο παρεξηγημένος -ή, ίσως, ο πιο  σκόπιμα παρεξηγημένος- σχηματισμός στη σύγχρονη αιγυπτιακή ιστορία. Απέχει αρκετά από το να είναι ένα ισλαμικό κόμμα, οι ρίζες του ήταν πάντα δεξιές κι όχι θρησκευτικές, o  Χασάν αλ-Μπάνα την ενέταξε εγκαίρως   στο στρατόπεδο όσων ανέχονταν τον βασιλιά Φαρούκ και τους άρχοντες της Αιγύπτου, ένταξη  η οποία έγινε, τότε,  υπό την προϋπόθεση ότι θα ζούσαν σύμφωνα  με την  ισλαμική παράδοση. 

Ακόμα και όταν η επανάσταση του 2011 ήταν στο ζενίθ της και τα εκατομμύρια των αντι-Μουμπαρακικών διαδηλωτών είχε καταλάβει την πλατεία Ταχρίρ, η Αδελφότητα ήταν απασχολημένη στην προσπάθειά της να διαπραγματευτεί με τον Μουμπάρακ,  με την ελπίδα ότι θα μπορούσε να βρει κάποια ψίχουλα στο τραπέζι για τον εαυτό της. Η ηγεσία της Αδελφότητας δεν στάθηκε ποτέ στο πλευρό του λαού κατά τη διάρκεια της εξέγερσης στην Αίγυπτο. Ο ρόλος αυτός εκπληρώθηκε από την ισχυρότερη κοσμική βάση της Αιγύπτου -το συνδικαλιστικό κίνημα, ιδιαίτερα τους εργάτες γης στην βαμβακοπαραγωγική περιοχή της Μαχάλα,  βόρεια του Καΐρου.

Ακόμα και ο πόλεμος του Νάσερ με την Αδελφότητα αφορούσε λιγότερο τη θρησκεία και περισσότερο την ασφάλεια: Η ηγεσία του Ελεύθερου Στρατιωτικού Κινήματος διαπίστωσε ότι η Αδελφότητα ήταν το μόνο κόμμα σε θέση να διεισδύσει στο στρατό  -ένα μάθημα που οι αιγύπτιοι στρατηγοί σήμερα έχουν μάθει καλά. Αν η Μουσουλμανική Αδελφότητα εξοστρακιστεί και πάλι -όπως ήταν κάτω από τις διακυβερνήσεις του Νάσερ, του Σαντάτ και του Μουμπάρακ - δεν θα χάσει την υποστήριξή της εντός των ενόπλων δυνάμεων. Ο Σαντάτ δολοφονήθηκε από ένα μη μέλος  της Αδελφότητας - ισλαμιστή ονόματι Khaled el-Islambouli - αλλά και ο ίδιος έτυχε επίσης να είναι αξιωματικός του αιγυπτιακού στρατού.

Ο Sayyed Qutub, ο ηγέτης της Αδελφότητας, επιτέθηκε στον Νάσερ γιατί οδήγησε τους ανθρώπους του πίσω, σε μια προ-ισλαμική εποχή άγνοιας (jahiliya), αλλά το κόμμα ήταν περισσότερο διαμορφωμένο από τις αναπτυσσόμενες σχέσεις της Αιγύπτου με την άθεους της Σοβιετικής Ένωσης.Ο Qutub απαγχονίστηκε. Αλλά παρότι  ευρισκόμενο υπό δίωξη, επίσημα απαγορευμένο, το κόμμα έμαθε -όπως συμβαίνει σε όλες τις υπόγειες οργανώσεις με ιδεολογία- πώς να οργανωθεί, πολιτικά, κοινωνικά, ακόμα και στρατιωτικά. Και έτσι έγινε πραγματικότητα.

Ο στρατός, όπως λένε, ανήκει στο λαό. Ο Mohamed el-Baradei, ο πρώην επιθεωρητής πυρηνικών του ΟΗΕ, βραβευμένος με Νόμπελ και τώρα ηγέτης της αντιπολίτευσης, μου είπε κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του 2011 ότι «τελικά, ο αιγυπτιακός στρατός θα πάρει το μέρος του λαού ... Και στο τέλος της ημέρας, όπως συμβαίνει στον καθένα που βγάζει τη στολή του, αποτελεί κομμάτι του λαού με τα ίδια προβλήματα, την ίδια καταστολή, την ίδια αδυναμία να κατακτήσει μια αξιοπρεπή ζωή. Έτσι, δεν νομίζω ότι πρόκειται να πυροβολήσουν το λαό τους».

Αλλά αυτό ήταν τότε, και σήμερα είμαστε στο τώρα. Ο Μόρσι μπορεί να είχε υιοθετήσει τη ψευδο-ρητορική ενός δικτάτορα -σίγουρα μίλησε σαν Μουμπάρακ την Τρίτη, αλαζόνας, παρεξηγημένος,  εκτοξεύοντας απειλές εναντίον του Τύπου     -αλλά ήταν νόμιμα εκλεγμένος, όπως ο ίδιος μας υπενθύμιζε διαρκώς, και η νομιμότητα είναι αυτό που ο στρατός θέλει να ισχυρίζεται ότι υπερασπίζεται. Το 2011, ο «λαός» ήταν εναντίον του Μουμπάρακ. Τώρα, ο «λαός» είναι «όλοι εναντίον όλων». Μπορεί ο αιγυπτιακός στρατός, οι ήρωες της διέλευσης  της Διώρυγας του Σουέζ το 1973, να στέκεται ανάμεσα στους δύο, όταν και οι δυο πλευρές προέρχονται τώρα -ας το παραδεχτούμε - από τον «λαό»;

Μετάφραση: Γιώργος Νιαουνάκης

Πηγή: The Independent

Το προηγούμενο άρθρο του Ρόμπερτ Φίσκ για την Αίγυπτο

Οι εξελίξεις στην Αίγυπτο μας πρόλαβαν. Είχαμε έτοιμο το κείμενο του Ρόμπερτ Φίσκ της Τετάρτης, όταν τα τανκς βγήκαν στους δρόμους του Καΐρου. Οπότε, τώρα, μπορείτε να διαβάσετε και τα δύο κείμενα μαζί.


Τα αιτήματα της επανάστασης του 2011 δεν εκπληρώθηκαν ... αλλά ο στρατός δεν κατέχει τις απαντήσεις..



Η Στρατιωτική διακυβέρνηση θα μοιάζει περισσότερο με την ανόητη χούντα, που ανέλαβε μετά Μουμπάρακ

Μπορούν οι ισλαμιστές να κυβερνήσουν μια χώρα; Η Αίγυπτος ήταν μια πρώτη πραγματική δοκιμασία -και χθες ο αιγυπτιακός στρατός ανακάλυψε τη μπλόφα τους. Για να πουν σε ένα δημοκρατικά εκλεγμένο πρόεδρο -ειδικά έναν που ανήκει στη Μουσουλμανική Αδελφότητα- ότι του δίνεται περιθώριο 48 ωρών για να προετοιμαστεί και να διαμορφώσει μια συμφωνία με τους αντιπάλους του, σημαίνει ότι ο Πρόεδρος Μοχάμεντ Μόρσι δεν είναι πλέον ο άνθρωπος που ήταν. Οι Ισλαμιστές, είπε ο στρατός, απέτυχαν. Θα πρέπει να επιλύσουν τις διαφορές τους με την αντιπολίτευση, διαφορετικά οι στρατηγοί της Αιγύπτου θα είναι αναγκασμένοι να αναλάβουν να «εκδώσουν ένα οδικό χάρτη πορείας για το μέλλον» -μια ατυχής στροφή της φράσης, αν σκεφτεί κανείς τον άλλο μεγάλο «οδικό χάρτη», τον οποίον σχεδίασε ο Τόνι Μπλερ για το μέλλον της Μέσης Ανατολής.

Τα πλήθη στην πλατεία Ταχρίρ βρυχήθηκαν την έγκρισή τους. Φυσικά το έκαναν. Ο στρατός αποκάλεσε τις διαμαρτυρίες τους ως «μεγαλειώδεις». Αλλά καλά θα κάνουν να σκεφτούν τι σημαίνει αυτό. Κοσμικοί Αλγερινοί υποστήριξαν τον στρατό το 1992, όταν ακύρωσαν το δεύτερο γύρο των εκλογών που θα κέρδιζε το Ισλαμικό Μέτωπο Σωτηρίας. Η «εθνική ασφάλεια» του κράτους ήταν σε κίνδυνο, είπαν τότε οι αλγερινοί στρατηγοί –τις ίδιες λέξεις που επέλεξαν να χρησιμοποίησαν και οι στρατιωτικοί ηγέτες της Αιγύπτου, τη Δευτέρα. Και τότε ακολούθησε στην Αλγερία ένας εμφύλιος πόλεμος που οδήγησε στη θανάτωση 250.000 ανθρώπων

Και ποιος ακριβώς θα είναι αυτός ο «οδικός χάρτης» για αιγυπτιακό στρατό, αν ο Μόρσι αποτύχει στην «έσχατη ευκαιρία» που του δίνεται για την επίλυση των προβλημάτων του με την αντιπολίτευση; Πρόκειται να προκηρύξει προεδρικές εκλογές; Απίθανο. Κανένας στρατηγός δεν πρόκειται να καθαιρέσει έναν πρόεδρο, προκειμένου να αντιμετωπίσει έναν άλλο.
Η στρατιωτική διακυβέρνηση θα μοιάζει περισσότερο με την ανόητη χούντα, που ανέλαβε μετά τον Μουμπάρακ. Το «Ανώτατο Συμβούλιο των Ενόπλων Δυνάμεων», αυτοανακηρύχθηκε  -σημειώστε τη λέξη «ανώτατο»- και επιδόθηκε σε ένα κρεσέντο εκκλήσεων για δημόσια τάξη και μιας αλαζονικής αξίωσης ότι μιλούν εξ΄ ονόματος του λαού μέχρι ο Μόρσι να αναγκαστεί να συμμορφωθεί και να αποστρατεύσει δύο κορυφαίους στρατηγούς του μόλις πέρυσι. Αυτές ήταν οι ημέρες.

Την  τελευταία φορά που ο αιγυπτιακός στρατός πήρε τη σκυτάλη από έναν άνθρωπο ο οποίος είχε ταπεινώσει τη χώρα και τον λαό του -ο βασιλιάς Φαρούκ- ένας νεαρός συνταγματάρχης Νάσερ ήρθε στην εξουσία, και όλοι γνωρίζουμε τι συνέβη τότε. Αλλά  τώρα είναι απαραίτητο να γίνει μια μάχη μεταξύ ισλαμιστών και στρατιωτών, ακόμη και αν οι Ηνωμένες Πολιτείες αποφασίσουν τελικά -να είστε σίγουροι γι΄ αυτό-  να υποστηρίξουν τους ένστολους «φύλακες» του έθνους;

Το παλιό επιχείρημα για ελεύθερες εκλογές ήταν απλό. Αν στους ισλαμιστές δίνεται η δυνατότητα να κερδίσουν στις ψηφοφορίες , ας δούμε αν μπορούν να κυβερνήσουν μια χώρα. Αυτό ήταν πάντα το μότο εκείνων που αντιτίθενται στις χώρες των υποστηριζόμενων από τη Δύση δικτατοριών και στις στρατιωτικές κλίκες του αραβικού κόσμου.

Το επιχείρημα δεν ήταν του τύπου «τζαμί εναντίον κράτους» όσο «ισλαμισμός εναντίον ρεαλισμού». Αλίμονο, η αιγυπτιακή κυβέρνηση σπατάλησε το χρόνο της για την επιβολή ενός συντάγματος στα μέτρα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, επέτρεψε σε υπουργεία να οργανώσουν τις δικές τους μικρές επαναστάσεις και προώθησε νομοσχέδια που θα διέλυαν τις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τις ξένες ΜΚΟ. Επιπλέον, το 51% που πέτυχε ο Μόρσι στις κάλπες δεν ήταν επαρκές, εν μέσω του τρέχοντος χάους, για να τον διατηρήσει στην εξουσία.

Το αίτημα της επανάστασης του 2011 για ψωμί, ελευθερία, δικαιοσύνη και  αξιοπρέπεια παραμένει αναπάντητο. Μπορεί ο στρατός να ικανοποιήσει αυτά τα αιτήματα περισσότερο από ότι Μόρσι, απλά αποκαλώντας τις διαδηλώσεις «μεγαλειώδεις»; Οι πολιτικοί είναι απατεώνες. Αλλά οι στρατηγοί μπορεί να γίνουν δολοφόνοι.

Πηγή: The Independent

Μετάφραση: Γιώργος Νιαουνάκης



Ρόμπερτ Φίσκ
RED
Notebook
4 Ιουλίου 2013 - 12:51 pm | Ρόμπερτ Φίσκ
 
Εισαγωγή σχολίου
Τα σχόλια που αποστέλλονται ενδέχεται να μην περάσουν αρχικά από διαδικασία έγκρισης. Διαβάστε προσεκτικά τους όρους χρήσης. Χρησιμοποιήστε την διαδικασία αναφοράς όποτε χρειάζεται.
Όνομα:
Email (δεν δημοσιεύεται):
URL:
Σχόλιο:
ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ:<b></b>, <i></i> - ΓΙΑ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ENTER
 
Πόσο κάνει πέντε και δύο;
Βοηθήστε μας να αποφύγουμε τα spam μηνύματα απαντώντας στην απλή ερώτηση που βλέπετε παραπάνω.
Εαν θέλετε να χρησιμοποιήσετε avatar εγγραφείτε δωρεάν στο gravatar.com. Η συμμετοχή σας πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τους όρους χρήσης. Σχετικό link στο κάτω μέρος της σελίδας.
     
Σχετικά
 
Αίγυπτος: αιματηρή καταστολή της Μουσουλμανικής Αδελφότητας
Γιάννης Αλμπάνης
6/09/2013
Η Μουσουλμανική Αδελφότητα βρέθηκε να έχει απέναντι την πλειονότητα της κοινωνίας, το στρατό, όλες τις άλλες πολιτικές δυνάμεις, καθώς και τη Σαουδική Αραβία με τον πακτωλό πετροδολαρίων.
 
 
Δήλωση πέντε κομμάτων της αραβικής Αριστεράς: «Υπερασπιζόμαστε τη συριακή λαϊκή επανάσταση - Όχι στην ξένη επέμβαση»
1/09/2013
H αναμενόμενη δυτική ιμπεριαλιστική επίθεση δεν στοχεύει να υποστηρίξει τη Συριακή επανάσταση με κανέναν τρόπο. Θα έχει ως στόχο να πιέσει τη Δαμασκό στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, να διευκολύνει την αποχώρηση του Άσαντ από το προσκήνιο, διατηρώντας όμως το καθεστώς στη θέση του
 
 
Αυγουστιάτικα πολεμικά ανακοινωθέντα
Δημοσθένης Παπαδάτος-Αναγνωστόπουλος
30/08/2013
Κάθε χρόνο γίνεται κανείς όλο και λιγότερο πιστευτός όταν μιλάει για καλοκαίρια
 
 
Εργαλεία
       
 
 
 
     
  24 Μαΐου 2014 - 1:24 pm  
  Αν ήμουν Πειραιώτης
Στρατής Μπουρνάζος
 
     
  Ακριβώς σε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις αξίζει πάνω απ’ όλα να σκεφτόμαστε και να παίρνουμε θέση. Γιατί προφανώς δεν υπάρχει δίλημμα όταν το ερώτημα είναι «Κάλλιο πλούσιος και υγιής ή πτωχός και ασθενής;». Ούτε στον Βόλο όπου αντίπαλος του Μπέου είναι ο Μαργαρίτης Πατσιαντάς του ΣΥΡΙΖΑ. Ούτε στον Πειραιά θα είχαμε δίλημμα αν αντίπαλος του Μώραλη-Μαρινάκη ήταν όχι μόνο ο Δρίτσας, αλλά ένας υποψήφιος του ΚΚΕ ή ένας οποιοσδήποτε δεξιός, πολλώ δε μάλλον ένας ευπρεπής δεξιός τύπου Κουμουτσάκου. Τώρα όμως;
     
 
  24 Μαΐου 2014 - 1:14 am  
  Για την εξουσία στην Ελλάδα το κύριο είναι να μην έρθουν οι κόκκινοι
Συνέντευξη του Χρήστου Λάσκου στο alterthess.gr
 
     
  Ενόψει των εκλογών της 25ης Μαϊου, και στο πλαίσιο του προεκλογικού διαλόγου, το alterthess.gr έθεσε σε υποψήφιους/ες eυρωβουλευτές ερωτήσεις σχετικά με το μέλλον της Ευρώπης, την κρίση στην Ελλάδα και την άνοδο του φασισμού . Ο Χρήστος Λάσκος, υποψήφιος ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ, απαντά
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:33 pm  
  Η ΝΔ το χειρότερο το κράταγε για το τέλος: ξανάφερε τη Χρυσή Αυγή στο προσκήνιο
Δημήτρης Χριστόπουλος
 
     
  ι νεοναζί επανέρχονται, και μάλιστα στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής, χωρίς καλά-καλά να κάνουν τίποτα οι ίδιοι. Το κάνει με τον πιο αποδοτικό τρόπο γι’ αυτoύς η Νέα Δημοκρατία, με τρόπο πολιτειακά άφρονα
     
 
  23 Μαΐου 2014 - 12:39 pm  
  Τασία Χριστοδουλοπούλου: H κυβέρνηση της Αριστεράς θα δημιουργήσει ντόμινο
Συνέντευξη στον Αδάμο Ζαχαριάδη
 
     
  Η ευρωπαϊκή Αριστερά τονίζει ότι οι μεταναστευτικές ροές θα συνεχιστούν, ιδίως όσο συνεχίζονται ο πόλεμος, η φτώχεια και η περιβαλλοντική καταστροφή. Επιμένουμε λοιπόν ότι σε υπερεθνικά προβλήματα, δεν υπάρχουν εθνικές λύσεις. Ζητάμε, έτσι, τη ριζική τροποποίηση του Ευρωπαικού Συμφώνου Μετανάστευσης και Ασύλου, προς την κατεύθυνση της αναλογικής κατανομής των ροών σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αναθεώρηση της δομής του Σένγκεν, που προβλέπει ελεύθερη κυκλοφορία με κλειστά εξωτερικά σύνορα, άρα απαγόρευση κυκλοφορίας για τους μη νόμιμα διαμένοντες.
     
 
 
   
Footer
 
         
 
Λέξεις-κλειδιά
 
εκλογές × ΣΥΡΙΖΑ × Arno Minkkinen Biennale CGIL Corpus Christi Dow Jones Newswires dubstep John Parish performance Pussy Riot RootlessRoot Αδέσμευτη Γνώμη Αθήνα αντιρατσιστικό συλλαλητήριο Αριστερά άστεγοι αυτονομία ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ δημοσιονομικός πολλαπλασιαστή Έβρος ΕΚΤ Ευρώπη θάλασσα Ιντιφάντα κάλαντα Καλλικράτης Κάσσελ ΚΕΝΤΡΟ Κινηματογράφος Κόκκινο Κρίση Κύπρος Μαρία Κανελλοπούλου ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ μήκους Νιαουνάκης Παπαδάτος ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΣΥΡΙΖΑ τι σου ζητάνε; Τρόικα χρέος Ψαριανός Ψημίτης 1 ευρώ 11 Μάη 12 Φεβρουαρίου 13% 14 Νοεμβρίου 15χρονη 17 17 Νοέμβρη 17Ν 19/7/2012 19ος αιώνας 2 νεκροί στο Μανχατταν 20 Οκτωβρίου 20ος 22 πράγματα 24ωρη 25ευρο 25η 25η Μαρτίου 26 272 μέρες απεργίας 28η 28η Οκτωβρίου 2ρουφ 300 3000 ευρώ 34 νεκροί στην Αφρική 3E 40 χρόνια 48ωρη 4η Αυγούστου 4η Διεθνής 6 αντιρατσιστική γιορτή 6 Δεκεμβρίου 6 μέρες 6 τρις 6ο 6ο διαμέρισμα 8 Μάρτη 80s 8η Μάρτη 99%
  Αρχείο:
Πλήρες αρχείο θεμάτων

Επικοινωνία:
info@rednotebook.gr
 
         
 
  Powered by Byte² | Bitsnbytes.gr